Shloka 5
Jarītā-Śārṅgaka-saṃvādaḥ — The Dialogue of Jaritā and the Śārṅgaka Chicks
Fire-escape deliberation
अध्येतारं पर वेदान् प्रयोक्तारं महाध्वरे । रक्षितारं शुभालल्लोकान् लेभिरे तं जनाधिपम्
adhyetāraṃ para-vedān prayoktāraṃ mahādhvare | rakṣitāraṃ śubhāṃl lokān lebhire taṃ janādhipam ||
வைசம்பாயனர் கூறினார்—மக்கள் யுதிஷ்டிரனைத் தங்கள் நராதிபதியாகப் பெற்றனர்: பரம வேதங்களைப் பயின்றவன், மகாயாகங்களில் வேதவாக்கை முறையாகப் பயன்படுத்த வல்லவன், மேலும் சுபலோகங்களின் காவலில் எப்போதும் விழிப்புடன் இருப்பவன். ஆகவே, அரசே, யுதிஷ்டிரனின் உருவிலேயே பரம்பொருளைத் தியானித்து தர்ம ஒழுங்கைக் காக்கும் அரசனை அவர்கள் கண்டனர்।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse presents the ethical ideal of kingship: a ruler should unite Vedic learning with correct ritual application and, above all, protect the auspicious order of the world (dharma). Knowledge is not merely theoretical; it must be responsibly enacted and oriented toward the welfare and safeguarding of society and cosmic order.
Vaiśampāyana is describing how the people came to have Yudhiṣṭhira as their king, praising him as a master of sacred learning, competent in conducting great sacrifices, and committed to protecting auspicious realms—thereby portraying him as a model sovereign.