Adhyaya 19
Puṁsavana / Viṣṇu-vrata: Worship of Lakṣmī-Nārāyaṇa for Auspicious Progeny and Fortune
புஞ்சவன விரதத்தை கேட்ட பரீக்ஷித், விஷ்ணுவை மகிழ்விக்கும் முறையை விரிவாகக் கேட்கிறார். சுகதேவர் கூறுகிறார்—அக்ரஹாயண சுக்ல பிரதிபதியில் தொடங்கி ஒரு ஆண்டு முழுவதும் இந்த பக்தி விரதம் செய்ய வேண்டும்; மனைவி கணவன் மற்றும் பிராமணர்களின் வழிகாட்டுதலுடன் காலைத் தூய்மை செய்து வெள்ளை ஆடை அணிந்து, திதியின் அனுஷ்டானச் சூழலில் மருதர்களின் பிறப்புக் கதையை கேட்டு, உணவுக்கு முன் லக்ஷ்மியுடன் நாராயணனை வழிபட வேண்டும். இவ்வத்தியாயத்தில் விஷ்ணு லக்ஷ்மீபதி, எல்லா ஐஸ்வர்யங்களின் அதிபதி என்றும், லக்ஷ்மி அவரின் அந்தரங்க சக்தி என்றும் ஸ்துதிகள் கூறப்படுகின்றன; தினசரி பூஜா மந்திரமும் உபசார அர்ப்பணங்களும் விளக்கப்படுகின்றன. ஹோமத்தில் குறிப்பிட்ட மந்திரத்துடன் பன்னிரண்டு நெய் ஆஹுதிகள் செய்து, லக்ஷ்மீ-நாராயணர் இணைந்து மங்களத்தின் மூலமென வலியுறுத்தப்படுகிறது; தண்டவத் நமஸ்காரம் மற்றும் சக்தி-யஜ்ஞ-பகவான் உறவை விளக்கும் பிரார்த்தனையும் உள்ளது. பிரசாதம், பிராமணர் மற்றும் பத்தினி பெண்களை மதித்தல், தம்பதியர் இணைந்து அனுஷ்டித்தல் ஆகியவை விரத ஒழுக்கமாகும். ஒரு ஆண்டு முடிவில் கார்த்திக பௌர்ணமி உபவாசம், சமாபன விழாவால் புத்திரப் பேறு, செல்வம், ஆரோக்கியம், தாம்பத்திய நிலைபெறு கிடைக்கும்; திதி வெற்றிகரமாக விரதம் செய்து மருதர்களைப் பெற்றாள் என்ற நினைவூட்டல் அடுத்த பக்தி-கர்ம பல விவாதத்துடன் கதையை இணைக்கிறது.
Shlokas
Verse 1
श्रीराजोवाच व्रतं पुंसवनं ब्रह्मन् भवता यदुदीरितम् । तस्य वेदितुमिच्छामि येन विष्णु: प्रसीदति ॥ १ ॥
ஸ்ரீ அரசன் கூறினார்—பிராமணரே, நீங்கள் பும்ஸவன விரதத்தைச் சொன்னீர்கள். அதனை விரிவாக அறிய விரும்புகிறேன்; ஏனெனில் அந்த விரதத்தால் ஸ்ரீ விஷ்ணு प्रसன்னனாவார்.
