Adhyaya 23
Bali Liberated, Prahlāda Blessed, and Vāmana Accepted as Universal Protector
பிரபுவின் இறுதி வார்த்தைகளுக்குப் பின் பக்தியில் மூழ்கிய பலி மகாராஜா ஸ்தோத்திரமும் நமஸ்காரமும் செய்கிறார். வருணனின் நாகபாசத்திலிருந்து விடுபட்டு சுதலலோகத்தில் நுழைகிறார்; பிரபு இந்திரனுக்கு மீண்டும் ஸ்வர்காதிபத்தியத்தை அளித்து, அதிதியின் விருப்பத்தை நிறைவேற்றி உலக நிர்வாகத்தை நிலைநிறுத்துகிறார். பலியின் விடுதலையும் வரமும் கேட்ட பிரஹ்லாத மகாராஜா ஆழ்ந்த பக்திச் சிந்தனைகளை உரைக்கிறார்—பகவான் பரமாத்மாவாக சமன்; ஆனாலும் பக்தர்களுக்கு விசேஷ அருள் செய்கிறார்; கல்பவிருட்சம் போல ஒருவர் எவ்வாறு அணுகுகிறாரோ அதற்கேற்ப பதிலளிப்பதால், அவரின் ‘பட்சபாதம்’ தெய்வீக ஒழுங்கே. பின்னர் பிரபு பிரஹ்லாதனை சுதலத்திற்கு செல்லுமாறு ஆணையிட்டு, அங்கே சதுர்புஜ நாராயண ரூபத்தில் நிரந்தர தரிசனம் அளிப்பேன் என்று வாக்குறுதி செய்து கர்மபந்தத்திலிருந்து விடுவிக்கிறார். ஹரி சுக்ராசாரியரிடம் யாகக் குறைகளை கண்டறிந்து நீக்குமாறு கூற, சுக்ரர் பகவந்நாம சங்கீர்த்தனம் எல்லா விதிக் குறைகளையும் பூர்த்தி செய்கிறது என்று உறுதி செய்து ஆணைப்படி விவரங்களைச் சீர்செய்கிறார். இறுதியில் தேவர்கள், ரிஷிகள் உபேந்திரன் (வாமனன்) வேத-தர்மத்தின் பரம காவலன் என ஏற்றுக்கொள்கிறார்கள்; இந்திரன் வாமனன் பாதுகாப்பில் மீண்டும் ஆட்சியைப் பெறுகிறான். சுகதேவர் வாமன–திரிவிக்ரம கதா-श्रவணம் மோட்சம் தரும் மகிமை உடையது என்று புகழ்ந்து, அவதாரக் கதையே பாகவதத்தில் ஆட்சி நிலையிலிருந்து மோட்சத்திற்கான பாதை என முடிக்கிறார்.
Shlokas
Verse 1
श्रीशुक उवाच इत्युक्तवन्तं पुरुषं पुरातनं महानुभावोऽखिलसाधुसम्मत: । बद्धाञ्जलिर्बाष्पकलाकुलेक्षणो भक्त्युत्कलो गद्गदया गिराब्रवीत् ॥ १ ॥
ஸ்ரீசுகதேவ கோஸ்வாமி கூறினார்—இவ்வாறு ஆதிப் புருஷனாகிய பரமபுருஷோத்தமன் உரைத்ததை கேட்ட, எல்லாச் சாதுக்களாலும் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்ட மகாத்மா பலி மகாராஜன் கைகளை கூப்பி, கண்ணீர் நிறைந்த கண்களுடன், பக்தி பரவசத்தில் தளதளக்கும் குரலில் இவ்வாறு பதிலுரைத்தான்।
Verse 2
