
अध्यायेऽस्मिन् अगस्त्येन पश्चिमदिग्भागे स्थितानां तीर्थानां क्रमवर्णनं क्रियते—रतिकुण्डं कुसुमायुधकुण्डं च। तत्र युगलस्नानं दानं च आरोग्याय सौभाग्यलावण्यप्राप्तये विहितम्; विशेषतः माघशुक्लपञ्चम्यां दम्पत्योः सुगन्ध-वस्त्र-पुष्प-नैवेद्यादिभिः पूजनं प्रशस्यते। ततः मन्त्रेश्वरलिङ्गस्य माहात्म्यं कथ्यते—रामकृतकर्मसम्बन्धेन प्रतिष्ठितं दुर्लभं स्थानम्; स्नान-दर्शनयोः परं फलम्, पुनरावृत्त्यभाव इति प्रतिज्ञायते। उत्तरतः शीतलातीर्थे सोमवासरपूजा रोगभयहरणी; देवीबन्दी-स्मरणेन बन्धन-राजबन्धमोचनं, मङ्गलवासरयात्रा च; देवीचुडकी तीर्थे संशयकर्मसिद्धिः, दीपदानं चतुर्दश्यां दर्शनं च निर्दिश्यते। महामणिरत्नतीर्थे भाद्रपदकृष्णचतुर्दश्यां वार्षिकी यात्रा, दानं जागरणं च; दुर्भरामहाभरसरोवरे शिवपूजा भाद्रपदव्रतानि च; महाविद्या-सिद्धपीठे मासिकाष्टमी-नवमी-यात्रा, नानामतसमन्वितं मन्त्रजपः, होम-दानादयः, नवरात्रशुद्धिश्च वर्ण्यते। रामकथानिबद्धेन आख्यानेन क्षीरकुण्डे दुग्धेश्वरस्य प्रादुर्भावः, सीताकुण्डनामकरणं च; सीता-राम-लक्ष्मणपूजया स्नान-जप-होमादिभिः पावनत्वं अक्षयपुण्यं च प्रतिपाद्यते। अन्ते वसिष्ठेन अयोध्याया मोक्षक्षेत्रत्वं परमं स्तूयते, तथा बहुदिनीय-यात्रानियमः—उपवासः, क्रमस्नानानि, देवदर्शनानि, श्राद्धं, ब्राह्मणपूजा, दानं, यथाविधि यात्रासमापनं च—उपदिश्यते।
No shlokas available for this adhyaya yet.