Verse 2
श्रीशुक उवाच शुक्ले मार्गशिरे पक्षे योषिद्भर्तुरनुज्ञया । आरभेत व्रतमिदं सार्वकामिकमादित: ॥ २ ॥ निशम्य मरुतां जन्म ब्राह्मणाननुमन्त्र्य च । स्नात्वा शुक्लदती शुक्ले वसीतालङ्कृताम्बरे । पूजयेत्प्रातराशात्प्राग्भगवन्तं श्रिया सह ॥ ३ ॥
ஸ்ரீசுகதேவ கோஸ்வாமி கூறினார்—மார்கழி (மார்கசீர்ஷ) மாதத்தின் சுக்ல பக்ஷத்தின் முதல் நாளில், கணவரின் அனுமதியுடன் பெண் இந்தத் தவவிரதத்தைத் தொடங்க வேண்டும்; இது எல்லா விருப்பங்களையும் நிறைவேற்றும். விஷ்ணு பூஜைக்கு முன் மருதர்களின் பிறப்புக் கதையை கேட்டு, தகுதியான பிராமணர்களின் வழிகாட்டுதலுடன் காலை பற்களைத் தூய்மைப்படுத்தி, நீராடி, வெள்ளை ஆடை மற்றும் ஆபரணங்கள் அணிந்து, காலை உணவுக்கு முன் ஸ்ரீலட்சுமியுடன் பகவான் விஷ்ணுவை வழிபட வேண்டும்।
Verse 3
श्रीशुक उवाच शुक्ले मार्गशिरे पक्षे योषिद्भर्तुरनुज्ञया । आरभेत व्रतमिदं सार्वकामिकमादित: ॥ २ ॥ निशम्य मरुतां जन्म ब्राह्मणाननुमन्त्र्य च । स्नात्वा शुक्लदती शुक्ले वसीतालङ्कृताम्बरे । पूजयेत्प्रातराशात्प्राग्भगवन्तं श्रिया सह ॥ ३ ॥
மார்கசீர்ஷ மாதத்தின் சுக்ல பக்ஷ பிரதிபதையில், கணவரின் அனுமதியுடன் பெண் இந்தச் சர்வகாம-சித்தி விரதத்தைத் தொடங்க வேண்டும். மருதர்களின் பிறப்புக் கதையை கேட்டுப் பிராமணர்களின் ஒப்புதலுடன், காலை பற்களைத் தூய்மைப்படுத்தி நீராடி, வெள்ளை ஆடை மற்றும் ஆபரணங்கள் அணிந்து, காலை உணவுக்கு முன் ஸ்ரீலட்சுமியுடன் விஷ்ணு பகவானை பக்தியுடன் வழிபட வேண்டும்।
Verse 4
अलं ते निरपेक्षाय पूर्णकाम नमोऽस्तु ते । महाविभूतिपतये नम: सकलसिद्धये ॥ ४ ॥
எல்லாம் நிறைந்த, எதிர்பார்ப்பற்ற ஆண்டவனே! உமக்கு என் வணக்கம். மகாவிபூதியின் அதிபதியே, ஸ்ரீலட்சுமியின் நாதனே, எல்லா சித்திகளின் தலைவனே—உமக்கு மீண்டும் மீண்டும் நமஸ்காரம்।
Verse 5
यथा त्वं कृपया भूत्या तेजसा महिमौजसा । जुष्ट ईश गुणै: सर्वैस्ततोऽसि भगवान् प्रभु: ॥ ५ ॥
ஓ ஈசனே! காரணமற்ற கருணை, ஐஸ்வரியம், தேஜஸ், மகிமை, வீரியம், பலம் மற்றும் எல்லா தெய்வீக குணங்களாலும் நீ நிறைந்துள்ளதால், நீயே பகவான்; அனைவருக்கும் ஆண்டவன்.
