Adhyaya 65

Verse 1

एति श्रीब्रह्माण्डे महापुराणे वायुप्रोक्ते मध्यमभागे तृतीये उपोद्धातपादे निमिवंशानुकीर्तनं नाम चतुःषष्टितमो ऽध्यायः // ६४// सूत उवाच पिता सोमस्य वै विप्रा जज्ञे ऽत्रिर्भगवानृषिः / तत्रात्रिः सर्वलोकानां तस्थौ स्वेनौजसा वृतः

இவ்வாறு ஸ்ரீபிரம்மாண்ட மகாபுராணத்தில் வாயு உரைத்த மத்தியபாகத்தின் மூன்றாம் உபோதாதபாதத்தில் ‘நிமிவம்சானுகீர்த்தனம்’ எனும் அறுபத்துநான்காம் அதிகாரம். சூதர் கூறினார்—ஓ விப்ரர்களே, இங்கு பகவான் ரிஷி அத்ரி, சோமனின் தந்தையாகப் பிறந்தார்; தன் ஒளியால் சூழப்பட்டு எல்லா உலகங்களின் நடுவே நிலைத்திருந்தார்.

Verse 2

कर्मणा मनसा वाचा शुभान्येव समाचरन् / काष्ठकुड्यशिलाभूत ऊर्द्ध्वबाहुर्महाद्युतिः

அவர் செயல், மனம், சொல் மூன்றாலும் நல்வழியையே மேற்கொண்டார்; மரம், சுவர், கல் போல அசையாது, கைகளை மேலே உயர்த்தி மகா ஒளியுடன் நிலைத்திருந்தார்.

Verse 3

सुदुश्चरं नाम तपो येन तप्तं महात्पुरा / त्रीणि वर्षसहस्राणि दिव्यानीति हि नः श्रुतम्

அந்த மகாத்மா முன்பே ‘சுதுஷ்சர’ எனப்படும் மிகக் கடினமான தவத்தைச் செய்தார்; அது மூவாயிரம் தெய்வ ஆண்டுகள் நீடித்தது என்று நாம் கேட்டோம்.

Verse 4

तस्योर्द्ध्वरेतसस्तत्र स्थितस्यानिमिषस्य ह / सोमत्वं तनुरापेदे महाबुद्धिः स वै द्विजः

அங்கே நிலைத்திருந்த அந்த ஊர்த்வரேதஸ், கண் இமைக்காத தவசி த்விஜரின் உடல் சோமத்துவத்தை அடைந்தது; அவர் மகா புத்தியுடையவர்.

Verse 5

ऊर्द्ध्वमाचक्रमे तस्य सोमत्वं भावितात्मनः / नेत्राभ्या मस्रवत्सोमो दशधा द्योतयन् दिशः

பாவிதாத்மனான அவரின் சோமத்துவம் மேலே எழுந்தது; அவரது கண்களிலிருந்து சோமம் பத்து ஓடைகளாகச் சுரந்து, திசைகளை ஒளிரச் செய்தது.

Verse 6

तं गर्भं विधिना हृष्टा दश देव्यो दधुस्तदा / समेत्य धारयामासुर्न च ताः समशक्नुवन्

அப்போது விதிப்படி மகிழ்ந்த பத்து தேவியர் அந்த கர்ப்பத்தைத் தாங்கினர்; ஒன்றுகூடி தாங்க முயன்றும், அவர்கள் அதைத் தாங்க இயலவில்லை।

Verse 7

स ताभ्यः सहसैवाथ दिग्भ्यो गर्भः प्रसाधितः / पपात भासयंल्लोकाञ्छीतांशुः सर्वभावनः

அப்போது அந்த கர்ப்பம் அவர்களிடமிருந்து திடீரென விடுபட்டு திசைகளில் விரிந்து கீழே விழுந்தது; சீதாம்சு (சந்திரன்) எல்லா உலகங்களையும் ஒளிரச் செய்து, அனைத்தையும் போஷிப்பவனாய் வெளிப்பட்டான்।

