Adhyaya 37

Verse 1

इति श्रीब्रह्माण्डमहापुराणे उत्तरभागे हयग्रीवागस्त्यसंवादे ललितोपाख्याने चिन्तामणिगृहान्तरकथनं नाम षट्त्रिंशो ऽध्यायः हयग्रीव उवाच सर्वज्ञद्यन्तरालस्योपरिष्टात्कलशोद्भव / हस्तविंशतिरुन्नम्रं चतुर्नल्वप्रविस्तरम्

இவ்வாறு ஸ்ரீபிரம்மாண்ட மகாபுராணத்தின் உத்தரபாகத்தில் ஹயக்ரீவ–அகஸ்த்ய உரையாடலில் லலிதோபாக்யானத்தில் ‘சிந்தாமணி-கிருஹத்தின் உள்ளகக் கூறல்’ எனும் முப்பத்தாறாம் அதிகாரம். ஹயக்ரீவன் கூறினான்— ஓ கலசோத்பவா! சர்வஜ்ஞாதி அந்தராலத்தின் மேலே இருபது ஹஸ்த உயரமும் நான்கு நல்வ விரிவும் கொண்ட திவ்ய மண்டபம் உள்ளது.

Verse 2

वशिन्याद्यन्तरं ज्ञेयं प्राग्वत्सोपानमन्दिरम् / सर्वरोगहरं नाम्ना तच्चक्रमिति विश्रुतम्

வசினி முதலியோரின் அந்தரப் பகுதி, முன்புபோல் படிக்கட்டுகளுடன் கூடிய கோயிலாக அறியப்பட வேண்டும். அது ‘சர்வரோகஹர’ என்ற பெயரால் புகழ்பெற்று, அதுவே சக்கரம் எனப் பிரசித்தம்.

Verse 3

वशिन्याद्यास्तत्र देव्यः पूर्वादिदिगनुक्रमात् / स्वरैस्तु रहितास्तत्र प्रथमा वशिनीश्वरी

அங்கே கிழக்கு முதலான திசைவரிசைப்படி வசினி முதலிய தேவியர் அமர்ந்துள்ளனர். அங்கு ஸ்வர எழுத்துகள் இன்றிய முதலாவது தேவி ‘வசினீஸ்வரி’ ஆவாள்.

Verse 4

कवर्गसहिता पश्चात्कामेश्वर्याख्यवाह्मयी / चवर्गजुष्टा वागीशी मोदिनी स्यात्तृतीयका

அதன்பின் க-வர்க்கத்துடன் ‘காமேஸ்வரி’ எனப்படும் வாக்மயி தேவி உள்ளாள். ச-வர்க்கத்துடன் கூடிய ‘வாகீசி’ மற்றும் ‘மோதினி’ மூன்றாவதாகக் கூறப்படுகின்றனர்.

Verse 5

टवर्गमण्डिताकारा विमलाख्या सरस्वती / तवर्गेण तथोपेता पञ्चमी वाक्प्रधारणा

ட-வர்க்கத்தால் அலங்கரிக்கப்பட்ட வடிவமுடைய ‘விமலா’ எனும் சரஸ்வதி உள்ளாள். மேலும் த-வர்க்கத்துடன் கூடிய ஐந்தாவது ‘வாக்ப்ரதாரணா’ ஆவாள்.

Verse 6

पवर्गेण परिस्फीता षष्ठी तु जयिनी मता / यादिवर्णचतुष्कोणे सर्वैश्वर्यादिवाङ्मयी

ப-வர்க்கத்தால் பரிபூரணமடைந்த ஷஷ்டி தேவி ‘ஜயினி’ எனக் கருதப்படுகிறாள். ‘யா’ முதலிய எழுத்துகளின் சதுரகோணத்தில் இருந்து, எல்லா ஐஸ்வர்யாதிகளின் வாக்குருவாக விளங்குகிறாள்.

Verse 7

साधिकाक्षरषट्केन कौलिनी त्वष्टमी मता / एता देव्यो जपरता मुक्ताभरणमण्डिताः

சாதக அక్షரங்களின் ஷட்கத்துடன் கூடிய அஷ்டமி தேவி ‘கௌலினி’ எனக் கருதப்படுகிறாள். இத்தேவியர் ஜபத்தில் ஈடுபட்டு, முத்து ஆபரணங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டுள்ளனர்.

Verse 8

सदा स्फुरद्गद्यपद्यलहरीलालिता मताः / काव्यैश्च नाटकैश्चैव मधुरैः कर्णहारिभिः / विनोदयन्त्यः श्रीदेवीं वर्तन्ते कुम्भसम्भवः

அவர்கள் எப்போதும் கதைநடை-பாடல்வடிவின் திளைக்கும் அலைகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டவர்களெனக் கூறப்படுகின்றனர். இனிமையும் செவிக்கினியதுமான காவியங்களாலும் நாடகங்களாலும் ஸ்ரீதேவியை மகிழ்வித்து—ஓ கும்பஸம்பவ—அவர்கள் இயங்குகின்றனர்.

Verse 9

एता रहस्यनाम्नैव ख्याता वातापितापन / नायिका स्वस्य चक्रस्य सिद्धानाम्ना प्रकीर्तिता

ஓ வாதாபிதாபன! இத்தேவியர் ‘ரஹஸ்ய’ என்ற பெயராலேயே புகழ்பெற்றவர்கள். தம் சக்கரத்தின் நாயகி ‘ஸித்தா’ என்ற நாமத்தால் பிரசித்தம்.

Verse 10

अस्य चक्रस्य संरक्षाकारिणी खेचरी मता / वशिन्याद्यन्तरालस्योपरिष्टाद्विन्ध्यमर्दन

ஓ விந்த்யமர்தன! இச்சக்கரத்தைப் பாதுகாக்கும் தேவியாக ‘கேசரி’ கருதப்படுகிறாள்; வஷினி முதலியோரின் இடைவெளியின் மேல்புறத்தில் அவள் நிலைகொள்கிறாள்.

