Adhyaya 16

Verse 1

इति श्री ब्रह्माण्डे महापुराणे वायुप्रोक्ते मध्यभागे तृतीय उपोद्धातपादे श्राद्धकल्पे ब्राह्मणपरीक्षा नाम पञ्चदशो ऽध्यायः // १५// बृहस्पतिरुवाच अतः परं प्रवक्ष्यामि दानानि च फलानि च / तारणं सर्वभूतानां स्वर्गमार्गसुखावहम्

இவ்வாறு ஸ்ரீ பிரஹ்மாண்ட மகாபுராணத்தில் வாயு உரைத்த மத்தியபாகத்தின் மூன்றாம் உபோத்தாதபாதத்தில், ஸ்ராத்தகல்பத்தில் ‘பிராஹ்மணபரீக்ஷா’ எனும் பதினைந்தாம் அத்தியாயம். ப்ருஹஸ்பதி கூறினார்—இனி தானங்களையும் அவற்றின் பலன்களையும் உரைப்பேன்; அவை எல்லா உயிர்களையும் கரை சேர்த்து, ஸ்வர்க மார்க்கத்தின் இன்பத்தை அளிக்கும்.

Verse 2

लोके श्रेष्ठतम् सर्वमात्मनश्चैव यत्प्रियम् / सर्वं पितॄणां दातव्यं तेषामेवाज्ञयार्थिना

உலகில் மிகச் சிறந்ததும், தமக்குப் பிரியமானதும் எதுவோ, அதையெல்லாம் பித்ருக்களுக்கு அர்ப்பணமாகத் தானம் செய்ய வேண்டும்; அவர்களின் அனுமதியும் அருளும் நாடுபவன் அவ்வாறு செய்யட்டும்.

Verse 3

जांबूनदमयं दिव्यं विमानं सूर्यसन्निभम् / दिव्याप्सरोभिः संपूर्णमन्नदो लभते ऽक्षयम्

ஜாம்பூநதத் தங்கத்தால் ஆன, சூரியனை ஒத்த ஒளியுடைய தெய்வீக விமானம்—தெய்வ அப்ஸரஸ்களால் நிறைந்தது; அன்னதானம் செய்பவன் இவ்வாறு அழியாத பலனை அடைகிறான்.

Verse 4

सव्यञ्जनं तु यो दद्यादहतं श्राद्धकर्मणि / आयुः प्राकाश्यमैश्वर्यं रूपं च लभते शुभम्

ஸ்ராத்தக் கர்மத்தில் சுவைமிக்க வியஞ்சனங்களுடன் புதிதான (அஹத) உணவை யார் தானம் செய்கிறாரோ, அவர் ஆயுள், புகழின் ஒளி, ஐஸ்வரியம், மேலும் மங்களமான அழகுருவை அடைவார்.

Verse 5

यज्ञोपवीतं यो दद्याच्छ्राद्धकाले तु यज्ञवित् / पावनं सर्व विप्राणां ब्रह्मदानस्य तत्फलम्

யஜ்ஞத்தை அறிந்தவன் ஸ்ராத்த காலத்தில் யஜ்ஞோபவீதத்தைத் தானமாக அளித்தால், அது எல்லா விப்ரர்களையும் புனிதப்படுத்தும்; இதுவே பிரஹ்மதானத்தின் பலன்.

Verse 6

प्लुतं विप्रेषु यो दद्याच्छ्राद्धकाले कमडलुम् / मधुक्षीराज्यदधिभिर्दातारमुपतिष्ठते

சிராத்தக் காலத்தில் அந்தணர்களுக்கு ப்லுத (உத்தம) கமண்டலுவை தானம் செய்பவன், தேன், பால், நெய், தயிர் ஆகியவற்றுடன் கூடிய பலனாக தானதாரனை அணுகி நிற்கும்.

Verse 7

चक्राविद्धं च यो दद्याच्छ्राद्धकाले कमण्डलुम् / धेनुं सलभते दिव्यां पयोदां सुखदो हिनीम्

சிராத்தக் காலத்தில் சக்கராவித்த (சக்கரச் சின்னமுடைய) கமண்டலுவை தானம் செய்பவன், தெய்வீகமான பால் வழங்கும், இன்பம் தரும் உத்தம பசுவை அடைவான்.

