Adhyaya 9

Verse 1

अजानजस्वरूपं च ब्रूहि कृष्ण महामते / तदन्यांश्च क्रमेणेव वक्तुं कृष्ण त्वमर्हसि

ஓ கிருஷ்ணா, மகாமதியே! அஜானன் (அஜன்மன்) எனப்படும் அவனுடைய இயல்பை விளக்குவாயாக; பின்னர் முறையே பிற அம்சங்களையும் கூறுவதற்கு நீயே தகுதியானவன், ஓ கிருஷ்ணா.

Verse 2

श्रीकृष्ण उवाच / अजानाख्या देवतास्तु तत्तद्देवकुले भवाः / अजानदेवतास्ता हि तेभ्योग्याः कर्मदेवताः

ஸ்ரீகிருஷ்ணன் கூறினார்—‘அஜான’ என அழைக்கப்படும் தேவர்கள் தத்தம் தேவகுலங்களில் தோன்றுகின்றனர். அந்த அஜான-தேவர்களே அந்தக் குலங்களுக்கு ஏற்ற கர்மத்தின் அதிஷ்டாதேவர்கள் ஆவர்.

Verse 3

विराधश्चारुदेष्णश्च तथा चित्ररथस्तथा / धृतराष्ट्रः किशोरश्च हूहूर्हाहास्तथैव च

விராதன், ஆருதேஷ்ணன், சித்ரரதன்; த்ருதராஷ்டிரன், கிஷோரன்; அதுபோல ஹூஹூ, ஹாஹா ஆகியோரும்.

Verse 4

विद्याधरश्चोग्रसेनो विश्वावसुपरावसू / चित्रसेनश्च गोपालो बलः पञ्चदश स्मृताः

வித்யாதரன், உக்ரசேனன், விஷ்வாவசு, பராவசு; மேலும் சித்ரசேனன், கோபாலன், பலன்—இவர்கள் பதினைந்து என நினைவுகூரப்படுகின்றனர்.

Verse 5

एवमाद्यश्च गन्धर्वाः शतसंख्याः खगेश्वर / अजानजसमा ज्ञेया मुक्तौ संसार एव च

ஓ ககேஸ்வர கருடா! ஆதிய கந்தர்வர்கள் நூற்றுக்கணக்கென அறியப்படுவர்; முக்தியிலும், சம்சார நிலையிலும் அவர்கள் அஜானஜர்களுக்கு ஒப்பெனப் புகழப்படுகின்றனர்.

Verse 6

अज्ञानजास्तु मे देवाः कर्मजेभ्यः शतावराः / घृताची मेनका रंभा उर्वशी च तिलोत्तमा

ஆனால் என் அறியாமையிலிருந்து தோன்றிய தேவர்கள், கர்மஜர்களைவிட நூறு மடங்கு அதிகம்—கிருதாசி, மேனகா, ரம்பா, ஊர்வசி, திலோத்தமா போன்றோர்.

Verse 7

सुकेतुः शबरी चैव मञ्जुघोषा च पिङ्गला / इत्यादिकं यक्षरत्नं सह संपरिकीर्तितम्

சுகேது, சபரீ, மஞ்சுகோஷா, பிங்கலா முதலியோர்—இங்கு யக்ஷ-ரத்தினங்களென ஒன்றாகப் போற்றப்படுகின்றனர்.

Verse 8

अजानजसमा ह्येते कर्मजेभ्यः शतावराः / विश्वामित्रो वसिष्ठश्च नारदश्च्यवनस्तथा

உண்மையாக இவர்கள் அஜானஜ (பிரம்மா) சமமானோர்; கர்மஜர்களைவிட நூறு மடங்கு மேன்மையுடையோர்—விச்வாமித்ரர், வசிஷ்டர், நாரதர், ச்யவனர் முதலியோர்.

Verse 9

उतथ्यश्च मुनिश्चैतान्द्राजपित्वा खगेश्वर / ऋषयश्च महात्मानो ह्यजानजसमाः स्मृताः

ஓ ககேஸ்வரா! முனி உதத்தியர் இவற்றை முறையாக எடுத்துரைத்தார்; மேலும் இம்மகாத்மா ரிஷிகள் அஜானஜர்களுக்கு ஒப்பென நினைவுகூரப்படுகின்றனர்.

Verse 10

शतर्चिः कश्यपो ज्ञेयो मध्यमश्च पराशरः / पावमान्यः प्रगाथश्च क्षुद्रसूक्तश्च देवलः

சதர்சி என்னும் முனிவர் காச்யபர் என்றும் அறியப்படுவர்; ‘மத்தியமன்’ பராசரர். பாவமான்யன் பிரகாதன்; க்ஷுத்ரசூக்தன் தேவலர்.

