काम्येष्टयः — ऐन्द्राग्न-आग्नेय-वैश्वानर-ऐन्द्र-आग्नावैष्णव-सोमारौद्रादि निर्-वपन-प्रकरणम्
TS 2.2 functions as a catalogued ritual-grammar for Kāmya-Iṣṭis, embedding short mythic etiologies (arthavāda) into actionable nirvapana prescriptions. Across its anuvākas, the text maps desired outcomes—progeny, victory, social cohesion, restoration of ritual capacity, and luminous prestige—onto deity-pairs and offering-forms (puroḍāśa/carū) with specified kapāla counts. This creates a ‘ritual geometry’ where meter-number correspondences (gāyatrī/triṣṭubh/jagatī ↔ 8/11/12) and deity-functions (Agni as mediator, Indra as indriya/vīrya, Viṣṇu as yajña, Soma-Rudra as radiance/constraint) become interoperable modules. In the Śrauta calendar, these units are deployed as corrective or augmentative overlays upon standard Haviryajña cycles (e.g., Darśa-Paurṇamāsa) and as situational rites for conflict, travel, or communal alignment. The prapāṭhaka thus serves as an Adhvaryu-facing decision-tree: select aim → select deity-form → execute nirvapana with appropriate sequencing, recitations, and stabilizing bandhu logic.
Mantra 1
अग्नये कामाय पुरोडासम् अष्टाकपालं निर् वपेद् यं कामो नोपनमेत् । अग्निम् एव कामं स्वेन भागधेयेनोप धावति । स एवैनं कामेन सम् अर्धयति । उपैनं कामो नमति । अग्नये यविष्ठाय पुरोडासम् अष्टाकपालं निर् वपेत् स्पर्धमानः क्षेत्रे वा सजातेषु वा । अग्निम् एव यविष्ठं स्वेन भागधेयेनोप धावति । तेनैवेन्द्रियं वीर्यं भ्रात्र्व्यस्य ।
ஒருவன் தன் ஆசை நிறைவேற வேண்டும், ஆசை தன்னை விட்டு விலகக் கூடாது என்று விரும்பினால், ‘ஆசைக்காக’ அக்னிக்குப் எட்டு-கபாலப் புரோடாசத்தை அர்ப்பணிக்க வேண்டும். தன் நிர்ணயிக்கப்பட்ட பங்கு (பாகதேயம்) கொண்டு அவன் ஆசை-ரூபமான அக்னியை அணைகிறான்; அதே அக்னி அவனை ஆசையால் வலுப்படுத்தி/நிறைவேற்றச் செய்து, ஆசை அவனிடம் சாய்ந்து வருகிறது. மேலும் போட்டியிடுபவன்—வயலில் ஆகட்டும், அல்லது தன் இனத்தவரிடையே ஆகட்டும்—‘யவிஷ்ட’ அக்னிக்குப் எட்டு-கபாலப் புரோடாசத்தை அர்ப்பணிக்க வேண்டும். தன் பாகதேயம் கொண்டு ‘யவிஷ்ட’ அக்னியை அணைகிறான்; அதன்மூலம் எதிரியின் இந்திரிய-வலமும் வீரியமும் அடக்கப்படுகின்றன.
Mantra 2
युवते वि पाप्मना भ्रात्र्व्येण जयते । अग्नये यविष्ठाय पुरोडाशम् अष्टाकपालं निर्वपेद् अभिचर्यमाणः । अग्निम् एव यविष्ठं स्वेन भागधेयेनोप धावति । स एवास्माद् रक्षांसि यवयति । नैनम् अभिचरन्त् स्तृणुते । अग्नय आयुष्मते पुरोडाशम् अष्टाकपालं निर्वपेद् यः कामयेत सर्वम् आयुर् इयाम् इति । अग्निम् एवायुष्मन्तं स्वेन भागधेयेनोप धावति । स एवास्मिन् (इति)
அவன் பாபமும் எதிரி-நிலை (ப்ராத்ருவ்ய) யும் நீங்கி வெற்றி பெறுகிறான். யாராவது அபிசாரம் (தீங்கு செய்யும் முயற்சி) செய்யப்படுபவனாக இருந்தால், ‘யவிஷ்ட’ அக்னிக்குப் எட்டு-கபாலப் புரோடாசத்தை அர்ப்பணிக்க வேண்டும். தன் பாகதேயம் கொண்டு ‘யவிஷ்ட’ அக்னியை அணைகிறான்; அதே அக்னி அவனிடமிருந்து ராக்ஷஸ/தீய சக்திகளை அகற்றுகிறது; அவர்கள் அவனை அபிசாரம் செய்யவும், அவனை அடக்கவும் முடியாது. “நான் முழு ஆயுளும் வாழ வேண்டும்” என்று விரும்புபவன், ஆயுஷ்மான் அக்னிக்குப் எட்டு-கபாலப் புரோடாசத்தை அர்ப்பணிக்க வேண்டும். தன் பாகதேயம் கொண்டு ஆயுஷ்மான் அக்னியை அணைகிறான்; அதே அக்னி அவனுள் ஆயுளை நிலைநிறுத்துகிறது.