Verse 6
विष्णुपत्नि महामाये महापुरुषलक्षणे । प्रीयेथा मे महाभागे लोकमातर्नमोऽस्तु ते ॥ ६ ॥
விஷ்ணுவின் துணைவியே, மகாமாயையே, மகாபுருஷ லக்ஷணமே! மகாபாக்யவதியே, என்மேல் அருள் புரிவாயாக. உலகமாதாவே, உமக்கு என் நமஸ்காரம்।
Verse 7
ॐ नमो भगवते महापुरुषाय महानुभावाय महाविभूतिपतये सह महाविभूतिभिर्बलिमुपहरामीति । अनेनाहरहर्मन्त्रेण विष्णोरावाहनार्घ्यपाद्योपस्पर्शनस्नानवासउपवीतविभूषणगन्धपुष्पधूप दीपोपहाराद्युपचारान् सुसमाहितोपाहरेत् ॥ ७ ॥
ஓம் நமோ பகவதே மகாபுருஷாய, மகானுபாவாய, மகாவிபூதி-பதயே—மகாவிபூதிகளுடன் கூடிய உமக்கு இப்பலி/அர்ப்பணத்தை சமர்ப்பிக்கிறேன். இந்த மந்திரத்தை தினமும் ஒருமுகமாக ஜபித்து, விஷ்ணுவை ஆவாஹனம் செய்து அர்க்யம், பாத்யம், ஆச்சமனம், ஸ்நானநீர், வஸ்திரம், யஜ்ஞோபவீதம், ஆபரணம், கந்தம், புஷ்பம், தூபம், தீபம் முதலிய எல்லா உபசாரங்களையும் அர்ப்பணிக்க வேண்டும்।
Verse 8
हवि:शेषं च जुहुयादनले द्वादशाहुती: । ॐ नमो भगवते महापुरुषाय महाविभूतिपतये स्वाहेति ॥ ८ ॥
பின்னர் மீதமுள்ள ஹவிஸை புனித அக்னியில் பன்னிரண்டு ஆஹுதிகளாக அர்ப்பணிக்க வேண்டும். ஒவ்வொரு ஆஹுதியுடனும்—“ஓம் நமோ பகவதே மகாபுருஷாய மகாவிபூதி-பதயே ஸ்வாஹா” என்று ஜபிக்க வேண்டும்।
Verse 9
श्रियं विष्णुं च वरदावाशिषां प्रभवावुभौ । भक्त्या सम्पूजयेन्नित्यं यदीच्छेत्सर्वसम्पद: ॥ ९ ॥
எல்லா செல்வங்களையும் விரும்புவோர், தினமும் பக்தியுடன் ஸ்ரீலட்சுமியுடன் கூடிய விஷ்ணுவை விதிப்படி முழுமையாகப் பூஜிக்க வேண்டும். லட்சுமி-நாராயணர் இருவரும் வரதர்கள்; எல்லா ஆசிகளின் மூலமும், எல்லா மங்களத்தின் ஆதாரமும் ஆவர்।
Verse 10
प्रणमेद्दण्डवद्भूमौ भक्तिप्रह्वेण चेतसा । दशवारं जपेन्मन्त्रं तत: स्तोत्रमुदीरयेत् ॥ १० ॥
பக்தியால் தாழ்ந்த மனத்துடன் தரையில் தண்டவத் நமஸ்காரம் செய்ய வேண்டும். தண்டவத் நமஸ்காரம் செய்யும் போது அந்த மந்திரத்தை பத்து முறை ஜபித்து, பின்னர் ஸ்தோத்திரத்தை பாட வேண்டும்।
Verse 11
युवां तु विश्वस्य विभू जगत: कारणं परम् । इयं हि प्रकृति: सूक्ष्मा मायाशक्तिर्दुरत्यया ॥ ११ ॥
ஹே விபூ! நீங்கள் இருவரும் (விஷ்ணுவும் ஸ்ரீலட்சுமியும்) உலகமெங்கும் உரிமையாளர்கள்; படைப்பின் பரம காரணமும் நீங்களே. இந்தப் பிரகృతి மிக நுண்ணியது; இது உங்கள் மாயா-சக்தி, அதைத் தாண்டுதல் அரிது.
Verse 12
तस्या अधीश्वर: साक्षात्त्वमेव पुरुष: पर: । त्वं सर्वयज्ञ इज्येयं क्रियेयं फलभुग्भवान् ॥ १२ ॥
ஹே प्रभுவே! அந்த சக்தியின் அதிபதி நீயே பரமபுருஷன். நீயே யஜ்ஞமூர்த்தி; ஸ்ரீலட்சுமி உனக்குரிய ஆராதனையின் ஆதிமூர்த்தி, நீயே எல்லா யஜ்ஞங்களின் பலன்களை அனுபவிப்பவன்.