Verse 8

यदा न धारणे शक्तास्तस्य गर्भस्य ताः स्त्रियः / ततः सहाभिः शीतांशुर्निपपात वसुंधराम्

அந்த பெண்கள் அந்த கர்ப்பத்தைத் தாங்க இயலாதபோது, சீதாம்சு (சந்திரன்) அவர்களுடன் சேர்ந்து வசுந்தரா (பூமி) மீது விழுந்தான்।

Verse 9

पतन्तं सोममालोक्य ब्रह्मा लोकपितामहः / रथमारोपयामास लोकानां हितकाम्यया

விழுந்துகொண்டிருந்த சோமனை (சந்திரனை) கண்ட உலகப் பிதாமகன் பிரம்மா, உலகங்களின் நலன் வேண்டி அவனை ரதத்தில் ஏற்றினார்।

Verse 10

स हि वेदमयो विप्रा धर्मात्मा सत्यसंगरः / युक्ते वाजिसहस्रेण रथे ऽध्यास्तेति नःश्रुतम्

ஓ விப்ரர்களே! அவர் வேதமயன், தர்மாத்மா, சத்தியத்தில் உறுதியானவன்; ஆயிரம் குதிரைகள் பூட்டப்பட்ட ரதத்தில் அவர் அமர்ந்திருப்பதாக நாம் கேட்டோம்।

Verse 11

तस्मिन्निपतिते देवाः पुत्रे ऽत्रेः परमात्मनः / तुष्टुवुर्ब्रह्मणः पुत्रा मानसाः सप्त विश्रुताः

அங்கே பரமாத்மனான அத்ரியின் புதல்வன் வீழ்ந்தபோது, பிரம்மாவின் மனப்புத்திரர்களான புகழ்பெற்ற ஏழு தேவர்கள் அவரைத் துதித்தனர்।

Verse 12

तत्रैवाङ्गिरसास्तस्य भृगोश्चैवात्मजास्तथा / ऋग्भिर्यजुर्भिर्बहुभिरथर्वाङ्गिरसैरपि

அங்கேயே அவருடைய ஆங்கிரசர்கள் மற்றும் ப்ருகுவின் புதல்வர்களும், பல ருக், யஜுர், அதர்வாங்கிரச மந்திரங்களால் துதித்தனர்।

Verse 13

ततः संस्तूयमानस्य तेजः सोमस्य भास्वतः / आप्यायमानं लोकांस्त्रीन्भावयामास सर्वशः

அப்போது துதிக்கப்படுகின்ற ஒளிமிக்க சோமனின் தேஜஸ் வளர்ந்து, மூன்று உலகங்களையும் எங்கும் ஒளிரச் செய்து வளப்படுத்தியது।

Verse 14

स तेन रथमुख्येन सागरान्तां वसुंधराम् / त्रिःसप्तकृत्वो ऽतियशाश्चकाराभिप्रदक्षिणम्

அந்த மிகப் புகழ்மிக்கவன் அந்தச் சிறந்த ரதத்தில் ஏறி, கடல் எல்லையுடைய பூமியை இருபத்தொன்று முறை பிரதட்சிணம் செய்தான்।

Verse 15

तस्य यद्वर्द्धितं तेजः पृथिवीमन्वपद्यत / ओषध्यस्ताः समुद्भूतास्तेजसा खं ज्वलत्युत

அவனுடைய வளர்ந்த தேஜஸ் பூமியெங்கும் பரவியது; அந்தத் தேஜஸால் மூலிகைகள் தோன்றின, ஆகாயமும் எரிந்ததுபோல் ஆனது।

Verse 16

ताभिः पुण्यात्ययं लोकान्प्रजाश्चापि चतुर्विधाः / पोष्टा हि भगवान्सोमो जगतो हि द्विजोत्तमाः

அந்த புண்ணியமளிக்கும் சக்திகளால் உலகங்களும் நான்கு வகைப் பிரஜைகளும் போஷிக்கப்படுகின்றன; ஓ த்விஜோத்தமரே, பகவான் சோமனே உலகத்தின் போஷகர்.

