Shloka 15
अर्जुनस्य लक्ष्यवेधः
Arjuna’s Hitting of the Target at the Svayaṃvara
नानीशैहिं तदा तात भगुभिभवितात्मभि: | वधो हापेक्षित: सर्व: क्षत्रियाणां विहिंसताम्
nāniśaiḥ tadā tāta bhṛgubhir bhāvitātmabhiḥ | vadho hāpekṣitaḥ sarvaḥ kṣatriyāṇāṁ vihiṁsatām ||
வசிஷ்டன் கூறினான்—“அன்புக் குழந்தையே! க்ஷத்திரியர்கள் எங்களை வன்முறையால் தாக்கியபோது, நாங்கள்—தூய மனத்தையுடைய பிருகுவம்சப் பிராமணர்கள்—இயலாமையால் எங்கள் குலத்தின் படுகொலையை மௌனமாகச் சகித்தோம் என்று எண்ணாதே. எங்கள் பொறுமைக்கு அது காரணமல்ல.”
वसिष्ठ उवाच
Educational Q&A
Vasiṣṭha rejects the idea that moral restraint equals weakness: the Bhṛgus’ endurance of violence was grounded in cultivated self-control and ethical choice, not helpless submission.
Vasiṣṭha addresses a younger listener (“tāta”), clarifying that when Kṣatriyas attacked and killed members of the Bhṛgu lineage, the Brahmins did not passively accept the massacre because they were incapable; he is reframing their response as principled restraint.