श्रीबलिरुवाच अहो प्रणामाय कृत: समुद्यम: प्रपन्नभक्तार्थविधौ समाहित: । यल्लोकपालैस्त्वदनुग्रहोऽमरै- रलब्धपूर्वोऽपसदेऽसुरेऽर्पित: ॥ २ ॥
ஸ்ரீபலிமகாராஜன் கூறினான்—அஹோ! உமக்கு வணங்க முயன்றதுமே எத்தனை அதிசயப் பலன்! நான் வெறும் நமஸ்காரம் செய்ய முயன்றேன்; ஆயினும் சரணடைந்த பக்தர்களின் நலனில் நிலைத்திருக்கும் நீர் என்மேல் அருள் புரிந்தீர். தேவர்களுக்கும் உலகபாலர்களுக்கும் முன்பு கிடைக்காத அனுகிரஹத்தை, என்னைப் போன்ற வீழ்ந்த அசுரனுக்கு நீர் காரணமற்ற கருணையால் அளித்தீர்।
Verse 3
श्रीशुक उवाच इत्युक्त्वा हरिमानत्य ब्रह्माणं सभवं तत: । विवेश सुतलं प्रीतो बलिर्मुक्त: सहासुरै: ॥ ३ ॥
ஸ்ரீசுகதேவன் கூறினார்—இவ்வாறு கூறி, பலி மகாராஜன் முதலில் ஹரிக்கு வணங்கி, பின்னர் பிரம்மாவுக்கும் சிவனுக்கும் நமஸ்காரம் செய்தான். வருணனின் நாகபாசக் கட்டிலிருந்து விடுபட்டு, அசுரர்களுடன் மகிழ்ந்து சுதல லோகத்தில் நுழைந்தான்।
Verse 4
एवमिन्द्राय भगवान् प्रत्यानीय त्रिविष्टपम् । पूरयित्वादिते: काममशासत् सकलं जगत् ॥ ४ ॥
இவ்வாறு பகவான் இந்திரனுக்கு திரிவிஷ்டபம் (ஸ்வர்கத்தின் உரிமை) மீண்டும் அளித்து, தேவர்களின் தாய் அதிதியின் விருப்பத்தை நிறைவேற்றி, முழு உலகையும் ஆட்சி செய்தார்।
Verse 5
लब्धप्रसादं निर्मुक्तं पौत्रं वंशधरं बलिम् । निशाम्य भक्तिप्रवण: प्रह्लाद इदमब्रवीत् ॥ ५ ॥
தன் பேரனும் வம்சதாரியுமான பலி மஹாராஜன் கட்டுப்பாட்டிலிருந்து விடுபட்டு பகவானின் அருளைப் பெற்றதை அறிந்து, பக்தியில் உருகிய பிரஹ்லாதன் இவ்வாறு கூறினான்।
Verse 6
श्रीप्रह्लाद उवाच नेमं विरिञ्चो लभते प्रसादं न श्रीर्न शर्व: किमुतापरेऽन्ये । यन्नोऽसुराणामसि दुर्गपालो विश्वाभिवन्द्यैरभिवन्दिताङ्घ्रि: ॥ ६ ॥
பிரஹ்லாதன் கூறினான்—எல்லோராலும் வணங்கப்படும் பரமபுருஷனே! பிரம்மாவும் சிவனும் வணங்கும் உமது தாமரைத் திருவடிகளின் அருள், பிரம்மாவிற்கும், லக்ஷ்மிக்கும், சிவனுக்கும் கூட கிடைக்காதது; பிறர் என்ன சொல்ல! ஆனாலும் நீ எங்களை அசுரர்களைக் காக்கும் காவலனாக இருப்பதாக அருள்வாக்கு அளித்தாய்।
Verse 7
यत्पादपद्ममकरन्दनिषेवणेन ब्रह्मादय: शरणदाश्नुवते विभूती: । कस्माद् वयं कुसृतय: खलयोनयस्ते दाक्षिण्यदृष्टिपदवीं भवत: प्रणीता: ॥ ७ ॥