Verse 17

स लब्धतेजास्तपसा संस्तवैस्तैः स्वकर्मभिः / तवस्तेपे महाभागः समानां नवतीर्दश

தவத்தால் அவன் தேஜஸைப் பெற்றான்; அந்த ஸ்தோத்திரங்களாலும் தன் கர்மங்களாலும்; மகாபாக்யவான் அவன் தொண்ணூறும் பத்தும்—மொத்தம் நூறு ஆண்டுகள் தவம் செய்தான்.

Verse 18

इरण्यवर्णा या देव्यो धारयन्त्यात्मना जगत् / विभुस्तासां मुदा सोमः प्रख्यातःस्वेन कर्मणा

தங்க நிறமுடைய தேவியர் தம் ஆத்மசக்தியால் உலகைத் தாங்குகின்றனர்; அவர்களிடையே எல்லாம் வல்ல சோமன் தன் செய்கையால் மகிழ்வுடன் புகழ்பெற்றான்.

Verse 19

ततस्तस्मै ददौ राज्यं ब्रह्मा ब्रह्मविदां वरः / बीजौषधीनां विप्राणामपां च द्विजसत्तमाः

அப்போது பிரம்மவித்யையில் சிறந்த பிரம்மா, அவனுக்கு விதைகள், மூலிகைகள், பிராமணர்கள் மற்றும் நீர் ஆகியவற்றின் மீது அரசாட்சியை அளித்தார், ஓ த்விஜசத்தமரே.

Verse 20

सो ऽभिषिक्तो महातेजा महाराज्येन राजराट् / लोकान्वै भावयामास तेजस्वी तपतां वरः

மகாதேஜஸுடைய அந்த அரசரசன் மகாராஜ்யத்தால் அபிஷேகிக்கப்பட்டு, தவமுடையோரில் சிறந்த ஒளிமிக்கவனாய், உலகங்களை வளப்படுத்தி போஷித்தான்.

Verse 21

सप्तविंशतिरिन्दोस्तु दाक्षायण्यो महाव्रताः / ददौ प्राचेतसो दक्षो नक्षत्राणीति या विदुः

சந்திரனுக்காகப் பிராசேதச தக்ஷன், மகாவிரதம் உடைய தாக்ஷாயணிகள் இருபத்தேழு மகளிரை அளித்தான்; அவர்களே ‘நக்ஷத்திரங்கள்’ என அறியப்படுவர்।

Verse 22

स तत्प्राप्य महाद्राज्यं सोमः सोमवतां प्रभुः / समारेभे राजसूयं सहस्रशतदक्षिणम्

அந்த மாபெரும் அரசாட்சியைப் பெற்ற சோமன், சோமவதர்களின் தலைவன், ஆயிரம் நூறு தக்ஷிணையுடன் ராஜசூய யாகத்தைத் தொடங்கினான்।

Verse 23

हिरण्यगर्भश्चोद्गाता ब्रह्मा ब्रह्मत्वमीयिवान् / सदस्यस्तत्र भगवान्हरिर्नारायणः प्रभुः

அங்கே உத்காதாவாக ஹிரண்யகர்பன், பிரம்மத்துவம் அடைந்த பிரம்மா இருந்தார்; சபையினராக பகவான் ஹரி நாராயணப் பிரபு இருந்தார்।

Verse 24

सनत्कुमारप्रमुखैराद्यैर्ब्रह्मर्षिभिर्वृतः

அவன் சனத்குமாரர் முதலிய ஆதிப் பிரம்மரிஷிகளால் சூழப்பட்டிருந்தான்।

Verse 25

दक्षिणामददात्सोमस्त्रींल्लोकानिति नः श्रुतम् / तेभ्यो ब्रह्मर्षिमुख्येभ्यः सदस्येभ्यश्च वै द्विजाः

