Shloka 35
Brahmā’s Prayers to Lord Kṛṣṇa (Brahmā-stuti) and the Restoration of Vraja’s Lunch Pastime
एषां घोषनिवासिनामुत भवान् किं देव रातेति न- श्चेतो विश्वफलात् फलं त्वदपरं कुत्राप्ययन् मुह्यति । सद्वेषादिव पूतनापि सकुला त्वामेव देवापिता यद्धामार्थसुहृत्प्रियात्मतनयप्राणाशयास्त्वत्कृते ॥ ३५ ॥
eṣāṁ ghoṣa-nivāsinām uta bhavān kiṁ deva rāteti naś ceto viśva-phalāt phalaṁ tvad-aparaṁ kutrāpy ayan muhyati sad-veṣād iva pūtanāpi sa-kulā tvām eva devāpitā yad-dhāmārtha-suhṛt-priyātma-tanaya-prāṇāśayās tvat-kṛte
ஓ தேவா! வ்ரஜக் கோஷ்டி வாசிகளுக்கு நீயே எல்லா வரங்களின் பரமப் பலன்; உன்னைத் தவிர வேறு பலன் எங்கே கிடைக்கும் என்று எண்ணினால் என் மனம் மயங்குகிறது. பூதனையும் பக்தி வேடம் பூண்டு வந்து உன்னையே பெற்றாள்; அப்படியிருக்க, வீடு, செல்வம், நண்பர், அன்பினர், உடல், பிள்ளைகள், உயிர், இதயம் அனைத்தையும் உனக்காகவே அர்ப்பணித்த வ்ரஜ பக்தர்களுக்கு நீ இன்னும் என்ன தருவாய்?
FAQs
This verse says their hearts do not seek any result apart from Kṛṣṇa Himself; for them He is everything—home, wealth, friend, beloved, self, child, life, and refuge—showing the pinnacle of exclusive devotion (ananya-bhakti).
Brahmā highlights Kṛṣṇa’s astonishing mercy: even Pūtanā, who came with harmful intent, attained a motherly position by His acceptance—so the reward for the loving Vrajavāsīs is beyond measure.
Make devotion single-pointed: instead of chasing many “fruits” (status, control, recognition), center life on remembrance and service to God as the primary goal and shelter.