Verse 11

गृत्समदो ह्यासुरिश्च भरद्वाजोथ मुद्गलः / उद्दालको ह्यृ शृङ्गः शङ्खः सत्यव्रतस्तथा

கிருத்ஸமதன், ஆசுரி, பரத்வாஜன், முத்கலன்; அதுபோல் உத்தாலகன், ரிஷ்யச்ருங்கன், சங்கன், சத்யவ்ரதன்—இவர்களும் வணக்கத்திற்குரிய முனிவர்கள்.

Verse 12

सुयज्ञश्चैव बाभ्रव्यो माण्डूकश्चैव बाष्कलः / धर्माचार्यस्तथागस्त्यो दाल्भ्यो दार्ढ्यच्युतस्तथा

சுயஜ்ஞன், பாப்ரவ்யன், மாண்டூகன், பாஷ்கலன்; மேலும் தர்மாசார்யர், அகஸ்தியர், தால்ப்யர், தார்ட்யச்யுதர்—இவர்களும் குறிப்பிடப்படுகின்றனர்.

Verse 13

कवषो हरितः कण्वो विरूपो मुसलस्तथा / विष्णुवृद्धश्च आत्रेयः श्रीवत्सो वत्सलेत्यपि

கவஷன், ஹரிதன், கண்வன், விரூபன், முசலன்; மேலும் விஷ்ணுவிருத்தன், ஆத்திரேயன், ஸ்ரீவத்ஸன், வத்ஸலன்—இவர்களும் முனிவர்கள்.

Verse 14

भार्गवश्चाप्नवानश्च माण्डूकेयस्तथैव / मण्ड्कश्चैव जाबचलिः वीतिहव्यस्तथैव च

பார்கவன், ஆப்னவானன், மாண்டூகேயன்; மேலும் மண்டகன், ஜாபசலி, வீதிஹவ்யன்—இவர்களும் முனிவர்கள்.

Verse 15

गृत्समदः शौनकश्च इत्याद्या ऋषयः स्मृताः / एतेषां श्रवणादेव हरिः प्रीणाति सर्वदा

கிருத்ஸமதன், ஷௌனகன் முதலிய முனிவர்கள் மரபில் நினைவுகூரப்படுகின்றனர். அவர்களின் நாமங்களை மட்டும் கேட்டாலே ஹரி (விஷ்ணு) எப்போதும் மகிழ்வான்.

Verse 16

ब्रुवे द्व्यष्टसहस्रं च शृणु तार्क्ष्य मम स्त्रियः / अग्निपुत्रास्तु यद्द्व्यष्टसहस्रञ्च मम स्त्रियः / अजानजसमा ह्येता (ते) नात्र कार्या विचारणा

நான் உரைக்கிறேன்—கேள், ஓ தார்க்ஷ்யா—என் மனைவியர் இரண்டாயிரத்து இருபத்தெட்டு பேர். அந்த இரண்டாயிரத்து இருபத்தெட்டு மனைவியரும் அக்னியின் புதல்வியர்; அவர்கள் அஜன்ம-ஜன்மம் போன்ற தூய்மையுடையோர், ஆகவே இங்கு ஐயமோ விசாரணையோ வேண்டாம்.

Verse 17

त्वष्टुः पुत्री कशेरूश्च तासां मध्ये गुणाधिका / तदनन्तरजान्वक्ष्ये शृणु सम्यक् खगेश्वर

த்வஷ்ட்ரியின் மகளான கஷேரூ அவர்களுள் குணங்களில் சிறந்தவள். இனி அவர்களுக்குப் பின் பிறந்தவர்களை நான் உரைப்பேன்—ஓ பறவைகளின் அரசே, கவனமாகக் கேள்.

Verse 18

आजानेभ्यस्तु पितरः सप्तभ्योन्ये शतावराः / तथाधिका हि पितर इति वेदविदां मतम्

ஆஜானர்களிலிருந்து பித்ருக்கள் தோன்றுகின்றனர்; அந்த ஏழு (குழுக்கள்) வழியாக மற்ற பித்ருக்கள் நூற்றுக்கணக்கில் உள்ளனர். பித்ருக்கள் இதைவிடவும் அதிகம்—இதுவே வேதம் அறிந்தோரின் கருத்து.

