Srimad Bhagavatam — Navama Skandha, Shloka 1
Purukutsa’s Rasātala Victory; Triśaṅku and Hariścandra; Rohita and Śunaḥśepha
श्रीशुक उवाच मान्धातु: पुत्रप्रवरो योऽम्बरीष: प्रकीर्तित: । पितामहेन प्रवृतो यौवनाश्वस्तु तत्सुत: । हारीतस्तस्य पुत्रोऽभून्मान्धातृप्रवरा इमे ॥ १ ॥
śrī-śuka uvāca māndhātuḥ putra-pravaro yo ’mbarīṣaḥ prakīrtitaḥ pitāmahena pravṛto yauvanāśvas tu tat-sutaḥ hārītas tasya putro ’bhūn māndhātṛ-pravarā ime
ஸ்ரீசுகதேவ கோஸ்வாமி கூறினார்—மாந்தாதாவின் புதல்வர்களில் மிகச் சிறந்தவனாகப் புகழப்பட்டவன் அம்பரீஷன். அவனை அவன் பிதாமகன் யுவநாஶ்வன் மகனாக ஏற்றுக்கொண்டான். அம்பரீஷனுக்கு யுவநாஶ்வன் மகன்; யுவநாஶ்வனுக்கு ஹாரீதன் மகன். மாந்தாத வம்சத்தில் இவர்கள் மிகப் பிரசித்தர்.
FAQs
This verse states that Ambarīṣa was the most renowned son of King Māndhātā, and it traces the prominent succession through Yauvanāśva and Hārīta.
In Canto 9, Śukadeva narrates the solar dynasty’s succession to preserve sacred history and to highlight exemplary rulers and the continuity of dharma-centered kingship.
It encourages honoring saintly examples and learning from dharmic role models—building one’s own “lineage” through character, devotion, and righteous conduct.