Adhyaya 23

Verse 1

श्रीशुक उवाच अथ तस्मात्परतस्त्रयोदशलक्षयोजनान्तरतो यत्तद्विष्णो: परमं पदमभिवदन्ति यत्र ह महाभागवतो ध्रुव औत्तानपादिरग्निनेन्द्रेण प्रजापतिना कश्यपेन धर्मेण च समकालयुग्भि: सबहुमानं दक्षिणत: क्रियमाण इदानीमपि कल्पजीविनामाजीव्य उपास्ते तस्येहानुभाव उपवर्णित: ॥ १ ॥

ஸ்ரீசுகர் கூறினார்—அரசே, சப்தரிஷிகளின் உலகங்களுக்கு மேலே பதின்மூன்று இலட்ச யோஜன தூரத்தில், பண்டிதர்கள் ‘விஷ்ணுவின் பரமபதம்’ என்று போற்றும் இடம் உள்ளது. அங்கே உத்தானபாதரின் மகனான மகாபாகவதர் துருவ மகாராஜர், கல்பாந்தம் வரை வாழும் உயிர்களின் உயிராதாரமாக இன்றும் வாசம் செய்கிறார். அக்னி, இந்திரன், பிரஜாபதி, கஷ்யபன், தர்மன் ஆகியோர் அங்கு வந்து மரியாதையுடன் வணங்கி, வலப்புறம் வைத்து பிரதட்சிணம் செய்கிறார்கள். துருவரின் மகிமையை நான் முன்பே விளக்கியுள்ளேன்।

Verse 2

स हि सर्वेषां ज्योतिर्गणानां ग्रहनक्षत्रादीनामनिमिषेणाव्यक्तरंहसा भगवता कालेन भ्राम्यमाणानां स्थाणुरिवावष्टम्भ ईश्वरेण विहित: शश्वदवभासते ॥ २ ॥

துருவலோகம் எல்லா ஜ்யோதிர்கணங்களுக்கும்—கிரகங்கள், நட்சத்திரங்கள் முதலியவற்றுக்கும்—நிலையான தாங்குதூணைப் போல உள்ளது. பரமபுருஷனின் சித்தத்தால் நிறுவப்பட்ட அந்த துருவநட்சத்திரம் எப்போதும் ஒளிர்கிறது; கண் இமைக்காத, மறைந்தும் மிக வலிமையான காலத்தத்துவம் அவற்றை இடையறாது துருவத்தைச் சுற்றச் செய்கிறது।

Verse 3

यथा मेढीस्तम्भ आक्रमणपशव: संयोजितास्त्रिभिस्त्रिभि: सवनैर्यथास्थानं मण्डलानि चरन्त्येवं भगणा ग्रहादय एतस्मिन्नन्तर्बहिर्योगेन कालचक्र आयोजिता ध्रुवमेवावलम्ब्य वायुनोदीर्यमाणा आकल्पान्तं परिचङ्‍क्रमन्ति नभसि यथा मेघा: श्येनादयो वायुवशा: कर्मसारथय: परिवर्तन्ते एवं ज्योतिर्गणा: प्रकृतिपुरुषसंयोगानुगृहीता: कर्मनिर्मितगतयो भुवि न पतन्ति ॥ ३ ॥

நெல் மிதிக்க எருதுகளை ஒரு மையத் தூணில் கட்டி இணைத்தால், அவை தத்தம் வட்டங்களில்—ஒரு எருது அருகில், ஒன்று நடுவில், ஒன்று வெளியே—தம் இடம் மாறாமல் சுற்றும். அதுபோல துருவலோகத்தை ஆதாரமாகக் கொண்டு கிரகங்களும் எண்ணற்ற நட்சத்திரங்களும் தத்தம் பாதைகளில், சில உயரமாக சில தாழ்வாக, சுற்றிச் செல்கின்றன. பரமபுருஷன் அவர்களின் கர்மபலத்திற்கேற்ப இயற்கையின் இயந்திரத்தில் கட்டி வைத்துள்ளான்; காற்றின் உந்துதலால் அவை கல்பாந்தம் வரை வானில் சுழலும். அவை வானில் நிலைத்திருப்பது, பெரும் நீர்சுமையுள்ள மேகங்கள் மிதப்பதுபோலவும், அல்லது ஷ்யேனன் போன்ற பெரிய பறவைகள் கர்மவசத்தால் உயரப் பறந்து தரையில் விழாததுபோலவும் ஆகும்।

