Adhyaya 17

Verse 1

इति श्रीब्रदृमहापुराणे वायुप्रोक्ते पूर्वभागे द्वितीये ऽनुषङ्गपादे भारतवर्मतं नाम षोडशो ऽध्यायः ऋषय ऊचुः यच्च किंपुरुषं वर्षं हरिवर्षं तथैव च / आचक्ष्व नो यथातत्त्वं कीर्त्तितं भारतं त्वया

இவ்வாறு ஸ்ரீபிரஹ்மாண்ட மகாபுராணத்தில் வாயு உரைத்த பூர்வபாகத்தின் இரண்டாம் அனுஷங்கபாதத்தில் ‘பாரதவர்மத’ எனும் பதினாறாம் அதிகாரம். ரிஷிகள் கூறினர்— கிம்புருஷ வர்ஷமும் ஹரிவர்ஷமும் யதார்த்தமாக எமக்கு விளக்குக; நீர் பாரதவர்ஷத்தைப் புகழ்ந்து உரைத்தீர்।

Verse 2

सूत उवाच शुश्रूषा यत्र वो विप्रास्तच्छृणुध्वमतन्द्रिताः / प्लक्षखण्डः किंपुरुषे सुमहान्नन्दनोपमः

சூதர் கூறினார்— ஓ விப்ரர்களே! நீங்கள் கேட்க விரும்புவதை சோர்வின்றி கவனமாகக் கேளுங்கள். கிம்புருஷ வர்ஷத்தில் ப்லக்ஷகண்டம் மிகப் பெரிது; நந்தனவனம் போன்றது।

Verse 3

दशवर्षसहस्राणि स्थितिः किंपुरुषे स्मृता / सुवर्णवर्णाः पुरुषाः स्त्रियश्चाप्सरसो पमाः

கிம்புருஷ வர்ஷத்தில் வாழ்நாள் பத்தாயிரம் ஆண்டுகள் எனச் சொல்லப்படுகிறது. அங்கு ஆண்கள் பொன்னிறம் உடையோர்; பெண்கள் அப்சரஸ்களைப் போன்றோர்.

Verse 4

अनामया अशोकाश्च नित्यं मुदितमानसाः / जायन्ते मानवास्तत्र निस्तप्तकनकप्रभाः

அங்கு மனிதர்கள் நோயற்றோர், துயரற்றோர்; எப்போதும் மகிழ்ந்த மனத்தினர். அங்கு பிறப்போர் உருகிய பொன்னின் ஒளிபோல் பிரகாசிப்பர்.

Verse 5

वर्षे किंपुरुषे पुण्ये वृक्षो मधुवहः शुभः / तस्य किंपुरुषाः सर्वे ऽपिबन् हि रसमुत्तमम्

புண்ணியமான கிம்புருஷ வர்ஷத்தில் ‘மதுவஹ’ எனும் மங்கள மரம் உள்ளது. அங்குள்ள கிம்புருஷர்கள் அனைவரும் அதன் சிறந்த ரசத்தை அருந்துவர்.

Verse 6

ततः परं किंपुरुषो हरिवर्षः प्रचक्षते / महारजतसंकाशा जायन्ते तत्र मानवाः

அதன் பின் கிம்புருஷ நாட்டிற்கு அப்பால் ‘ஹரிவர்ஷம்’ எனப் புகழப்படுகின்றது; அங்கே மனிதர்கள் மாபெரும் வெள்ளியைப் போல ஒளிரும் நிறத்துடன் பிறக்கின்றனர்.

Verse 7

देवलोकच्युताः सर्वे देवानूकाश्च सर्वेशः / हरिवर्षे नराः सर्वे पिबन्तीक्षुरसं शुफम्

ஹே சர்வேச்வரா! அங்கே அனைவரும் தேவலோகத்திலிருந்து வந்தவர்களும் தேவர்களின் அனுசரர்களுமாய் உள்ளனர்; ஹரிவர்ஷத்தில் எல்லா மனிதரும் தூய கரும்புச் சாற்றை அருந்துகின்றனர்.

Verse 8

एकादश सहस्राणि वर्षाणां तु निरामयाः / हरिवर्षे तु जीवन्ति सर्वे मुदितमानसाः

ஹரிவர்ஷத்தில் அனைவரும் நோயற்றவர்களாய் பதினொன்று ஆயிரம் ஆண்டுகள் மகிழ்ந்த மனத்துடன் வாழ்கின்றனர்.