Verse 8

तूलपूर्णे च यो दद्यात्पादुके श्राद्धकर्मणि / शोभनं लभते यानं पादयोः सुखमेधते

சிராத்தக் கிரியையில் பருத்தி நிரப்பிய பாதுகைகளை தானம் செய்பவன், அழகிய வாகனத்தைப் பெறுவான்; அவன் பாதங்களுக்கு இன்பம் பெருகும்.

Verse 9

व्यचनं तालवृन्तं च दत्त्वा विप्राय सत्कृतम् / प्राप्नुयात्सर्वपुष्पाणि सुगन्धीनि मृदूनि च

அந்தணருக்கு மரியாதையுடன் விசனம் (விசிறி) மற்றும் தாளவிருத்தம் (பனைத் தண்டு) தானம் செய்தால், மணமிக்க மென்மையான எல்லாப் பூக்களையும் பெறுவான்.

Verse 10

श्राद्धे ह्युपानहौ दत्त्वा ब्राह्मणेभ्यः सदा बुधः / दिव्यं स लभते यानं वाजियुक्तं नवं तथा

சிராத்தத்தில் அந்தணர்களுக்கு உபானஹௌ (காலணிகள்) தானம் செய்கிற ஞானி, தெய்வீகமான புதிய குதிரை இணைந்த வாகனத்தைப் பெறுவான்.

Verse 11

श्राद्धे छत्रं तु यो दद्यात्पुष्पमालान्वितं तथा / प्रासादो ह्युत्तमो भूत्वा गच्छन्तमनुगच्छति

சிராத்தத்தில் மலர்மாலை உடன் குடை தானம் செய்பவனை, உயர்ந்த மாளிகை போன்ற புண்ணியப் பயன் தொடர்ந்து செல்கிறது।

Verse 12

शरणं रत्नसंपूर्णं सशय्याभोजनं बुधः / श्राद्धे दत्त्वा यतिभ्यस्तु नाकपृष्ठे महीयते

அறிவுடையவன் சிராத்தத்தில் யதிகளுக்கு ரத்தினம் நிறைந்த அடைக்கலம், படுக்கை, உணவு ஆகியவற்றை தானம் செய்தால், சுவர்க்கத்தில் பெருமை பெறுவான்।

Verse 13

सुक्तावैदूर्यवासांसि रत्नानि विविधानि च / वाहनानि च दिव्यानि प्रयुतान्यर्बुदानि च

அவன் முத்து-வைடூரியக் கற்கள் பதித்த ஆடைகள், பலவகை ரத்தினங்கள், தெய்வீக வாகனங்கள், மேலும் அளவிலா (பிரயுத-அர்புத) செல்வம் பெறுவான்।

Verse 14

सुमहद्व्योमगं पुण्यं सर्वकामसमन्वितम् / चन्द्रसूर्यनिभं दिव्यं विमानं लभते ऽक्षयम्

அவன் மிகப் பெரிதும் ஆகாயம் செல்லும் புண்ணியமயமான, எல்லா விருப்பங்களும் நிறைந்த, சந்திர-சூரிய ஒளிபோன்ற தெய்வீகமான அழியாத விமானத்தைப் பெறுவான்।

Verse 15

अप्सरोभिः परिवृतं कामगं सुमनोजवम् / वसेत्स तु विमानाग्रे स्तूयमानः समन्ततः

அப்சரஸ்களால் சூழப்பட்டு, விருப்பம்போல் செல்லும், மனம் போல் வேகமுடையவன்—அவன் விமானத்தின் முன்பகுதியில் வாழ்ந்து, எல்லாத் திசைகளிலும் புகழப்படுவான்।

Verse 16

दिव्यैःपुष्पैश्चितश्चाहुर्दानानां परमं बुधाः / सुश्लक्ष्मानि सुवर्णानि श्राद्धे पात्राणि दापयेत्

தெய்வீக மலர்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட தானமே தானங்களில் உத்தமம் என்று ஞானிகள் கூறுவர். ஸ்ராத்தத்தில் மென்மையான ஒளிவிடும் பொன் பாத்திரங்களைத் தானமாக அளிக்கச் செய்ய வேண்டும்.