நாம் கேட்டதாவது: சோமன் தக்ஷிணையாக மூன்று உலகங்களையும் அளித்தான்; அது பிரம்மரிஷி முதன்மை சபையினருக்கும் த்விஜர்களுக்கும் உரியது।

Verse 26

तं सिनी च कुहूश्चैव वपुः पुष्टिः प्रभा वसुः / कीर्त्तिर्धृतिश्च लक्ष्मीश्च नव देव्यः सिषेविरे

சினீ, குஹூ, வபு, புஷ்டி, பிரபா, வசு, கீர்த்தி, த்ருதி, லக்ஷ்மி—இந்த ஒன்பது தேவியரும் அவரைச் சேவித்தனர்.

Verse 27

प्राप्यावभृथमव्यग्रः सर्वदेवर्षिपूजितः / अतिरेजे हि राजेन्द्रो दशधा भासयन्दिशः

அவப்ருத ஸ்நானத்தை அடைந்து, கலக்கமின்றி, தேவர்கள் மற்றும் தேவரிஷிகளால் போற்றப்பட்ட அந்த அரசேந்தர், பத்து திசைகளையும் பத்துமடங்கு ஒளிரச் செய்து மிகுந்த பிரகாசம் பெற்றான்.

Verse 28

तस्य तत्प्राप्य दुष्प्रापमैश्वर्यमृषिसंस्तुतम् / विबभ्राम मतिर्विप्रा विनयादनयावृता

அவருக்குக் கிடைக்க அரிதான, ரிஷிகளால் புகழப்பட்ட அந்த ஐஸ்வர்யம் கிடைத்தும், பணிவின்றி அநீதியால் மூடப்பட்ட அவரது புத்தி மயங்கியது.

Verse 29

बृहस्पतेः सवै भार्यां तारां नाम यशस्विनीम् / जहार सहसा सर्वानवमत्याङ्गिरःसुतान्

ஆங்கிரஸ புத்திரர்களை (பிரஹஸ்பதியின் புதல்வர்களை) எல்லாம் அவமதித்து, பிரஹஸ்பதியின் புகழ்மிக்க மனைவி ‘தாரா’வை அவர் திடீரென அபகரித்தான்.

Verse 30

स याच्यमानो देवैश्च तथा देवर्षिभिश्च ह / नैव व्यसर्जयत्तारां तस्मा अङ्गिरसे तदा

தேவர்கள் மற்றும் தேவரிஷிகள் வேண்டினாலும், அப்போது அவர் ஆங்கிரஸரான (பிரஹஸ்பதி) அவருக்கு தாராவை எவ்விதமும் விடுவிக்கவில்லை.

Verse 31

उशनास्तस्य जग्राह पार्ष्णिमङ्गिरसो भवः / स हि शिष्यो महातेजाः पितुः पूर्वं बृहस्पतेः

உசனஸ் அவனது குதிகாலைக் கையால் பற்றினார்; அங்கிரஸ குலத்துப் பவனும் பற்றினான். அவன் மகாதேஜஸ்வி; முன்பே தந்தை பிருஹஸ்பதியின் சீடன் ஆவான்.

Verse 32

तेन स्नेहेन भगवान्रुद्रस्तस्य बृहस्पतेः / पार्ष्मिग्राहो ऽभवद्देवः प्रगृह्याजगवं धनुः

அந்த அன்பினால் பகவான் ருத்ரன், பிருஹஸ்பதிக்காக, குதிகால் பற்றுபவனானான்; தேவன் ‘ஆஜகவ’ வில்லை எடுத்துப் பிடித்தான்.

Verse 33

तेन ब्रह्मशिरो नाम परमास्त्रं महात्मना / उद्दिश्य देवानुत्सृष्टं येनैषां नाशितं यशः

அந்த மகாத்மா ‘பிரம்மசிர’ எனும் பரம அஸ்திரத்தை தேவர்களை நோக்கி எறிந்தான்; அதனால் அவர்களின் யசம் அழிந்தது.