Verse 19

तदनन्तराजान्वक्ष्ये शृणु त्वं द्विजसत्तम / अष्टाभ्यो देवगन्धर्वा अष्टोत्तरशतं विना

இனி அடுத்த அரசர்களை நான் உரைப்பேன்—ஓ இருமுறை பிறந்தவர்களில் சிறந்தவனே, கேள். அந்த எட்டு (முதன்மையரை)த் தவிர்த்து தேவகந்தர்வர்கள் நூற்று எட்டு எனக் கூறப்படுகின்றனர்.

Verse 20

तेभ्यः शतगुणानन्दा देवप्रेष्यास्तु मुख्यतः / स्वमुकेनेव देवैश्च आज्ञाप्याः सर्वदा गणाः

அவர்களைவிட நூறுமடங்கு ஆனந்தமுடைய தேவர்ப்ரேஷ்யர்கள் முதன்மையர்; அவர்களுடைய கணங்கள் தேவர்களின் சொந்த வாய்போல் எப்போதும் தேவர்களால் ஆணையிடப்படுகின்றன।

Verse 21

आख्याता देवगन्धर्वास्तेभ्यस्ते च शतावराः / तेभ्यस्तु क्षितिपा ज्ञेया अवराश्च शतैर्गुणैः

தேவ-கந்தர்வர்கள் உயர்ந்தவர்களென அறிவிக்கப்படுகின்றனர்; அவர்களுக்குக் கீழே ‘சதாவரர்’ எனப்படுவோர் நூறுமடங்கு தாழ்ந்தோர்; அவர்களுக்குக் கீழே பூமியின் அரசர்கள் குணங்களில் நூற்றுக்கணக்கான அளவால் இழிந்தவர்களென அறியப்பட வேண்டும்।

Verse 22

तेभ्यः शतगुणाज्ञेया मानुषेषूत्तमा गणाः / एवं प्रासंगिकानुक्त्वा प्रकृतं ह्यनुसराम्यहम् / एवं ब्रह्मादयो देवा लक्ष्म्याद्या अपि सर्वशः

அவர்களைவிட மனிதர்களில் சிறந்த குழுக்கள் நூறுமடங்கு உயர்ந்தவை என அறியப்பட வேண்டும். இவ்வாறு தொடர்புடையதைச் சொல்லிவிட்டு, இப்போது நான் முதன்மைப் பொருளைத் தொடர்கிறேன். இதே முறையில் பிரம்மா முதலிய தேவர்கள், மேலும் லக்ஷ்மி முதலிய எல்லா தெய்வீகப் பெண்மணிகளும் அறியப்பட வேண்டும்।

Verse 23

स्तुत्वा तूष्णीं स्थिताः सर्वे प्राञ्जलीकृत्य भो द्विज

புகழ்ந்து வணங்கி, அனைவரும் கைகூப்பி மௌனமாக நின்றனர்—ஓ த்விஜா.

Verse 24

तेषामायतनं दातुं मनसा समचिन्तयत्

அவர்களுக்கு ஏற்ற இருப்பிடத்தை அளிக்க அவர் மனத்தில் சிந்தித்தார்।

Verse 25

इदं पवित्रमारोग्यं पुण्यं पापप्रणाशनम् / हरिप्रसादजनकं स्वरूपसुखसाधनम्

இது தூய்மையளித்து ஆரோக்கியம் தருவது; புண்ணியத்தை அளித்து பாவங்களை அழிப்பது. இது ஹரியின் அருளைப் பெற்றுத் தரி, தன் ஸ்வரூப ஆனந்தத்திற்கான சாதனமாகும்.

Verse 26

इदं तु स्तवनं विप्रा न पठन्तीह मानवाः / न शृण्वन्ति च ये नित्यं ते सर्वे चैव मायिनः

ஓ விப்ரர்களே! இந்த ஸ்தவனத்தைப் பாராயணம் செய்யாதவர்களும், தினமும் கேளாதவர்களும்—அவர்கள் அனைவரும் மாயையால் மயங்கியவர்களே.

Verse 27

नस्मरन्तोन्तरं नित्यं ये भुञ्जन्ति नराधमाः / तैर्भुक्ता सततं विष्ठा सदा क्रिमिशतैर्युता

உள்ளே உள்ள அந்தர்யாமியை தினமும் நினையாமல் உண்ணும் நராதமர்கள், பரலோகத்தில் எப்போதும் நூற்றுக் கணக்கான புழுக்கள் நிறைந்த மலத்தையே தொடர்ந்து உண்ண வேண்டி வரும்.