Verse 13
गुणव्यक्तिरियं देवी व्यञ्जको गुणभुग्भवान् । त्वं हि सर्वशरीर्यात्मा श्री: शरीरेन्द्रियाशया: । नामरूपे भगवती प्रत्ययस्त्वमपाश्रय: ॥ १३ ॥
இங்கு உள்ள ஸ்ரீதேவி குணங்களின் வெளிப்பாடு; நீயோ அவற்றை வெளிப்படுத்தி அனுபவிப்பவன். நீயே எல்லா உடலுடையோரின் பரமாத்மா; ஸ்ரீ அவர்களின் உடல், இந்திரியங்கள், மனம் ஆகியவற்றின் ஆதார சக்தி. அவளுக்கு புனித நாமமும் ரூபமும் உண்டு; அந்த நாமரூபங்களின் ஆதாரமும் வெளிப்பாட்டின் காரணமும் நீயே.
Verse 14
यथा युवां त्रिलोकस्य वरदौ परमेष्ठिनौ । तथा म उत्तमश्लोक सन्तु सत्या महाशिष: ॥ १४ ॥
நீங்கள் இருவரும் மூன்று உலகங்களின் பரம ஆட்சியாளரும் வரதானிகளும் ஆக இருப்பதுபோல், ஹே உத்தமஷ்லோகப் प्रभுவே, உங்கள் அருளால் என் உயர்ந்த விருப்பங்கள் நிறைவேறட்டும்.
Verse 15
इत्यभिष्टूय वरदं श्रीनिवासं श्रिया सह । तन्नि:सार्योपहरणं दत्त्वाचमनमर्चयेत् ॥ १५ ॥
இவ்வாறு வரதானி ஸ்ரீநிவாசன் விஷ்ணுவை ஸ்ரீலட்சுமியுடன் மேலே கூறிய முறையின்படி ஸ்தோத்திரம் செய்து வழிபட வேண்டும். பின்னர் பூஜை உபகரணங்களை அகற்றி, அவர்களுக்கு ஆச்சமனத்திற்கான நீரை அர்ப்பணித்து, மீண்டும் அவர்களை அர்ச்சிக்க வேண்டும்.
Verse 16
तत: स्तुवीत स्तोत्रेण भक्तिप्रह्वेण चेतसा । यज्ञोच्छिष्टमवघ्राय पुनरभ्यर्चयेद्धरिम् ॥ १६ ॥
பின்னர் பக்தியாலும் பணிவாலும் தாழ்ந்த மனத்துடன் ஸ்தோத்திரம் செய்து ஆண்டவனையும் ஸ்ரீலட்சுமியையும் போற்ற வேண்டும். அதன் பின் யஜ்ஞப் பிரசாதத்தின் மீதமுள்ளதை மணம் கொண்டு, மீண்டும் ஹரியையும் லட்சுமியையும் அர்ச்சிக்க வேண்டும்.
Verse 17
पतिं च परया भक्त्या महापुरुषचेतसा । प्रियैस्तैस्तैरुपनमेत् प्रेमशील: स्वयं पति: । बिभृयात् सर्वकर्माणि पत्न्या उच्चावचानि च ॥ १७ ॥
கணவரை பரமபுருஷனின் பிரதிநிதி எனக் கருதி, மனைவி கலப்பற்ற பக்தியுடன் பிரசாதம் அர்ப்பணித்து அவரை வழிபட வேண்டும். மனைவியின் அன்பால் மகிழ்ந்த கணவர் குடும்பத்தின் சிறு-பெரு காரியங்களைத் தானே ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும்.
