Shloka 23
The Deliverance of King Nṛga and the Warning Against Taking Brāhmaṇa Property
पूर्वं त्वमशुभं भुङ्क्ष उताहो नृपते शुभम् । नान्तं दानस्य धर्मस्य पश्ये लोकस्य भास्वत: ॥ २३ ॥
pūrvaṁ tvam aśubhaṁ bhuṅkṣa utāho nṛpate śubham nāntaṁ dānasya dharmasya paśye lokasya bhāsvataḥ
[யமராஜன் கூறினான்:] அரசே, முதலில் பாவத்தின் பலனையா அல்லது புண்ணியத்தின் பலனையா அனுபவிக்க விரும்புகிறாய்? நீ செய்த தான-தர்மத்திற்கு முடிவு எனக்குத் தெரியவில்லை; ஆகவே ஒளிமிகு ஸ்வர்கலோகங்களில் உன் அனுபவமும் அளவற்றது।
FAQs
This verse highlights that the dharma (religious merit) produced by charity can be so vast that its limit is difficult to perceive—implying profound, long-reaching auspicious results.
In the Syamantaka-jewel narrative, Kṛṣṇa points the listener toward karmic causality—how one’s past actions yield present fortune or suffering—and emphasizes charity as a powerful source of merit.
Practice regular, sincere giving—supporting devotees, temples, spiritual education, and those in need—while keeping the intention pure, seeing charity as dharma that refines the heart.