Shloka 14
Śrāddhadeva Manu’s Sons: Pṛṣadhra’s Curse and Renunciation; Genealogies of Nariṣyanta and Diṣṭa
एवं वृत्तो वनं गत्वा दृष्ट्वा दावाग्निमुत्थितम् । तेनोपयुक्तकरणो ब्रह्म प्राप परं मुनि: ॥ १४ ॥
evaṁ vṛtto vanaṁ gatvā dṛṣṭvā dāvāgnim utthitam tenopayukta-karaṇo brahma prāpa paraṁ muniḥ
இவ்வாறு வாழ்ந்து ப்ருஷத்ரன் காட்டிற்குச் சென்றான். அங்கு காட்டுத்தீ எழுந்ததைப் பார்த்து, அதையே வாய்ப்பாகக் கொண்டு அந்தத் தீயில் தன் உடலை அர்ப்பணித்து எரித்தான்; இவ்வாறு பரம்பிரஹ்மத்தின் தாமத்தை அடைந்தான்.
The Lord says in Bhagavad-gītā (4.9) :
FAQs
It shows that a sage, properly instructed, can attain the supreme Brahman by rightly using even a sudden circumstance (like a forest fire) as a means for liberation.
Śukadeva Gosvāmī is narrating this verse to King Parīkṣit as part of the Ninth Canto’s dynastic and spiritual histories.
Use unavoidable situations wisely—turn crises into catalysts for detachment, deeper spiritual focus, and sincere practice rather than distraction or complaint.