Srimad Bhagavatam — Navama Skandha, Shloka 37
Paraśurāma Avenges Jamadagni; Restoration Through Sacrifice; Viśvāmitra’s Line and Devarāta (Śunaḥśepha)
एवं कौशिकगोत्रं तु विश्वामित्रै: पृथग्विधम् । प्रवरान्तरमापन्नं तद्धि चैवं प्रकल्पितम् ॥ ३७ ॥
evaṁ kauśika-gotraṁ tu viśvāmitraiḥ pṛthag-vidham pravarāntaram āpannaṁ tad dhi caivaṁ prakalpitam
இவ்வாறு விச்வாமித்ரர் சில மகன்களைச் சபித்தார், சிலரை ஆசீர்வதித்தார், மேலும் ஒருவனைத் தத்தெடுத்தும் கொண்டார். அதனால் கௌசிக கோத்திரத்தில் பல்வேறு பிரிவுகள் தோன்றின; ஆனால் அனைவரிலும் தேவாராதனே மூத்தவன் எனக் கருதப்பட்டது.
Thus end the Bhaktivedanta purports of the Ninth Canto, Sixteenth Chapter, of the Śrīmad-Bhāgavatam, entitled “Lord Paraśurāma Destroys the World’s Ruling Class.”
FAQs
This verse explains that the Kauśika lineage became diversified through Viśvāmitra, and that it came to have a distinct pravara—an established Vedic ancestral invocation—arranged in this way by tradition.
Pravara identifies the ancestral ṛṣis invoked in Vedic rites and helps distinguish branches within a gotra; here it clarifies how Viśvāmitra’s line developed distinct ritual-identities within the Kauśika lineage.
It highlights the importance of honoring authentic spiritual heritage—staying connected to a bona fide tradition, teachers, and practices—while remembering that true worth is shown by character and devotion.