எல்லோருக்கும் சரணமான ஆண்டவனே! உமது தாமரைத் திருவடிகளின் தேனைப் போன்ற சேவையைச் சுவைத்தாலே பிரம்மா முதலியோர் பரிபூரணத்தை அடைகிறார்கள். ஆனால் பொல்லாத வழிகளில் நடக்கும், அசுரக் குலத்தில் பிறந்த நாங்கள் உமது கருணைநோக்கின் பாதைக்கு எவ்வாறு வந்தோம்? இது உமது காரணமற்ற அருளாலேயே நிகழ்ந்தது।
Verse 8
चित्रं तवेहितमहोऽमितयोगमाया- लीलाविसृष्टभुवनस्य विशारदस्य । सर्वात्मन: समदृशोऽविषम: स्वभावो भक्तप्रियो यदसि कल्पतरुस्वभाव: ॥ ८ ॥
என் ஆண்டவனே! உமது செயல்கள் அற்புதமானவை. அளவற்ற அசிந்த்ய யோகமாயையால் நீ உலகங்களை உருவாக்கினாய்; அதன் பிரதிபலிப்பால் பொருள் மாயை வெளிப்பட்டது. நீ எல்லா ஜீவராசிகளின் பரமாத்மாவாய் இருப்பதால் அனைவரையும் சமமாகக் காண்கிறாய்; ஆனாலும் பக்தர்களை நேசித்து அருள்கிறாய். இது பாகுபாடு அல்ல; நீ கற்பகமரம் போல ஒவ்வொருவரின் விருப்பத்திற்கேற்ப பலன் அளிப்பவன்।
Verse 9
श्रीभगवानुवाच वत्स प्रह्लाद भद्रं ते प्रयाहि सुतलालयम् । मोदमान: स्वपौत्रेण ज्ञातीनां सुखमावह ॥ ९ ॥
பகவான் கூறினார்—பிரஹ்லாதா, என் பிள்ளையே, உனக்கு மங்களம் உண்டாகுக. இப்போது சுதலலோகத்திற்குச் செல்; அங்கே உன் பேரனுடனும் மற்ற உறவினர்களுடனும் மகிழ்ந்து, உன் குலத்தார்க்கு நலனையும் இன்பத்தையும் அளி।
Verse 10
नित्यं द्रष्टासि मां तत्र गदापाणिमवस्थितम् । मद्दर्शनमहाह्लादध्वस्तकर्मनिबन्धन: ॥ १० ॥
நீ அங்கே எப்போதும் என்னை என் இயல்பான திருவுருவில் சங்கம், சக்கரம், கதை, தாமரை ஏந்தியவனாகக் காண்பாய். என் தரிசனத்தால் உண்டாகும் பரமானந்தம் உன் கர்மப் பந்தத்தை அழித்து, இனி பலன்கர்மப் பிணைப்பு உனக்கு இருக்காது.
Verse 11
श्रीशुक उवाच आज्ञां भगवतो राजन्प्रह्लादो बलिना सह । बाढमित्यमलप्रज्ञो मूर्ध्न्याधाय कृताञ्जलि: ॥ ११ ॥ परिक्रम्यादिपुरुषं सर्वासुरचमूपति: । प्रणतस्तदनुज्ञात: प्रविवेश महाबिलम् ॥ १२ ॥
ஸ்ரீசுகதேவ கோஸ்வாமி கூறினார்—ஓ அரசன் பரீக்ஷித்! பலி மகாராஜாவுடன், அனைத்து அசுர சேனாதிபதிகளின் தலைவனான பிரஹ்லாத மகாராஜா கைகூப்பி பகவானின் ஆணையைத் தலையில் ஏற்று ‘அப்படியே’ என்று ஒப்புக்கொண்டான். பின்னர் ஆதிபுருஷனை வலம் வந்து, வணங்கி, அனுமதி பெற்று சுதல எனப்படும் மகாபிலத்தில் நுழைந்தான்.
