Shloka 10
तां च मायां तदा दृष्टवा घोरां नागेन वज्चित: । द्विधा त्रिधा च खगतान् प्राणिन: पाण्डवो5च्छिनत्
tāṃ ca māyāṃ tadā dṛṣṭvā ghorāṃ nāgena vañcitaḥ | dvidhā tridhā ca khagatān prāṇinaḥ pāṇḍavo 'cchinat ||
அந்தக் கொடிய மாயையைப் பார்த்து, நாகத்தின் வஞ்சகத்தால் ஏமாந்த பாண்டவன் அர்ஜுனன், ஆகாயத்தில் பறந்த உயிர்களை இரண்டாகவும் மூன்றாகவும் வெட்டித் துண்டாக்கினான்.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical danger of māyā (delusion): when perception is distorted by deception, even a righteous hero may act with excessive force. It implicitly values discernment and restraint—testing appearances before unleashing violence.
A serpent (Nāga) produces a terrifying illusion. Arjuna, momentarily deceived, reacts by attacking the airborne beings he sees, cutting the flying creatures into two or three pieces.