Verse 9

न जरा बाधते तत्र न म्रियन्ते च ते ऽचिरात् / मध्यमं यन्मया प्रोक्तं नाम्ना वर्षमिलावृतम्

அங்கே முதுமை அவர்களைத் துன்புறுத்தாது; அவர்கள் சீக்கிரம் மரணமடையவும் மாட்டார்கள். நான் கூறிய நடுப்பகுதி வர்ஷம் ‘இலாவ்ருதம்’ எனப் பெயர்பெற்றது.

Verse 10

न तत्र सूर्यस्तपति न तु जीर्यन्ति मानवाः / चन्द्रसूर्यै सनक्षत्रौ न प्रकाशाविला वृते

அங்கே சூரியன் சுடுவதில்லை; மனிதரும் சிதைவுறுவதில்லை. இலாவ்ருதத்தில் சந்திரன், சூரியன், நட்சத்திரங்களோடு கூடிய ஒளியும் இல்லை.

Verse 11

पद्मप्रभाः पद्बवर्णास्तथा पद्बनिभेक्षणाः / पद्मपत्रसुगन्धाश्च जायन्ते तत्र मानवाः

அங்கே மனிதர்கள் தாமரைப் பிரகாசமுடையவர்களாகவும், தாமரை நிறமுடையவர்களாகவும், தாமரை போன்ற கண்களுடையவர்களாகவும், தாமரை இலை மணம் கொண்டவர்களாகவும் பிறக்கின்றனர்।

Verse 12

जंबूफलरसाहारा अनिष्यन्दाः सुगन्धिनः / मनस्विनो भुक्तभोगाः सत्कर्मफलभोगिनः

அவர்கள் ஜம்பூப் பழரசத்தை உணவாகக் கொள்வோர்; சோர்வும் சிதைவும் அற்றோர்; நறுமணமுடையோர்; மனவலிமை உடையோர்; இன்பங்களை அனுபவித்தோர்; நற்கர்மப் பலனை அனுபவிப்போர் ஆவர்।

Verse 13

देवलोकच्यताश्चैव महारजतवाससः / त्रयोदशसहस्राणि वर्षाणां ते नरोत्तमाः

அவர்கள் தேவலோகத்திலிருந்து வீழ்ந்தவர்களாயினும், மாபெரும் வெள்ளி ஆடைகளை அணிந்த நரோத்தமர்கள்; அவர்கள் பதின்மூன்று ஆயிரம் ஆண்டுகள் (வாழ்வர்).

Verse 14

आयुः प्रमाणं जीवन्ति ये तु वर्ष इलावृते / मेरोः प्रतिदिशं यच्च नवसाहस्रविस्तृतम्

இலாவிருத வர்ஷத்தில் வாழ்வோர் தமது முழு ஆயுள் அளவுவரை வாழ்வர்; மேலும் மேருவின் ஒவ்வொரு திசையிலும் அதன் விரிவு ஒன்பதாயிரம் (யோஜன) ஆகும்।

Verse 15

योजनानां सहस्राणि षट्त्रिंशत्तस्य विस्तरः / यतुरस्रं समन्ताच्च शरावाकारसंस्थितम्

அதன் விரிவு முப்பத்தாறு ஆயிரம் யோஜனங்கள்; அது எல்லாத் திசைகளிலும் சதுரமாகவும், ஒரு சராவம் (கிண்ணம்) போன்ற வடிவிலும் அமைந்துள்ளது।

Verse 16

मेरोः पश्चिमभागे तु नवसाहस्रसम्मिते / चतुस्त्रिंशत्सहस्राणि गन्धमादनपर्वतः

மேருவின் மேற்கு பகுதியில், ஒன்பதாயிரம் யோஜனை அளவுள்ள இடத்தில், கந்தமாதன மலை முப்பத்திரண்டு ஆயிரம் யோஜனை விரிந்துள்ளது.

Verse 17

उदग्दक्षिणतश्चैव आनीलनिषधायतः / चत्वारिंशत्सहस्राणि परिवृद्धो महीतलात्

வடக்கும் தெற்கும், ஆனீல–நிஷத மலைவரிசைகளின் அளவின்படி, அது பூமித்தளத்திலிருந்து நாற்பதாயிரம் யோஜனை உயர்ந்து நிற்கிறது.

Verse 18

सहस्रमवगाढश्च तावदेव च विस्तृतः / पूर्वेण माल्यवाञ्छैलस्तत्प्रमाणः प्रकीर्त्तितः

அது ஆயிரம் யோஜனை ஆழமாய் பதிந்தும், அதே அளவு அகலமாயும் உள்ளது; கிழக்கில் மால்யவான் மலைவும் அதே அளவெனப் புகழப்படுகிறது.

