Shloka 60
Prahlāda Rejects Material Boons; Forgives His Father; Tripura and the Power of Remembrance
सिद्धामृतरसस्पृष्टा वज्रसारा महौजस: । उत्तस्थुर्मेघदलना वैद्युता इव वह्नय: ॥ ६० ॥
siddhāmṛta-rasa-spṛṣṭā vajra-sārā mahaujasaḥ uttasthur megha-dalanā vaidyutā iva vahnayaḥ
சித்த அமிர்தரசம் தொட்டவுடன் அவர்களின் உடல்கள் வஜ்ரம்போல் அஜேயமாகி, பேரொளியுடன் திகழ்ந்தன. மேகங்களைப் பிளக்கும் மின்னலைப் போல அவர்கள் மீண்டும் எழுந்தனர்।
FAQs
In this verse it indicates a nectarean, perfected spiritual essence that empowers and revitalizes exalted beings, making them rise with renewed divine potency.
Śukadeva Gosvāmī narrates to Mahārāja Parīkṣit, describing the extraordinary, energized response of powerful beings in the aftermath of Lord Nṛsiṁhadeva’s līlā and Prahlāda’s devotional presence.
It teaches that contact with genuine spiritual nectar—bhakti, holy name, and saintly association—can awaken inner strength and clarity, like fire sparked by lightning.