Adhyaya 17

Verse 1

इति श्रीब्रह्माण्डे महापुराणे वायुप्रोक्ते मध्यभागे तृतीय उपोद्धातपादे श्राद्धकल्पे दानप्रशंसा नाम षोडशो ऽध्यायः // १६// बृहस्पतिरुवाच अत ऊर्द्ध्वं प्रवक्ष्यामि श्राद्धकर्मणि पूजितम् / काम्यं नैमित्तिकाजस्रं श्राद्धकर्मणि नित्यशः

இவ்வாறு ஸ்ரீபிரஹ்மாண்ட மகாபுராணத்தில், வாயு உரைத்த நடுப்பகுதியின் மூன்றாம் உபோத்தாதபாதத்தில், ஸ்ராத்தகல்பத்தில் ‘தானப் பிரசம்சா’ எனும் பதினாறாம் அதிகாரம். ப்ருஹஸ்பதி கூறினார்—இனி ஸ்ராத்தகர்மத்தில் போற்றத்தக்க, காம்ய, நைமித்திக மற்றும் இடையறாது செய்யத்தக்க ஸ்ராத்தகர்மத்தின் நித்திய விதியை நான் உரைப்பேன்।

Verse 2

पुत्रदारनिमित्ताः स्युरष्टकास्तिस्न एव तु / कृष्णपक्षे वरिष्ठा हि पूर्वाखण्डलदेवता

மகன் மற்றும் மனைவி காரணமாகக் கூறப்படும் மூன்று அஷ்டகைகளே இவை; கிருஷ்ணபக்ஷத்தில் அவை சிறந்தவை, அவற்றின் தேவதை பூர்வாகண்டலன் ஆவான்.

Verse 3

प्राजापत्या द्वितीया स्यात्तृतीया वैश्वदेविका / आद्यापूपैः सदाकार्या मांसैरन्या सदा भवेत्

இரண்டாவது அஷ்டகை பிராஜாபத்யம்; மூன்றாவது வைஶ்வதேவிகை. முதலாவது எப்போதும் அப்பூபம் (பணியாரம்/பூவா) கொண்டு செய்யவேண்டும்; மற்றது எப்போதும் மாம்சத்தால் செய்யப்படும்.

Verse 4

शाकैः कार्या तृतीया स्यादेवं द्रव्यगतो विधिः / अत्रापीष्टं पितॄणां वै नित्यमेव विधीयते

மூன்றாவது அஷ்டகை கீரை-காய்கறிகளால் செய்யப்பட வேண்டும்—இது பொருளின்படி விதி. இங்கேயும் பித்ருக்களுக்கு எப்போதும் இஷ்டமான (பிரியமான) கர்மம் விதிக்கப்படுகிறது.

Verse 5

या चाप्यन्या चतुर्थी स्यात्तां च कुर्याद्विशेषतः / आसु श्राद्धं बुधः कुर्वन्सर्वस्वेनापि नित्यशः

மேலும் வேறொரு நான்காவது அஷ்டகை இருந்தால், அதையும் சிறப்பாகச் செய்ய வேண்டும்; இத்திதிகளில் ஞானி தினந்தோறும் ஸ்ராத்தம் செய்ய வேண்டும், தன் அனைத்தையும் செலுத்தினாலும் கூட.

Verse 6

क्षिप्रमाप्नोति हि श्रेयः परत्रेह च मोदते / पितरः पर्वकालेषु तिथिकालेषु देवताः

அவன் விரைவில் நன்மையை அடைந்து இவ்வுலகிலும் மறுவுலகிலும் மகிழ்வான்; பர்வகாலங்களிலும் திதிகாலங்களிலும் பித்ருக்களே தேவதைகள் ஆவர்.

Verse 7

सर्वेषु पुरुषा यान्ति निपातमिव धेनवः / मासांते प्रतिगच्छेयुरष्टकासु ह्यपूजिताः

எல்லா மனிதரும் பசுக்கள் விழுவது போல வீழ்ச்சிக்குச் செல்கின்றனர்; மாத முடிவில் அஷ்டகைகளில் பூஜை செய்யாதவர்கள் மீண்டும் துன்பத்திற்குத் திரும்புவர்।

Verse 8

मोघास्तस्य भवन्त्याशाः परत्रेह च सर्वशः / पूजकानां समुत्कर्षो नास्तिकानामधोगतिः

அவனுடைய ஆசைகள் இவ்வுலகிலும் மறுலோகிலும் முற்றிலும் வீணாகும்; பூஜிப்போருக்கு உயர்வு, நாஸ்திகருக்கு வீழ்ச்சி உண்டாகும்।

Verse 9

देवास्तु दायिनो यान्ति तिर्यग्गच्छन्त्यदायिनः / पुष्टिं प्रजां स्मृतिं मेधां पुत्रानैश्वर्यमेव च

தானம் செய்பவர்கள் தேவர்கதியை அடைவர்; தானம் செய்யாதவர்கள் திர்யக் யோனிக்குச் செல்வர்; (இதனால்) போஷணம், சந்ததி, நினைவு, மேதைமை, புதல்வர், ஐஸ்வரியம் பெறுவர்।

Verse 10

कुर्वाणः पूजनं चासु सर्वं पूर्णं समश्नुते / प्रतिपद्धनलाभाय लब्धं चास्य न नश्यति

இவற்றில் (அஷ்டகைகளில்) பூஜை செய்பவன் அனைத்தையும் நிறைவாக அனுபவிப்பான்; தினந்தோறும் செல்வம் பெறுவதற்காக அவன் பெற்றது அழியாது।

Verse 11

द्वितीयायां तु यः कुर्याद्द्विपदाधिंपतिर् भवेत् / वरार्थिनां तृतीया तु शत्रुघ्नी पापनाशिनी

த்விதீயையில் யார் (பூஜை) செய்கிறாரோ, அவர் இருபாதிகளின் அதிபதியாகிறார்; வரம் நாடுவோர்க்குத் திரிதீயை பகைநாசினி, பாபநாசினி.

