Adhyaya 1

Verse 1

मैत्रेय उवाच मनोस्तु शतरूपायां तिस्र: कन्याश्च जज्ञिरे । आकूतिर्देवहूतिश्च प्रसूतिरिति विश्रुता: ॥ १ ॥

ஸ்ரீ மைத்ரேயர் கூறினார்—ஸ்வாயம்புவ மனு, தன் மனைவி சதரூபாவிடம் மூன்று மகள்களைப் பெற்றார்; அவர்கள் ஆகூதி, தேவஹூதி, பிரசூதி எனப் புகழ்பெற்றவர்கள்.

Verse 2

आकूतिं रुचये प्रादादपि भ्रातृमतीं नृप: । पुत्रिकाधर्ममाश्रित्य शतरूपानुमोदित: ॥ २ ॥

அரசன் ஸ்வாயம்புவ மனு, மனைவி சதரூபாவின் சம்மதத்துடன், சகோதரர்கள் இருந்தும், ‘புத்திரிகா-தர்மம்’ எனும் விதிப்படி ஆகூதியை பிரஜாபதி ருசிக்குக் கொடுத்தார்; அவளால் பிறக்கும் மகன் மனுவுக்கே மகனாக மீண்டும் வழங்கப்பட வேண்டும் என்ற நிபந்தனையுடன்.

Verse 3

प्रजापति: स भगवान् रुचिस्तस्यामजीजनत् । मिथुनं ब्रह्मवर्चस्वी परमेण समाधिना ॥ ३ ॥

அந்த பகவான் பிரஜாபதி ருசி, பிராமணத் தேஜஸால் வல்லவர், பரம சமாதியால் ஆகூதியில் ஒரு மகனும் ஒரு மகளும் எனும் இரட்டையரைப் பெற்றார்.

Verse 4

यस्तयो: पुरुष: साक्षाद्विष्णुर्यज्ञस्वरूपधृक् । या स्त्री सा दक्षिणा भूतेरंशभूतानपायिनी ॥ ४ ॥

ஆகூதியின் இரு பிள்ளைகளில் ஆண் குழந்தை நேரடியாக விஷ்ணுவே—யஜ்ஞஸ்வரூபமான பகவான்; பெண் குழந்தை திருமகள் லக்ஷ்மியின் அंशமாகிய ‘தக்ஷிணா’, ஆண்டவனின் நித்திய துணைவி.

Verse 5

आनिन्ये स्वगृहं पुत्र्या: पुत्रं विततरोचिषम् । स्वायम्भुवो मुदा युक्तो रुचिर्जग्राह दक्षिणाम् ॥ ५ ॥

ஸ்வாயம்புவ மனு மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன் தன் மகளின் மகனான ஒளிவீசும் யஜ்ஞனை தன் இல்லத்திற்கு அழைத்து வந்தார்; மருமகன் ருசி தன் மனைவி தக்ஷிணாவை தன்னுடன் வைத்துக் கொண்டான்.

Verse 6

तां कामयानां भगवानुवाह यजुषां पति: । तुष्टायां तोषमापन्नोऽजनयद् द्वादशात्मजान् ॥ ६ ॥

யஜுஷ் யாகங்களின் அதிபதியான பகவான் யஜ்ஞன், தம்மை கணவராக விரும்பிய தக்ஷிணாவை மணந்தார்; அவள் திருப்தியடைந்தபோது தாமும் மகிழ்ந்து அவளிடத்தில் பன்னிரண்டு புதல்வர்களை பெற்றார்.

Verse 7

तोष: प्रतोष: सन्तोषो भद्र: शान्तिरिडस्पति: । इध्म: कविर्विभु: स्वह्न: सुदेवो रोचनो द्विषट् ॥ ७ ॥

யஜ்ஞன்–தக்ஷிணாவுக்கு பிறந்த பன்னிரண்டு புதல்வர்கள்: தோஷ, பிரதோஷ, சந்தோஷ, பத்ர, சாந்தி, இடஸ்பதி, இத்ம, கவி, விபு, ஸ்வஹ்ன, சுதேவ, ரோசனன்.

Verse 8

तुषिता नाम ते देवा आसन्स्वायम्भुवान्तरे । मरीचिमिश्रा ऋषयो यज्ञ: सुरगणेश्वर: ॥ ८ ॥

ஸ்வாயம்புவ மன்வந்தரத்தில் இவர்கள் ‘துஷிதர்’ எனப்படும் தேவகணமாக ஆனார்கள். மரீசி சப்தரிஷிகளின் தலைவரானார்; யஜ்ஞன் தேவர்களின் அரசன்—இந்திரன்—ஆனார்.

Verse 9

प्रियव्रतोत्तानपादौ मनुपुत्रौ महौजसौ । तत्पुत्रपौत्रनप्तृणामनुवृत्तं तदन्तरम् ॥ ९ ॥

ஸ்வாயம்புவ மனுவின் இரு புதல்வர்கள் பிரியவ்ரதன் மற்றும் உத்தானபாதன் மிகுந்த வல்லமை கொண்ட அரசர்களாயினர். அவர்களின் மகன், பேரன், கொள்ளுப் பேரன் வம்சம் அக்காலத்தில் மூன்று உலகங்களிலும் பரவியது.

