Shloka 12
Gautama–Śakra Saṃvāda: Karma, Loka-bheda, and the Restoration of the Elephant
गौतम उवाच तवैव गावो हि भवन्तु राजन् दास्य: सनिष्का विविध च रत्नम् । अन्यच्च वित्त विविध॑ नरेन्द्र किं ब्राह्मणस्येह धनेन कृत्यम्
gautama uvāca | tavaiva gāvo hi bhavantu rājan dāsyaḥ saniṣkā vividhā ca ratnam | anyac ca vittaṃ vividhaṃ narendra kiṃ brāhmaṇasyeha dhanena kṛtyam ||
கௌதமர் கூறினார்—அரசே, அந்தப் பசுக்கள், பணிப்பெண்கள், நிஷ்கங்கள், பலவகை ரத்தினங்கள் மற்றும் பிற செல்வங்கள் அனைத்தும் உன்னிடமே இருக்கட்டும். மனிதரின் தலைவனே, பிராமணனுக்கு இங்கே செல்வம் எதற்கு?
गौतम उवाच
Educational Q&A
The verse emphasizes non-attachment: a brāhmaṇa’s proper aim is not accumulation of wealth but living by dharma, contentment, and spiritual discipline; therefore Gautama declines material riches.
Gautama addresses a king who is offering valuable possessions—cows, servants, gold, jewels, and other wealth. Gautama refuses, stating that such riches should remain with the king because a brāhmaṇa has no essential purpose for them in this context.