Mantra 3
आयुर् दधाति सर्वम् आयुर् एति । अग्नये जातवेदसे पुरोडाशम् अष्टाकपालं निर्वपेद् भूतिकामः । अग्निम् एव जातवेदसं स्वेन भागधेयेनोपधावति । स एवैनं भूतिं गमयति । भवत्य् एव । अग्नये रुक्मते पुरोडाशम् अष्टाकपालं निर्वपेद् रुक्कामः । अग्निम् एव रुक्मन्तं स्वेन भागधेयेनोपधावति । स एवास्मिन् रुचं दधाति । रोचत एव । अग्नये तेजस्वते पुरोडाशम् …
அவன் ஆயுளை அளிக்கிறான்; முழு ஆயுள் கிடைக்கிறது. செழிப்பு/வளமை (பூதி) வேண்டுபவன் ஜாதவேதஸ் அக்னிக்காக எட்டு கபாலங்களுடைய புரோடாசத்தை அர்ப்பணிக்க வேண்டும். தன் பாகதேயத்துடன் ஜாதவேதஸ் அக்னியை அணுகுகிறான்; அதே அக்னி அவனை செழிப்பிற்கு கொண்டு செல்கிறது; அவன் செழிப்படைகிறான். ஒளிர்வு/காந்தி (ருக்/ருச) வேண்டுபவன் ருக்மத் (காந்திமான்) அக்னிக்காக எட்டு கபாலங்களுடைய புரோடாசத்தை அர்ப்பணிக்க வேண்டும். தன் பாகதேயத்துடன் காந்திமான் அக்னியை அணுகுகிறான்; அதே அக்னி அவனுக்குள் காந்தியை அளிக்கிறது; அவன் ஒளிர்கிறான். (மேலும்) தேஜஸ்வதியான அக்னிக்காக புரோடாசம்…
Mantra 4
अष्टाकपालं निर् वपेत् तेजस्कामस् । अग्निम् एव तेजस्वन्तं स्वेन भागधेयेनोप धावति । स एवास्मिन् तेजो दधाति । तेजस्व्य् एव भवति । अग्नये साहन्त्याय पुरोडासम् अष्टाकपालं निर् वपेत् । सीक्षमाणस् अग्निम् एव साहन्त्यं स्वेन भागधेयेनोप धावति । तेनैव सहते यं सीक्षते ॥
ஒளி (தேஜஸ்) வேண்டுபவன் அக்னிக்காக எட்டு கபாலங்களுடைய புரோடாசத்தை அர்ப்பணிக்க வேண்டும். தன் பாகதேயத்துடன் ஒளிமிக்க அக்னியை அணுகுகிறான்; அவனுக்குள் அதே அக்னி ஒளியை நிறுவுகிறது; அவன் ஒளிமிக்கவனாக ஆகிறான். சகிப்புத்திறன்/வெற்றி-தாங்கும் வலிமை (ஸாஹந்த்ய) வேண்டுபவன் அக்னிக்காக எட்டு கபாலங்களுடைய புரோடாசத்தை அர்ப்பணிக்க வேண்டும். தன் பாகதேயத்துடன் ஸாஹந்த்யமுள்ள அக்னியை அணுகுகிறான்; அதே வலிமையால் அவன் வெல்ல விரும்புபவனைத் தாங்கி/வென்று விடுகிறான்.
Read Krishna Yajur Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with audio, word-by-word meanings, and more.