Verse 4

केचनैतज्ज्योतिरनीकं शिशुमारसंस्थानेन भगवतो वासुदेवस्य योगधारणायामनुवर्णयन्ति ॥ ४ ॥

சிலர் இந்த நட்சத்திர-கிரகங்களால் ஆன பெரும் அமைப்பை நீரில் உள்ள ஷிஷுமார (டால்பின்) வடிவமாகக் கூறி, அதையே பகவான் வாசுதேவரின் ரூபமாகக் கொண்டு யோகத் தியானத்திற்கு வர்ணிக்கின்றனர்; ஏனெனில் அது கண்கூடாகத் தெரிகிறது।

Verse 5

यस्य पुच्छाग्रेऽवाक्‌शिरस: कुण्डलीभूतदेहस्य ध्रुव उपकल्पितस्तस्य लाङ्गूले प्रजापतिरग्निरिन्द्रो धर्म इति पुच्छमूले धाता विधाता च कट्यां सप्तर्षय: । तस्य दक्षिणावर्तकुण्डलीभूतशरीरस्य यान्युदगयनानि दक्षिणपार्श्वे तु नक्षत्राण्युपकल्पयन्ति दक्षिणायनानि तु सव्ये । यथा शिशुमारस्य कुण्डलाभोगसन्निवेशस्य पार्श्वयोरुभयोरप्यवयवा: समसंख्या भवन्ति । पृष्ठे त्वजवीथी आकाशगङ्गा चोदरत: ॥ ५ ॥

இந்த ஷிஷுமார வடிவத்திற்கு தலை கீழ்நோக்கி உள்ளது; உடல் சுருண்டு குண்டலியாக உள்ளது. அதன் வாலின் முனையில் துருவலோகம் அமைந்துள்ளது; வாலின் உடற்பகுதியில் பிரஜாபதி, அக்னி, இந்திரன், தர்மன் ஆகியோரின் லோகங்கள்; வாலின் அடிப்பகுதியில் தாதா, விதாதா ஆகியோரின் லோகங்கள். அதன் இடுப்பாகக் கருதப்படும் இடத்தில் வசிஷ்டன், அங்கிரசர் முதலிய சப்தரிஷிகள் உள்ளனர். வலப்புறமாகச் சுழலும் சுருள் உடலின் வலப்பக்கத்தில் அபிஜித் முதல் புனர்வசு வரை பதினான்கு நட்சத்திரக்கூட்டங்கள்; இடப்பக்கத்தில் புஷ்யம் முதல் உத்தராஷாடா வரை பதினான்கு. இருபுறமும் சம எண்ணிக்கையால் உடல் சமநிலையாய் உள்ளது. அதன் முதுகில் அஜவீதீ எனப்படும் நட்சத்திரக் குழு, வயிற்றில் ஆகாசகங்கை (பால்வழி) உள்ளது।

Verse 6

पुनर्वसुपुष्यौ दक्षिणवामयो: श्रोण्योरार्द्राश्लेषे च दक्षिणवामयो: पश्चिमयो: पादयोरभिजिदुत्तराषाढे दक्षिणवामयोर्नासिकयोर्यथासङ्ख्यं श्रवणपूर्वाषाढे दक्षिणवामयोर्लोचनयोर्धनिष्ठा मूलं च दक्षिणवामयो: कर्णयोर्मघादीन्यष्ट नक्षत्राणि दक्षिणायनानि वामपार्श्ववङ्‌क्रिषु युञ्जीत तथैव मृगशीर्षादीन्युदगयनानि दक्षिणपार्श्ववङ्‌क्रिषु प्रातिलोम्येन प्रयुञ्जीत शतभिषाज्येष्ठे स्कन्धयोर्दक्षिणवामयोर्न्यसेत् ॥ ६ ॥

சிசுமார-சக்கரத்தில் இடுப்பு வலது-இடது பக்கங்களில் புனர்வசு, புஷ்யம் உள்ளன. வலது-இடது பாதங்களில் ஆர்த்ரா, ஆச்லேஷா; நாசிகளில் அபிஜித், உத்தராஷாடா; கண்களில் ஸ்ரவணா, பூர்வாஷாடா; காதுகளில் தனிஷ்டா, மூலா உள்ளன. மகா முதல் அனுராதா வரை எட்டு நட்சத்திரங்கள் (தக்ஷிணாயனம்) இடப்பக்க விலா எலும்புகளில், மிருகசீர்ஷம் முதல் பூர்வபாத்ரம் வரை எட்டு (உத்தராயனம்) வலப்பக்க விலாக்களில் எதிர் வரிசையில் அமைந்துள்ளன. தோள்களில் சதபிஷா, ஜ்யேஷ்டா உள்ளன.