Verse 19

दक्षिणेन तु नीलश्च निषधश्चोत्तरेण तु / तेषां मध्ये महामेरुः स्वैः प्रमाणैः प्रतिष्ठितः

தெற்கில் நீல மலைவும், வடக்கில் நிஷத மலைவும் உள்ளன; அவற்றின் நடுவே மகாமேரு தன் அளவுகளோடு நிலைபெற்றுள்ளது.

Verse 20

सर्वेषामेव शैलानामवगाढो यथा भवेत् / विस्तरस्तत्प्रमाणः स्यादायामो नियुतं स्मृतः

எல்லா மலைகளிலும் எவ்வளவு ஆழம் (அவகாஹம்) இருக்கிறதோ, அதுவே அவற்றின் அகல அளவாகும்; அவற்றின் நீளம் ‘நியுத’ என ஸ்மிருதியில் கூறப்படுகிறது.

Verse 21

वृत्तभावास्समुद्रस्य महीमण्डलभावतः / आयामाः परिहीयन्ते चतुरस्रसमाः स्मृताः

கடலின் வட்ட இயல்பினாலும், பூமண்டலத்தின் இயல்பினாலும் அதன் பரப்பளவுகள் குறைந்து வருகின்றன; அவை சதுரத்துக்கு ஒப்பெனக் கூறப்படுகின்றன.

Verse 22

इलावृतं चतुष्कोणं भिन्दन्ती मध्यभागतः / प्रभिन्नाञ्जनसंकाशा जम्बूरसवती नदी

நடுப்பகுதியிலிருந்து இலாவிருதம் எனும் சதுரப் பகுதியை வெட்டி பிளந்து செல்லும், உடைந்த அஞ்சனக் கல்லைப் போன்ற கருநிற ஒளியுடைய ஜம்பூரசவதி நதி ஓடுகிறது.

Verse 23

मेरोस्तु दक्षिणे पार्श्वे निषधस्योत्तरेण च / सुदर्शनो नाम महाञ्जम्बूवृक्षः सनातनः

மேருவின் தென் பக்கத்திலும், நிஷத மலைக்கு வடக்கிலும் ‘சுதர்சன’ எனப்படும் சனாதனமான மகா ஜம்பூமரம் உள்ளது.

Verse 24

नित्यपुष्पफलोपेतः सिद्धचारणसेवितः / तस्य नाम्ना समा ख्यातो जम्बूद्वीपो वनस्पतेः

அது எப்போதும் மலர்-கனி நிறைந்தது; சித்தர் மற்றும் சாரணர் வழிபடும்; அந்த வனஸ்பதியின் பெயராலேயே இந்நிலம் ‘ஜம்பூத்வீபம்’ எனப் புகழ்பெற்றது.

Verse 25

योजनानां सहस्रं च शतं चान्यन्महात्मनः / उत्सेधो वृक्षराजस्य दिवं स्पृशति सर्वतः

அந்த மகாத்மா மரராஜனின் உயரம் ஆயிரமும் மேலும் நூறு யோஜனமும்; அது எங்கும் வானத்தைத் தொடுகிறது.

Verse 26

अरत्नीनां शतान्यष्टावेकषष्ट्यधिकानि तु / फलप्रमाणं संख्यातमृषिभिस्तत्त्वदर्शिभिः

தத்துவதரிசி முனிவர்கள் கணக்கிட்டு உரைத்தனர்—ஜம்பூப் பழத்தின் அளவு எட்டு நூற்று அறுபத்து எட்டு அரத்தினி (கை அளவு) ஆகும்.

Verse 27

पतमानानि तान्युर्व्यां कुर्वन्ति विपुलं स्वनम् / तस्या जम्ब्वाः फलरसो नदी भूत्वा प्रसर्प्पति

அவை பூமியில் விழும்போது பெரும் ஒலி எழுப்புகின்றன; அந்த ஜம்பூவின் பழச்சாறு நதியாகி ஓடிப் பரவுகிறது.

Verse 28

मेरुं प्रदक्षिणं कृत्वा जम्बूमूलं विशत्यधः / तं पिबन्ति सदा त्दृष्टा जंबूरसमिलावृते

அந்நதி மேருவை வலம் வந்து ஜம்பூ மரத்தின் வேரில் கீழே புகுகிறது; இலாவிருதத்தில் இருப்போர் அதை எப்போதும் அருந்துகின்றனர்.