Verse 12

चतुर्थ्यां तु प्रकुर्वाणः शत्रुच्छिद्राणि पश्यति / पञ्चम्यां चापिकुर्वाणः प्राप्नोति महतीं श्रियम्

சதுர்த்தியில் சிராத்தம் செய்பவன் பகைவரின் குறைபாடுகளை அறிகிறான். பஞ்சமியில் செய்பவன் மாபெரும் ஸ்ரீ-செல்வத்தை அடைகிறான்.

Verse 13

षष्ठ्यां श्राद्धानि कुर्वाणः संपूज्यः स्यात्प्रयत्नतः / कुरुते यस्तु सप्तम्यां श्राद्धानि सततं नरः

ஷஷ்டியில் சிராத்தம் செய்பவன் முயற்சியுடன் எல்லோராலும் போற்றப்படுவான். மேலும் சப்தமியில் இடையறாது சிராத்தம் செய்கிற மனிதன்.

Verse 14

महीशत्वमवाप्नोति गणानां चाधिपो भवेत् / संपूर्णामृद्धिमाप्नोति यो ऽष्टम्यां कुरुते नरः

அஷ்டமியில் செய்பவன் அரசாட்சியை அடைந்து, கணங்களின் தலைவனாகவும் ஆகிறான். அவன் நிறைவு பெற்ற செழிப்பை அடைகிறான்.

Verse 15

श्राद्धं नवम्यां कर्त्तव्यमैश्वर्यं स्त्रीश्च काङ्क्षता / कुर्वन्दशम्यां तु नरो ब्राह्मीं श्रियमवाप्नुयात्

ஐஸ்வர்யமும் மனைவிச் செல்வமும் விரும்புபவன் நவமியில் சிராத்தம் செய்ய வேண்டும். தசமியில் செய்பவன் பிராஹ்மீ ஸ்ரீயை அடைவான்.

Verse 16

वेदांश्चैवाप्नुयात्सर्वान्विप्राणां समतां व्रजेत् / एकादश्यां परं दानमैश्वर्य सततं तथा

அவன் எல்லா வேதங்களையும் அடைந்து, விப்ரர்களின் சமநிலையை அடைகிறான். ஏகாதசியில் உத்தம தானப் பயனும் நிலையான ஐஸ்வர்யமும் கிடைக்கும்.

Verse 17

द्वादश्यां जयलाभं च राज्यमायुर्वसूनि च / प्रजावृद्धिं पशून्मेधां स्वातन्त्र्यं पुष्टिमुत्तमाम्

த்வாதசியில் சிராத்தம் செய்தால் வெற்றி-லாபம், அரசாட்சி, ஆயுள், செல்வம் கிடைக்கும்; சந்ததி வளர்ச்சி, கால்நடைச் செல்வம், மேதைமை, சுதந்திரம், உத்தமப் புஷ்டி பெறப்படும்।

Verse 18

दीर्घमायुरथैश्वर्यं कुर्वाणस्तु त्रयोदशीम् / युवानश्च गृहे यस्य मृतास्तेभ्यः प्रदापयेत्

திரயோதசியில் சிராத்தம் செய்பவன் நீண்ட ஆயுளும் ஐஸ்வர்யமும் பெறுவான்; யாருடைய வீட்டில் இளமையில் இறந்தோர் உள்ளாரோ, அவர்களுக்காக தானம் செய்யச் செய்ய வேண்டும்।

Verse 19

शस्त्रेण वा हता ये च तेषां दद्याच्चतुर्दशीम् / अमावास्यां प्रयत्नेन श्राद्धं कुर्यात्सदा शुचिः

ஆயுதத்தால் கொல்லப்பட்டவர்களுக்காக சதுர்தசியில் சிராத்தம் அளிக்க வேண்டும்; அமாவாசையில் எப்போதும் தூய்மையுடன் முயன்று சிராத்தம் செய்ய வேண்டும்।

Verse 20

सर्वकामानवाप्नोति स्वर्गं चानन्तमश्नुते / तथाविषमजातानां यमलानां च सर्वशः

அவன் எல்லா விருப்பங்களையும் அடைந்து, முடிவில்லா ஸ்வர்க்கத்தை அனுபவிப்பான்; அதுபோலவே விதிவிலக்கான பிறப்புடையோருக்கும் யமலர் (இரட்டையர்) அனைவருக்கும் இது முழுமையாகப் பயன் தரும்।

Verse 21

श्राद्धं दद्यादमावास्यां सर्वकामानवाप्नुयात् / मघासु कुर्वञ्छ्राद्धानि सर्वकामानवाप्नुयात्

அமாவாசையில் சிராத்தம் அளித்தால் எல்லா விருப்பங்களும் நிறைவேறும்; மகா நட்சத்திரத்தில் சிராத்தங்கள் செய்தாலும் எல்லா விருப்பங்களும் கிடைக்கும்।

Verse 22

प्रत्यक्षमर्चितास्तेन भवन्ति पितरस्तदा / पितृदवा मघा यस्मात्तस्मात्तास्वक्षयं स्मृतम्

அப்போது அவரால் பித்ருக்கள் நேரடியாகவே அர்ச்சிக்கப்படுகின்றனர். ம஘ா ‘பித்ருதவா’ எனப் புகழ்பெற்றதனால், அதில் செய்யும் ஸ்ராத்தம் அక్షய பலன் தரும் என ஸ்மிருதியில் கூறப்பட்டுள்ளது.