Shloka 21
Gautama–Śakra Saṃvāda: Karma, Loka-bheda, and the Restoration of the Elephant
धृतराष्ट उवाच ये ब्राह्मणा मृदव: सत्यशीला बहुश्रुता: सर्वभूताभिरामा: । येडधीयते सेतिहासं पुराणं मध्वाहुत्या जुद्वति वै द्विजेभ्य:
dhṛtarāṣṭra uvāca ye brāhmaṇā mṛdavaḥ satyaśīlā bahuśrutāḥ sarvabhūtābhirāmāḥ | ye ’dhīyate setihāsaṃ purāṇaṃ madhvāhutyā judvati vai dvijebhyaḥ ||
த்ருதராஷ்டிரர் கூறினார்—மென்மையான இயல்பும், சத்தியநிஷ்டையும், பரந்த கல்வியும் உடைய, எல்லா உயிர்களுக்கும் இனியவரான அந்தப் பிராமணர்கள்; இதிஹாசமும் புராணங்களும் பயின்று, தேனை ஆஹுதியாக அர்ப்பணித்து முறையாக இருமுறை பிறந்தோர்க்கு வழங்குவோர்—அத்தகையோர் பற்றி (எனக்குச் சொல்லுங்கள்).
धृतराष्ट उवाच
Educational Q&A
The verse highlights an ethical ideal of the brāhmaṇa: gentleness, truthfulness, broad learning, and universal benevolence, joined with disciplined study of sacred-traditional literature (Itihāsa and Purāṇa) and proper ritual-honor toward the twice-born through offerings.
Dhṛtarāṣṭra is describing (and implicitly inquiring about) a class of exemplary brāhmaṇas—defined by character, learning, and ritual practice—within the Anuśāsana Parva’s broader instruction on dharma and proper conduct.