Verse 18
कृतमेकतरेणापि दम्पत्योरुभयोरपि । पत्न्यां कुर्यादनर्हायां पतिरेतत् समाहित: ॥ १८ ॥
கணவன்-மனைவி இருவரில் ஒருவர் செய்தாலே இந்த பக்திசேவை நிறைவேறும்; நல்ல உறவினால் பலன் இருவருக்கும் கிடைக்கும். ஆகவே மனைவி செய்ய இயலாவிட்டால் கணவன் கவனமாகச் செய்ய வேண்டும்; நம்பிக்கையுள்ள மனைவியும் பலனில் பங்குபெறுவாள்.
Verse 19
विष्णोर्व्रतमिदं बिभ्रन्न विहन्यात्कथञ्चन । विप्रान् स्त्रियो वीरवती: स्रग्गन्धबलिमण्डनै: । अर्चेदहरहर्भक्त्या देवं नियममास्थिता ॥ १९ ॥ उद्वास्य देवं स्वे धाम्नि तन्निवेदितमग्रत: । अद्यादात्मविशुद्ध्यर्थं सर्वकामसमृद्धये ॥ २० ॥
இந்த விஷ்ணு-விரதத்தை ஏற்று, அதன் அனுஷ்டானத்தில் எவ்விதத்திலும் விலகாமல் இருக்க வேண்டும். பிரசாத மீதம், மலர்மாலை, சந்தனம், நைவேத்யம், ஆபரணங்கள் ஆகியவற்றால் தினந்தோறும் பிராமணர்களையும், கணவர்-மக்களுடன் அமைதியாக வாழும் பெண்களையும் பக்தியுடன் வழிபட வேண்டும்; விதிகளைப் பின்பற்றி மனைவி தினமும் மிகுந்த பக்தியுடன் திருமால் (விஷ்ணு) அராதனை செய்ய வேண்டும்.
Verse 20
विष्णोर्व्रतमिदं बिभ्रन्न विहन्यात्कथञ्चन । विप्रान् स्त्रियो वीरवती: स्रग्गन्धबलिमण्डनै: । अर्चेदहरहर्भक्त्या देवं नियममास्थिता ॥ १९ ॥ उद्वास्य देवं स्वे धाम्नि तन्निवेदितमग्रत: । अद्यादात्मविशुद्ध्यर्थं सर्वकामसमृद्धये ॥ २० ॥
பின்னர் தேவனைத் தம் தாமத்தில் படுக்கையில் ஓய்வுறச் செய்து, அர்ப்பணித்த நைவேத்யத்தை முன்னே வைத்திட வேண்டும். ஆத்ம சுத்திக்கும் எல்லா விருப்பங்களின் நிறைவேற்றத்திற்கும் பிரசாதம் உண்ண வேண்டும்; இவ்வாறு தம்பதியர் இருவரும் தூய்மையடைந்து வேண்டிய பலனை அடைவர்.
Verse 21
एतेन पूजाविधिना मासान् द्वादश हायनम् । नीत्वाथोपरमेत्साध्वी कार्तिके चरमेऽहनि ॥ २१ ॥
இந்த பூஜை முறையின்படி சதீ மனைவி பன்னிரண்டு மாதங்கள், அதாவது ஒரு ஆண்டு முழுவதும் இடைவிடாது சேவை செய்ய வேண்டும். ஒரு ஆண்டு நிறைவுற்ற பின் கார்த்திக மாத பௌர்ணமி நாளில் உபவாசம் இருந்து விரதத்தை நிறைவு செய்ய வேண்டும்.
Verse 22
श्वोभूतेऽप उपस्पृश्य कृष्णमभ्यर्च्य पूर्ववत् । पय:शृतेन जुहुयाच्चरुणा सह सर्पिषा । पाकयज्ञविधानेन द्वादशैवाहुती: पति: ॥ २२ ॥
அடுத்த நாள் காலை நீராடி, முன்புபோல் ஸ்ரீகிருஷ்ணனை வழிபட வேண்டும். பின்னர் கிருஹ்யசூத்திரங்களில் கூறிய பாகயஜ்ஞ விதிப்படி நெய் கலந்த பாயசம்/கீர் சமைத்து, அந்தச் சருவால் கணவன் அக்னியில் பன்னிரண்டு ஆஹுதிகளை அர்ப்பணிக்க வேண்டும்.