Verse 17

रसास्तमुपतिष्ठन्ति भक्ष्यं सौभाग्यमेव च / तिलानिक्षूंस्तथा श्राद्धे द्विजेभ्यः संप्रयच्छति

அவனிடம் சுவைகள், உணவுப் பொருட்கள், மேலும் நல்வாழ்வு வந்து சேரும். ஸ்ராத்தத்தில் அவன் இருபிறப்பாளர்களுக்கு எள் மற்றும் கரும்பு முதலியவற்றை பக்தியுடன் அளிக்கிறான்.

Verse 18

मित्राणि लभते लोके स्त्रीषु सौभाग्यमेव च / यः पात्रं तैजसं दद्यान्मनोज्ञ श्राद्धभोजनैः

அவன் உலகில் நண்பர்களைப் பெறுவான்; பெண்களிடமும் நல்வாழ்வைப் பெறுவான். மனமகிழ் ஸ்ராத்த உணவுகளுடன் ஒளிமிக்க பாத்திரத்தைத் தானம் செய்பவன் இவ்வாறு பலன் பெறுவான்.

Verse 19

पात्रं भवति कामाना रूपस्य च धनस्य च / राजतं काञ्चनं वापि यो दद्याच्छ्राद्धकर्मणि

அவன் ஆசைகள், அழகு, செல்வம் ஆகியவற்றுக்குத் தகுதியான பாத்திரனாகிறான். ஸ்ராத்தக் கர்மத்தில் வெள்ளி அல்லது பொன் தானம் செய்பவன் இவ்வாறு பலன் பெறுவான்.

Verse 20

दानात्तु लभते कामान्प्राकाश्यं धनमेव च / धेनुं श्राद्धे तु यो दद्याद्गृष्टिं कुम्भापदोहनीम्

தானத்தால் அவன் ஆசைகள், புகழின் ஒளி, செல்வம் ஆகியவற்றைப் பெறுவான். ஸ்ராத்தத்தில் குடத்தில் பால் கறக்கத் தக்க, பால் தரும் பசுவைத் தானம் செய்பவன் இவ்வாறு பலன் பெறுவான்.

Verse 21

गावस्तमुपतिष्ठन्ति नरं पुष्टिस्तथैव च / दद्याद्यः शिशिरे चाग्निं बहुकाष्ठं प्रयत्नतः

குளிர்காலத்தில் முயற்சியுடன் மிகுந்த விறகுடன் அக்னியைத் தானம் செய்பவனைப் பசுக்கள் அணுகிச் சேவிக்கும்; அவனுக்கு புஷ்டி உண்டாகும்.

Verse 22

कायाग्निदीप्तिं प्राकाश्यं सौभाग्यं तभते नरः / इन्धनानि तु यो दद्या द्द्विजेभ्यः शिशिरागमे

குளிர்காலம் வருகையில் இருவர்களுக்கு (த்விஜர்களுக்கு) எரிபொருளைத் தானம் செய்பவன், உடல்அக்னியின் தீப்தி, ஒளி, பிரகாசம் மற்றும் சௌபாக்கியத்தை அடைகிறான்.

Verse 23

नित्यं जयति संग्रामे श्रिया जुष्टस्तु जायते / सुरभीणि च माल्यानि गन्धवन्ति तथैव च

அவன் எப்போதும் போரில் வெற்றி பெறுவான்; ஸ்ரீயால் அருள்பெற்று செல்வமுடன் பிறப்பான்; நறுமணமிக்க மாலைகளும் இனிய வாசனைகளும் அவனுக்குக் கிடைக்கும்.

Verse 24

पूजयित्वा तु पात्रेभ्यः श्राद्धे सत्कृत्य दापयेत् / गन्धमाल्यं महात्मानं सुखानि विविधानि च

சிராத்தத்தில் தகுதியான பாத்திரர்களை வணங்கி மரியாதையுடன், நறுமணம், மலர்மாலை, மகாத்மர்களுக்குரிய தானம் மற்றும் பலவகை இன்பப் பொருட்களை அளிக்க வேண்டும்.

