Adhyaya 5

Verse 1

ब्रह्मोवाच । अरण्याद्गौतमं शांतमुटजद्वार आगतम् । प्रत्याधातुं प्रववृते शिवभक्तिर्जगन्मयी

ब्रह्मोवाच—अरण्यात् शान्तो गौतमो मुनिर् उटजद्वारम् आगतः; तं प्रत्युद्गन्तुं जगन्मयी शिवभक्तिः प्रववृते।

Verse 2

आलुलोके समायातं गौतमं शिष्यसेवितम् । लंबमानशिरःश्मश्रुसम्पूर्णमुखमण्डलम्

समायातं गौतमं शिष्यसेवितम् आलुलोके; लंबमानशिरःश्मश्रुसम्पूर्णमुखमण्डलं तम्।

Verse 3

जटाभिरतिताम्राभिस्तीर्थस्नानविशुद्धिभिः । न्यस्तरुद्राक्षमणिभिर्ज्वालाभिरिव पावकम्

अतिताम्राभिर्जटाभिः तीर्थस्नानविशुद्धिभिः; न्यस्तरुद्राक्षमणिभिः स ज्वालाभिरिव पावकः।

Verse 4

भस्मत्रिपुण्ड्रकोपेतविशालनिटिलोज्वलम् । शुक्लयज्ञोपवीतेन पूर्णं रुद्राक्षदामभिः

भस्मत्रिपुण्ड्रकोपेतविशालनिटिलोज्ज्वलः; शुक्लयज्ञोपवीतेन रुद्राक्षदामभिः पूर्णः।

Verse 5

दधानं वल्कले रक्ते तपः कृशितविग्रहम् । जपंतं वैदिकान्मंत्रान्रुद्रप्रीतिकरान्बहून्

रक्ते वल्कले दधानं तपःकृशितविग्रहम्; वैदिकान् बहून् मन्त्रान् रुद्रप्रीतिकरान् जपन्तं तम्।

Verse 6

शम्भुनावसितोदात्तसारूप्यमिव भाषितम् । तेजोनिधिं दयापूर्णं प्रत्यक्षमिव भास्करम्

शम्भुनावसितोदात्तसारूप्यमिव भाषितम् । तेजोनिधिं दयापूर्णं प्रत्यक्षमिव भास्करम्

Verse 7

आलोक्य तं महात्मानं वृद्धं शंभुपदाश्रयम् । कृतांजलिपुटा गौरी प्रणन्तुमुपचक्रमे

आलोक्य तं महात्मानं वृद्धं शंभुपदाश्रयम् । कृतांजलिपुटा गौरी प्रणन्तुमुपचक्रमे

Verse 8

कृतांजलिं मुनिर्वीक्ष्य समस्तजगदम्बिकाम् । किमेतदिति साश्चर्यं वारयन्प्रणनाम सः

कृतांजलिं मुनिर्वीक्ष्य समस्तजगदम्बिकाम् । किमेतदिति साश्चर्यं वारयन्प्रणनाम सः

Verse 9

स्वागतं गौरि सुभगे लोकमातर्दयानिधे । व्याजेन भक्तसंरक्षां कर्तुमत्रागतास्यहो

स्वागतं गौरि सुभगे लोकमातर्दयानिधे । व्याजेन भक्तसंरक्षां कर्तुमत्रागतास्यहो

Verse 10

अहो मान्ये मान्यमर्थं विज्ञायैव पुरा वयम् । पृथग्भावमिवालंब्य शिष्यादिभिः समागताः

अहो मान्ये मान्यमर्थं विज्ञायैव पुरा वयम् । पृथग्भावमिवालंब्य शिष्यादिभिः समागताः

Verse 11

यद्देवि ते न चेत्किंचिन्मायाविलसितन्निजम् । ततः प्रपंचसंसिद्धिः कथमेव भविष्यति

हे देवि, यदि एतत् सर्वं तव निजं मायाविलसितं न स्यात्, तर्हि प्रपञ्चस्य संसिद्धिः कथमेव भवेत्?