Verse 34

तत्र तद्युद्धमभवत्प्रख्यातं तारकामयम् / देवानां दानवानां च लोकक्षयकरं महत्

அங்கே ‘தாரகாமயம்’ என்று புகழ்பெற்ற, தேவர்களுக்கும் தானவர்களுக்கும் இடையிலான மகா யுத்தம் நிகழ்ந்தது; அது உலகநாசம் விளைவிப்பதாக இருந்தது.

Verse 35

तत्र शिष्टास्तु ये देवास्तुषिताश्चैव ते स्मृताः / ब्रह्माणं शरणं जग्मुरादिदेवं पितामहम्

அங்கே ‘சிஷ்ட’ தேவர்கள் என்றும் ‘துஷிதர்’ என்றும் கூறப்படுபவர்கள், ஆதிதேவன் பிதாமகன் பிரம்மாவைச் சரணடைந்தனர்.

Verse 36

ततो निवार्योशनसं रुद्रं ज्येष्ठं च शङ्करम् / ददावाङ्गिरसे तारां स्वयमेत्य पितामहः

பின்னர் உசனஸையும் மூத்த ருத்ரரான சங்கரரையும் தடுத்து, பிதாமகர் பிரம்மாவே நேரில் வந்து தாராவை பிரகஸ்பதியிடம் ஒப்படைத்தார்.

Verse 37

अन्तर्वत्नीं च तां दृष्ट्वा तारां ताराधिपाननाम् / गर्भमुत्सृज सद्यस्त्वं विप्रः प्राह बृहस्पतिः

சந்திரனைப் போன்ற முகத்தையுடைய தாரா கர்ப்பవதியாக இருப்பதைப் பார்த்து, அந்தணரான பிரகஸ்பதி, 'உடனே கர்ப்பத்தைக் கலைத்துவிடு' என்று கூறினார்.

Verse 38

मदीयायां न ते योनौ गर्भो धार्यः कथञ्चन / अथो तारासृजद्गर्भं ज्वलन्तमिव पावकम्

'என்னுடைய மனைவியிடம் நீ எவ்வகையிலும் கர்ப்பத்தைத் தாங்கக்கூடாது.' அப்போது தாரா எரியும் நெருப்பைப் போன்ற அந்தக் கர்ப்பத்தை வெளிப்படுத்தினாள்.

Verse 39

जातमात्रो ऽथ भगवान्देवानामाक्षिपद्वपुः / ततः संशयमापन्नस्तारामकथयन्सुराः

பிறந்தவுடனேயே அந்தத் தெய்வீகக் குழந்தை தேவர்களின் ஒளியையும் மங்கச் செய்தது. அதனால் சந்தேகமடைந்த தேவர்கள் தாராவிடம் கேட்டனர்.

Verse 40

सत्यं ब्रूहि सुतः कस्य सोमस्याथ बृहस्पतेः / ह्रीयमाणा यदा देवान्नाह सा साध्वसाधु वा

'உண்மையைச் சொல், இவன் யாருடைய மகன்? சோமனுக்கா அல்லது பிரகஸ்பதிக்கா?' வெட்கமடைந்த அவள் தேவர்களிடம் நல்லது கெட்டது என எதையும் கூறவில்லை.

Verse 41

तदा तां शप्तुमारब्धः कुमारो दस्युहन्तमः / तं निवार्य तदाब्रह्मा तारां पप्रच्छ संशयम्

அப்போது தஸ்யுஹந்தமன் எனும் குமாரன் அவளைச் சபிக்கத் தொடங்கினான். அவனைத் தடுத்து, பிரம்மா தாரையைச் சந்தேகத்துடன் கேட்டார்.

