HomeVamana PuranaAdh. 44Shloka 92
Previous Verse
Next Verse

Vamana Purana — Andhaka's Defeat & Redemption, Shloka 92

Andhaka’s Defeat, the Bhairava Manifestation, and His Redemption as Bhṛṅgī Gaṇapati

अन्धक उवाच ॐ नमस्ये भावानीं भूतभव्यप्रियां लोकधात्रीं जनित्रीं स्कन्दमातरं महादेवप्रियां धारिणीं स्यन्दिनीं चेतनां त्रैलोक्यमातरं धरित्रीं देवमातरमथेज्यां स्मृतिं दयां लज्जां कान्तिमग्र्यामसूयां मतिं सदापावनीं दैत्यसैन्यक्षयकरीं महामायां वैजयन्ती सुशुभां कालरात्रिं गोविन्दभगिनीं शैलराजपूत्रीं सर्वदेवार्चितां सर्वभूतार्चितां विद्यां सरस्वतीं त्रिनयनमहिषीं नमस्यामी मृडानीं शरण्यां शरणमुपागतो ऽहं नमो नमस्ते | इत्थं स्तुता सान्धकेन परितुष्टा विभावरी प्राह पुत्र प्रसन्नास्मि वृणुष्व परमुत्तमम्

andhaka uvāca oṃ namasye bhāvānīṃ bhūtabhavyapriyāṃ lokadhātrīṃ janitrīṃ skandamātaraṃ mahādevapriyāṃ dhāriṇīṃ syandinīṃ cetanāṃ trailokyamātaraṃ dharitrīṃ devamātaramathejyāṃ smṛtiṃ dayāṃ lajjāṃ kāntimagryāmasūyāṃ matiṃ sadāpāvanīṃ daityasainyakṣayakarīṃ mahāmāyāṃ vaijayantī suśubhāṃ kālarātriṃ govindabhaginīṃ śailarājapūtrīṃ sarvadevārcitāṃ sarvabhūtārcitāṃ vidyāṃ sarasvatīṃ trinayanamahiṣīṃ namasyāmī mṛḍānīṃ śaraṇyāṃ śaraṇamupāgato 'haṃ namo namaste | itthaṃ stutā sāndhakena parituṣṭā vibhāvarī prāha putra prasannāsmi vṛṇuṣva paramuttamam

अन्धक उवाच—ॐ नमस्ये भावानीं भूतभव्यप्रियाम्, लोकधात्रीं जनित्रीं स्कन्दमातरं महादेवप्रियाम्, धारिणीं स्यन्दिनीं चेतनां त्रैलोक्यमातरं धरित्रीं देवमातरम्, अथेज्यां स्मृतिं दयां लज्जां कान्तिमग्र्यामसूयां मतिं सदापावनीम्, दैत्यसैन्यक्षयकरीं महामायां वैजयन्तीं सुशुभां कालरात्रिं गोविन्दभगिनीं शैलराजपूत्रीं सर्वदेवार्चितां सर्वभूतार्चिताम्, विद्यां सरस्वतीं त्रिनयनमहिषीं नमस्यामि मृडानीं शरण्यां; शरणमुपागतोऽहं, नमो नमस्ते। इत्थं स्तुता सान्धकेन परितुष्टा विभावरी प्राह—पुत्र, प्रसन्नास्मि; वृणुष्व परमुत्तमम्।

Andhaka addressing the Goddess (Pārvatī/Durgā); the Goddess replies to Andhaka.
Pārvatī/Durgā (Bhavānī, Mṛḍānī, Kālarātrī)Śiva (Tri-nayana, Mahādeva)Skanda (Kārttikeya)Govinda (Viṣṇu/Kṛṣṇa)
Stuti (hymn)Śakti theology (Goddess as consciousness, māyā, virtues)Shaiva–Vaishnava unity (Govinda-bhaginī; Śiva’s consort praised)Refuge and surrender (śaraṇāgati)Fierce-protective aspect of the Goddess (Kālarātrī; destroyer of Daitya armies)

{ "primaryRasa": "bhakti", "secondaryRasa": "adbhuta", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }

FAQs

Purāṇic hymns often express sectarian harmony through kinship language: the Goddess is praised as intimately related to Viṣṇu (Govinda) while also being Śiva’s consort. The epithet signals Shaiva–Vaishnava unity and the all-encompassing status of Śakti beyond single-sect boundaries.

The verse identifies the Goddess not only as a personal deity but as the very embodiment of cognitive and ethical powers—memory, compassion, modesty, radiance, discernment—presenting Śakti as the inner faculties that sustain dharma and spiritual life.

It functions as an aspect-name within a single hymn: the same Bhavānī who grants refuge is also the terrifying ‘Night of Time’ who destroys demonic forces. This is a standard Purāṇic way of holding benevolent and fierce forms together in one divine identity.