Verse 12

तिष्ठत्वशेषं मे वक्तुं मायाविलसितं तव । न शक्यते यन्निर्णेतुं त्वदीयैश्च कदाचन

मम तव मायाविलसितस्याशेषवर्णनं तिष्ठतु; यत् त्वदीयैः अपि कदाचन पूर्णतया निर्णेतुं न शक्यते।

Verse 13

आस्यतां पावने शुद्धं आसने कुशनिर्मिते । गृह्यतां पाद्यमर्घं च दत्तं च विधिवन्मया

पावने शुद्धे कुशनिर्मिते आसने आस्यताम्; मया विधिवत् दत्तं पाद्यमर्घ्यं च गृह्यताम्।

Verse 14

इति शिष्यैः समानीते दर्भांके परमासने । आसीनामंबिकां वृद्धो मुनिरानर्च भक्तिमान्

इति शिष्यैः समानीते दर्भाङ्के परमासने, तत्र आसीनाम् अम्बिकां वृद्धो मुनिः भक्तिमान् आनर्च।

Verse 15

निवेद्य सकलां पूजां भक्तिभावसमन्वितः । गौर्या समभ्यनुज्ञातः स्वयमप्यासने स्थितः

सकलां पूजां भक्तिभावसमन्वितः निवेद्य, गौर्या समभ्यनुज्ञातः सः स्वयमपि आसने स्थितः।

Verse 16

उवाच दशनज्योत्स्नापरिधौतदिशामुखः । पुलकांचितसर्वांगः सानंदाश्रु सगद्गदम्

ततः स उवाच—दशनज्योत्स्नया परिधौतदिग्मुखः, पुलकितसर्वाङ्गः, सानन्दाश्रुपूरः, गद्गदस्वरः।

Verse 17

अहो देवस्य माहात्म्यं शम्भोरमिततेजसः । सद्भक्त रक्षणाय त्वामादिशद्भक्तवत्सलः

अहो! देवस्य शम्भोरमिततेजसो माहात्म्यं विस्मयकरम्। सद्भक्तरक्षणाय भक्तवत्सलः स त्वामादिशत्।

Verse 18

असिद्धमन्यल्लब्धव्यं किं वान्यत्तव विद्यते । अम्बैतद्भक्तिमाहात्म्यं संदर्शयितुमीश्वरः

अम्ब! तव किं नामासिद्धं, किं वा अन्यल्लब्धव्यं विद्यते? ईश्वरः केवलं भक्तिमाहात्म्यं संदर्शयितुमिच्छति।

Verse 19

कैलासशैलवृत्तांतः कंपातटतपःस्थितः । अरुणाद्रिसमादेशः सर्वं ज्ञातमिदं मया

कैलासशैलवृत्तान्तः, कम्पातटतपःस्थितिः, अरुणाद्रिसमादेशश्च—एतत्सर्वं मया ज्ञातम्।

Verse 20

आगतासि महाभागे भक्ताश्रममिमं स्वयम् । स्नेहेन करुणामूर्ते कर्त्तव्यमुपदिश्यताम्

महाभागे! त्वं स्वयमेव भक्ताश्रममिममागता। स्नेहेन करुणामूर्ते! कर्तव्यं नः उपदिश्यताम्।

Verse 21

इति तस्य वचः श्रुत्वा महर्षेः सर्ववेदिनः । अंबिका प्राह कुतुकात्स्तुवन्ती तं महामुनिम्

इति तस्य सर्ववेदिनो महर्षेर्वचः श्रुत्वा, अम्बिका कुतूहलानन्देन तं महामुनिं स्तुवन्ती प्राह।

Verse 22

महावैभवमेतत्ते देवदेवः स्वयं शिवः । मध्ये तपस्विनां त्वं तु द्रष्टव्य इति चादिशत्

एतत्ते महावैभवं—देवदेवः स्वयं शिवोऽपि ‘तपस्विनां मध्ये त्वमेव द्रष्टव्यः’ इति चादिशत्।