Verse 10

देवहूतिमदात्तात कर्दमायात्मजां मनु: । तत्सम्बन्धि श्रुतप्रायं भवता गदतो मम ॥ १० ॥

என் அன்பு மகனே, ஸ்வாயம்புவ மனு தன் மிகப் பிரியமான மகள் தேவஹூதியை கர்தம முனிவருக்கு அர்ப்பணித்தார். அவர்களுடைய தொடர்பை நான் முன்பே கூறியுள்ளேன்; நீயும் அதை பெரும்பாலும் முழுமையாகக் கேட்டுள்ளாய்.

Verse 11

दक्षाय ब्रह्मपुत्राय प्रसूतिं भगवान्मनु: । प्रायच्छद्यत्कृत: सर्गस्त्रिलोक्यां विततो महान् ॥ ११ ॥

ஸ்வாயம்புவ மனு, பிரம்மாவின் புதல்வன் தக்ஷனுக்கு தன் மகள் பிரசூதியை அளித்தார். தக்ஷனின் சந்ததியால் படைப்பு பெரிதும் விரிந்து, அவர்களின் வம்சம் மூன்று உலகங்களிலும் பரவியது.

Verse 12

या: कर्दमसुता: प्रोक्ता नव ब्रह्मर्षिपत्नय: । तासां प्रसूतिप्रसवं प्रोच्यमानं निबोध मे ॥ १२ ॥

முன்னரே கூறப்பட்ட கர்தம முனிவரின் ஒன்பது மகள்கள், ஒன்பது பிரம்மரிஷிகளுக்கு மனைவிகளாக அளிக்கப்பட்டனர். இப்போது அந்த ஒன்பது மகள்களின் சந்ததி வரிசையை நான் விளக்குகிறேன்; என்னிடமிருந்து கேள்.

Verse 13

पत्नी मरीचेस्तु कला सुषुवे कर्दमात्मजा । कश्यपं पूर्णिमानं च ययोरापूरितं जगत् ॥ १३ ॥

கர்தம முனிவரின் மகள் கலா, மரீசியின் மனைவியாக இருந்து, இரண்டு பிள்ளைகளைப் பெற்றாள்—கஷ்யபன் மற்றும் பூர்ணிமா. அவர்களின் சந்ததியால் உலகம் எங்கும் நிரம்பியது.

Verse 14

पूर्णिमासूत विरजं विश्वगं च परन्तप । देवकुल्यां हरे: पादशौचाद्याभूत्सरिद्दिव: ॥ १४ ॥

விதுரரே, காச்யபன் மற்றும் பூர்ணிமா என்ற இரு புதல்வர்களில் பூர்ணிமா விரஜன், விஸ்வகன், தேவகுல்யா என மூன்று பிள்ளைகளைப் பெற்றாள். அவர்களில் தேவகுல்யா என்பது ஸ்ரீஹரியின் தாமரைத் திருவடிகளைத் துவைத்த புனித நீர்; அதுவே பின்னர் தேவலோகத்தின் கங்கையாக ஆனது.

Verse 15

अत्रे: पत्‍न्यनसूया त्रीञ्जज्ञे सुयशस: सुतान् । दत्तं दुर्वाससं सोममात्मेशब्रह्मसम्भवान् ॥ १५ ॥

அத்திரி முனிவரின் மனைவி அனசூயை மூன்று பெரும் புகழுடைய புதல்வர்களை பெற்றாள்—சோமன், தத்தாத்ரேயர், துர்வாசர். அவர்கள் முறையே பிரம்மா, விஷ்ணு, சிவன் ஆகியோரின் அंशரூபங்கள்; சோமன் பிரம்மांशம், தத்தாத்ரேயர் விஷ்ண்வংশம், துர்வாசர் சிவांशம்.

Verse 16

विदुर उवाच अत्रेर्गृहे सुरश्रेष्ठा: स्थित्युत्पत्त्यन्तहेतव: । किञ्चिच्चिकीर्षवो जाता एतदाख्याहि मे गुरो ॥ १६ ॥

விதுரன் கூறினான்: குருதேவரே, படைப்பு-பாதுகாப்பு-அழிவு ஆகியவற்றின் காரணங்களான பிரம்மா, விஷ்ணு, சிவன் என்ற மூன்று தேவர்கள் அத்திரி முனிவரின் இல்லத்தில் (அவரது மனைவியால்) எவ்வாறு புதல்வர்களாகப் பிறந்தனர்? இதை எனக்கு விளக்குங்கள்.

Verse 17

मैत्रेय उवाच ब्रह्मणा चोदित: सृष्टावत्रिर्ब्रह्मविदां वर: । सह पत्‍न्या ययावृक्षं कुलाद्रिं तपसि स्थित: ॥ १७ ॥

மைத்ரேயர் கூறினார்: படைப்பை விரிவாக்குமாறு பிரம்மதேவன் ஆணையிட்டபோது, பிரம்மஞானிகளில் சிறந்த அத்திரி முனிவர் அனசூயையை மணந்து, மனைவியுடன் ‘ரிக்ஷ’ எனப்படும் மலைப் பள்ளத்தாக்கில் சென்று கடும் தவத்தில் நிலைத்தார்.

Verse 18

तस्मिन् प्रसूनस्तबकपलाशाशोककानने । वार्भि: स्रवद्‌भिरुद्‍घुष्टेनिर्विन्ध्याया: समन्तत: ॥ १८ ॥

அந்த மலைப் பள்ளத்தாக்கின் வனத்தில் பலாச மலர்க் கொத்துகளும் அசோக மரங்களும் நிறைந்த அழகிய தோட்டம் இருந்தது. அங்கே ‘நிர்விந்த்யா’ என்ற நதி ஓடி, அருவியிலிருந்து வழியும் நீரின் இனிய ஓசை எங்கும் ஒலித்தது. அந்தத் தம்பதியர் அந்த மனம்கவரும் கரையை அடைந்தனர்.

