
अध्यायेऽस्मिन् श्रीनारायणेन चतुर्णामाश्रमाणां—ब्रह्मचारिणः, गृहस्थस्य, वानप्रस्थस्य, यतेश्च—विभागः प्रदर्श्यते, ततः संस्कारैः परिष्कृतस्य द्विजस्य ब्रह्मचारिणो धर्मः विशेषेण निरूप्यते। गुरुगृहे वासः, वेदाध्ययननियमाः, शौचं दमः सत्यवचनं विनयश्च गुणाः, तथा प्रातःसायं होमः, नियतभिक्षाटनम्, त्रिकालसन्ध्या, नित्यं विष्णुपूजनं च कर्तव्यतया कथ्यते। गुरोः परमाज्ञापालनं, आहारस्य मितता, स्नाने भक्षणे होमे जपे च मौनपालनम्, अलङ्कारप्रदर्शनादिनिग्रहः, मद्यमांसादिवर्जनं च संयमशुद्ध्यर्थं निर्दिश्यते। स्त्रीविषये कामदृष्टिस्पर्शसंभाषणचिन्तनादीनां कठोरनिषेधः प्रतिपाद्यते, तथापि गुरुपत्नीं प्रति यथोचितं सत्कारः शीलं च विधीयते। अध्ययनसमाप्तौ जीवनक्रमपरिवर्तनं—संन्यासग्रहणं वा अनुशासितं ब्रह्मचर्यपालनं—उपदिश्यते; कलियुगे केषाञ्चित् नैष्ठिकव्रतानामयोग्यता इति सूचनापि दत्ता। अन्ते प्राजापत्यं सावित्रं ब्राह्मं नैष्ठिकं चेति चतुर्विधं ब्रह्मचर्यं निर्दिश्य यथाशक्ति ग्रहणीयमिति उपसंहरति।
No shlokas available for this adhyaya yet.