Verse 11

हस्तविंशतिरुन्नम्रं चतुर्नल्वप्रविस्तरम् / अस्त्रं चक्रमितिज्ञेयं तत्र बाणादिदेवताः

இருபது கை உயரமும் நான்கு நல்வ அளவு விரிவும் உடைய அந்த திவ்ய ஆயுதம் ‘சக்கரம்’ என அறியப்பட வேண்டும்; அதில் பாணம் முதலியவற்றின் அதிஷ்டாதேவர்கள் உறைகின்றனர்.

Verse 12

पञ्च बाणेश्वरीदेव्यः पञ्च कामेश्वराशुगाः / अङ्कुशद्वितयं दीप्तमादिस्त्रीपुंसयोर्द्वयोः

ஐந்து பாணேஸ்வரீ தேவியரும், காமேஸ்வரனின் ஐந்து வேகமான பாணங்களும் உள்ளன; ஆதிய ஸ்த்ரீ-பும்சர் இருவருக்கும் இரண்டு ஒளிவீசும் அங்குசங்களும் உண்டு.

Verse 13

धनुर्द्वयं च विन्ध्यारे नव पुण्ड्रेषु कल्पितम् / पाशद्वयं च दीप्ताभं चत्वार्यस्त्राणि कुम्भज

கும்பஜரே! விந்த்யப் பகுதியில் உள்ள ஒன்பது புண்ட்ரங்களில் இரண்டு வில்லுகள் அமைக்கப்பட்டுள்ளன; மேலும் ஒளிவீசும் இரண்டு பாசங்கள்—இவ்வாறு நான்கு ஆயுதங்கள் உள்ளன.

Verse 14

कामेश्वर्यास्तु चत्वारि चत्वारि श्रीमहेशितुः / आहत्याष्टायुधानीति प्रज्वलन्ति विभान्ति च

காமேஸ்வரிக்குச் நான்கு, ஸ்ரீமஹேஸ்வரனுக்கும் நான்கு—மொத்தம் எட்டு ஆயுதங்கள்; அவை எரிந்து ஒளிர்கின்றன.

Verse 15

भण्डासुरमहायुद्धे दुष्टदानवशोणितैः / पीतैरतीव तृप्तानिदिव्यास्त्राण्यति जाग्रति

பண்டாசுர மகாயுத்தத்தில் தீய தானவர்களின் இரத்தத்தைப் பருகி, அந்த திவ்ய ஆயுதங்கள் மிகுந்த திருப்தியடைந்து மிகுந்த விழிப்புடன் நிற்கின்றன.

Verse 16

एतेषामायुधानां तु परिवारायुधान्यलम् / वर्तन्ते ऽस्त्रान्तरे तत्र तेषां संख्या तु कोटिशः

இவ்வாயுதங்களின் சுற்றிலும் துணை ஆயுதங்கள் போதுமளவு நிறைந்துள்ளன; அந்த அஸ்திரக் கூட்டத்தில் அவற்றின் எண்ணிக்கை கோடிக்கணக்காகும்.

Verse 17

वज्रशक्तिः शतघ्नी च भुशुण्डी मुसलं तथा / कृपाणः पट्टिशं चैव मुद्गरं भिन्दिपालकम्

வஜ்ரசக்தி, சதக்னி, புஷுண்டி, முசலம்; மேலும் கிருபாணம், பட்டிசம், முத்கரம், பிந்திபாலகம்—இவையெல்லாம்.

Verse 18

एवमादीनि शस्त्राणि सहस्राणां सहस्रशः / अष्टायुधमहाशक्तीः सेवन्ते मदविह्वलाः

இவ்வாறான ஆயுதங்கள் ஆயிரமாயிரமாக உள்ளன; மதத்தால் மயங்கியவர்கள் அஷ்டாயுத மகாசக்திகளைச் சேவிக்கின்றனர்.

Verse 19

अथ शस्त्रान्तरालस्योपरि वातापितापन / हस्तविंशतिरुन्नम्रं चतुर्नल्वप्रविस्तरम् / धिष्ण्यं तु समयेशीनां स्थानं च तिसृणां मतम्

பின்னர் அந்த சஸ்திராந்தரத்தின் மேலே ‘வாதாபிதாபன’ எனும் திஷ்ணியம் இருந்தது—இருபது ஹஸ்த உயரமும் நான்கு நல்வ பரப்பும் உடையது; அதுவே சமயேசிகளின் தலம், மூன்று தேவிகளின் நிலையெனக் கருதப்பட்டது.

Verse 20

कामेशाद्यास्तत्र देव्यस्तिस्रो ऽन्या तु चतुर्थिका / सैव निःशेषविश्वानां सवित्री ललितेश्वरी

அங்கே காமேஸ்வரி முதலிய மூன்று தேவியர் இருந்தனர்; மேலும் வேறொரு நான்காவதும் இருந்தது; அவளே எல்லா உலகங்களுக்கும் சாவித்ரியாகிய லலிதேஸ்வரி.

Verse 21

तिसृणां शृणु नामानि कामेशी प्रथमा मता / वज्रेशी भगमाला च ताः सेवन्ते सहस्रशः

அந்த மூன்று தேவியரின் நாமங்களை கேள்—காமேசி முதல்வளாகக் கருதப்படுகிறாள்; வஜ்ரேசி, பகமாலா ஆகியோரும்—அவர்களை ஆயிரமாய்ச் சேவிக்கின்றனர்।

Verse 22

सर्वेषां दर्शनानां च या देव्यो विविधाः स्मृताः / ताः सर्वास्तत्र सेवन्ते कामेशादिमहोदयाः

எல்லா தரிசனங்களிலும் பலவகையாக நினைக்கப்படும் தேவியர் யாவரும், அங்கே காமேசி முதலிய மகோதயைகளைச் சேவிக்கின்றனர்।

Verse 23

एतासांच प्रसंगेषु नित्यानां च प्रसञ्जने / चक्रिणीनां योगिनीनां श्रीदेवी पूरणात्मिका

இவர்களின் நிகழ்வுகளிலும் நித்யாதேவியரின் சங்கமத்திலும், சக்கிரிணி யோகினிகளிடையே ஸ்ரீதேவியே பூரணாத்மிகையாக விளங்குகிறாள்।

