
अध्यायेऽस्मिन् ब्रह्मा–केशवयोः संवादरूपेण वैष्णवदेहसंस्कारस्य रहस्यं निरूप्यते। ब्रह्मा पुṇ्ड्रभेदान् पृच्छति; ततः तुलसीमृदादिभिः तथा गोपीचन्दन/हरिचन्दनेन च त्रिविधः पुṇ्ड्रविधिः कथ्यते। अनन्तरं द्वारवत्याः सम्बद्धं गोपीचन्दनं महापावनं रक्षाकरं पुण्यवर्धकं च इति माहात्म्येन स्तूयते—मन्त्रकालविध्यादिषु न्यूनतायामपि तद् धारणं दोषान् दहति, शुद्धिं ददाति, फलवृद्धिं करोति। ललाटतिलकात् परं देहे नारायणस्य आयुधलाञ्छनधारणं (शङ्खचक्रगदापद्मादि तथा मत्स्यकूर्माद्यवतारचिह्नानि) ‘स्वरूप-परिचय-तन्त्र’ इव वर्ण्यते—पापदाहकं, दुष्टशक्तिनिवारकं, यजमानत्वाधिकारप्रदं च। अङ्गुल्यनुक्रमादि सूक्ष्मोपदेशाः, ऊर्ध्वपुण्ड्र-चक्रलाञ्छनधारिणां शौचसम्मानविधानं च उक्तम्। अन्ते तादृशभक्तानां निन्दानिषेधः, निन्दायाः प्रायश्चित्ततया भक्तिपूर्वकं नमस्कारादि विधेयम् इति उपसंहारः।
No shlokas available for this adhyaya yet.
Read Skanda Purana in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with audio, word-by-word meanings, and more.