Verse 42

यदत्र तथ्यं तद्ब्रूहि तारे कस्य सुतस्त्वयम् / सा प्राञ्जलिरुवाचेदं ब्रह्माणं वरदं प्रभुम्

தாரையே, இங்கே உண்மை எதுவோ அதையே சொல்—இவன் யாருடைய மகன்? அப்போது தாரை கைகூப்பி வரதானப் பிரபு பிரம்மாவிடம் கூறினாள்.

Verse 43

सोमस्यति महात्मानं कुमारं दस्युहन्तमम् / ततः सुतमुपाघ्राय सोमो राजा प्रजापतिः

இந்த மகாத்மா தஸ்யுஹந்தமன் எனும் குமாரன் சோமனுடையவன். பின்னர் பிரஜாபதி அரசன் சோமன் மகனை அன்புடன் மணந்து (முகர்ந்து) ஏற்றுக்கொண்டான்.

Verse 44

बुध इत्यकरोन्नाम तस्य पुत्रस्य धीमतः / प्रतिघस्रं च गगने समभ्युत्तिष्ठते बुधः

அந்த அறிவுமிக்க மகனுக்கு ‘புதன்’ என்று பெயரிட்டான். புதன் தினந்தோறும் வானில் உதயமாகிறான்.

Verse 45

उत्पादयामास तदा पुत्रं वे राजपुत्रिका / तस्य पुत्रो महातेजा बभूवैलः पुरूरवाः

அப்போது அரசகுமாரி ஒரு மகனைப் பெற்றாள். அவன் மகனாக மகாதேஜஸ்வி ஐலன் புரூரவன் தோன்றினான்.

Verse 46

उर्वश्यां जज्ञिरे तस्य पत्राः षट् सुमहौजसः / प्रसह्य धर्षितस्तत्र विवशो राजयक्ष्मणा

உர்வசியிடத்தில் அவனுக்கு ஆறு மிகுந்த தேஜஸுடைய புதல்வர்கள் பிறந்தனர். அங்கே ராஜயக்ஷ்மையால் வலியுறுத்திப் பீடிக்கப்பட்டு அவன் இயலாமையுற்றான்.

Verse 47

ततो यक्ष्माभिभूतस्तु सोमः प्रक्षिणमण्डलः / जगाम शरणायाथ पितरं सो ऽत्रिमेव तु

அப்போது யக்ஷ்மையால் ஆட்கொள்ளப்பட்டு ஒளிவட்டம் சுருங்கிய சோமன், சரணமாகத் தன் தந்தை அத்ரியிடமே சென்றான்.

Verse 48

तस्य तत्पापशमनं चकारात्रिर्महायशाः / स राजयक्ष्मणा मुक्तः श्रीया जजवाल सर्वशः

மகாயசஸ்வி அத்ரி அவனுடைய பாபநிவாரணத்தைச் செய்தார். அவன் ராஜயக்ஷ்மையிலிருந்து விடுபட்டு எங்கும் செல்வத்தால் ஒளிர்ந்தான்.

Verse 49

एतत्सोमस्य वै जन्म कीर्त्तितं द्विजसत्तमाः / वंशं तस्य द्विजश्रेष्ठा कीर्त्यमानं निबोधत

ஓ இருபிறப்பில் சிறந்தவர்களே! இவ்வாறு சோமனின் பிறப்பு கூறப்பட்டது. ஓ பிராமணச் சிறந்தவர்களே! இப்போது அவனுடைய வம்சத்தைச் சொல்லுவதைக் கேளுங்கள்.

Verse 50

धन्यमारोग्यमायुष्यं पुण्यं कल्मषशोधनम् / सौम्यस्य चन्म श्रुत्वैवं सर्वपापैः प्रमुच्यते

இது மங்களகரம், ஆரோக்கியம் தருவது, ஆயுளை வளர்ப்பது, புண்ணியமானது, மாசுகளை நீக்குவது. சோமனின் இப்பிறப்பைக் கேட்டால் எல்லாப் பாவங்களிலிருந்தும் விடுபடுவர்.