Verse 24

या कामेश्वरदेवाङ्कशायिनी ललितांबिका / कामेश्यादिचतुर्थी सा नित्यानां षोडशी मता

காமேஸ்வர தேவனின் மடியில் சயனிக்கும் லலிதாம்பிகை—நித்யாதேவியரில் காமேசி முதலியவர்களில் நான்காவதாகவும், ஷோடசியாகவும் கருதப்படுகிறாள்।

Verse 25

योगिनी चक्रदेवीनां नवमी परिकीर्तिता / समयेश्यन्तरालस्योपरिष्टादिल्वलान्तक

யோகினி-சக்கிர தேவியரில் அவள் ஒன்பதாவதாகப் புகழப்படுகிறாள்; மேலும் சமயேசியின் இடைவெளியின் மேல்புறத்தில் ‘இல்வலாந்தக’ நிலைகொள்கிறது।

Verse 26

नाथान्तरमिति प्रोक्तं हस्तविंशतिरुन्नतम् / चतुर्नल्वप्रविस्तारं प्राग्वत्सोपानमण्डितम्

இதனை “நாதாந்தரம்” என்று கூறினர்; இது இருபது ஹஸ்த உயரமும், நான்கு நல்வ அளவு அகலமும் உடையது; கிழக்குத் திசையில் படிகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டது.

Verse 27

तत्र नाथामहादेव्या योगशास्त्रप्रवर्त्तकाः / सर्वेषां मन्त्रगुरवः सर्वविद्यामहार्णवाः

அங்கே நாதா-மகாதேவியின் யோகசாஸ்திரத்தைப் பரப்பியவர்கள், அனைவருக்கும் மந்திரகுருக்கள், எல்லா வித்யைகளின் மாபெரும் கடலாக விளங்குகின்றனர்.

Verse 28

चत्वारो यागनाथाश्च लोकानामिह गुप्तये / सृष्टाः कामंशदेवेन तेषां नामानि मे शृणु

உலகங்களை இங்கே மறைமுகமாகக் காக்க நான்கு யாகநாதர்கள் காமம்ஷதேவனால் படைக்கப்பட்டனர்; அவர்களின் பெயர்களை என்னிடமிருந்து கேள்.

Verse 29

मित्री च शोडिशश्चैव चर्याख्यः कुम्भसम्भव / तैः सृष्टा बहवो लोकारक्षार्थं पादुकात्मकाः

மித்ரீ, ஷோடிஷ, சர்யாக்ய, கும்பசம்பவ—இவர்களால் உலகரட்சைக்காக பாதுகை-சொரூபமான பல காவலர்கள் உருவாக்கப்பட்டனர்.

Verse 30

दिव्यविद्या मानवौघसिद्धौघाः सुरतापसाः / प्राप्तसालोक्यसारूप्यसायुज्यादिकसिद्धयः

அவர்கள் திவ்யவித்யையால் நிறைந்தவர்கள்; மனிதர்-சித்தர் கூட்டங்களாகவும், தேவர்போன்ற தவசிகளாகவும் விளங்குவர்; சாலோக்ய, சாரூப்ய, சாயுஜ்ய முதலிய சித்திகளை அடைந்தவர்கள்.

Verse 31

महान्तो गुरवस्तांस्तु सेवन्ते प्रचुरा गुरून् / अथ नाथान्तरालस्योपरिष्टाद्धिष्ण्यमुत्तमम्

அந்த மகத்தான குருமார்கள் பல குருக்களைப் பணிவுடன் சேவிக்கின்றனர். பின்னர் நாதனின் இடைநிலையின் மேலே பரம உத்தமத் தாமம் விளங்குகிறது.

Verse 32

हस्तविंशतिरुन्नमं चतुर्नल्वप्रविस्तरम् / नित्यान्तरमिति प्रोक्तं नित्याः पञ्चदशात्र वै

அதன் உயரம் இருபது ஹஸ்தம்; அகலம் நான்கு நல்வம் எனச் சொல்லப்படுகிறது. இதை ‘நித்யாந்தரம்’ என்பர்; இங்கு நித்யைகள் பதினைந்து.

Verse 33

अथ कामेश्वरी नित्या नित्या च भगमालिनी / नित्यक्लिन्ना अपि तथा भेरुण्डा वह्निवासिनी

அடுத்து காமேஸ்வரீ நித்யை; மேலும் பகமாலினீ நித்யை; அதுபோல நித்யக்லின்னா, பேருண்டா, வஹ்னிவாசினீ.

Verse 34

महावज्रेश्वरी दूती त्वरिता कुलसुन्दरी / नित्या नीलपताका च विजया सर्वमङ्गला

மஹாவஜ்ரேஸ்வரீ, தூதீ, த்வரிதா, குலசுந்தரீ; மேலும் நித்யா நீலபதாகா, விஜயா, சர்வமங்களா.

Verse 35

ज्वालामालिनिका चित्रेत्येताः पञ्चदशोदिताः / एता देवीस्वरूपाः स्युर्महाबलपराक्रमाः

ஜ்வாலாமாலினிகா, சித்ரா—இவ்வாறு இப் பதினைந்து கூறப்பட்டன. இவை அனைத்தும் தேவியின் ஸ்வரூபங்கள்; மஹாபலமும் பராக்ரமமும் உடையவை.

Verse 36

प्रथमा मुख्यतिथितां प्राप्ता व्याप्य जगत्त्रयाः / कालत्रितयरूपाश्च कालग्रासविचक्षणाः

அவள் ‘பிரதமா’ நித்யை; முதன்மைத் திதிப் பதத்தைப் பெற்று மும்முலகையும் வியாபித்தாள்; காலத்தின் மூன்று ரூபங்களாய், காலக் கிராசத்தை நன்கு அறிந்தவள்.

Verse 37

ब्रह्मादीनामशेषाणां चिरकालमुपेयुषाम् / तत्तत्कालशतायुष्यरूपा देव्याज्ञया स्थिताः

பிரம்மா முதலிய எல்லோருக்கும் நீண்ட கால நிலை உண்டாக, தேவியின் ஆணையால் அவை அவ்வவ் காலத்தின் ‘நூறாண்டு ஆயுள்’ ரூபங்களாய் நிலைத்திருக்கின்றன.