Verse 19

प्राणायामेन संयम्य मनो वर्षशतं मुनि: । अतिष्ठदेकपादेन निर्द्वन्द्वोऽनिलभोजन: ॥ १९ ॥

அங்கே மகரிஷி அத்ரி பிராணாயாமத்தால் மனத்தை அடக்கி, பற்றுகளை ஒழித்து, இருமைத் துன்பமின்றி, காற்றையே உணவாகக் கொண்டு, ஒரே காலில் நின்று நூறு ஆண்டுகள் தவம் செய்தார்।

Verse 20

शरणं तं प्रपद्येऽहं य एव जगदीश्वर: । प्रजामात्मसमां मह्यं प्रयच्छत्विति चिन्तयन् ॥ २० ॥

அவர் மனத்தில் எண்ணினார்—“நான் ஜகதீஸ்வரனின் சரணடைந்தேன்; அவர் அருள்புரிந்து, தம்மைப் போன்ற ஒரு புதல்வனை எனக்குத் தருவாராக.”

Verse 21

तप्यमानं त्रिभुवनं प्राणायामैधसाग्निना । निर्गतेन मुनेर्मूर्ध्न: समीक्ष्य प्रभवस्त्रय: ॥ २१ ॥

அத்ரி முனி இவ்வாறு கடும் தவத்தில் ஈடுபட்டிருந்தபோது, பிராணாயாமம் எனும் எரிபொருளால் எரிந்த தீ அவரது தலைச்சிகரத்திலிருந்து வெளிப்பட்டது; அதை மூன்று உலகங்களின் மூன்று முதன்மை தேவர்கள் கண்டனர்।

Verse 22

अप्सरोमुनिगन्धर्वसिद्धविद्याधरोरगै: । वितायमानयशसस्तदाश्रमपदं ययु: ॥ २२ ॥

அப்போது மூன்று உலகங்களின் அந்த மூன்று தேவர்கள், அப்சரஸ்கள், முனிகள், கந்தர்வர்கள், சித்தர்கள், வித்யாதரர்கள், நாகர்கள் முதலிய விண்ணுலக வாசிகளுடன், தவத்தால் புகழ்பெற்ற அந்த மகரிஷியின் ஆசிரமத்துக்கு வந்தனர்।

Verse 23

तत्प्रादुर्भावसंयोगविद्योतितमना मुनि: । उत्तिष्ठन्नेकपादेन ददर्श विबुधर्षभान् ॥ २३ ॥

அவர்கள் ஒன்றாகத் தோன்றியதால் முனியின் மனம் பேரானந்தத்தில் ஒளிர்ந்தது. அவர் ஒரே காலில் நின்றபடியே தேவர்களில் சிறந்தவர்களை கண்டார்; அவர்களைப் பார்த்ததும், சிரமம் இருந்தாலும், ஒரே காலிலேயே அவர்களிடம் அணைந்தார்।

Verse 24

प्रणम्य दण्डवद्भूमावुपतस्थेऽर्हणाञ्जलि: । वृषहंससुपर्णस्थान् स्वै: स्वैश्चिह्नैश्च चिह्नितान् ॥ २४ ॥

பின்னர் முனிவர் தரையில் தண்டவத் பணிந்து, அர்ஹணாஞ்சலி செய்து, காளை, அன்னம், கருட வாகனங்களில் அமர்ந்த தேவர்களை வணங்கினார்।

Verse 25

कृपावलोकेन हसद्वदनेनोपलम्भितान् । तद्रोचिषा प्रतिहते निमील्य मुनिरक्षिणी ॥ २५ ॥

அவர்களின் கருணை நிறைந்த பார்வையும் புன்னகை முகமும் கண்டு அத்ரி முனி மகிழ்ந்தார்; அவர்களின் ஒளியால் கண்கள் மயங்க, சிறிது நேரம் கண்களை மூடினார்।

Verse 26

चेतस्तत्प्रवणं युञ्जन्नस्तावीत्संहताञ्जलि: । श्लक्ष्णया सूक्तया वाचा सर्वलोकगरीयस: ॥ २६ ॥ अत्रिरुवाच विश्वोद्भवस्थितिलयेषु विभज्यमानै- र्मायागुणैरनुयुगं विगृहीतदेहा: । ते ब्रह्मविष्णुगिरिशा: प्रणतोऽस्म्यहं व-स्तेभ्य: क एव भवतां म इहोपहूत: ॥ २७ ॥

மனம் அவர்களிடம் சாய்ந்திருந்தாலும், முனிவர் உணர்வுகளைச் சேர்த்து, கைகூப்பி, இனிய சொற்களால் உலகமெங்கும் போற்றப்படும் தேவர்களைத் துதிக்கத் தொடங்கினார்।

Verse 27

चेतस्तत्प्रवणं युञ्जन्नस्तावीत्संहताञ्जलि: । श्लक्ष्णया सूक्तया वाचा सर्वलोकगरीयस: ॥ २६ ॥ अत्रिरुवाच विश्वोद्भवस्थितिलयेषु विभज्यमानै- र्मायागुणैरनुयुगं विगृहीतदेहा: । ते ब्रह्मविष्णुगिरिशा: प्रणतोऽस्म्यहं व-स्तेभ्य: क एव भवतां म इहोपहूत: ॥ २७ ॥

அத்ரி கூறினார்—ஓ பிரம்மா, விஷ்ணு, கிரீசா! படைப்பு, நிலை, லயத்திற்காக மாயையின் குணங்களால் பிரிந்து யுகம் யுகமாக நீங்கள் மூன்று வடிவங்களை ஏற்கிறீர்கள். உங்களனைவருக்கும் வணக்கம்; என் பிரார்த்தனையால் உங்களில் யாரை நான் அழைத்தேன்?