Verse 25

दातारमुपतिष्ठन्ति युवत्यश्च पतिव्रताः / शयनासनयानानि भूमयो वाहनानि च

தானம் செய்பவனைப் பத்தினி நெறியுடைய இளம்பெண்கள் அணுகி இருப்பர்; அவனுக்கு படுக்கை, ஆசனம், யானம், நிலம் மற்றும் வாகனங்கள் கிடைக்கும்.

Verse 26

श्राद्धेष्वेतानि यो दद्यादश्वमेधफलं लभेत् / श्राद्धकाले गुणवति विप्रे वै समुपस्थिते

சிராத்தத்தில் இவற்றை யார் தானமாக அளிக்கிறாரோ, அவர் அசுவமேத யாகத்தின் பலனை அடைவார்; சிராத்தகாலத்தில் குணமிக்க பிராமணர் அருகில் இருப்பின் அது மேலும் சிறப்பு.

Verse 27

इष्टद्रव्यं च यो दद्यात्स्मृतिं मेधां च विन्दति / सर्पिःपूर्णानि पात्राणि श्राद्धे सत्कृत्य दापयेत्

விரும்பிய பொருளை யார் தானமாக அளிக்கிறாரோ, அவர் நினைவாற்றலும் அறிவுத்திறனும் பெறுவார். சிராத்தத்தில் நெய் நிரம்பிய பாத்திரங்களை மரியாதையுடன் தானமாக அளிக்கச் செய்ய வேண்டும்.

Verse 28

कुम्भोपदोहगृष्टीनां बह्वीनां फलमश्नुते / श्राद्धे यथेप्सितं दत्त्वा पुण्डरीकफलं लभेत्

அவர் பல குடங்கள் அளவு பால் தரும் பசுக்களின் தானபலனை அனுபவிப்பார். சிராத்தத்தில் விருப்பம்போல் தானமளித்து புண்டரீகப் பலனை அடைவார்.

Verse 29

वनं पुष्पफलोपेतं दत्त्वा गोसवमश्नुते / कूपारामतडागानि क्षेत्रगोष्ठगृहाणि च

மலரும் கனியும் நிறைந்த வனத்தை தானமாக அளித்தால், அவர் கோசவ யாகத்தின் பலனை அனுபவிப்பார். மேலும் கிணறு, தோட்டம், குளம், வயல், கோசாலை, வீடு முதலியவற்றை (தானமளித்தாலும் புண்ணியம் உண்டாகும்).

Verse 30

दत्त्वा मोदन्ति ते स्वर्गे नित्यमाचन्द्रतारकम् / स्वास्तीर्णं शयनं दत्त्वा श्राद्धेरत्नविभूषितम्

இவ்வாறு தானமளித்தவர்கள், சந்திரன்-நட்சத்திரங்கள் நிலைக்கும் வரை சொர்க்கத்தில் எப்போதும் மகிழ்வுடன் இருப்பார்கள். சிராத்தத்தில் ரத்தினங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட, நன்றாக விரிக்கப்பட்ட படுக்கையை தானமளித்தாலும் இதே பலன் உண்டாகும்.

Verse 31

पितरस्तस्य तुष्यन्ति स्वर्गलोकं समशनुते / अस्मिंल्लोके च संपन्नं स्यन्दनं च सुवाहनैः

அவனுடைய பித்ருக்கள் திருப்தியடைகின்றனர்; அவன் ஸ்வர்கலோகத்தை அடைகிறான். இவ்வுலகிலும் செல்வம் பெற்று, நல்ல வாகனங்களுடன் கூடிய ரதத்தைப் பெறுகிறான்.

Verse 32

अष्टाभिः पूज्यते चात्र धनधान्यैश्च वर्द्धते / पर्णकौशेयपट्टोर्णे तथा प्रावारकंबलौ

இங்கே அவன் எட்டு வகையால் போற்றப்படுகிறான்; செல்வமும் தானியமும் பெருகுகின்றன. இலைவஸ்திரம், பட்டு, பட்டாடை, கம்பளி, மேலும் போர்வை மற்றும் கம்பளமும் கிடைக்கும்.

Verse 33

अजिनं काञ्चनं पट्टं प्रवेणीं मृगलोमकम् / दद्यादेतानि विप्राणां भोजयित्वा यथाविधि

அஜினம், பொன், பட்டாடை, பிரவேணி, மான்-மயிர்—இவற்றை விதிப்படி பிராமணர்களுக்கு உணவளித்து தானமாக அளிக்க வேண்டும்.