Verse 38

नित्योद्यता निरान्तकाः श्रीपराङ्गसमुद्भवाः / सेवन्ते जगतामृद्ध्यै ललितां चित्स्वरूपिणीम्

அவை எப்போதும் உழைப்புடன், முடிவற்றவை; ஸ்ரீ-பராங்கத்திலிருந்து தோன்றியவை; உலகங்களின் வளத்திற்காக சித்-ஸ்வரூபிணி லலிதா தேவியைச் சேவிக்கின்றன.

Verse 39

तासां भवनतां प्राप्ता दीप्ताः पञ्चदशेश्वराः / विसृष्टिबिन्दुचक्रे तु षोडश्या भवनं मतम्

அவர்களின் ‘பவனம்’ நிலையை அடைந்த பதினைந்து பிரகாசமான ஈஸ்வரர்கள் உள்ளனர்; ஆனால் ‘விஸ்ருஷ்டி-பிந்து-சக்ர’த்தில் ஷோடஷியின் பவனமே எனக் கருதப்படுகிறது.

Verse 40

अथ नित्यान्तरालस्योपरिष्टात्कुम्भसम्भव / अङ्गदेव्यन्तरं प्रोक्तं हस्तविंशातिरुन्नतम्

ஹே கும்பசம்பவா! இப்போது நித்யைகளின் இடைவெளியின் மேல்புறத்தில், அங்கதேவியின் ஒரு இடம் கூறப்படுகிறது; அது இருபது ஹஸ்த உயரமுடையது.

Verse 41

चतुर्नल्वप्रविस्तारं प्राग्वत्सोपानमन्दिरम् / तस्मिन्हृदयदेव्याद्याः शक्तयः संति वै मुने

முனிவரே! கிழக்குநோக்கிய படிக்கட்டுகள் உடைய, நான்கு நல்வ அளவுப் பரப்புள்ள அந்த மந்திரத்தில் ஹ்ருதயதேவி முதலிய சக்திகள் உறைகின்றன.

Verse 42

हृद्देवी च शिरोदेवी शिखादेवी तथैव च / वर्मदेवी दृष्टिदेवी शस्त्रदेवी षडीरिताः

ஹ்ருத் தேவீ, சிரோ தேவீ, சிகா தேவீ, வர்ம தேவீ, த்ருஷ்டி தேவீ, சஸ்த்ர தேவீ—இவ்வாறு ஆறு தேவியர் உரைக்கப்பட்டனர்.

Verse 43

अत्यन्तसन्निकृष्टास्ताः श्रीकामेश्वरसुभ्रुवः / नवलावण्यपूर्णाङ्ग्यः सावधाना धृतायुधाः

ஸ்ரீகாமேஸ்வரனின் அழகிய புருவமுடைய அந்த தேவியர் மிக அருகில் உள்ளனர்; புதுப் பொலிவால் நிறைந்த அங்கங்களுடன், எச்சரிக்கையாய் ஆயுதம் தாங்கியுள்ளனர்.

Verse 44

परितो बिन्दुपीठे च भ्राम्यन्तो दृप्तमूर्तयः / ललिताज्ञाप्रवर्तिन्यो वशीनां पीठवर्तिकाः

அவர்கள் பெருமிதமுடைய வடிவங்களாய் பிந்து பீடத்தைச் சுற்றி அலைகின்றனர்; லலிதையின் ஆணையால் இயங்குபவர்கள், வஷினீ சக்திகளின் பீடத்தில் நிலைபெற்றவர்கள்.

Verse 45

अथाङ्गदेव्यन्तरस्योपरिष्टान्मण्डलाकृति / बिन्दुनाद महापीठं दशहस्तसमुन्नतम्

பின்பு அங்கதேவியரின் உள்பகுதியின் மேலே வட்டவடிவமான பிந்துநாத மஹாபீடம் உள்ளது; அது பத்து கை உயரம் உயர்ந்து நிற்கிறது.

Verse 46

नल्वाष्टकप्रविस्तारमुद्यदादित्यसंनिभम् / बिन्दुपीठमिदं ज्ञेयं श्रीपीठमपि चेष्यते

இது நல்வாஷ்டக விரிவுடையது; உதய சூரியனைப் போல ஒளிமிக்கது. இதை ‘பிந்து பீடம்’ என அறிய வேண்டும்; இதுவே ‘ஸ்ரீ பீடம்’ என்றும் ஏற்றுக் கொள்ளப்படுகிறது.

Verse 47

महापीठमिति ज्ञेयं विद्यापीठमपीष्यते / आनन्दपीठमपि च पञ्चाशत्पीठरूपधृक्

இதனை ‘மஹா பீடம்’ என அறிய வேண்டும்; இது ‘வித்யா பீடம்’ என்றும் ஏற்றுக் கொள்ளப்படுகிறது. மேலும் இது ‘ஆனந்த பீடம்’; ஐம்பது பீடங்களின் ரூபத்தையும் தாங்கியது.

Verse 48

तत्र श्रीललितादेव्याः पञ्चब्रह्ममये महत् / जागर्ति मञ्चरत्नं तु प्रपञ्चत्रयमूलकम्

அங்கே ஸ்ரீலலிதா தேவியின் பஞ்சபிரஹ்மமயமான மகத்தான மஞ்சரத்தினம் விழிப்புடன் நிலைகொள்கிறது; அது மும்மையப் பிரபஞ்சத்தின் மூலமாகும்.

Verse 49

तस्य मञ्चस्य पादास्तु चत्वारः परिकीर्तिताः / दशहस्तसमुन्नम्रा हस्तत्रितयविष्ठिताः

அந்த மஞ்சத்தின் பாதங்கள் நான்கு எனப் புகழப்படுகின்றன; அவை பத்து ஹஸ்த உயரமாய் எழுந்து, மூன்று ஹஸ்த அளவிலான ஆதாரத்தில் நிலைத்துள்ளன.

Verse 50

ब्रह्मविष्णुमहेशानेश्वररूपत्वमागताः / शक्तिभावमनुप्राप्ताः सदा श्रीध्यानयोगतः

அவர்கள் பிரம்மா, விஷ்ணு, மகேசன், ஈசுவரன் ஆகியோரின் ரூபத்தைக் கொண்டு, எப்போதும் ஸ்ரீ-தியான யோகத்தால் சக்தி-பாவத்தை அடைந்துள்ளனர்.