Verse 28

एको मयेह भगवान्विविधप्रधानै- श्चित्तीकृत: प्रजननाय कथं नु यूयम् । अत्रागतास्तनुभृतां मनसोऽपि दूराद् ब्रूत प्रसीदत महानिह विस्मयो मे ॥ २८ ॥

மகன் பெறுவதற்காக நான் ஒரே பரம பகவானையே மனத்தில் நிலைநிறுத்தினேன்; அவர் மனித மனத்திற்கும் அப்பாற்பட்டவர். அப்படியிருக்க, நீங்கள் மூவரும் இங்கு எவ்வாறு வந்தீர்கள்? தயை செய்து கூறி என் பெரும் குழப்பத்தை நீக்குங்கள்।

Verse 29

मैत्रेय उवाच इति तस्य वच: श्रुत्वा त्रयस्ते विबुधर्षभा: । प्रत्याहु: श्लक्ष्णया वाचा प्रहस्य तमृषिं प्रभो ॥ २९ ॥

மைத்ரேயர் கூறினார்—அத்ரி முனியின் அவ்வார்த்தைகளை கேட்டதும் அந்த மூன்று தேவர்ஷிகள் புன்னகைத்து, இனிய மென்மையான மொழியால் அந்த ரிஷியிடம் பதிலளித்தனர்।

Verse 30

देवा ऊचु: यथा कृतस्ते सङ्कल्पो भाव्यं तेनैव नान्यथा । सत्सङ्कल्पस्य ते ब्रह्मन् यद्वै ध्यायति ते वयम् ॥ ३० ॥

தேவர்கள் கூறினர்—ஓ பிராமணரே! உமது உறுதி நிறைவேறும்; நீங்கள் தீர்மானித்தபடியே நிகழும், வேறுபடாது. நீங்கள் தியானித்த ஒரே பரம்பொருளே நாங்கள்; அதனால் நாங்கள் அனைவரும் உம்மிடம் வந்தோம்।

Verse 31

अथास्मदंशभूतास्ते आत्मजा लोकविश्रुता: । भवितारोऽङ्ग भद्रं ते विस्रप्स्यन्ति च ते यश: ॥ ३१ ॥

அன்பனே! எங்கள் அंशமாகப் பிறக்கும் உன் புதல்வர்கள் உலகில் புகழ்பெறுவர். உனக்கு நன்மை உண்டாக—அவர்கள் உலகமெங்கும் உன் யசஸை பரப்புவார்கள்।

Verse 32

एवं कामवरं दत्त्वा प्रतिजग्मु: सुरेश्वरा: । सभाजितास्तयो: सम्यग्दम्पत्योर्मिषतोस्तत: ॥ ३२ ॥

இவ்வாறு வரம் அளித்த பின், அந்த தம்பதியர் பார்த்துக் கொண்டிருக்கையில் அந்த மூன்று தேவேஸ்வரர்கள் (பிரம்மா, விஷ்ணு, மகேஸ்வரன்) அங்கிருந்து மறைந்தனர்; தம்பதியர் அவர்களை முறையாகப் போற்றியிருந்தனர்।

Verse 33

सोमोऽभूद्ब्रह्मणोंऽशेन दत्तो विष्णोस्तु योगवित् । दुर्वासा: शङ्करस्यांशो निबोधाङ्गिरस: प्रजा: ॥ ३३ ॥

பின்னர் பிரம்மாவின் அंशத்தால் சோமன் (சந்திரதேவன்) பிறந்தான்; விஷ்ணுவின் அंशத்தால் யோகத்தை அறிந்த தத்தாத்ரேயர் தோன்றினார்; சங்கரனின் அंशத்தால் துர்வாசர் பிறந்தார். இப்போது அங்கிரஸரின் பல சந்ததிகளை என்னிடமிருந்து கேள்।

Verse 34

श्रद्धा त्वङ्गिरस: पत्नी चतस्रोऽसूत कन्यका: । सिनीवाली कुहू राका चतुर्थ्यनुमतिस्तथा ॥ ३४ ॥

அங்கிரரின் மனைவி ஸ்ரத்தா நான்கு மகள்களைப் பெற்றாள்—சினீவாலி, குஹூ, ராகா, மேலும் நான்காவது அனுமதி।

Verse 35

तत्पुत्रावपरावास्तां ख्यातौ स्वारोचिषेऽन्तरे । उतथ्यो भगवान्साक्षाद् ब्रह्मिष्ठश्च बृहस्पति: ॥ ३५ ॥

அந்நான்கு மகள்களுக்குப் பிறகும் அவளுக்கு மேலும் இரண்டு மகன்கள் பிறந்தனர்; ஸ்வாரோசிஷ மன்வந்தரத்தில் அவர்கள் புகழ்பெற்றனர்—உதத்யர் மற்றும் பிரம்மநிஷ்டரான ப்ருஹஸ்பதி।