Verse 12
श्रीशुक उवाच आज्ञां भगवतो राजन्प्रह्लादो बलिना सह । बाढमित्यमलप्रज्ञो मूर्ध्न्याधाय कृताञ्जलि: ॥ ११ ॥ परिक्रम्यादिपुरुषं सर्वासुरचमूपति: । प्रणतस्तदनुज्ञात: प्रविवेश महाबिलम् ॥ १२ ॥
ஸ்ரீசுகதேவ கோஸ்வாமி கூறினார்—ஓ அரசன் பரீக்ஷித்! பலி மகாராஜாவுடன், அனைத்து அசுர சேனாதிபதிகளின் தலைவனான பிரஹ்லாத மகாராஜா கைகூப்பி பகவானின் ஆணையைத் தலையில் ஏற்று ‘அப்படியே’ என்று ஒப்புக்கொண்டான். பின்னர் ஆதிபுருஷனை வலம் வந்து, வணங்கி, அனுமதி பெற்று சுதல எனப்படும் மகாபிலத்தில் நுழைந்தான்.
Verse 13
अथाहोशनसं राजन्हरिर्नारायणोऽन्तिके । आसीनमृत्विजां मध्ये सदसि ब्रह्मवादिनाम् ॥ १३ ॥
ஸ்ரீசுகதேவன் கூறினார்—பின்னர், ஓ மகாராஜா பரீக்ஷித்! ஹரி நாராயணன் அருகில் அமர்ந்திருந்த சுக்ராசார்யரை, வேதவழி யாகத்தைப் பின்பற்றும் பிரம்மவாதி ரித்விக்கள் நடுவே இருந்த சபையில், सम्बோதித்தான்.
Verse 14
ब्रह्मन् सन्तनु शिष्यस्य कर्मच्छिद्रं वितन्वत: । यत् तत् कर्मसु वैषम्यं ब्रह्मदृष्टं समं भवेत् ॥ १४ ॥
ஓ சிறந்த பிராமணரான சுக்ராசார்யரே! யாகங்களைச் செய்கிற உன் சீடன் பலி மகாராஜாவில் நீ விரிவுபடுத்திக் காட்டும் குறை அல்லது முரண்பாடு எது என்பதைச் சொல்லும். தகுதியான பிராமணர்கள் முன்னிலையில் தீர்ப்பளிக்கப்படும்போது அந்த கர்மவிசமம் சமமாகி, குறை நீங்கும்.
Verse 15
श्रीशुक्र उवाच कुतस्तत्कर्मवैषम्यं यस्य कर्मेश्वरो भवान् । यज्ञेशो यज्ञपुरुष: सर्वभावेन पूजित: ॥ १५ ॥
ஸ்ரீசுக்ரர் கூறினார்—என் ஆண்டவனே! யாகங்களில் நீரே கர்மேஸ்வரன், யஜ்ஞேசன், யஜ்ஞபுருஷன்; முழு பக்தியுடன் வழிபடப்படுபவர். உம்மை முற்றிலும் திருப்திப்படுத்தியவனின் யாகத்தில் குறை அல்லது முரண்பாடு எங்கே உண்டாகும்?
Verse 16
मन्त्रतस्तन्त्रतश्छिद्रं देशकालार्हवस्तुत: । सर्वं करोति निश्छिद्रमनुसङ्कीर्तनं तव ॥ १६ ॥
மந்திர உச்சரிப்பிலும், விதி-நியமங்களிலும், மேலும் இடம்-காலம், தகுதி, உபகரணங்களில் குறைகள் இருக்கலாம்; ஆனால் உமது திருநாம அனுசங்கீர்த்தனம் அனைத்தையும் குறையற்றதாக ஆக்குகிறது.
Verse 17
तथापि वदतो भूमन् करिष्याम्यनुशासनम् । एतच्छ्रेय: परं पुंसां यत् तवाज्ञानुपालनम् ॥ १७ ॥
எனினும், பரந்தோனே, நீர் கூறுவதால் உமது ஆணையை நான் நிறைவேற்றுவேன். மனிதர்க்கு உத்தம நன்மை—உமது கட்டளையைப் பின்பற்றுதலே.
