Srimad Bhagavatam — Navama Skandha, Shloka 26
Bhagīratha Brings Gaṅgā; Saudāsa’s Curse; Khaṭvāṅga’s Instant Renunciation
क्षुधार्तो जगृहे विप्रं तत्पत्न्याहाकृतार्थवत् । न भवान् राक्षस: साक्षादिक्ष्वाकूणां महारथ: ॥ २६ ॥ मदयन्त्या: पतिर्वीर नाधर्मं कर्तुमर्हसि । देहि मेऽपत्यकामाया अकृतार्थं पतिं द्विजम् ॥ २७ ॥
kṣudhārto jagṛhe vipraṁ tat-patny āhākṛtārthavat na bhavān rākṣasaḥ sākṣād ikṣvākūṇāṁ mahā-rathaḥ
ராட்சசப் பண்பின் தாக்கத்தால், பசியால் வாடிய சௌதாசன் அந்தப் பிராமணனைப் பிடித்தான். அப்போது அந்தப் பிராமணனின் ஏழை மனைவி கூறினாள்—ஓ வீரா, நீ உண்மையில் நரமாமிசம் உண்ணும் ராட்சசன் அல்ல; நீ இக்ஷ்வாகு வம்சத்தின் மகாரதன், மதயந்தியின் கணவன். இவ்வாறு அதர்மம் செய்வது உனக்குத் தகாது. எனக்கு புதல்வன் வேண்டும்; ஆகவே இன்னும் என்னை கர்ப்பிணியாக்காத என் பிராமணக் கணவனை தயவுசெய்து திருப்பி அளி.
FAQs
This verse shows that distress like hunger does not justify adharmic acts; the wife appeals to the assailant’s noble lineage to awaken restraint and righteous conduct.
She uses moral persuasion—reminding him that such cruelty is unworthy of a noble kṣatriya—so he will release the brāhmaṇa and act according to dharma.
When pressured by need or emotion, remember your values and identity; choose integrity over impulse, and avoid harming others for short-term relief.