Verse 36

पुलस्त्योऽजनयत्पत्‍न्यामगस्त्यं च हविर्भुवि । सोऽन्यजन्मनि दह्राग्निर्विश्रवाश्च महातपा: ॥ ३६ ॥

புலஸ்த்யர் தம் மனைவி ஹவிர்பூவின் கர்ப்பத்தில் அகஸ்த்யன் என்ற மகனைப் பெற்றார்; அவர் அடுத்த பிறவியில் தஹ்ராக்னி ஆனார். மேலும் புலஸ்த்யருக்கு இன்னொரு மிகுந்த தவத்தையுடைய மகன்—விஸ்ரவா—பிறந்தான்।

Verse 37

तस्य यक्षपतिर्देव: कुबेरस्त्विडविडासुत: । रावण: कुम्भकर्णश्च तथान्यस्यां विभीषण: ॥ ३७ ॥

விஸ்ரவாவுக்கு இரண்டு மனைவியர் இருந்தனர். இடவிடாவால் யக்ஷர்களின் அதிபதி தேவ குபேரன் பிறந்தான்; மற்ற மனைவியால் ராவணன், கும்பகர்ணன், விபீஷணன் பிறந்தனர்।

Verse 38

पुलहस्य गतिर्भार्या त्रीनसूत सती सुतान् । कर्मश्रेष्ठं वरीयांसं सहिष्णुं च महामते ॥ ३८ ॥

புலஹ முனிவரின் மனைவி கதி மூன்று நல்ல மகன்களைப் பெற்றாள்—கர்மஷ்ரேஷ்டன், வரீயான், சஹிஷ்ணு; அவர்கள் அனைவரும் மகாமதியுடைய மகரிஷிகள்.

Verse 39

क्रतोरपि क्रिया भार्या वालखिल्यानसूयत । ऋषीन्षष्टिसहस्राणि ज्वलतो ब्रह्मतेजसा ॥ ३९ ॥

க்ரதுவின் மனைவி கிரியா, வாலகில்யர் எனப்படும் அறுபதாயிரம் மகரிஷிகளைப் பெற்றாள். அவர்கள் அனைவரும் பிரம்மஞானத்தில் உயர்ந்து, அந்தத் தேஜஸால் ஒளிர்ந்தனர்.

Verse 40

ऊर्जायां जज्ञिरे पुत्रा वसिष्ठस्य परन्तप । चित्रकेतुप्रधानास्ते सप्त ब्रह्मर्षयोऽमला: ॥ ४० ॥

பரந்தபா! வசிஷ்டர் தம் மனைவி ஊர்ஜா (அருந்ததி)யில், சித்ரகேது முதலான ஏழு குற்றமற்ற பிரம்மரிஷிகளைப் பெற்றார்.

Verse 41

चित्रकेतु: सुरोचिश्च विरजा मित्र एव च । उल्बणो वसुभृद्यानो द्युमान्शक्त्यादयोऽपरे ॥ ४१ ॥

அந்த ஏழு ரிஷிகளின் பெயர்கள்: சித்ரகேது, சுரோசி, விரஜா, மித்ர, உல்பண, வசுப்ருத்யான, த்யுமான. வசிஷ்டரின் மற்ற மனைவியிடமும் திறமையான பிற புதல்வர்கள் பிறந்தனர்.

Verse 42

चित्तिस्त्वथर्वण: पत्नी लेभे पुत्रं धृतव्रतम् । दध्यञ्चमश्वशिरसं भृगोर्वंशं निबोध मे ॥ ४२ ॥

அதர்வா முனிவரின் மனைவி சித்தி, த்ருதவ்ரதன் எனும் மகனைப் பெற்றாள்; அவன் தத்யஞ்சன் (அஷ்வசிரா) என்று அறியப்பட்டான். இப்போது ப்ருகு வம்சத்தை என்னிடமிருந்து கேள்.

Verse 43

भृगु: ख्यात्यां महाभाग: पत्‍न्यां पुत्रानजीजनत् । धातारं च विधातारं श्रियं च भगवत्पराम् ॥ ४३ ॥

மிகப் பாக்கியசாலியான ப்ருகு, க்யாதி எனும் மனைவியிடத்தில் தாதா, விதாதா எனும் இரு மகன்களையும், பகவானில் பரம பக்தியுடைய ஸ்ரீ எனும் மகளையும் பெற்றார்.

Verse 44

आयतिं नियतिं चैव सुते मेरुस्तयोरदात् । ताभ्यां तयोरभवतां मृकण्ड: प्राण एव च ॥ ४४ ॥

மேரு முனிவருக்கு ஆயதி, நியதி எனும் இரண்டு மகள்கள் இருந்தனர். அவர்களைத் தாதா, விதாதா ஆகியோருக்கு அளித்தார். அவர்களால் ம்ருகண்டன் மற்றும் பிராணன் என்ற இரு புதல்வர்கள் பிறந்தனர்.

Verse 45

मार्कण्डेयो मृकण्डस्य प्राणाद्वेदशिरा मुनि: । कविश्च भार्गवो यस्य भगवानुशना सुत: ॥ ४५ ॥

ம்ருகண்டனிடமிருந்து மார்கண்டேய முனி பிறந்தார்; பிராணனிடமிருந்து வேதசிரா முனி பிறந்தார். வேதசிராவின் புதல்வன் பகவான் உஷனா (சுக்ராசார்யர்), ‘கவி’ என்றும் பார்கவனாகவும் புகழ்பெற்றார்.

