Adhyaya 64

Verse 1

इति श्रीब्रह्माण्डे महापुराणे वायुप्रोक्ते मध्यमभागे तृतीय उपोद्धात पादे भार्गवचरिते इक्ष्वाकुवंशकीर्त्तनं नाम त्रिषष्टितमो ऽध्यायः // ६३// सूत उवाच अनुजस्य विकुक्षेस्तु निमेर्वंशं निबोघत / यो ऽसौ निवेशयामास पुरं देवपुरोपमम्

இவ்வாறு ஸ்ரீபிரஹ்மாண்ட மகாபுராணத்தில் வாயு உரைத்த மத்தியபாகத்தின் மூன்றாம் உபோத்தாதப் பாதத்தில், பார்கவசரிதத்தில் ‘இக்ஷ்வாகு வம்சக் கீர்த்தனம்’ எனும் அறுபத்துமூன்றாம் அதிகாரம். சூதர் கூறினார்—விகுக்ஷியின் இளையவனுடைய நிமி வம்சத்தை அறிக; அவன் தேவபுரம் போன்ற நகரை நிறுவினான்.

Verse 2

जयन्तमिति विख्यातं गौतमस्याश्रमान्तिकम् / यस्यान्ववाये जज्ञे वै जनको नृपसत्तमः

கௌதமரின் ஆசிரமத்தருகே ‘ஜயந்த’ எனப் புகழ்பெற்ற இடம்; அதன் வம்சத்தில் அரசர்களில் சிறந்த ஜனகன் பிறந்தான்.

Verse 3

निमिर्नाम सुधर्मात्मा सर्वसत्त्वनमस्कृतः / आसीत्पुत्रो महाराज चैक्ष्वाकोर्भूरितेजसः

மகாராஜா, ‘நிமி’ எனப் பெயருடையவன் சுதர்ம நெஞ்சத்துடன், எல்லா உயிர்களாலும் வணங்கப்பட்டவன்; அவன் மிகுந்த தேஜஸுடைய இக்ஷ்வாகுவின் மகனாக இருந்தான்.

Verse 4

स शापेन वसिष्ठस्यविदेहः समपद्यत / तस्य पुत्रो मिथिर्नाम जनितः पर्वभिस्त्रिभिः

வசிஷ்டரின் சாபத்தால் அவன் ‘விதேஹன்’ ஆனான்; அவனுக்கு ‘மிதி’ என்ற மகன் பிறந்தான், மூன்று பர்வங்களால் ஜனித்தவன் எனக் கூறப்படுகிறான்.

Verse 5

अरण्यां मथ्यमानाया प्रादुर्भूतो महायशाः / नाम्ना मिथिरिति ख्यातो जननाज्जनको ऽभवत्

அரண்யத்தில் மத்தப்படுகின்ற நிலத்திலிருந்து மகாயசஸ்வி ஒருவர் தோன்றினார்; அவர் ‘மிதி’ எனப் புகழப்பட்டார், பிறப்பித்ததனால் ‘ஜனகன்’ என அழைக்கப்பட்டார்।

Verse 6

मिथिर्नाम महावीर्यो येनासौ मिथिलाभवत् / राजासौ नाम जनको जनकाच्चा प्युदावसुः

‘மிதி’ எனும் மகாவீரன் காரணமாக அந்த நாடு ‘மிதிலா’ எனப்பட்டது; அந்த அரசன் ‘ஜனகன்’ என்ற பெயரால் அறியப்பட்டான், ஜனகனிடமிருந்து ‘உதாவசு’ பிறந்தான்।

Verse 7

उदावसोस्तु धर्मात्मा जातो ऽसौ नन्दिवर्द्धनः / नन्दिवर्धनतः शूरः सुकेतुर्नाम धार्मिकः

உதாவசுவிடமிருந்து தர்மாத்மா நந்திவர்த்தனன் பிறந்தான்; நந்திவர்த்தனனிடமிருந்து வீரமும் தர்மமும் கொண்ட ‘சுகேது’ என்ற மகன் பிறந்தான்।

