Shloka 12
Ambarīṣa’s Prayers to Sudarśana and the Deliverance of Durvāsā
श्रीशुक उवाच इति संस्तुवतो राज्ञो विष्णुचक्रं सुदर्शनम् । अशाम्यत् सर्वतो विप्रं प्रदहद् राजयाञ्चया ॥ १२ ॥
śrī-śuka uvāca iti saṁstuvato rājño viṣṇu-cakraṁ sudarśanam aśāmyat sarvato vipraṁ pradahad rāja-yācñayā
ஸ்ரீசுகர் கூறினார்—அரசன் இவ்வாறு ஸ்துதி செய்தபோது விஷ்ணுவின் சுதர்சனச் சக்கரம் அமைதியடைந்து, அரசனின் வேண்டுதலால் அந்தப் பிராமணன் துர்வாச முனியை எரிப்பதை நிறுத்தியது।
FAQs
This verse shows Sudarśana actively acting on behalf of the Lord’s devotee—remaining unappeased and burning the offending brāhmaṇa—indicating divine protection for sincere bhaktas.
In the Ambarīṣa–Durvāsā episode, Durvāsā’s offense against the devotee led to Sudarśana pursuing him; here Śukadeva describes the disc blazing around him, invoked through the king’s situation and prayers.
Respect devotees and avoid spiritual offense; when facing injustice, take shelter of prayerful devotion and integrity rather than retaliation—trusting that dharma ultimately protects the sincere.