Verse 46

त एते मुनय: क्षत्तर्लोकान्सर्गैरभावयन् । एष कर्दमदौहित्रसन्तान: कथितस्तव ॥ ४६ ॥ श‍ृण्वत: श्रद्दधानस्य सद्य: पापहर: पर: । प्रसूतिं मानवीं दक्ष उपयेमे ह्यजात्मज: ॥ ४७ ॥

ஹே க்ஷத்தா (விதுரா), இம்முனிவர்கள் தங்கள் தங்கள் ஸர்கங்களால் உலகங்களைப் பெருக்கினர். கர்தமரின் மகள்களின் சந்ததி வரிசை இவ்வாறு உனக்குக் கூறப்பட்டது.

Verse 47

त एते मुनय: क्षत्तर्लोकान्सर्गैरभावयन् । एष कर्दमदौहित्रसन्तान: कथितस्तव ॥ ४६ ॥ श‍ृण्वत: श्रद्दधानस्य सद्य: पापहर: पर: । प्रसूतिं मानवीं दक्ष उपयेमे ह्यजात्मज: ॥ ४७ ॥

இந்த வம்சக் கதையை நம்பிக்கையுடன் கேட்பவரின் பாவங்கள் உடனே நீங்கும். மனுவின் மகள் பிரசூதியை பிரம்மாவின் புதல்வன் தக்ஷன் மணந்தான்.

Verse 48

तस्यां ससर्ज दुहितृ: षोडशामललोचना: । त्रयोदशादाद्धर्माय तथैकामग्नये विभु: ॥ ४८ ॥

பிரசூதியில் தக்ஷன் தாமரைப் போன்ற கண்களையுடைய பதினாறு அழகிய மகள்களைப் பெற்றான். அவற்றில் பதின்மூன்றை தர்மனுக்கும், ஒன்றை அக்னிக்கும் மணமுடித்தான்.

Verse 49

पितृभ्य एकां युक्तेभ्यो भवायैकां भवच्छिदे । श्रद्धा मैत्री दया शान्तिस्तुष्टि: पुष्टि: क्रियोन्नति: ॥ ४९ ॥ बुद्धिर्मेधा तितिक्षा ह्रीर्मूर्तिर्धर्मस्य पत्नय: । श्रद्धासूत शुभं मैत्री प्रसादमभयं दया ॥ ५० ॥ शान्ति: सुखं मुदं तुष्टि: स्मयं पुष्टिरसूयत । योगं क्रियोन्नतिर्दर्पमर्थं बुद्धिरसूयत ॥ ५१ ॥ मेधा स्मृतिं तितिक्षा तु क्षेमं ह्री: प्रश्रयं सुतम् । मूर्ति: सर्वगुणोत्पत्तिर्नरनारायणावृषी ॥ ५२ ॥

மீதமிருந்த இரு மகள்களில் ஒருத்தி பித்ருலோகத்திற்கு தானமாக அளிக்கப்பட்டாள்; அவள் அங்கே நட்புறவுடன் வாழ்கிறாள். மற்றொருத்தி பாவப் பந்தங்களை அறுக்கும் ‘பவச்சித்’ எனும் ஸ்ரீசிவபெருமானுக்கு அர்ப்பணிக்கப்பட்டாள். தர்மனுக்கு அளிக்கப்பட்ட தக்ஷனின் பதின்மூன்று மகள்கள்—ஸ்ரத்தா, மைத்ரீ, தயா, சாந்தி, துஷ்டி, புஷ்டி, கிரியா, உன்னதி, புத்தி, மேதா, திதிக்ஷா, ஹ்ரீ, மூர்த்தி.

Verse 50

पितृभ्य एकां युक्तेभ्यो भवायैकां भवच्छिदे । श्रद्धा मैत्री दया शान्तिस्तुष्टि: पुष्टि: क्रियोन्नति: ॥ ४९ ॥ बुद्धिर्मेधा तितिक्षा ह्रीर्मूर्तिर्धर्मस्य पत्नय: । श्रद्धासूत शुभं मैत्री प्रसादमभयं दया ॥ ५० ॥ शान्ति: सुखं मुदं तुष्टि: स्मयं पुष्टिरसूयत । योगं क्रियोन्नतिर्दर्पमर्थं बुद्धिरसूयत ॥ ५१ ॥ मेधा स्मृतिं तितिक्षा तु क्षेमं ह्री: प्रश्रयं सुतम् । मूर्ति: सर्वगुणोत्पत्तिर्नरनारायणावृषी ॥ ५२ ॥

ஸ்ரத்தாவிற்கு ‘சுப’ன், மைத்ரீக்கு ‘ப்ரசாத’ன், தயாவிற்கு ‘அபய’ன் பிறந்தனர். இவ்வாறு தர்மபத்னிகளின் குணரூபப் புதல்வர்கள் உலக நலனுக்காக வெளிப்பட்டனர்.

Verse 51

पितृभ्य एकां युक्तेभ्यो भवायैकां भवच्छिदे । श्रद्धा मैत्री दया शान्तिस्तुष्टि: पुष्टि: क्रियोन्नति: ॥ ४९ ॥ बुद्धिर्मेधा तितिक्षा ह्रीर्मूर्तिर्धर्मस्य पत्नय: । श्रद्धासूत शुभं मैत्री प्रसादमभयं दया ॥ ५० ॥ शान्ति: सुखं मुदं तुष्टि: स्मयं पुष्टिरसूयत । योगं क्रियोन्नतिर्दर्पमर्थं बुद्धिरसूयत ॥ ५१ ॥ मेधा स्मृतिं तितिक्षा तु क्षेमं ह्री: प्रश्रयं सुतम् । मूर्ति: सर्वगुणोत्पत्तिर्नरनारायणावृषी ॥ ५२ ॥

சாந்தியிலிருந்து ‘சுக’ன், துஷ்டியிலிருந்து ‘முத’ன், புஷ்டியிலிருந்து ‘ஸ்மய’ன்; கிரியையிலிருந்து ‘யோக’ன், உன்னதியிலிருந்து ‘தர்ப்ப’ன், புத்தியிலிருந்து ‘அர்த்த’ன் பிறந்தனர். இவர்கள் தர்மப் பாதையை ஒளிரச் செய்தனர்.