Verse 8

सुकेतोरपि धर्मात्मा देवरातो महाबलः / देवरातस्य धर्मात्मा बृहदुक्थ इति श्रुतः

சுகேதுவிடமிருந்தும் தர்மாத்மா, மகாபலன் தேவ்ராதன் பிறந்தான்; தேவ்ராதனின் தர்மாத்ம மகன் ‘பிருஹதுக்த’ எனப் புகழப்பட்டான்।

Verse 9

बृहदुक्थस्य तनयो महावीर्यः प्रतापवान् / महावीर्यस्य धृतिमान् सुधृति स्तस्य चात्मजः

பிருஹதுக்தனின் மகன் ‘மகாவீர்யன்’ பெரும் பராக்கிரமமும் புகழும் உடையவன்; மகாவீர்யனின் திடமுள்ள மகன் ‘சுத்ருதி’ அவனுடைய புதல்வன்.

Verse 10

सुधृतेरपि धर्मात्मा धृष्टकेतुः परन्तपः / धृष्टकेतुसुतश्चापि हर्यश्वो नाम विश्रुतः

சுத்ருதியின் வம்சத்தில் தர்மாத்மாவும் பகைவரைத் தணிக்கும் த்ருஷ்டகேது தோன்றினார். த்ருஷ்டகேதுவின் புதல்வன் ‘ஹர்யஷ்வ’ எனப் புகழ்பெற்றான்.

Verse 11

हर्यश्वस्य मरुः पुत्रो मरोः पुत्रः प्रतिंबकः / प्रतिंबकस्य धर्मात्मा राजा कीर्त्तिरथः स्मृतः

ஹர்யஷ்வனுக்கு மரு என்ற புதல்வன்; மருவுக்கு பிரதிம்பகன் என்ற மகன். பிரதிம்பகனுக்கு தர்மாத்மாவான அரசன் கீர்த்திரதன் என நினைக்கப்படுகிறான்.

Verse 12

पुत्रः कीर्त्तिरथस्यापि देवमीढ इति श्रुतः / देवमीढस्य विबुधो विबुधस्य महाधृतिः

கீர்த்திரதனின் புதல்வன் ‘தேவமீட’ எனப் புகழப்பட்டது. தேவமீடனுக்கு விபுதன்; விபுதனுக்கு மகாத்ருதி என்ற மகன்.

Verse 13

महाधृतिसुतो राजा कीर्त्तिरातः प्रतापवान् / कीर्तिरातात्मजो विद्वान् महारोमेति विश्रुतः

மகாத்ருதியின் புதல்வன் வீரமிகு அரசன் கீர்த்திராதன். கீர்த்திராதனின் அறிவுடைய மகன் ‘மகாரோமன்’ எனப் புகழ்பெற்றான்.

Verse 14

महारोम्णस्तु विख्यातः स्वर्णरोमा व्यजायत / स्वर्णरोमात्मजश्चापि ह्रस्वरोमाभवन्नृपः

மகாரோமனிடமிருந்து புகழ்பெற்ற ஸ்வர்ணரோமன் பிறந்தான். ஸ்வர்ணரோமனின் புதல்வனும் ‘ஹ்ரஸ்வரோமன்’ எனும் அரசனானான்.

Verse 15

ह्रस्वरोमान्मजो विद्वान् सरिद्ध्वज इति श्रुतः / उद्भिन्ना कर्षता येन सीता राज्ञा यशस्विनी

ஹ்ரஸ்வரோமான் எனும் ஞானி ஜனகனின் மகன்; ‘ஸரித்த்வஜ’ என்று புகழ்பெற்றவன். அந்தப் புகழ்மிக்க அரசன் உழுதபோது நிலம் பிளந்து சீதை வெளிப்பட்டாள்.

