Srimad Bhagavatam — Saptama Skandha, Shloka 25
Hiraṇyakaśipu’s Austerities and Brahmā’s Boons
The Architecture of ‘Conditional Immortality’
उत्थाय प्राञ्जलि: प्रह्व ईक्षमाणो दृशा विभुम् । हर्षाश्रुपुलकोद्भेदो गिरा गद्गदयागृणात् ॥ २५ ॥
utthāya prāñjaliḥ prahva īkṣamāṇo dṛśā vibhum harṣāśru-pulakodbhedo girā gadgadayāgṛṇāt
அப்போது தைத்யர்களின் தலைவன் தரையிலிருந்து எழுந்து, கைகூப்பி, முன் நிற்கும் பிரபு பிரம்மாவை நோக்கி மகிழ்ச்சியில் மூழ்கினான். கண்களில் கண்ணீர், உடலில் சிலிர்ப்பு, தளர்ந்த குரலில் பணிவுடன் பிரார்த்திக்கத் தொடங்கினான்.
FAQs
This verse describes classic sāttvika-bhāvas—tears, horripilation, and a choked voice—arising naturally when a pure devotee beholds the Supreme Lord with humility and folded hands.
Because he directly beheld the all-powerful Lord; the intensity of devotion and relief at the Lord’s protection overwhelmed him, making his voice falter as he offered prayers.
Approach God with humility, reverence, and steady remembrance; genuine devotion expresses itself through sincerity and inner transformation rather than mere display.