Verse 34

प्राप्नोति श्रद्धधानस्तु वाजपेयफलं नरः / बहुभार्याः सुरूपाश्च पुत्रा भृत्याश्च किङ्कराः

श्रद्धையுடைய மனிதன் வாஜபேய யாகத்தின் பலனை அடைகிறான்—அவனுக்கு பல மனைவிகள், அழகிய புதல்வர்கள், மேலும் பணியாளரும் अनुசரரும் கிடைப்பர்.

Verse 35

वशे तिष्ठन्ति भूतानि लोके चास्मिन्निरामयम् / कौशेयं क्षौमकार्पासं दुकूलं गहनं तथा

உயிர்கள் அவன் கட்டுப்பாட்டில் நிற்கின்றன; இவ்வுலகில் அவன் நோயற்றவனாக இருக்கிறான். அவனுக்கு பட்டு, லினன், பருத்தி, நுண்வஸ்திரம் மற்றும் மிகச் சிறந்த ஆடைகளும் கிடைக்கும்.

Verse 36

श्राद्धे चैतानि यो दद्यात्कामानाप्नोत्यनुत्तमान् / अलक्ष्मीं नाशयन्त्येते तमः सूर्योदयो यथा

சிராத்தத்தில் இவற்றை யார் தானம் செய்கிறாரோ, அவர் உத்தமமான விருப்பங்களை அடைகிறார்; சூரியோதயம் இருளை அழிப்பதுபோல் இவை அலட்சுமியை அழிக்கின்றன.

Verse 37

भ्राजते य विमानाग्रे नक्षत्रेष्विव चन्द्रमाः / वासो हि सर्वदैवत्ये सर्वदेवैरभिष्टुतम्

நட்சத்திரங்களிடையே சந்திரன் விமானத்தின் முனையில் ஒளிர்வதுபோல், சர்வதெய்வத் துறையில் ஆடை எல்லாத் தேவராலும் போற்றப்பட்டு விளங்குகிறது.

Verse 38

वस्त्राभावे क्रिया नास्ति य५दानतपांसि च / तस्माद्वस्त्राणि देयानि श्राद्धकाले तु नित्यशः

ஆடை இல்லையெனில் எந்தக் கிரியையும் இல்லை; யாகம், தானம், தவமும் இல்லை; ஆகவே சிராத்தக் காலத்தில் எப்போதும் ஆடைகளைத் தானம் செய்ய வேண்டும்.

Verse 39

तानि सर्वाण्यवाप्नोति श्राद्धे दत्त्वा तु मानवः / नित्यश्राद्धे तु यो दद्यात्प्रयतस्तत्परायणः

சிராத்தத்தில் தானம் செய்தால் மனிதன் அவை அனைத்தையும் அடைகிறான்; நித்திய சிராத்தத்தில் முயற்சியுடன் அதில் நிலைத்திருப்பவனும் தானம் செய்ய வேண்டும்.

Verse 40

सर्वकामानवाप्नोति राज्यं स्वगे तथव च / सर्वकामसमृद्धस्य यज्ञस्य फलमश्नुते

அவன் எல்லா விருப்பங்களையும் அடைகிறான்; சொர்க்கத்தில் அரசாட்சியையும் பெறுகிறான்; எல்லாக் காமங்களால் நிறைந்த யாகத்தின் பலனை அனுபவிக்கிறான்.

Verse 41

भक्ष्यजातं तु सुकृतं स्वस्तिकाद्यं सशर्करम् / कृसर मधुसर्पिश्च पयः पायसमेव च

நன்றாகச் செய்யப்பட்ட பல வகை உண்ணத்தக்கவை, ஸ்வஸ்திக முதலிய மங்கள உணவு, சர்க்கரையுடன்; க்ரிஸர, தேன்-நெய், பால் மற்றும் பாயசமும்।

Verse 42

स्निग्धप्रायाश्च यो दद्यादग्निष्टोमफलं लभेत् / दधिगव्यमसंसृष्टं भक्ष्यान्नानाविधांस्तथा