Verse 23
आशिष: शिरसादाय द्विजै: प्रीतै: समीरिता: । प्रणम्य शिरसा भक्त्या भुञ्जीत तदनुज्ञया ॥ २३ ॥
பின்னர் பிராமணர்களைத் திருப்திப்படுத்த வேண்டும். திருப்தியடைந்த பிராமணர்கள் ஆசீர்வாதம் அளிக்கையில், பக்தியுடன் தலைவணங்கி வணங்கி, அவர்களின் அனுமதியுடன் பிரசாதத்தை உண்ண வேண்டும்.
Verse 24
आचार्यमग्रत: कृत्वा वाग्यत: सह बन्धुभि: । दद्यात्पत्न्यै चरो: शेषं सुप्रजास्त्वं सुसौभगम् ॥ २४ ॥
உணவுக்கு முன் ஆசாரியரை முன்னிலையில் வசதியாக அமர்த்தி, உறவினர்களுடன் வாக்கை கட்டுப்படுத்தி குருவுக்கு பிரசாதம் அர்ப்பணிக்க வேண்டும். பின்னர் மனைவி நெய்யில் சமைத்த சருவின் மீதியை உண்ண வேண்டும்; இதனால் நல்ல பிள்ளைபேறு மற்றும் சிறந்த சௌபாக்கியம் கிடைக்கும்.
Verse 25
एतच्चरित्वा विधिवद्व्रतं विभो रभीप्सितार्थं लभते पुमानिह । स्त्री चैतदास्थाय लभेत सौभगं श्रियं प्रजां जीवपतिं यशो गृहम् ॥ २५ ॥
சாஸ்திர விதிப்படி இந்த விரதத்தைச் செய்தால், ஆண் இவ்வாழ்விலேயே பரமாத்மாவிடமிருந்து விரும்பிய வரங்களைப் பெறுவான். இதை அனுஷ்டிக்கும் பெண் சௌபாக்கியம், செல்வம், பிள்ளைபேறு, நீண்ட ஆயுள் கொண்ட கணவன், புகழ் மற்றும் நல்ல இல்லம் பெறுவாள்.
Verse 26
कन्या च विन्देत समग्रलक्षणं पतिं त्ववीरा हतकिल्बिषां गतिम् । मृतप्रजा जीवसुता धनेश्वरी सुदुर्भगा सुभगा रूपमग्र्यम् ॥ २६ ॥ विन्देद्विरूपा विरुजा विमुच्यते य आमयावीन्द्रियकल्यदेहम् । एतत्पठन्नभ्युदये च कर्म- ण्यनन्ततृप्ति: पितृदेवतानाम् ॥ २७ ॥ तुष्टा: प्रयच्छन्ति समस्तकामान् होमावसाने हुतभुक् श्रीहरिश्च । राजन् महन्मरुतां जन्म पुण्यं दितेर्व्रतं चाभिहितं महत्ते ॥ २८ ॥ नैवोद्विजे पर दुरत्ययवैतरण्या- स्त्वद्वीर्यगायनमहामृतमग्नचित्त: । शोचे ततो विमुखचेतस इन्द्रियार्थ- मायासुखाय भरमुद्वहतो विमूढान् ॥ ४३ ॥
இந்த விரதத்தை கன்னி அனுஷ்டித்தால் எல்லா நற்குறிகளும் உடைய கணவனைப் பெறுவாள்; அவீரா (கணவன்/மகன் இல்லாத) பெண் பாவம் நீங்கி உயர்ந்த கதியை அடைவாள்; பிள்ளைகள் இறந்த பெண் நீண்ட ஆயுளுடைய பிள்ளையையும் செல்வச் செழிப்பையும் பெறுவாள். துர்பாக்கியவள் சுபாக்கியவளாகும்; குரூபி அழகிய வடிவம் பெறுவாள்; நோயாளி நோய் நீங்கி செயலாற்றும் உடலைப் பெறுவான். பித்ரு-தேவதைகளுக்கான கர்மங்களில், குறிப்பாக ஸ்ராத்தத்தில், இந்த வர்ணனையைப் பாராயணம் செய்து ஆஹுதிகள் அளித்தால் அவர்கள் மிகத் திருப்தியடைந்து எல்லா விருப்பங்களையும் அருளுவர். ஹோமத்தின் முடிவில் அக்னிதேவன், ஸ்ரீஹரி விஷ்ணு மற்றும் ஸ்ரீலட்சுமி மகிழ்வர். ஓ பரீக்ஷித் அரசே! திதி இந்த மகா விரதத்தைச் செய்து மருதர்கள் போன்ற புண்ணிய பிள்ளைகளைப் பெற்று இனிய வாழ்வு பெற்றாள்—இதனை நான் விரிவாக எடுத்துரைத்தேன்.
