Srimad Bhagavatam — Navama Skandha, Shloka 19
Śrāddhadeva Manu’s Sons: Pṛṣadhra’s Curse and Renunciation; Genealogies of Nariṣyanta and Diṣṭa
चित्रसेनो नरिष्यन्तादृक्षस्तस्य सुतोऽभवत् । तस्य मीढ्वांस्तत: पूर्ण इन्द्रसेनस्तु तत्सुत: ॥ १९ ॥
citraseno nariṣyantād ṛkṣas tasya suto ’bhavat tasya mīḍhvāṁs tataḥ pūrṇa indrasenas tu tat-sutaḥ
நரிஷ்யந்தனிடமிருந்து சித்ரசேனன் என்ற மகன் பிறந்தான்; அவனிடமிருந்து ருக்ஷன் என்ற மகன். ருக்ஷனிடமிருந்து மீட்வான், மீட்வானிடமிருந்து பூர்ணன், பூர்ணனிடமிருந்து இந்திரசேனன் பிறந்தான்.
FAQs
This verse lists the line as: Nariṣyanta → Citrasena → Ṛkṣa → Mīḍhvān → Pūrṇa → Indrasena.
He is outlining the dynastic history of righteous kings to preserve sacred memory of dharma-oriented rulership and to situate later avatāra-related narratives within a clear lineage.
They encourage continuity of values—remembering one’s roots, honoring exemplary forebears, and living so that one’s own conduct becomes a worthy link in the chain of dharma.