Shloka 147
ज्येष्ठ-कनिष्ठ-धर्मः — Duties of Elders and Juniors
Anuśāsana-parva 108
प्रजापालनयुक्तश्न न क्षतिं लभते क्वचित् । युक्तिशास्त्रं च ते ज्ञेयं शब्दशास्त्रं च भारत
prajāpālanayuktaś ca na kṣatiṃ labhate kvacit | yuktiśāstraṃ ca te jñeyaṃ śabdaśāstraṃ ca bhārata ||
பீஷ்மர் கூறினார்— எப்போதும் குடிமக்களைப் பாதுகாப்பதில் ஈடுபடும் அரசன் எங்கும் இழப்பை அடைவதில்லை. பாரதா, நீ யுக்திசாஸ்திரம் (தர்க்கம்) மற்றும் சப்தசாஸ்திரம் (வியாகரணம்) ஆகிய இரண்டின் அறிவையும் பெற வேண்டும்.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Bhishma teaches that a ruler’s safety and success are grounded in steadfast protection of the people, and that effective kingship requires both clear reasoning (yuktiśāstra) and mastery of language/grammar for precise understanding and communication (śabdaśāstra).
In the Anuśāsana Parva’s instruction on dharma, Bhishma continues advising Yudhiṣṭhira on ideal conduct for kings. Here he emphasizes people-centered governance and the intellectual disciplines a king should learn to judge rightly and speak/interpret correctly.