Verse 52

पितृभ्य एकां युक्तेभ्यो भवायैकां भवच्छिदे । श्रद्धा मैत्री दया शान्तिस्तुष्टि: पुष्टि: क्रियोन्नति: ॥ ४९ ॥ बुद्धिर्मेधा तितिक्षा ह्रीर्मूर्तिर्धर्मस्य पत्नय: । श्रद्धासूत शुभं मैत्री प्रसादमभयं दया ॥ ५० ॥ शान्ति: सुखं मुदं तुष्टि: स्मयं पुष्टिरसूयत । योगं क्रियोन्नतिर्दर्पमर्थं बुद्धिरसूयत ॥ ५१ ॥ मेधा स्मृतिं तितिक्षा तु क्षेमं ह्री: प्रश्रयं सुतम् । मूर्ति: सर्वगुणोत्पत्तिर्नरनारायणावृषी ॥ ५२ ॥

மேதாவிலிருந்து ‘ஸ்ம்ருதி’, திதிக்ஷாவிலிருந்து ‘க்ஷேம’, ஹ்ரீயிலிருந்து ‘ப்ரஷ்ரய’ன் பிறந்தனர். எல்லா நற்குணங்களின் நிதியான மூர்த்தி, சாக்ஷாத் பரம பகவான் ஸ்ரீ நர-நாராயண ரிஷிகளைப் பெற்றாள்.

Verse 53

ययोर्जन्मन्यदो विश्वमभ्यनन्दत्सुनिर्वृतम् । मनांसि ककुभो वाता: प्रसेदु: सरितोऽद्रय: ॥ ५३ ॥

நர-நாராயணர் தோன்றிய வேளையில் உலகமெங்கும் பேரானந்தம் நிறைந்தது. அனைவரின் மனமும் அமைதியடைந்தது; திசைகள், காற்று, நதிகள், மலைகளும் இனிமையாய் மகிழ்ந்தன.

Verse 54

दिव्यवाद्यन्त तूर्याणि पेतु: कुसुमवृष्टय: । मुनयस्तुष्टुवुस्तुष्टा जगुर्गन्धर्वकिन्नरा: ॥ ५४ ॥ नृत्यन्ति स्म स्त्रियो देव्य आसीत्परममङ्गलम् । देवा ब्रह्मादय: सर्वे उपतस्थुरभिष्टवै: ॥ ५५ ॥

திவ்யலோகங்களில் தூரிய வாத்தியங்கள் முழங்கின; வானிலிருந்து மலர்வீழ்ச்சி பொழிந்தது. திருப்தியடைந்த முனிவர்கள் வேதஸ்தோத்திரம் பாடினர்; கந்தர்வர்-கின்னரர் கீதம் இசைத்தனர்; அப்ஸரைகள் நடனமாடினர்—நர-நாராயணர் அவதரித்த வேளையில் எங்கும் பரம மங்களக் குறிகள் விளங்கின।

Verse 55

दिव्यवाद्यन्त तूर्याणि पेतु: कुसुमवृष्टय: । मुनयस्तुष्टुवुस्तुष्टा जगुर्गन्धर्वकिन्नरा: ॥ ५४ ॥ नृत्यन्ति स्म स्त्रियो देव्य आसीत्परममङ्गलम् । देवा ब्रह्मादय: सर्वे उपतस्थुरभिष्टवै: ॥ ५५ ॥

அதே வேளையில் தெய்வீகப் பெண்கள் நடனமாடினர்; பரம மங்களம் நிறைந்தது. பிரம்மா முதலிய எல்லா தேவர்களும் தங்கள் சிறந்த ஸ்தோத்திரங்களுடன் வந்து பகவானை வணங்கி வழிபட்டனர்।

Verse 56

देवा ऊचु: यो मायया विरचितं निजयात्मनीदं खे रूपभेदमिव तत्प्रतिचक्षणाय । एतेन धर्मसदने ऋषिमूर्तिनाद्य प्रादुश्चकार पुरुषाय नम: परस्मै ॥ ५६ ॥

தேவர்கள் கூறினர்—அந்த பரம புருஷனுக்கு நமஸ்காரம். அவர் தமது மாயாசக்தியால் இவ்வுலகத்தை உருவாக்கி, ஆகாயத்தில் காற்றும் மேகமும் இருப்பதுபோல், அதைத் தம்முள் நிலைபெறச் செய்தார். அதே பகவான் இன்று தர்மனின் இல்லத்தில் ரிஷிமூர்த்தியாக நர-நாராயண ரூபத்தில் வெளிப்பட்டார்।

Verse 57

सोऽयं स्थितिव्यतिकरोपशमाय सृष्टान् सत्त्वेन न: सुरगणाननुमेयतत्त्व: । द‍ृश्याददभ्रकरुणेन विलोकनेन यच्छ्रीनिकेतममलं क्षिपतारविन्दम् ॥ ५७ ॥

அங்கீகாரமான வேதவாக்கியங்களால் அறியப்படும் அந்த பரமபுருஷன், சத்த்வத்தால் படைப்பின் கலக்கங்களை அடக்கி அமைதியும் செழிப்பும் அளிப்பவன். அவர் அளவற்ற கருணை நிறைந்த பார்வையால் எங்கள் தேவர்களை அருள்கூர்வாராக; அந்த அருள் நோக்கு, திருமகள் வாசமாயுள்ள குற்றமற்ற தாமரையின் அழகையும் மிஞ்சும்.