Verse 18
श्रीशुक उवाच प्रतिनन्द्य हरेराज्ञामुशना भगवानिति । यज्ञच्छिद्रं समाधत्त बलेर्विप्रर्षिभि: सह ॥ १८ ॥
ஸ்ரீசுகர் கூறினார்—இவ்வாறு ஹரியின் ஆணையை மரியாதையுடன் ஏற்றுக் கொண்ட மகாபலமுடைய சுக்ராசார்யர், சிறந்த பிராமண ரிஷிகளுடன் சேர்ந்து, பலி மகாராஜாவின் யாகங்களில் ஏற்பட்ட குறைகளைச் சரிசெய்யத் தொடங்கினார்.
Verse 19
एवं बलेर्महीं राजन् भिक्षित्वा वामनो हरि: । ददौ भ्रात्रे महेन्द्राय त्रिदिवं यत्परैर्हृतम् ॥ १९ ॥
ஓ அரசன் பரீக்ஷித்! இவ்வாறு வாமனராகிய ஹரி, பிச்சையாகப் பலி மகாராஜாவின் நிலமனைத்தையும் பெற்றுக் கொண்டு, பகைவரால் பறிக்கப்பட்ட திரிதிவம் (ஸ்வர்கம்) தம் சகோதரன் மகேந்திரன் இந்திரனுக்கு அளித்தார்.
Verse 20
प्रजापतिपतिर्ब्रह्मा देवर्षिपितृभूमिपै: । दक्षभृग्वङ्गिरोमुख्यै: कुमारेण भवेन च ॥ २० ॥ कश्यपस्यादिते: प्रीत्यै सर्वभूतभवाय च । लोकानां लोकपालानामकरोद् वामनं पतिम् ॥ २१ ॥
பிரஜாபதிகளின் தலைவன் பிரம்மா, தேவர்கள், தேவரிஷிகள், பித்ருலோக வாசிகள், மனுக்கள், முனிவர்கள், தக்ஷன், ப்ருகு, அங்கிரஸ் முதலிய முன்னோர்கள், மேலும் கார்த்திகேயனும் பகவான் சிவனும் உடன், அனைவரையும் காக்கும் பாதுகாவலனாக வாமனதேவனை ஆண்டவனாக ஏற்றார். இது கஷ்யப முனியும் அதிதி தேவியும் மகிழவும், எல்லா உயிர்களுக்கும் நன்மை உண்டாகவும் செய்யப்பட்டது.
Verse 21
प्रजापतिपतिर्ब्रह्मा देवर्षिपितृभूमिपै: । दक्षभृग्वङ्गिरोमुख्यै: कुमारेण भवेन च ॥ २० ॥ कश्यपस्यादिते: प्रीत्यै सर्वभूतभवाय च । लोकानां लोकपालानामकरोद् वामनं पतिम् ॥ २१ ॥
கஷ்யப முனியும் அதிதி தேவியும் மகிழவும், எல்லா உயிர்களுக்கும் நன்மை உண்டாகவும், பிரம்மா எல்லா லோகங்களுக்கும் லோகபாலர்களுக்கும் ஆண்டவனாக வாமனதேவனை நிறுவினார்.
Verse 22
वेदानां सर्वदेवानां धर्मस्य यशस: श्रिय: । मङ्गलानां व्रतानां च कल्पं स्वर्गापवर्गयो: ॥ २२ ॥ उपेन्द्रं कल्पयांचक्रे पतिं सर्वविभूतये । तदा सर्वाणि भूतानि भृशं मुमुदिरे नृप ॥ २३ ॥
ஓ அரசன் பரீக்ஷித்! பிரம்மா முதலிய தேவர்கள், வேதங்கள், எல்லாத் தேவர்கள், தர்மம், புகழ், செல்வம், மங்களம், விரதங்கள், ஸ்வர்கப் பெறுதல் மற்றும் மோக்ஷம்—இவற்றின் காவலனாக உபேந்திரன் எனும் வாமனதேவனை விரும்பினர். ஆகவே உபேந்திர வாமனதேவனை எல்லா விபூதிகளின் பரம ஆண்டவனாக ஏற்றனர்; அப்போது எல்லா உயிர்களும் மிகுந்த மகிழ்ச்சி அடைந்தன.