Verse 51

एकस्तु पञ्चपादः स्याज्जपाकुसुमसन्निभः / ब्रह्मात्मकः स विज्ञेयो वह्निदिग्भागमाश्रितः

ஒரு பாதம் ஐந்து பாதங்களையுடையது; ஜபா மலர்போன்ற நிறமுடையது. அவன் பிரம்மஸ்வரூபன் என அறியப்பட வேண்டும்; அக்னி திசைப் பகுதியில் உறைந்தவன்.

Verse 52

चतुर्थो मञ्चपादस्तु कर्णिकारकसाररुक् / ईश्वरात्मा स विज्ञेय ईशदिग्भागमाश्रितः

நான்காம் மஞ்சப் பாதம் கர்ணிகார மலரின் சாரம்போல் ஒளிவிடும். அவன் ஈஸ்வரஸ்வரூபன் என அறியப்பட வேண்டும்; ஈச திசைப் பகுதியில் உறைந்தவன்.

Verse 53

एते सर्वे सायुधाश्च सर्वालङ्कारभूषिताः / उपर्यधःस्तंभरूपा मध्ये पुरुषरूपिणः

இவர்கள் அனைவரும் ஆயுதம் தாங்கியவர்களும், எல்லா அலங்காரங்களாலும் பூஷிக்கப்பட்டவர்களும். மேலிலும் கீழிலும் தூணுருவாய், நடுவில் புருஷரூபம் கொண்டவர்கள்.

Verse 54

श्रीध्यानमीलिताक्षाश्च श्रीध्यानान्निश्चलाङ्गकाः / तेषामुपरि मञ्चस्य फलकस्तु सदाशिवः

அவர்கள் ஸ்ரீத்யானத்தில் கண்களை மூடி, ஸ்ரீத்யானத்தால் அங்கங்கள் அசையாது நிற்கின்றன. அவர்கள்மேல் மஞ்சத்தின் பலகை சதாக்ஷிவனே.

Verse 55

विकासिदाडिमच्छायश्चतुर्नल्वप्रविस्तरः / नल्वषट्कायामवांश्च सदाभास्वरमूर्तिमान्

அவன் மலர்ந்த மாதுளை நிறம்போன்ற ஒளிச்சாயையுடையவன்; நான்கு நல்வ அளவில் விரிந்தவன். நல்வ-ஷட்க அளவையுடையவன்; எப்போதும் பிரகாசமிகு மூர்த்தியுடையவன்.

Verse 56

अङ्गदेव्यन्तरारंभान्मञ्चस्य फलकावधि / चिन्तामणिमयाङ्गानि तत्त्वरूपाणि तापस

ஏ தாபஸரே! அங்கதேவியின் அந்தராரம்பத்திலிருந்து மஞ்சத்தின் பலகை வரை உள்ள அங்கங்கள் சிந்தாமணி-மயமாய் தத்துவ-ரூபங்களாக உள்ளன.

Verse 57

सोपानानि विभासंते षट्त्रिंशद्वै निवेशनैः / आरोहस्य क्रमेणैव सोपानान्यभिदध्महे

முப்பத்தாறு நிவேசனப் பேதங்களால் அந்த படிகள் ஒளிர்கின்றன; ஏற்றத்தின் வரிசைப்படியே அவற்றை நாம் உரைக்கிறோம்.

Verse 58

भूमिरापो ऽनलो वायुराकाशो गन्ध एव च / रसो रूपं स्पर्शसंब्दोपस्थपायुपदानि च

பூமி, நீர், அগ্নி, வாயு, ஆகாசம்; மேலும் மணம், சுவை, வடிவு, தொடு, ஒலி; அத்துடன் உபஸ்தம், பாயு, பாதங்கள் ஆகியவையும்.

Verse 59

पाणिवाग्घ्राणजिह्वाश्चत्वक् चक्षुः श्रोत्रमेव च / अहङ्कारश्च बुद्धिश्च मनः प्रकृतिपूरुषौ

கை, வாக்கு, மூக்கு, நா; தோல், கண், செவி; மேலும் அகங்காரம், புத்தி, மனம், பிரகృతి, புருஷன்.

Verse 60

नियतिः कालरागौ च कला विद्ये च मायया / शुद्धाविद्येश्वरसदाशिवशक्तिः शिवा इति

நியதி, காலம், ராகம்; மேலும் கலை, வித்யை, மாயை; பின்னர் சுத்தாவித்யை, ஈஸ்வரன், சதாசிவன், சக்தி—மற்றும் ‘சிவன்’ எனக் கூறப்படுகிறது.

Verse 61

एताः षट्त्रिंशदाख्यातास्तत्त्वसोपानपङ्क्तयः / पूषा सोपानपङ्क्तिश्च मञ्चपूर्वदिशंश्रिताः

இவை முப்பத்தாறு தத்துவ-வடிவ படிக்கட்டு வரிசைகள் என உரைக்கப்பட்டன; மேலும் ‘பூஷா’ எனும் படிக்கட்டு வரிசையும் மஞ்சத்தின் கிழக்குத் திசையில் அமைந்திருந்தது.

Verse 62

अथ मञ्चस्योपरिष्टाद्धंसतूलिकतल्पकः / हस्तमात्रं समुन्नम्रं चतुर्नल्वप्रविस्तरम्

பின்னர் மஞ்சத்தின் மேல் ஹம்சத் தூலிகையால் ஆன படுக்கைத் தல்பம் அமைந்திருந்தது; அது ஒரு கை அளவு உயர்ந்து, நான்கு நல்வ அளவு பரந்து இருந்தது.

Verse 63

पादोपधानमूर्धोपधान दन्द्वविराजितम् / गड्डकानां चतुः षष्टिशोभितं पाटलत्विषा

அதில் பாத-உபதானமும் தலை-உபதானமும் எனும் இரட்டையால் அது விளங்கியது; பாட்டல நிற ஒளியுடன் பிரகாசிக்கும் அறுபத்துநான்கு ‘கட்டக’ அலங்காரங்களால் அது அழகுற்றது.