நெய் முதலிய ச்நிக்தப் பொருட்களை அதிகமாகத் தானம் செய்பவன் அக்னிஷ்டோம யாகத்தின் பலனை அடைகிறான்; மேலும் கலக்காத தயிர், பசு-பால் சார்ந்த தூய பொருட்கள், பலவகை உண்ணுதல்களும்।

Verse 43

दत्त्वा न शोचते श्राद्धे वर्षासु च मघासु च / घृतेन भोजयेद्विप्रान्घृतं भूमौ समुत्सृजोत्

ஸ்ராத்தத்தில், மழைக்காலத்தில், மகா நட்சத்திர நேரத்திலும் தானம் செய்தவன் துயரப்படான்; நெய்யால் பிராமணர்களை உணவளித்து, நெய்யை நிலத்தில் அர்ப்பணிக்க/விட வேண்டும்।

Verse 44

छायायां हस्तिनश्चैव दत्त्वा श्राद्धेन शोचते / ओदनं पायसं सर्पिर्मधुमूलफलानि च

நிழலில் (தானம்) செய்தாலும், யானைக்குத் (தானம்) கொடுத்தாலும், ஸ்ராத்தம் காரணமாக மனிதன் துயருறுகிறான்; ஆகவே சாதம், பாயசம், நெய், தேன், கிழங்குகள், பழங்கள் ஆகியவற்றை அர்ப்பணிக்க வேண்டும்।

Verse 45

भक्ष्यांश्च विविधान्दत्त्वा परत्रेह च मोदते / शर्कराक्षीरसंयुक्ताः पृथुका नित्यमक्षयाः

பலவகை உண்ணத்தக்கவற்றைத் தானம் செய்தவன் இவ்வுலகிலும் மறுவுலகிலும் மகிழ்வான்; சர்க்கரை-பால் கலந்து செய்யப்பட்ட ப்ருதுகா எப்போதும் அழியாத பலன் தரும்।

Verse 46

स्यात्तु संवत्सरं प्रीतिः शाकैर्मांसरसेन च / सक्तुलाजास्तथापूपाः कुल्माषा व्यञ्जनैः सह

கீரைகள், மாமிசச் சாறு உடன், மேலும் சக்து, லாஜா, அப்பூபம், குல்மாஷம் ஆகியவற்றை வியஞ்சனங்களுடன் அர்ப்பணித்தால் ஆண்டு முழுதும் பிரீதி உண்டாகும்.

Verse 47

सर्पिःस्निग्धानि सर्वाणि दध्ना संस्कृत्य भोजयेत् / श्राद्धेष्वेतानि यो दद्यात्पद्मं स लभते निधिम्

நெய்யால் நனைந்த அனைத்தையும் தயிரால் சீரமைத்து உணவளிக்க வேண்டும்; ஸ்ராத்தத்தில் இவற்றை தானம் செய்பவன் பத்மநிதியை அடைகிறான்.

Verse 48

नवसस्यानियो दद्याच्छ्राद्धे सत्कृत्य यत्नतः / सर्वभोगानवाप्नोति पूज्यते च दिवं गतः

ஸ்ராத்தத்தில் புதிய தானியங்களை மரியாதையுடன் முயற்சியோடு தானம் செய்பவன் எல்லாப் போகங்களையும் அடைந்து, விண்ணுலகம் சென்றபின் போற்றப்படுவான்.

Verse 49

भक्ष्यभोज्यानि पेयानि चोष्यलेङ्यवराणि च / भोजनाग्रासनं दत्त्वा अतिथिभ्यः कृताञ्जलिः

உண்ணத்தக்கவை, உணவுகள், பானங்கள், சப்பிடத்தக்க-நக்கத்தக்க சிறந்த பொருட்கள் ஆகியவற்றையும், உணவின் முதல் கவளத்தையும் விருந்தினர்க்கு அளித்து, கைகூப்பி பணிவுடன் இருக்க வேண்டும்.

Verse 50

सर्वयज्ञक्रतूनां हि फलं प्राप्नोत्यनुत्तमम् / क्षिप्रमत्युष्णमक्लिष्टं दद्यादन्नं बुभुक्षते

அவன் எல்லா யாக-க்ரதுக்களின் உத்தம பலனை அடைகிறான்; பசித்தவனுக்கு உடனே, மிகச் சூடாகாமல், துன்பமின்றி அன்னம் அளிக்க வேண்டும்.