Verse 27
कन्या च विन्देत समग्रलक्षणं पतिं त्ववीरा हतकिल्बिषां गतिम् । मृतप्रजा जीवसुता धनेश्वरी सुदुर्भगा सुभगा रूपमग्र्यम् ॥ २६ ॥ विन्देद्विरूपा विरुजा विमुच्यते य आमयावीन्द्रियकल्यदेहम् । एतत्पठन्नभ्युदये च कर्म- ण्यनन्ततृप्ति: पितृदेवतानाम् ॥ २७ ॥ तुष्टा: प्रयच्छन्ति समस्तकामान् होमावसाने हुतभुक् श्रीहरिश्च । राजन् महन्मरुतां जन्म पुण्यं दितेर्व्रतं चाभिहितं महत्ते ॥ २८ ॥ नैवोद्विजे पर दुरत्ययवैतरण्या- स्त्वद्वीर्यगायनमहामृतमग्नचित्त: । शोचे ततो विमुखचेतस इन्द्रियार्थ- मायासुखाय भरमुद्वहतो विमूढान् ॥ ४३ ॥
இந்த விரதத்தை அனுஷ்டித்தால் கன்னிக்கு எல்லா நற்குறிகளும் உடைய சிறந்த கணவன் கிடைப்பான். ‘அவீரா’—கணவன் அல்லது மகன் இல்லாத பெண்—இந்தச் சடங்கைச் செய்தால் பாவம் நீங்கி சத்கதியை அடைவாள். பிறந்த பின் குழந்தைகள் இறந்து போகும் பெண்ணுக்கு நீண்ட ஆயுளுடைய மகன் கிடைத்து செல்வம் பெருகும்; துர்பாக்கியவள் சுபாக்கியவளாக மாறுவாள், குரூபி சிறந்த அழகைப் பெறுவாள். நோயுற்ற ஆண் நோயிலிருந்து விடுபட்டு செயலாற்றத் தக்க ஆரோக்கிய உடலைப் பெறுவான். சிராத்தம் முதலிய காலங்களில் பித்ரு-தேவர்களுக்கு ஹோமம் செய்யும்போது இந்தக் கதையைப் பாராயணம் செய்தால் அவர்கள் மிகுந்த திருப்தியடைந்து எல்லா விருப்பங்களையும் அருள்வார்கள். ஹோமத்தின் முடிவில் ஸ்ரீஹரி மற்றும் ஸ்ரீலட்சுமி மிகுந்த பிரீதியடைவார்கள். ஓ அரசன் பரீக்ஷித், திதி இந்த விரதத்தைச் செய்து மருதர்களின் புண்ணியப் பிறப்பையும் சுக வாழ்வையும் பெற்றதை நான் விரிவாக உனக்குச் சொன்னேன்.