Verse 58

एवं सुरगणैस्तात भगवन्तावभिष्टुतौ । लब्धावलोकैर्ययतुरर्चितौ गन्धमादनम् ॥ ५८ ॥

மைத்ரேயர் கூறினார்—விதுரா, இவ்வாறு தேவர்கள் பிரார்த்தனை ஸ்தோத்திரங்களால் நர-நாராயண ரூபத்தில் தோன்றிய பகவானை வழிபட்டனர். பகவான் கருணை நோக்குடன் அவர்களைப் பார்த்து, வணங்கப்பட்டவராய் கந்தமாதன மலைக்குச் சென்றார்।

Verse 59

ताविमौ वै भगवतो हरेरंशाविहागतौ । भारव्ययाय च भुव: कृष्णौ यदुकुरूद्वहौ ॥ ५९ ॥

இவ்விருவரும் பகவான் ஹரியின் அंशங்கள்; உலகின் பாரத்தை நீக்க யது குலத்தில் ஸ்ரீகிருஷ்ணனாகவும் குரு குலத்தில் அர்ஜுனனாகவும் அவதரித்தனர்।

Verse 60

स्वाहाभिमानिनश्चाग्नेरात्मजांस्त्रीनजीजनत् । पावकं पवमानं च शुचिं च हुतभोजनम् ॥ ६० ॥

ஸ்வாஹாவின் அதிபதி அக்னிதேவன், தன் மனைவி ஸ்வாஹாவிடத்தில் பாவகன், பவமானன், சுசி என மூன்று புதல்வர்களை பெற்றான்; அவர்கள் யாகத்தில் அர்ப்பணிக்கும் ஹவிஸை உண்டு வாழ்வோர்.

Verse 61

तेभ्योऽग्नय: समभवन्चत्वारिंशच्च पञ्च च । त एवैकोनपञ्चाशत्साकं पितृपितामहै: ॥ ६१ ॥

அவர்களிடமிருந்து மேலும் நாற்பத்தைந்து அக்னிதேவர்கள் தோன்றினர்; தந்தையரும் பிதாமகனும் சேர்த்து மொத்தம் நாற்பத்தொன்பது அக்னிதேவர்கள்.

Verse 62

वैतानिके कर्मणि यन्नामभिर्ब्रह्मवादिभि: । आग्नेय्य इष्टयो यज्ञे निरूप्यन्तेऽग्नयस्तु ते ॥ ६२ ॥

வைதானிக வேதக் கர்மங்களில், பிரம்மவாதி பிராமணர்கள் யாகத்தில் எந்த எந்த நாமங்களால் ஆக்னேய இஷ்டிகளை நிர்ணயிக்கிறார்களோ, அவை இந்நாற்பத்தொன்பது அக்னிதேவர்களே.

Verse 63

अग्निष्वात्ता बर्हिषद: सौम्या: पितर आज्यपा: । साग्नयोऽनग्नयस्तेषां पत्नी दाक्षायणी स्वधा ॥ ६३ ॥

அக்னிஷ்வாத்த, பர்ஹிஷத, சௌம்ய, ஆஜ்யபர்—இவர்கள் பித்ருக்கள். அவர்கள் சாக்னிகர் அல்லது நிரக்னிகர். இவர்களுடைய மனைவி தாக்ஷாயணி ஸ்வதா.

Verse 64

तेभ्यो दधार कन्ये द्वे वयुनां धारिणीं स्वधा । उभे ते ब्रह्मवादिन्यौ ज्ञानविज्ञानपारगे ॥ ६४ ॥

பித்ருக்களுக்கு அர்ப்பணிக்கப்பட்ட ஸ்வதா, வயுனா மற்றும் தாரிணீ எனும் இரண்டு மகள்களைப் பெற்றாள். அவர்கள் இருவரும் பிரம்மவாதினிகள்; ஞானமும் விஞ்ஞானமும் நன்கு அறிந்தவர்கள்.

Verse 65

भवस्य पत्नी तु सती भवं देवमनुव्रता । आत्मन: सद‍ृशं पुत्रं न लेभे गुणशीलत: ॥ ६५ ॥

பதினாறாவது மகள் சதி; அவள் பகவான் சிவனின் துணைவி, கணவனுக்குப் பணிவுடன் சேவை செய்தவள். ஆயினும் குணமும் சீலமும் தன்னொத்த மகனை அவள் பெறவில்லை.

Verse 66

पितर्यप्रतिरूपे स्वे भवायानागसे रुषा । अप्रौढैवात्मनात्मानमजहाद्योगसंयुता ॥ ६६ ॥

தன் தந்தை தக்ஷன் குற்றமற்ற பகவான் சிவனை கோபத்துடன் பழித்ததால், சதி முதிர்ந்த வயதிற்கு முன்பே யோக சக்தியால் தன் உடலைத் துறந்தாள்.