Mantra 5
Sukta 56
यस्य क्रूरमभजन्त दुष्कृतोऽस्वप्नेन सुकृतः पुण्यमायुः । स्वर्मदसि परमेण बन्धुना तप्यमानस्य मनसोऽधि जज्ञिषे
yásya krūrám ábhajanta duṣkṛ́to ’svápnena sukṛ́taḥ púṇyam ā́yuḥ | svár-madasi paraméṇa bándhunā tápyamānasya mánaso ’dhí jajñiṣe ||
Whom the evil-doers have allotted cruelty, him the well-doers—by dreamlessness—(allot) holy life. Thou exultest in the heavenly light by the highest bond; from upon the mind of him that is tormented wast thou brought to birth.
தீச்செயலாளர்கள் யாருக்குக் கொடுமையைப் பங்கிட்டார்களோ, அவருக்கே நற்செயலாளர்கள்—‘அஸ்வப்ன’ (கனவின்மை) மூலம்—புனிதமான ஆயுளைப் பங்கிடுகின்றனர். நீ உன்னதமான பந்தத்தால் வானொளியில் மகிழ்கிறாய்; துன்பத்தால் தகித்தவனின் மனத்தின் மேலிருந்து நீ பிறந்தாய்.
Rishi: Late Atharvanic attribution (anukramaṇī-dependent).
Devata: Svapna (and implicitly Asvapna as counter-condition); moral forces sukṛta/duṣkṛta.
Chandas: Late triṣṭubh-like cadence (requires metrical confirmation).
{"primary_rasa":"shanta","secondary_rasa":"karuna","emotional_arc":"From cruelty and torment toward quiet dreamlessness and moral protection.","listener_experience":"Validated suffering (tormented mind) followed by reassurance that reversal and calm are attainable.","intensity":6}