Verse 7

उत्तराहनावगस्तिरधराहनौ यमो मुखेषु चाङ्गारक: शनैश्चर उपस्थे बृहस्पति: ककुदि वक्षस्यादित्यो हृदये नारायणो मनसि चन्द्रो नाभ्यामुशना स्तनयोरश्विनौ बुध: प्राणापानयो राहुर्गले केतव: सर्वाङ्गेषु रोमसु सर्वे तारागणा: ॥ ७ ॥

சிசுமாரத்தின் மேல் தாடையில் அகஸ்தியர், கீழ்தாடையில் யமராஜன், வாயில் செவ்வாய் உள்ளான். அதன் உபஸ்தத்தில் சனி, கழுத்தின் பின்புறமான ககுதியில் குரு, மார்பில் சூரியன், இதயத்தின் மையத்தில் நாராயணன் வீற்றிருக்கிறார். மனதில் சந்திரன், நாபியில் சுக்கிரன், மார்பகங்களில் அஷ்வினி குமாரர்கள், பிராண-அபானங்களில் புதன் உள்ளான். கழுத்தில் ராகு, உடலெங்கும் கேதுக்கள் (தூமகேதுக்கள்), ரோமகூபங்களில் எண்ணற்ற நட்சத்திரக் கூட்டங்கள் உள்ளன.

Verse 8

एतदु हैव भगवतो विष्णो: सर्वदेवतामयं रूपमहरह: सन्ध्यायां प्रयतो वाग्यतो निरीक्षमाण उपतिष्ठेत नमो ज्योतिर्लोकाय कालायनायानिमिषां पतये महापुरुषायाभिधीमहीति ॥ ८ ॥

அரசே, இவ்வாறு விவரிக்கப்பட்ட சிசுமாரத்தின் உடலை, எல்லாத் தேவதைகளும் நிறைந்த பகவான் விஷ்ணுவின் வெளிப்புற ரூபமாகக் கருத வேண்டும். தினமும் காலை, மதியம், மாலை—மனம், வாக்கை அடக்கி—இந்த ரூபத்தை மௌனமாக நோக்கி வழிபட வேண்டும்; இம்மந்திரத்தால் வணங்க வேண்டும்: “ஜ்யோதிர்லோகத்தின் ஆதாரமே, காலரூபமே, கிரகங்களின் பாதைகளின் தாங்குதலே, தேவர்களின் அதிபதியே, மகாபுருஷனே! உமக்கு நமஸ்காரம்; உம்மைத் தியானிக்கிறோம்.”

Verse 9

ग्रहर्क्षतारामयमाधिदैविकं पापापहं मन्त्रकृतां त्रिकालम् । नमस्यत: स्मरतो वा त्रिकालं नश्येत तत्कालजमाशु पापम् ॥ ९ ॥

கிரகங்கள், நட்சத்திரக் கூட்டங்கள், தாரைகள் முதலிய அனைத்துத் அதிதெய்வ சக்திகளுக்கும் ஆதாரமாகவும், பாவங்களை அகற்றுவதாகவும் இருப்பது—சிசுமார-சக்கர ரூபமான பகவான் விஷ்ணுவின் இந்த உடலே. யார் இந்த மந்திரத்தால் தினமும் மூன்று வேளையும் (காலை, மதியம், மாலை) வழிபடுகிறாரோ, அவர் நிச்சயமாகப் பாவவிளைவுகளிலிருந்து விடுபடுவார். மூன்று வேளையும் இந்த ரூபத்திற்கு வணங்கினாலோ அல்லது நினைத்தாலோ, சமீபத்தில் செய்த பாவங்கள் உடனே அழியும்.