Verse 16

रामस्य महिधी साध्वी सुव्रता नियतव्रता / वैशंपायन उवाच कथं सीता समुत्पन्न कृष्यमाण यशस्विनी

ராமனின் புனிதப் பத்னி, நல்ல விரதமும் கட்டுப்பாடும் கொண்ட சாத்வி மகிதீ. வைசம்பாயனர் கூறினார்—உழுதுகொண்டிருக்கையில் புகழ்மிக்க சீதை எவ்வாறு தோன்றினாள்?

Verse 17

किमर्थं वाकृषद्राजा क्षेत्रं यस्मिन् बभूव ह / सूत उवाच अग्निक्षेत्रे कृष्यमाणे अश्वमेधे महात्मनः

அவள் தோன்றிய அந்த வயலை அரசன் ஏன் உழுதான்? சூதர் கூறினார்—மகாத்மாவின் அச்வமேத யாகத்தில் அக்னிக்ஷேத்திரம் உழுதுகொண்டிருந்தது.

Verse 18

विधिना सुप्रयत्नेन तस्मात्सा तु समुत्थिता / सीरध्वजानुजातस्तु भानुमान्नाम मैथिलः

விதிப்படி மிகுந்த முயற்சியால் அங்கிருந்தே அவள் (சீதை) எழுந்தாள். சீறத்வஜனுக்குப் பின் மிதிலையில் ‘பானுமான்’ எனும் அரசன் பிறந்தான்.

Verse 19

भ्राता कुशध्वजस्तस्य स काश्यधिपतिर्नृपः / तस्य भानुमतः पुत्रः प्रद्युम्नश्च पतापवान्

அவனுடைய சகோதரன் குஷத்வஜன்; அவன் காசியின் அதிபதி அரசன். அந்தப் பானுமானின் வீரப்புகழ் மிக்க மகன் பிரத்யும்னன்.

Verse 20

मुनिस्तस्य सुतश्चापि तस्मादूर्जवहः स्मृतः / ऊर्जवहात्सनद्वाजः शकुनिस्तस्य चात्मजः

அவனுக்கு மুনি என்ற மகன்; அவனிடமிருந்து ஊர்ஜவஹன் எனப் புகழ்பெற்றவன் தோன்றினான். ஊர்ஜவஹனிடமிருந்து சனத்வாஜன், அவனுடைய மகன் சகுனி பிறந்தான்.

Verse 21

स्वागतः शकुनेः पुत्रः सुवर्चास्तत्सुतः स्मृतः / सुतोपस्तस्य दायादः सुश्रुतस्तस्य चात्मजः

சகுனியின் மகன் ஸ்வாகதன்; அவனுடைய மகன் சுவர்ச்சா என நினைவுகூரப்படுகிறான். சுவர்ச்சாவின் வாரிசு சுதோபன்; அவனுடைய மகன் சுஶ்ருதன்.

Verse 22

सुश्रुतस्य जयः पुत्रो जयस्य विजयः सुतः / विजयस्य क्रतुः पुत्र- क्रतोश्च सुनयः स्मतः

சுஶ்ருதனின் மகன் ஜயன்; ஜயனின் மகன் விஜயன். விஜயனின் மகன் கிரது; கிரதுவின் மகன் சுனயன் எனச் சொல்லப்படுகிறது.

Verse 23

सुनयाद्वीतहव्यस्तु वीतहव्यात्मजो धृतिः / धृतेस्तु बहुलाश्वो ऽभूद्बहुलाश्वसुतः कृतिः

சுனயனிடமிருந்து வீதஹவ்யன்; வீதஹவ்யனின் மகன் த்ருதி. த்ருதியிடமிருந்து பஹுலாஷ்வன் தோன்றினான்; பஹுலாஷ்வனின் மகன் க்ருதி.

Verse 24

तस्मिन्संतिष्ठते वंशो चनकानां महात्मनाम् / इत्येते मैथिलाः प्रोक्ताः सोमस्यापि निबोधत

இவ்வம்சத்திலேயே மகாத்மா ஜனகர்களின் குலம் நிலைத்திருக்கிறது. இவர்கள் மைதிலர்கள் எனக் கூறப்பட்டனர்; இனி சோமனைப் பற்றியும் அறிந்துகொள்க.