Srimad Bhagavatam — Prathama Skandha, Shloka 22
राजंस्त्वयानुपृष्टानां सुहृदां न: सुहृत्पुरे । विप्रशापविमूढानां निघ्नतां मुष्टिभिर्मिथ: ॥ २२ ॥ वारुणीं मदिरां पीत्वा मदोन्मथितचेतसाम् । अजानतामिवान्योन्यं चतु:पञ्चावशेषिता: ॥ २३ ॥
rājaṁs tvayānupṛṣṭānāṁ suhṛdāṁ naḥ suhṛt-pure vipra-śāpa-vimūḍhānāṁ nighnatāṁ muṣṭibhir mithaḥ
அரசே! த்வாரகையில் உள்ள எங்கள் நண்பர்கள், உறவினர்கள் பற்றி நீர் கேட்டதால் கூறுகிறேன். பிராமணர்களின் சாபத்தால் மயங்கிய அவர்கள், அழுகிய அரிசியால் செய்யப்பட்ட வாருணி மதுவை குடித்து மயக்கத்தில் மனம் கலங்கி, ஒருவரையொருவர் அறியாதவர்கள்போல் குச்சிகளால் பரஸ்பரம் தாக்கினர்; இப்போது நான்கு அல்லது ஐந்து பேர் மட்டுமே மீதமுள்ளனர்.
FAQs
It states that the Yadavas, bewildered due to a brāhmaṇa’s curse, ended up striking and killing one another in Dvārakā.
Because Parīkṣit asked about the fate of the Lord’s associates in Dvārakā, and the curse explains the immediate cause behind their mutual destruction.
It cautions that arrogance and offense toward saintly persons can cloud judgment and lead even strong communities into self-destruction.