Verse 29

जंबूफलरसे पीते न जरा बाधते तु तान् / न क्षुधा न श्रमश्चापि न मृत्युर्न च तन्द्रि तम्

ஜம்பூப் பழச்சாறு அருந்தினால் அவர்களை முதுமை வாட்டாது; பசி இல்லை, சோர்வு இல்லை; மரணம் இல்லை, மந்தம்/தூக்கச்சோர்வும் இல்லை.

Verse 30

तत्र जांबूनदं नाम कनकं देवभूषमम् / इन्द्रगोपकसंकाशं जायते भास्वरं तु तत्

அங்கே ‘ஜாம்பூநத’ எனப்படும் தேவர்க்கு ஆபரணமாகத் தகுந்த பொன் தோன்றுகிறது; அது இந்திரகோபம் போல ஒளிவீசுகிறது.

Verse 31

सर्वेषां वर्षवृक्षाणां शुभः फलरसः स्तुतः / स्कन्नं भवति तच्छुभ्रं कनकं देवभूषणम्

அனைத்து வர்ஷவிருட்சங்களின் நல்விளைரசம் போற்றப்படுகிறது; அது சிந்தி விழுந்து தூய பொன்னாகி தேவர்களின் ஆபரணமாகிறது.

Verse 32

तेषां मूत्रं पुरीषं च दिक्षु सर्वासु सर्वशः / ईश्वरानुग्रहाद्भूमिर्मृताश्च ग्रसते तु तान्

அவர்களின் மூத்திரமும் மலமும் எல்லாத் திசைகளிலும் எங்கும் பரவுகிறது; ஈசுவர அருளால் பூமியும் இறந்தவர்களும் அவர்களை விழுங்குகின்றனர்.

Verse 33

रक्षःपिशाचयक्षाश्च सर्वे हैमवतः स्मृताः / हेमकूटे तु गन्धर्वा विज्ञेयाः साप्सरोगणाः

ராக்ஷசர், பிசாசர், யக்ஷர்—இவர்கள் அனைவரும் ஹைமவதத்தில் உள்ளவர்களென கூறப்படுகின்றனர்; ஹேமகூடத்தில் அப்சரைக் குழுவுடன் கூடிய கந்தர்வர்கள் இருப்பர்.

Verse 34

सर्वे नागस्तु निषधे शेषवासुकितक्षकाः / महामेरौ त्रयस्त्रिंशत्क्रीडन्ते यज्ञियाः सुराः

நிஷதத்தில் சேஷன், வாசுகி, தக்ஷகன் முதலிய எல்லா நாகரும் உள்ளனர்; மகாமேருவில் யஜ்ஞத்திற்குரிய முப்பத்துமூன்று தேவர்கள் விளையாடுகின்றனர்.

Verse 35

नीले तु वैदूर्यमये सिद्धा ब्रह्मर्षयो ऽमलाः / दैत्यानां दानवानां चर् श्वेतः पर्वत उच्यते

வைதூரியமயமான நீலப் பர்வதத்தில் தூய சித்தரும் பிரம்மரிஷிகளும் வாழ்கின்றனர்; தைத்தியர்-தானவர்கள் வாழும் இடம் ‘ச்வேத’ பர்வதம் எனப்படுகிறது.

Verse 36

शृङ्गवान्पर्वतश्रेष्ठः पितॄणां प्रतिसंचरः / नवस्वेतेषु वर्षेषु यथाभागं स्थितेषु वै

சிறுங்கவான் எனும் பர்வதச் சிறந்தது பித்ருக்களின் செல்வழி; அந்த ஒன்பது ச்வேத-வர்ஷங்களில் அவர்கள் தத்தம் பங்கின்படி நிலைபெற்றுள்ளனர்.

Verse 37

भूतान्युपनिविष्टानि गतिमन्ति ध्रुवाणि च / तेषां विवृद्धिर्बहुधा दृश्यते दिव्यमानुषी / न संख्या परिसंख्यातुं श्रद्धेया तु बुभूषताम्

அங்கே பல உயிர்கள் குடியிருக்கின்றன—சில இயக்கமுடையவை, சில நிலைத்தவை; அவர்களின் பெருக்கம் பலவகையாக, தெய்வீகமும் மனிதமுமாகக் காணப்படுகிறது. அவர்களின் எண்ணிக்கையை முழுதும் கணிக்க இயலாது; அறிய விரும்புவோர் இதை நம்பிக்கையுடன் ஏற்க வேண்டும்.