Verse 23
वेदानां सर्वदेवानां धर्मस्य यशस: श्रिय: । मङ्गलानां व्रतानां च कल्पं स्वर्गापवर्गयो: ॥ २२ ॥ उपेन्द्रं कल्पयांचक्रे पतिं सर्वविभूतये । तदा सर्वाणि भूतानि भृशं मुमुदिरे नृप ॥ २३ ॥
ஓ அரசே! தேவர்கள் உபேந்திர வாமனதேவனை எல்லா விபூதிகளின் பரம ஆண்டவனாக நிர்ணயித்தனர்; அப்போது எல்லா உயிர்களும் மிகுந்த மகிழ்ச்சி அடைந்தன.
Verse 24
ततस्त्विन्द्र: पुरस्कृत्य देवयानेन वामनम् । लोकपालैर्दिवं निन्ये ब्रह्मणा चानुमोदित: ॥ २४ ॥
பின்னர், ஸ்வர்கத்தின் அரசன் இந்திரன், வாமனதேவனை முன்னிலையில் வைத்து, லோகபாலர்களுடன் தெய்வ விமானத்தில், பிரம்மாவின் அனுமதியுடன், அவரை ஸ்வர்கலோகத்திற்குக் கொண்டு சென்றான்.
Verse 25
प्राप्य त्रिभुवनं चेन्द्र उपेन्द्रभुजपालित: । श्रिया परमया जुष्टो मुमुदे गतसाध्वस: ॥ २५ ॥
உபேந்திரன் (வாமனதேவன்) தன் புஜங்களால் காத்ததால் இந்திரன் மூன்று உலகங்களின் ஆட்சியை மீண்டும் பெற்றான். அவன் பரமச் செல்வத்துடன், அச்சமின்றி, நிறைவு கொண்டான்.
Verse 26
ब्रह्मा शर्व: कुमारश्च भृग्वाद्या मुनयो नृप । पितर: सर्वभूतानि सिद्धा वैमानिकाश्च ये ॥ २६ ॥ सुमहत् कर्म तद् विष्णोर्गायन्त: परमद्भुतम् । धिष्ण्यानि स्वानि ते जग्मुरदितिं च शशंसिरे ॥ २७ ॥
அரசே! பிரம்மா, சர்வன் (சிவன்), குமாரன் (கார்த்திகேயன்), ப்ருகு முதலிய முனிவர்கள், பித்ருலோக வாசிகள், சித்தர்கள், விமானங்களில் செல்லுவோர் மற்றும் அங்கு இருந்த எல்லா உயிர்களும்—விஷ்ணுவின் பரம அதிசயமான மகத்தான செயலை, வாமனதேவனின் லீலைகளைப் பாடி போற்றினர். போற்றிப் பாடியபடியே அவர்கள் தத்தம் உலகங்களுக்கு சென்றனர்; அதிதியின் நிலையும் புகழப்பட்டது.
Verse 27
ब्रह्मा शर्व: कुमारश्च भृग्वाद्या मुनयो नृप । पितर: सर्वभूतानि सिद्धा वैमानिकाश्च ये ॥ २६ ॥ सुमहत् कर्म तद् विष्णोर्गायन्त: परमद्भुतम् । धिष्ण्यानि स्वानि ते जग्मुरदितिं च शशंसिरे ॥ २७ ॥
அரசே! பிரம்மா, சர்வன் (சிவன்), குமாரன் (கார்த்திகேயன்), ப்ருகு முதலிய முனிவர்கள், பித்ருலோக வாசிகள், சித்தர்கள், விமானங்களில் செல்லுவோர் மற்றும் அங்கு இருந்த எல்லா உயிர்களும்—விஷ்ணுவின் பரம அதிசயமான மகத்தான செயலை, வாமனதேவனின் லீலைகளைப் பாடி போற்றினர். போற்றிப் பாடியபடியே அவர்கள் தத்தம் உலகங்களுக்கு சென்றனர்; அதிதியின் நிலையும் புகழப்பட்டது.