Verse 51

सव्यञ्जनं तथा स्निग्धं भक्त्या सत्कृत्य यत्नतः / तरुणादित्यसंकाशं विमानं हंसवाहनम्

பக்தியுடன் முயன்று சுவையூட்டிய உணவும் நெய்மிகுந்த உணவும் மரியாதையுடன் தானம் செய்பவன், இளஞ் சூரியன் போல் ஒளிரும் அன்னவாகன விமானத்தை அடைவான்.

Verse 52

अन्नदो लभते नित्यं कन्याकोटीस्तथैव च / अन्नदानात्परं दानं नान्यत्किञ्चित्तु विद्यते

அன்னதானம் செய்பவன் எப்போதும் கோடிக்கணக்கான கன்யாதானப் பலனை அடைவான்; அன்னதானத்தை விட உயர்ந்த தானம் வேறில்லை.

Verse 53

अन्नाद्भूतानि जायन्ते जीवन्ति प्रभवन्ति च / जीवदानात्परं दानं नान्यत्किञ्चन विद्यते

அன்னத்தாலே உயிர்கள் பிறக்கின்றன, வாழ்கின்றன, வளர்கின்றன; உயிர்தானத்தை விட உயர்ந்த தானம் இல்லை.

Verse 54

अन्नाल्लोकाः प्रतिष्ठन्ति लोकदानस्य तत्फलम् / अन्नं प्रजापतिः साक्षात्ते न सर्वमिदं ततम्

அன்னத்தாலே உலகங்கள் நிலைபெறுகின்றன—இதுவே உலகதானத்தின் பலன்; அன்னமே நேரே பிரஜாபதி, அதனால் இவ்வுலகம் முழுதும் நிறைந்துள்ளது.

Verse 55

तस्मादन्नसमं दानं न भूतं न भविष्यति / यानि रत्नानि मेदिन्यां वाहनानि स्त्रियस्तथा

ஆகையால் அன்னத்துக்கு ஒப்பான தானம் முன்பும் இல்லை, இனியும் இல்லை; பூமியில் உள்ள ரத்தினங்கள், வாகனங்கள், பெண்கள் ஆகியவை எல்லாம் இருந்தாலும்.

Verse 56

क्षिप्रं प्राप्नोति तत्सर्वं पितृभक्तस्तु यो नरः / प्रतिश्रयं च यो दद्यादतिथिब्यः कृताञ्जलिः

பித்ருபக்தியுடைய மனிதன் அவையனைத்தையும் விரைவில் பெறுவான்; கைகூப்பி விருந்தினர்க்கு தங்குமிடம் அளிப்பவனும் அதுபோல்.

Verse 57

देवास्तं संप्रतीच्छन्ति दिव्यातिथ्यैः सहस्रशः / सर्वाण्येतानि यो दद्यात्पृथिव्यामेकराड्भवेत्

தேவர்கள் அவனை ஆயிரமாயிரம் தெய்வீக விருந்தோம்பலுடன் ஏற்றுக்கொள்கிறார்கள்; இவையனைத்தையும் தானம் செய்பவன் பூமியில் ஒரே அரசனாகிறான்।

Verse 58

त्रिभिर्द्वाभ्यामथैकेन दानेन तु सुखी भदेत् / दानानि परमो धर्मः सद्भिः सत्कृत्य पूजितः

மூன்று, இரண்டு அல்லது ஒரு தானத்தினால்கூட மனிதன் இன்பமடைவான்; தானமே பரம தர்மம், நல்லோர் மரியாதையுடன் போற்றிப் பூஜிப்பது.

Verse 59

त्रैलोक्यस्या धिपत्यं हि दानेनैव ध्रुवं स्थितम् / अराजा लभते राज्यमधनश्चोत्तमं धनम् / क्षीणायुर्लभते चायुः पितृभक्तः सदा नरः

மூவுலக ஆட்சி தானத்தாலேயே உறுதியாக நிலைபெறும்; அரசில்லாதவன் அரசைப் பெறுவான், ஏழை உயர்ந்த செல்வம் பெறுவான்; குறைந்த ஆயுள் உடையவன் ஆயுள் பெறுவான்—பித்ருபக்தன் எப்போதும்.