Shloka 34
Gautama–Śakra Saṃvāda: Karma, Loka-bheda, and the Restoration of the Elephant
तथाविधानामेष लोको महर्षे विशुद्धानां भावितो वाग्यतानाम् | सत्ये स्थितानां वेदविदां महात्मनां परं गन्ता धृतराष्ट्रो न तत्र
dhṛtarāṣṭra uvāca | tathāvidhānām eṣa loko maharṣe viśuddhānāṃ bhāvito vāgyatānām | satye sthitānāṃ vedavidāṃ mahātmanāṃ paraṃ gantā dhṛtarāṣṭro na tatra |
துரிதராஷ்டிரன் கூறினான்—மகರ್ಷியே! உள்ளம் தூய்மையானவர்கள், வாக்கை அடக்குபவர்கள், சத்தியத்தில் நிலைத்தவர்கள், வேதம் அறிந்த மகாத்மாக்கள்—இவர்களுக்கே இந்த உலகம் உரியது. ஆனால் துரிதராஷ்டிரன் அந்த உயர்ந்த இலக்கை அடையமாட்டான்.
धृतराष्ट उवाच
Educational Q&A
The verse links spiritual attainment to ethical discipline: purity of intention, restraint in speech, steadfast truthfulness, and Vedic wisdom qualify one for a higher realm; lacking these, one does not reach that destination.
Dhṛtarāṣṭra addresses a seer and acknowledges that a particular exalted realm is reserved for the purified and truth-established sages, while admitting that he himself will not attain it.