Verse 28
सर्वमेतन्मयाख्यातं भवत: कुलनन्दन । उरुक्रमस्य चरितं श्रोतृणामघमोचनम् ॥ २८ ॥
குலநந்தனன் மகாராஜ பரீக்ஷித்தே! உருக்ரமன் வாமனதேவனின் அற்புதச் சரிதத்தை நான் உனக்குச் சொல்லிவிட்டேன். இதை பக்தியுடன் கேட்போர் பாவச் செயல்களின் பலன்களிலிருந்து நிச்சயமாக விடுபடுவர்.
Verse 29
पारं महिम्न उरुविक्रमतो गृणानो य: पार्थिवानि विममे स रजांसि मर्त्य: । किं जायमान उत जात उपैति मर्त्य इत्याह मन्त्रदृगृषि: पुरुषस्य यस्य ॥ २९ ॥
உருவிக்ரமன், திரிவிக்ரமன் விஷ்ணுவின் மகிமையின் எல்லையை எந்த மானிடனும் அளக்க முடியாது; பூமியின் தூசுத் துகள்களை எண்ண இயலாததுபோல். பிறந்தவரோ, பிறக்கவிருப்பவரோ—யாரும் அதை எட்ட முடியாது என்று மந்திரத்ரஷ்டா ரிஷி வசிஷ்டர் பாடினார்.
Verse 30
य इदं देवदेवस्य हरेरद्भुतकर्मण: । अवतारानुचरितं शृण्वन् याति परां गतिम् ॥ ३० ॥
தேவர்க்கும் தேவனான ஸ்ரீஹரியின் அதிசயக் கர்மங்களையும் அவதாரச் சரிதத்தையும் பக்தியுடன் கேட்பவன் பரமகதியை அடைவான்।
Verse 31
क्रियमाणे कर्मणीदं दैवे पित्र्येऽथ मानुषे । यत्र यत्रानुकीर्त्येत तत् तेषां सुकृतं विदु: ॥ ३१ ॥
தேவ, பித்ரு அல்லது மனிதச் சடங்குகளில் எங்கு எங்கு வாமனதேவரின் லீலைக் கதைகள் பாடப்படுகின்றனவோ, அவை மிகப் புண்ணியமும் மங்களகரமும் என அறியப்படுகின்றன।
Frequently Asked Questions
Bali’s release shows that the Lord’s ‘punishment’ of a devotee is actually purification and protection (poṣaṇa). Sutala is not mere exile; it becomes a divinely guarded realm where the Lord’s presence ensures Bali’s security and spiritual elevation. The episode teaches that surrender may involve apparent loss (kingdom) but culminates in a higher gain—direct divine shelter and lasting auspiciousness.
Prahlāda explains that the Lord, as Supersoul, is fully aware and equal toward all, but He reciprocates with living beings according to their approach. Just as a desire tree yields according to one’s desire, the Lord’s special favor is a response to bhakti and surrender, not arbitrary bias. Therefore, His devotion-centered ‘preference’ is an expression of spiritual justice, not material partiality.
Śukrācārya acknowledges that ritual performance can suffer defects of mantra pronunciation, timing, place, personnel, and paraphernalia. Yet because Viṣṇu is the yajña-puruṣa (the true recipient and lawgiver of sacrifice), sincere invocation of His holy name reconnects the act to its divine center, neutralizing technical shortcomings. The theological point is that bhakti (nāma) perfects karma-kāṇḍa by aligning it with the Lord’s pleasure.
Indra represents delegated cosmic administration, but he remains a jīva within the system and thus vulnerable to rivalry and karmic fluctuation. Upendra (Vāmana/Viṣṇu) is the transcendent protector of Veda, dharma, fame, opulence, auspiciousness, vows, elevation, and liberation—values that exceed political control. By accepting Vāmana as protector, the devas affirm that cosmic order is secure only when rooted in Viṣṇu-tattva, not merely in bureaucratic power.