Verse 28
कन्या च विन्देत समग्रलक्षणं पतिं त्ववीरा हतकिल्बिषां गतिम् । मृतप्रजा जीवसुता धनेश्वरी सुदुर्भगा सुभगा रूपमग्र्यम् ॥ २६ ॥ विन्देद्विरूपा विरुजा विमुच्यते य आमयावीन्द्रियकल्यदेहम् । एतत्पठन्नभ्युदये च कर्म- ण्यनन्ततृप्ति: पितृदेवतानाम् ॥ २७ ॥ तुष्टा: प्रयच्छन्ति समस्तकामान् होमावसाने हुतभुक् श्रीहरिश्च । राजन् महन्मरुतां जन्म पुण्यं दितेर्व्रतं चाभिहितं महत्ते ॥ २८ ॥ नैवोद्विजे पर दुरत्ययवैतरण्या- स्त्वद्वीर्यगायनमहामृतमग्नचित्त: । शोचे ततो विमुखचेतस इन्द्रियार्थ- मायासुखाय भरमुद्वहतो विमूढान् ॥ ४३ ॥
இந்த விரதத்தை அனுஷ்டித்தால் கன்னிக்கு எல்லா நற்குறிகளும் உடைய சிறந்த கணவன் கிடைப்பான். ‘அவீரா’—கணவன் அல்லது மகன் இல்லாத பெண்—இந்தச் சடங்கைச் செய்தால் பாவம் நீங்கி சத்கதியை அடைவாள். பிறந்த பின் குழந்தைகள் இறந்து போகும் பெண்ணுக்கு நீண்ட ஆயுளுடைய மகன் கிடைத்து செல்வம் பெருகும்; துர்பாக்கியவள் சுபாக்கியவளாக மாறுவாள், குரூபி சிறந்த அழகைப் பெறுவாள். நோயுற்ற ஆண் நோயிலிருந்து விடுபட்டு செயலாற்றத் தக்க ஆரோக்கிய உடலைப் பெறுவான். சிராத்தம் முதலிய காலங்களில் பித்ரு-தேவர்களுக்கு ஹோமம் செய்யும்போது இந்தக் கதையைப் பாராயணம் செய்தால் அவர்கள் மிகுந்த திருப்தியடைந்து எல்லா விருப்பங்களையும் அருள்வார்கள். ஹோமத்தின் முடிவில் ஸ்ரீஹரி மற்றும் ஸ்ரீலட்சுமி மிகுந்த பிரீதியடைவார்கள். ஓ அரசன் பரீக்ஷித், திதி இந்த விரதத்தைச் செய்து மருதர்களின் புண்ணியப் பிறப்பையும் சுக வாழ்வையும் பெற்றதை நான் விரிவாக உனக்குச் சொன்னேன்.
Frequently Asked Questions
The chapter frames the vrata as a time-bound, purity-oriented sādhana anchored in a calendrical vrata structure (tithi-māsa-niyama). Beginning in the bright fortnight signals growth and auspicious increase (śukla-pakṣa), aligning household intent (progeny, fortune, stability) with devotional discipline. The text’s emphasis is not mere astrology but regulated bhakti: cleanliness, mantra, worship before eating, and hearing sacred narrative—practices that cultivate sattva and steadiness for a full year.
The prayer states that Lakṣmī appears as the external energy in the material world yet is always the Lord’s internal energy (antaraṅgā-śakti). This reconciles two functions: she governs prosperity and embodied capacities in the world, while remaining transcendently united with Viṣṇu as His personal potency. The chapter uses this śakti-tattva to justify worshiping Lakṣmī-Nārāyaṇa together as the complete source of auspiciousness.
The text presents broad eligibility: married women (with husband’s guidance), husbands on behalf of wives, unmarried girls seeking a suitable husband, and women facing misfortune (avīrā, child-loss, poverty). The promised results range from progeny, reputation, fortune, health, and marital longevity to spiritual promotion for those without worldly supports. The narrative intent is to show that regulated devotion to Lakṣmī-Nārāyaṇa converts personal aims into God-pleasing practice, with results granted by divine satisfaction rather than mechanical ritualism.