Shloka 45
Veṇu-gīta-āhvāna and the Gopīs’ Appeal: The Opening of Rāsa-līlā
नद्या: पुलिनमाविश्य गोपीभिर्हिमवालुकम् । जुष्टं तत्तरलानन्दिकुमुदामोदवायुना ॥ ४५ ॥ बाहुप्रसारपरिरम्भकरालकोरु- नीवीस्तनालभननर्मनखाग्रपातै: । क्ष्वेल्यावलोकहसितैर्व्रजसुन्दरीणा- मुत्तम्भयन् रतिपतिं रमयां चकार ॥ ४६ ॥
nadyāḥ pulinam āviśya gopībhir hima-vālukam juṣṭaṁ tat-taralānandi kumudāmoda-vāyunā
ஸ்ரீகிருஷ்ணன் கோபியருடன் யமுனைத் துறைக்கு சென்றான்; அங்கு மணல் குளிர்ச்சியாகவும், அலைகளால் உயிர்த்த காற்றில் குமுத மலர்களின் மணமும் பரவியது. அங்கே அவன் கரங்களை விரித்து கோபியரை அணைத்தான்; அவர்களின் கை, கூந்தல், தொடை, இடைக்கட்டு, மார்பு ஆகியவற்றைத் தொடுதல், நகங்களால் விளையாட்டாக மெதுவாகச் சுரண்டுதல், நகைச்சுவை, பார்வை, சிரிப்பு ஆகியவற்றால் வ்ரஜ அழகியருள் மன்மதனைத் தூண்டி, பகவான் தன் லீலையை இன்புற்றான்।
FAQs
It describes the gopīs entering the cool sandy bank, made joyful by a fragrant breeze from blooming kumuda lotuses—setting a serene, devotional atmosphere for Kṛṣṇa’s pastimes.
Because Vraja’s nature is part of Kṛṣṇa’s līlā—its breeze, sand, and lotus fragrance heighten the mood of loving devotion as the gopīs approach Him.
Create a sacred atmosphere for bhakti—choose a calm place, reduce distractions, and let the mind become receptive to remembrance of Kṛṣṇa.