Verse 64

तस्योपरिष्टात्कौसुंभवसनेनोत्तरच्छदः / शुचिना मृदुना कॢप्तः पद्मरागमणित्विषा

அதன் மேல் கௌசும்ப வஸ்திரத்தால் ஆன மேலாடை மூடல் இருந்தது; அது தூய்மையும் மென்மையும் கொண்டு, பத்மராக மணியின் ஒளியால் பிரகாசித்தது.

Verse 65

तस्योपरि वसन्पूर्वदिङ्मुखो दययान्वितः / शृङ्गारवेषरुचिरस्सदा षोडशवार्षिकः

அதன் மேல் அவர் கிழக்குத் திசை நோக்கி, கருணையுடன் அமர்ந்திருந்தார்; அலங்கார ஆடையால் மனம்கவரும் அவர், எப்போதும் பதினாறு வயது இளமைபோல் தோன்றினார்.

Verse 66

उद्यद्भास्करबिंबाभश्चतुर्हस्तस्त्रिलोचनः / हारकेयूरमुकुटकटकाद्यैरलङ्कृतः

உதய சூரிய வட்டம்போல் ஒளிவிடும் அவர் நான்கு கரங்களும் மூன்று கண்களும் உடையவர். மாலை, கேயூரம், மகுடம், வளையல் முதலிய ஆபரணங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டவர்॥

Verse 67

कमनीयस्मितज्योत्स्नामरिपूर्णकपोलभूः / जागर्ति भगवानादिदेवः कामेश्वरः शिवः

அழகிய புன்னகையின் நிலவொளி கன்னங்களை நிரப்பியவர்; அந்த பகவான் ஆதிதேவன் காமேஸ்வரன் சிவன் விழித்திருக்கிறார்॥

Verse 68

तस्योत्संगे समासीना तरुणादित्यपाटला / सदा षोडशवर्षा च नवयौवनदर्पिता

அவரின் மடியில் அமர்ந்தவள், இளஞ் சூரியன் போல் செம்மை நிறம் உடையவள்; எப்போதும் பதினாறு வயதினள், புதுயௌவனப் பெருமிதம் கொண்டவள்॥

Verse 69

अमृष्टपद्मरागाभा चन्दनाब्जनखच्छटा / यावकश्रीर्निर्व्यपेक्षा पादलौहित्यवाहिनी

மெருகூட்டாத பத்மராகம் போன்ற ஒளி, சந்தனத்தால் அலங்கரித்த நகங்களின் பிரகாசம்; ஆலத்தா அழகை நாடாதவள், பாதங்களின் செம்மையைத் தானே தாங்குபவள்॥

Verse 70

कलनिस्वानमञ्जीरपतत्कङ्कणमोहना / अनङ्गवरतूणीरदर्पोन्मथनजङ्घिका

இனிய ஒலி தரும் சதங்கை, சலசலக்கும் வளையல்கள் கொண்டு மயக்கும் அவள்; மன்மதனின் சிறந்த அம்புத்தூணியின் பெருமிதத்தையும் கலக்கும் தொடைகள் உடையவள்॥

Verse 71

करिशुण्डदोः कदलिकाकान्तितुल्योरुशोभिनी / अरुणेन दुकूलेन सुस्पर्शेन तनीयसा / अलङ्कृतनितंबाढ्या जघनाभोगभासुरा

யானைத் துதிக்கை போன்ற புஜங்களையுடையவள்; வாழைத்தண்டு போன்ற காந்தியுடைய தொடைகளால் அழகுற விளங்கினாள். செம்மை நிற, மென்மையான, நுண்ணிய துகூலால் ஆவரிக்கப்பட்டு; அலங்கரிக்கப்பட்ட இடுப்புச் செல்வத்தால், பின்புற வைபவத்தால் பிரகாசித்தாள்।

Verse 72

अर्धोरुकग्रन्थिमती रत्नकाञ्चीविराजिता / नतनाभिमहावर्तत्रि वल्यूर्मिप्रभासरित्

அரைத் தொடையில் கட்டுப்பட்ட முடிச்சுடன், ரத்தினக் காஞ்சியால் விளங்கினாள். வளைந்த நாபியின் மாபெரும் சுழலும், திரிவளியின் அலைப்பொலிவும் கொண்டு பிரகாசித்தாள்।

Verse 73

स्तनकुड्मलहिन्दोलमुक्तादामशतावृता / अतिपीवरवक्षोजभारभङ्गुरमध्यभूः

முலைக்குட்டிகளின் ஊஞ்சல் போல் தொங்கும் முத்துமாலைகளின் நூறுகளால் சூழப்பட்டாள். மிகப் பெருத்த மார்பின் பாரத்தால் அவளது இடை மென்மையாக வளைந்தது।

Verse 74

शिरीषदाममृदुलच्छदाभांश्चतुरो भुजान्

சிரீஷ மாலையைப் போல மென்மையும், இளந்தளிர் போன்ற ஒளியும் கொண்ட அவளது நான்கு புஜங்கள் இருந்தன।

Verse 75

केयूरकङ्कणश्रेणीमण्डितान्सोर्मिकाङ्गुलीन् / वहन्ती पतिसंसृष्टशङ्खसुन्दरकन्धरा

கேயூரம், கங்கணம் ஆகிய வளையத் தொடர்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டு, விரல்களில் மோதிரங்கள் அணிந்தாள். கணவரின் அணுக்கத் தொடுதலால் மேலும் அழகுற்ற, சங்குபோல் அழகிய கழுத்தையுடையவள் அவள்।

Verse 76

मुखदर्पण वृत्ताभचिबुका पाटलाधरा / शुचिभिः पङ्क्तिशुद्धैस्च विद्यारूपैर्विभास्वरैः / कुन्दकुड्मललक्ष्मीकैर्दन्तैर्दर्शितचन्द्रिका

அவளது தாடை முக-தர்ப்பணம்போல் வட்டமும் ஒளிமிகுந்ததும்; உதடுகள் பாட்டல மலர்போல் செம்மை. வரிசையாகத் தூய்மையுடன், வித்யை-ரூபமாகப் பிரகாசிக்கும் குந்தக் குமிழ் போன்ற பற்கள் நிலவொளிபோல் ஜ்யோதி காட்டின.

