Shloka 423
भयादू रणं परित्यज्य शक्रमेवाभिशिश्रियु: । बहुत-से देवता बार-बार प्रयत्न करनेपर भी कभी सफलमनोरथ न हो सके। उनकी आशा टूट गयी और वे भयके मारे युद्ध छोड़कर इन्द्रकी ही शरणमें चले गये
bhayād raṇaṃ parityajya śakram evābhiśiśriyuḥ |
பயத்தால் அவர்கள் போர்க்களத்தை விட்டு விலகி, சக்கிரன் (இந்திரன்) ஒருவனிடமே சரணடைந்தனர். பல தேவர்கள் மீண்டும் மீண்டும் முயன்றும் தங்கள் நோக்கில் வெற்றி பெறவில்லை; அவர்களின் நம்பிக்கை சிதைந்தது, அச்சத்தில் போரைத் துறந்து இந்திரனின் அடைக்கலத்திற்கே சென்றனர்.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Fear can cause even powerful beings to abandon their duty; when one’s own effort fails, seeking refuge in a higher protector or rightful leader becomes the chosen course. The verse highlights the ethical tension between perseverance in conflict and retreat for safety under legitimate shelter.
In the midst of a battle, many deities repeatedly try to achieve their objective but fail. Their hopes collapse, and, frightened, they leave the battlefield and take shelter with Śakra (Indra).