Shloka 109
मानसतीर्थ-शौचप्रशंसा | Praise of the ‘Mental Tīrtha’ and the Marks of Purity
षड्विंशे दिवसे यस्तु प्रकुयदिकभोजनम्
ṣaḍviṃśe divase yas tu prakūyādika-bhojanam | sa lagātāra bāraha māsān manasendriyāṇi saṃyamya mitāhārī bhūtvā ṣaḍviṃśe divase ekavāraṃ bhuṅkte | vītarāgo jitendriyaś ca san pratidinam agnau āhutiṃ juhoti | sa mahābhāgo manuṣya apsarobhiḥ pūjitaḥ sapta-marudgaṇānāṃ ca aṣṭa-vasūnāṃ ca lokeṣu gacchati ||
பீஷ்மர் கூறினார்— இருபத்தாறாம் நாளில் ஒருமுறை மட்டும் உணவு கொள்ளும் மனிதன், தொடர்ந்து பன்னிரண்டு மாதங்கள் மனமும் புலன்களும் அடக்கப்பட்டவனாய் அளவான உணவில் வாழ்ந்து; பற்றற்றவனாய், புலனடக்கமுடையவனாய், தினமும் அக்னியில் ஆஹுதி செலுத்தினால்— அத்தகைய பெரும்பாக்கியவன் அப்ஸரஸ்களால் போற்றப்பட்டு, ஏழு மருத்-கணங்களின் மற்றும் எட்டு வசுக்களின் உலகங்களை அடைகிறான்.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Sustained discipline—moderate eating, restraint of mind and senses, dispassion, and daily fire-offerings—produces spiritual merit that culminates in exalted heavenly attainments.
Bhīṣma continues his instruction on vows and austerities, describing a specific long-term regimen (twelve months of restraint with a single meal on the twenty-sixth day) and the celestial reward: being honored by Apsarases and reaching the realms associated with the Maruts and the Vasus.