Srimad Bhagavatam — Navama Skandha, Shloka 3
Lord Rāmacandra’s Charity, Sītā’s Departure, and the Lord’s Return to Vaikuṇṭha
आचार्याय ददौ शेषां यावती भूस्तदन्तरा । मन्यमान इदं कृत्स्नं ब्राह्मणोऽर्हति नि:स्पृह: ॥ ३ ॥
ācāryāya dadau śeṣāṁ yāvatī bhūs tad-antarā manyamāna idaṁ kṛtsnaṁ brāhmaṇo ’rhati niḥspṛhaḥ
பின்னர், ஆசையற்ற பிராமணர்களே முழு உலகிற்கும் உரியவர்கள் என்று எண்ணி, கிழக்கு-மேற்கு-வடக்கு-தெற்கு இடையே மீதமிருந்த நிலமெல்லாம் ஆசாரியருக்கு வழங்கினார்.
FAQs
This verse praises offering one’s remaining wealth—here, land—to the ācārya, affirming that a truly selfless, desireless brāhmaṇa is a worthy recipient.
Because freedom from selfish desire removes exploitation; such a person can accept resources without greed and use them in a dharmic, God-centered way.
Support genuine teachers and spiritual institutions with integrity, and cultivate niḥspṛhatā—giving without expecting recognition or return.