Shloka 43
उपवासफलात्मकविधिः — Upavāsa as Yajña-Equivalent Merit
Angiras Teaching
दशवर्षसहस्राणि स्वर्गलोके महीयते । जो पूरे एक वर्षतक दो-दो दिनपर भोजन करके रहता है तथा साथ ही अहिंसा, सत्य और इन्द्रिय-संयमका पालन करता है, वह वाजपेय यज्ञका फल पाता है और दस हजार वर्षोतक स्वर्गलोकमें प्रतिष्ठित होता है । ४१-४२ ई ।।
daśavarṣasahasrāṇi svargaloke mahīyate | ṣaṣṭhe kāle tu kaunteya naraḥ saṃvatsaraṃ kṣipan |
அங்கிரசர் கூறினார்—அவன் ஸ்வர்கலோகத்தில் பத்தாயிரம் ஆண்டுகள் பெருமையுடன் போற்றப்படுவான். ஓ குந்திபுத்திரா! முழு ஒரு ஆண்டு ‘ஷஷ்டகால’ நியமத்தை—அதாவது ஒரு நாள் விட்டு ஒரு நாள் மட்டும் உணவு உண்டு—அஹிம்சை, சத்தியம், இந்திரியக் கட்டுப்பாடு ஆகியவற்றையும் கடைப்பிடிப்பவன், வாஜபேய யாகத்தின் பலனை அடைந்து பத்தாயிரம் ஆண்டுகள் ஸ்வர்கத்தில் நிலைபெறுவான்.
अंगियरा उवाच
Educational Q&A
Sustained austerity—specifically eating on alternate days for a year—when grounded in non-violence, truth, and sense-restraint, can yield merit comparable to an eminent Vedic sacrifice (Vājapeya), leading to prolonged honor in heaven.
The sage Aṅgiras instructs Kaunteya (Yudhiṣṭhira) about the spiritual efficacy of a particular vrata/discipline, linking ethical virtues and bodily restraint to the high rewards traditionally associated with grand ritual performance.