Srimad Bhagavatam — Saptama Skandha, Shloka 52
सासज्जत सिचस्तन्त्र्यां महिष्य: कालयन्त्रिता । कुलिङ्गस्तां तथापन्नां निरीक्ष्य भृशदु:खित: । स्नेहादकल्प: कृपण: कृपणां पर्यदेवयत् ॥ ५२ ॥
sāsajjata sicas tantryāṁ mahiṣyaḥ kāla-yantritā kuliṅgas tāṁ tathāpannāṁ nirīkṣya bhṛśa-duḥkhitaḥ snehād akalpaḥ kṛpaṇaḥ kṛpaṇāṁ paryadevayat
அவள் வலையின் கயிற்றில் சிக்கினாள்; விதியின் கருவியால் கட்டப்பட்டதுபோல். ஓ சுயஜ்ஞரின் அரசமகளிரே, மனைவி அத்தகைய பேராபத்தில் இருப்பதைக் கண்ட ஆண் குலிங்கம் மிகுந்த துயருற்றது; பாசத்தால் விடுவிக்க இயலாத அந்த ஏழைப் பறவை தன் ஏழை மனைவிக்காகப் புலம்பத் தொடங்கியது.
FAQs
This verse shows that intense attachment makes one helpless in crisis; the kuliṅga bird, overwhelmed by affection, can only lament when his mate is trapped—illustrating how material sneha leads to grief.
Kāla is presented as the unseen force that drives events and traps living beings in suffering; the birds’ capture is not random but under the governance of time and destiny.
It advises cultivating detachment and devotion so that when inevitable changes come (loss, separation, reversal), one responds with spiritual steadiness rather than helpless lamentation.