Verse 77

स्थूलमौक्तिकसनद्धनानाभरणभासुरा / केतकान्तर्दलश्रोणी दीर्घदीर्घविलोचना

பெரிய முத்துகளால் இணைக்கப்பட்ட பலவகை ஆபரணங்களால் அவள் ஒளிவீசினாள். அவளது இடுப்பு கேதகி மலரின் உள்ள்பத்ரம் போல் மென்மை; கண்கள் நீளமும் நீளமுமாய் விரிந்தன.

Verse 78

अर्धेन्दुललिते भाले सम्यक्कॢप्तालकच्छटा / पालीवतं समाणिक्यकुण्डलामण्डितश्रुतिः

அவளது நெற்றியில் அரைநிலா போன்ற இனிய அழகு; சுருள்முடி நன்றாகச் செம்மைப்படுத்தப்பட்டிருந்தது. அவளது காதுகள் பாளி போல அழகுற்று, மாணிக்கக் குண்டலங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தன.

Verse 79

नवकर्पूरकस्तूरीसदामोदितवीटिका / शरच्चञ्चन्निशानाथमण्डलीमधुरानना

புதிய கற்பூரமும் கஸ்தூரியும் மணக்கும் அவளது தாம்பூலம் எப்போதும் நறுமணமாய் இருந்தது. அவளது இனிய முகம் சரத்காலத்தில் அலைபாயும் நிலவட்டம் போல் மனம் கவர்ந்தது.

Verse 80

चिन्तामणीनां सारेण कॢप्तचारुकिरीटिका / स्फुरत्तिलकरत्नाभभालनेत्रविराजिता

சிந்தாமணிகளின் சாரத்தால் அவளது அழகிய கிரீடம் அமைந்தது. மின்னும் திலக-ரத்தினம் போல் அவளது நெற்றி-நேத்திரம் (லலாட நேத்திரம்) ஒளிவீசியது.

Verse 81

गाढान्धकारनिबिडक्षामकुन्तलसंहतिः / सीमन्तरेशाविन्यस्तकिन्दूरश्रेणिभासुरा

அவளுடைய கூந்தல் அடர்ந்த இருளைப் போல் கருமையாகவும் நெருக்கமாகவும் விளங்குகிறது; மேலும் சிமந்தத்தில் வைத்த குங்கும வரிசைகள் தெய்வ ஒளியுடன் பிரகாசிக்கின்றன।

Verse 82

स्फुरच्चन्द्रकलोत्तंसमदलोलविलोचना / सर्वशृङ्गारवेषाढ्या सर्वाभरणभूषिता

மின்னும் சந்திரகலையைத் தலைஅலங்காரமாகத் தாங்கி, அவளது கண்கள் இனிய மயக்கத்தால் அலைபாய்கின்றன; அவள் எல்லா சிங்கார உடையிலும் செழித்து, அனைத்து ஆபரணங்களாலும் அலங்கரிக்கப்பட்டாள்।

Verse 83

समस्तलोकमाता च सदानन्दविवर्धिनी / ब्रह्मविष्णुगिरीशेशसदाशिवनिदानभूः

அவள் எல்லா உலகங்களின் தாய்; எப்போதும் ஆனந்தத்தை வளர்ப்பவள்; பிரம்மா, விஷ்ணு, கிரீச-ஈசன் மற்றும் சதாசிவன்—இவர்களுக்கெல்லாம் காரணமாக இருப்பவள் அவளே.

Verse 84

अपाङ्गरिङ्खत्करुणानिर्झरीतर्पिताखिला / भासते सा भगवती पापघ्नी ललितांबिका

அவளது பக்கநோக்கில் இருந்து ஓடும் கருணை நீர்வீழ்ச்சி அனைத்தையும் திருப்திப்படுத்துகிறது; அந்த பகவதி லலிதாம்பிகை பாபங்களை அழிப்பவளாக ஒளிர்கிறாள்।

Verse 85

अन्यदैवतपूजानां यस्याः पूजाफलं विदुः / यस्याः पूजाफलं प्राहुयस्या एव हि पूजनम्

மற்ற தெய்வங்களின் பூஜைக்கு கிடைக்கும் பலன் என்று அறியப்படுவது அவளுடைய பூஜையின் பலனே; அவளுடைய பூஜைபலன் என்று சொல்லப்படுவதும் உண்மையில் அவளையே பூஜிப்பதே.

Verse 86

तस्याश्च ललितादेव्या वर्णयामि कथं पुनः / वर्षकोटिसहस्रेणाप्येकांशो वर्ण्यते न हि

அந்த ஸ்ரீலலிதாதேவியின் மகிமையை நான் மீண்டும் எவ்வாறு வர்ணிப்பேன்? கோடி-ஆயிரம் ஆண்டுகளாலும் அவளுடைய மகிமையின் ஒரு பகுதியும் வர்ணிக்க இயலாது.

Verse 87

वर्ण्यमाना ह्यवाग्रूपा वाचस्तस्यां कुतो गतिः / यतो वाचो निवर्तन्ते अप्राप्य मनसा सह

வர்ணிக்கப்படினும் அவள் வாக்கிற்கு அப்பாற்பட்டவள்; அங்கே வாக்கின் நடை எங்கே? மனத்துடன் கூடிய வாக்கும் அவளை அடையாமல் திரும்பிவிடும் இடம் அது.

Verse 88

बहुना किमिहोक्तेन तत्त्वभूतमिदं शृणु / न पक्षपातान्न स्नेहान्न मोहाद्वा मयोच्यते

இங்கே அதிகம் சொல்லுவதால் என்ன பயன்? தத்துவமாயுள்ள இந்த உண்மையை கேள்; நான் இதை பாகுபாடு, பாசம் அல்லது மயக்கம் காரணமாகச் சொல்லவில்லை.

Verse 89

संतु कल्पतरोः शाखा लेखिन्यस्तपसां निधे / मषीपात्राणि सर्वे ऽपि सप्त संतु महार्णवाः

தபநிதியே! கற்பதருவின் கிளைகள் எழுத்தாணிகளாக ஆகட்டும்; ஏழு மகாசமுத்திரங்கள் அனைத்தும் மைபாத்திரங்களாக ஆகட்டும்.

