Shloka 15
Parīkṣit Confronts Kali; Dharma and Bhūmi Lament Kṛṣṇa’s Departure
तत्र तत्रोपशृण्वान: स्वपूर्वेषां महात्मनाम् । प्रगीयमाणं च यश: कृष्णमाहात्म्यसूचकम् ॥ १३ ॥ आत्मानं च परित्रातमश्वत्थाम्नोऽस्त्रतेजस: । स्नेहं च वृष्णिपार्थानां तेषां भक्तिं च केशवे ॥ १४ ॥ तेभ्य: परमसन्तुष्ट: प्रीत्युज्जृम्भितलोचन: । महाधनानि वासांसि ददौ हारान् महामना: ॥ १५ ॥
tatra tatropaśṛṇvānaḥ sva-pūrveṣāṁ mahātmanām pragīyamāṇaṁ ca yaśaḥ kṛṣṇa-māhātmya-sūcakam
அரசன் எங்கு எங்கு சென்றாலும், அங்கு அங்கு இறைவனின் பக்தர்களான தன் மகாத்ம முன்னோர்களின் புகழையும், ஸ்ரீகிருஷ்ணனின் மகிமையை வெளிப்படுத்தும் வீரச் செயல்களையும் இடையறாது கேட்டான். அச்வத்தாமாவின் அஸ்திரத் தேஜஸின் கொடிய வெப்பத்திலிருந்து ஆண்டவன் தன்னைத் தானே காத்தருளினான் என்பதையும் கேட்டான். வृष்ணி வம்சத்தாருக்கும் ப்ருதா புத்திரர்களுக்கும் இடையிலான அன்பும், கேசவனிடத்தில் அவர்களின் பக்தியும் மக்கள் கூறினர். இவ்வாறு பாடியவர்களால் மிக மகிழ்ந்த அரசன், திருப்தியால் கண்களை விரித்து, பெருந்தன்மையுடன் மதிப்புமிக்க மாலைகள், ஆடைகள், செல்வம் ஆகியவற்றை வழங்கினான்।
Kings and great personalities of the state are presented with welcome addresses. This is a system from time immemorial, and Mahārāja Parīkṣit, since he was one of the well-known emperors of the world, was also presented with addresses of welcome in all parts of the world as he visited those places. The subject matter of those welcome addresses was Kṛṣṇa. Kṛṣṇa means Kṛṣṇa and His eternal devotees, as the king means the king and his confidential associates.
FAQs
This verse shows that a righteous ruler becomes deeply pleased with saintly persons and honors them with gifts—wealth, garments, and ornaments—expressing genuine affection and respect.
Parīkṣit was satisfied by their saintly qualities and the devotional atmosphere surrounding Kṛṣṇa’s glories; out of gratitude and dharmic etiquette, he honored them with generous offerings.
Show practical respect to sincere spiritual practitioners—support dharmic learning, offer service or donations within your means, and cultivate heartfelt gratitude rather than mere formality.