Balarāma Slays the Ape Dvivida
Dvivida-vadha
मूषलाहतमस्तिष्को विरेजे रक्तधारया । गिरिर्यथा गैरिकया प्रहारं नानुचिन्तयन् ॥ १९ ॥ पुनरन्यं समुत्क्षिप्य कृत्वा निष्पत्रमोजसा । तेनाहनत् सुसङ्क्रुद्धस्तं बल: शतधाच्छिनत् ॥ २० ॥ ततोऽन्येन रुषा जघ्ने तं चापि शतधाच्छिनत् ॥ २१ ॥
mūṣalāhata-mastiṣko vireje rakta-dhārayā girir yathā gairikayā prahāraṁ nānucintayan
பகவானின் முசலால் தலையில் அடிபட்ட த்விவிதன், இரத்தத் தாரையால் செந்நிறக் குங்குமம் பூசப்பட்ட மலைபோல் ஒளிர்ந்தான். காயத்தை எண்ணாமல், இன்னொரு மரத்தைப் பிடுங்கி இலைகளைப் பறித்துத் திண்மையால் பலராமர்மேல் மீண்டும் அடித்தான்; கடும் கோபமுற்ற பலராமர் அந்த மரத்தை நூறு துண்டுகளாகச் சிதைத்தார். பின்னர் அவன் வேறொரு மரத்தால் கோபத்துடன் தாக்க, அதையும் ஆண்டவன் நூற்றுக்கணக்கான துண்டுகளாக உடைத்தார்.
It says Dvivida’s head was smashed by the club-blow, blood streamed like red ochre on a mountain, yet he arrogantly ignored the injury.
The comparison highlights the vivid sight of blood flowing over his body, like mineral-red lines on a mountain face, emphasizing the intensity of the combat.
Unchecked pride can make a person ignore clear consequences; devotion and humility protect one from the self-destructive insistence on ego.