Verse 90

पञ्चाशत्कोटिविस्तीर्णा भूमिः पत्रत्वमृच्छतु / तस्य लेखनकालो ऽस्तु परार्ध्याधिकवत्सरैः

ஐம்பது கோடி பரப்பளவு கொண்ட பூமியே தாளாக ஆகட்டும்; அதை எழுதும் காலம் பரார்த்தத்தை விட அதிக ஆண்டுகளாக இருக்கட்டும்.

Verse 91

लिखन्तु सर्वे लोकाश्च प्रत्येकं कोटिबाहवः / सर्वे बृहस्पतिसमा वक्तारो यदि कुंभज

ஏ கும்பஜ! எல்லா உலகங்களிலும் உள்ளோர் ஒவ்வொருவருக்கும் கோடி கரங்கள் இருந்து, அனைவரும் ப்ருஹஸ்பதி போன்ற வாக்காற்றல் உடையவர்களாயிருந்தாலும், (அவள் மகிமை) முழுதும் சொல்ல இயலாது.

Verse 92

अथापि तस्याः श्रीदेव्याः पादाब्जैकाङ्गुलिद्युतेः / सहस्रांशेष्वेकैकांशवर्णना न हि जायते / अथ वा वृत्तिरखिला निष्फला तद्गुणस्तुतौ

அவ்வாறாயினும் அந்த ஸ்ரீதேவியின் பாதபத்மத்தின் ஒரு விரலின் ஒளியையே ஆயிரத்தில் ஒரு பங்காகவும் வர்ணிக்க இயலாது; அவள் குணஸ்துதியில் எல்லா வாக்கின் முயற்சியும் பயனற்றதாகிவிடும்.

Verse 93

बिन्दुपीठस्य परितश्चतुरस्रवया स्थिता / महामायाजवनिका लंबते मेचकप्रभा

பிந்துபீடத்தின் சுற்றிலும் சதுர வடிவில் நிலைத்து, மகாமாயையின் அந்த ஜவனிகை மேசக (மேகநிற) ஒளியுடன் தொங்குகிறது.

Verse 94

देव्या उपरि हस्तानां विंशतिद्वितयोर्ध्वतः / इन्द्रगोपवितानं तु बद्धं त्रैलोक्यदुर्लभम्

தேவியின் மேலே, கைஅளவில் இருபது இரட்டைகள் (நாற்பது) உயரத்தில், இந்திரகோபம் போன்ற செந்நிற விதானம் கட்டப்பட்டுள்ளது; அது மும்முலகிலும் அரிதானது.

Verse 95

तत्रालङ्कारजालं तु वर्तमानं सुदुर्लभम् / मद्वाणी वर्णयिष्यन्ती कण्ठ एव ह्रिया हता

அங்கே உள்ள அலங்காரங்களின் வலை மிக அரிதானது; அதை வர்ணிக்க முனையும் என் வாக்கு வெட்கத்தால் தொண்டையிலேயே நின்றுவிடுகிறது.

Verse 96

सैव जानाति तत्सर्वं तत्रत्यमखिलं गुणम् / मनसो ऽपि हि दूरे तत्सौभाग्यं केनवर्ण्यते

அந்த தேவியே அங்கே உள்ள அனைத்துக் குணங்களையும் முழுமையாக அறிகிறாள். அந்தப் பெருஞ்சௌபாக்கியம் மனத்திற்கும் எட்டாதது; அதை யார் வர்ணிக்க முடியும்?

Verse 97

इत्थं भण्डमहादैत्यवधाय ललितांबिका / प्रादुर्भुता चिदनलाद्दग्धनिःशेषदानवा

இவ்வாறு பண்ட மகாதைத்யனை வதைக்க லலிதாம்பிகை வெளிப்பட்டாள்; சித்-அக்னியால் எல்லா தானவர்களும் முற்றிலும் எரிந்து அழிந்தனர்.

Verse 98

दिव्यशिल्पिजनैः कॢप्तं षोडशक्षेत्रवेशनम् / अधिष्ठाय श्रीनगरं सदा रक्षति विष्टपम्

தெய்வீக சிற்பிகளால் அமைக்கப்பட்ட பதினாறு க்ஷேத்திரங்களைக் கொண்ட அந்த வாசஸ்தலத்தை ஆள்ந்து, ஸ்ரீநகரத்தில் அமர்ந்து அவள் எப்போதும் உலகங்களைப் பாதுகாக்கிறாள்.

Verse 99

इत्थमेव प्रकारेण श्रीपुराण्यन्यकान्यपि / न भेदको ऽपि विन्यासो नाममात्रं पुरां भिदा

இதே முறையில் மற்ற ஸ்ரீபுரங்களும் உள்ளன; அமைப்பில் வேறுபாடு இல்லை, நகரங்களின் வேறுபாடு பெயரளவிலேயே உள்ளது.

Verse 100

नानावृक्षमहोद्यानमारभ्येतिक्रमेण ये / वदन्ति श्रीपुरकथां ते यान्ति परमां गतिम्

பலவகை மரங்களுள்ள மாபெரும் தோட்டத்திலிருந்து தொடங்கி முறையே ஸ்ரீபுரக் கதையை உரைப்போர் பரமகதியை அடைவார்கள்.

Verse 101

आकर्णयन्ति पृच्छन्ति विचिन्वन्ति च ये नराः / ये पुस्तके धारयन्ति ते यान्ति परमां गतिम्

யார் செவிமடுத்து கேட்டு, வினவி, ஆராய்கிறார்களோ; மேலும் யார் இதை நூலில் தாங்கி வைத்திருக்கிறார்களோ—அவர்கள் பரம கதியை அடைவார்கள்.

Verse 102

ये श्रीपुरप्रकारेण तत्तत्स्थानविभेदतः / कृत्वा शिल्पिजनैः सर्वं श्रीदेव्यायतनं महत् / संपादयन्ति ये भक्तास्ते यान्ति परमां गतिम्

ஸ்ரீபுர முறையின்படி, இடவகை வேறுபாடுகளுக்கேற்றவாறு சிற்பிகளால் அனைத்தையும் அமைத்து, ஸ்ரீதேவியின் மகத்தான ஆலயத்தை நிறைவேற்றும் பக்தர்கள்—பரம கதியை அடைவார்கள்.