
अध्यायः हरिपूजायाः (राधाकृष्णसमन्वितायाः) महापूजाविधानं क्रमशः निरूपयति। प्रथमं मानसपूजा, ततः आवाहनं स्थापनं च, अङ्गदेवताः आवाह्य, घण्टानादवाद्यैः मङ्गलध्वनिः। अनन्तरं पाद्यार्घ्याचमनादि अतिथिसत्कारवत् सेवाः, अर्घ्यद्रव्यनिर्माणं च। ततः सुगन्धितोदकस्नानं, तैलाभ्यङ्गः, उड्वर्तनं, पञ्चामृताभिषेकः (क्षीर-दधि-घृत-मधु-शर्कराभिः) मन्त्रैः सह, श्रीसूक्त-विष्णुसूक्तादि वैदिकपुराणस्तोत्रैः तथा महापुरुषविद्यया च। वस्त्रयज्ञोपवीताभरण-ऋतुतिलक-तुलसीपुष्पार्चनं नामोच्चारणेन, धूपदीपमहानैवेद्यादि (भक्ष्यभोज्यविवरणेन), जलदानं, हस्तप्रक्षालनं, निर्माल्यव्यवहारः, ताम्बूलफलदक्षिणा, गीतवाद्ययुक्ता आरती च विधीयते। अन्ते स्तुति-कीर्तन-नृत्य-प्रदक्षिण-नमस्काराः (अष्टाङ्ग/पञ्चाङ्ग, स्त्रीपुरुषभेदेन) निर्दिष्टाः; संसारत्राणप्रार्थना, नित्यस्वाध्यायः, आवाहितरूपाणां विसर्जनं, विग्रहशयनं च। फलश्रुतौ विष्णुपार्षदत्वं, गोलोकप्राप्तिः, काम्यपूजायामपि धर्मकामार्थमोक्षलाभः; देवालयनिर्माण-नित्यपूजावृत्तिदानादीनां महत्पुण्यं, यजमान-ऋत्विक-सहायक-अनुमोदकानां कर्मसहभागिता, पूजावृत्त्यपहारस्य निषेधश्च। एकाग्रचित्ताभावे बाह्यकर्मणः फलक्षयः, हरिपूजाविना विदुषामपि तपस्विनां सिद्ध्यभावश्च प्रतिपाद्यते।
No shlokas available for this adhyaya yet.