Ādi Parva, Adhyāya 193 — Hastināpura Mantra: Duryodhana’s Proposals to Divide the Pāṇḍavas
श्रुत्वा तु वाक्यानि पुरोहितस्य यान्युक्तवान् भारत धर्मराज: । जिज्ञासयैवाथ कुरूत्तमानां द्रव्याण्यनेकान्युपसंजहार
śrutvā tu vākyāni purohitasya yāny uktavān bhārata dharmarājaḥ | jijñāsayaivātha kurūttamānāṁ dravyāṇy anekāny upasañjahāra ||
புரோகிதரின் வாயிலாக தர்மராஜ யுதிஷ்டிரன் கூறிய சொற்களை கேட்டுத், குருகுலத்தின் சிறந்த வீரர்களின் ஒழுக்கமும் இயல்பும் எவ்வாறு என அறிய விரும்பி, அரசன் துருபதன் பலவகை மதிப்புமிக்க பொருட்களைச் சேகரிக்கச் செய்தான்.
वैशम्पायन उवाच
The verse highlights a dharmic principle of discernment: before granting honor, alliance, or trust, a king should ascertain the true character (śīla) of those involved, using careful inquiry rather than impulse.
After hearing Yudhiṣṭhira’s words through the priest, Drupada prepares to examine the Kurus’ qualities by arranging many valuables—suggesting a practical test or setting meant to reveal their conduct and temperament.