Verse 23

आगमानां शिवोक्तानां वेदानामपि पारगः । तपसा शंभुभक्तानां त्वमेव शिवसंमतः

शिवोक्तागमानां वेदानामपि च पारगः; तपसा शम्भुभक्तानां मध्ये त्वमेव शिवसंमतः।

Verse 24

अरुणाचल नाम्नाहं तिष्ठामीत्यब्रवीच्छिवः । अस्याचलस्य माहात्म्यं श्रोतव्यं च भवन्मुखात्

‘अरुणाचल’ नाम्नाहं तिष्ठामीति शिवोऽब्रवीत्; तस्मादस्याचलस्य माहात्म्यं भवन्मुखात् श्रोतव्यं नूनम्।

Verse 25

प्राप्तास्म्यहं तपः कर्तुमरुणाचलसन्निधौ । भवतां दर्शनादेव स्वयमीशः प्रसीदति

अरुणाचलसन्निधौ तपः कर्तुं प्राप्तास्म्यहम्; भवतां दर्शनादेव स्वयमीशः प्रसीदति।

Verse 26

शिवभक्तेन संभाषा शिवसंकीर्त्तनश्रवः । शिवलिंगार्चनं लोके वपुर्ग्रहफलोदयः

शिवभक्तेन सह संभाषणं, शिवनामसंकीर्तनस्य श्रवणं, लोके शिवलिङ्गस्य अर्चनं च—एतानि मनुष्यदेहप्राप्तेः फलानां प्रादुर्भावाः।

Verse 27

तस्मान्ममैतन्माहात्म्यं श्रोतव्यं भवतो मुखात् । सुव्यक्तमुपदेशेन ज्ञानतोऽसि पिता मम

तस्मात् ममैतन्माहात्म्यं भवतो मुखात् श्रोतव्यम्। सुव्यक्तोपदेशेन ज्ञानतः त्वं मम पिता इव असि।

Verse 28

इति तस्या वचः श्रुत्वा गौतमस्तपसां निधिः । आचख्यौ गिरिशं ध्यायन्नरुणाचलवैभवम्

इति तस्या वचः श्रुत्वा गौतमः तपसां निधिः। गिरिशं ध्यायन् अरुणाचलवैभवं आचख्यौ।

Verse 29

अज्ञातमिव यत्किंचित्पृच्छ्यते च पुनस्त्वया । अवैमि सर्वविद्यानां माया शैवी त्वमेव सा

अज्ञातमिव किञ्चित् पुनस्त्वया पृच्छ्यते। अहं अवैमि—सर्वविद्यानां या माया, सा शैवी त्वमेव।

Verse 30

अथवा भक्तवक्त्रेण शिववैभवसंश्रवः । शिक्षणं शांभवं तेषां तव तुष्टेश्च कारणम्

अथवा भक्तवक्त्रेण शिववैभवस्य संश्रवः। तेषां शांभवं शिक्षणं, तव तुष्टेः च कारणम्।

Verse 31

पठितानां च वेदानां यदावृत्तफलावहम् । वदतां शृण्वतां लोके शिवसंकीर्त्तनं तथा

पठितानां वेदानां यदावृत्त्या फलं भवेत् । तथा लोके वदतां शृण्वतां च शिवसंकीर्तनं फलप्रदम् ॥

Verse 32

सफलान्यद्य सर्वाणि तपांसि चरितानि मे । यदहं शंभुनादिष्टं माहात्म्यं कीर्त्तये श्रुतम्

सफलान्यद्य सर्वाणि तपांसि चरितानि मे । यदहं शम्भुनादिष्टं श्रुतं माहात्म्यं कीर्तये ॥

Verse 33

शिवाशिवप्रसादेन माहात्म्यमिदमद्भुतम्

शिवस्य प्रसादेन प्रकटं माहात्म्यमद्भुतम् ।

Verse 34

अरुणाचलमाहात्म्यं दुरितक्षयकारणम् । श्रूयतामनवद्यांगि पुरावृत्तमिदं महत्

अरुणाचलमाहात्म्यं दुरितक्षयकारणम् । श्रूयतामनवद्याङ्गि पुरावृत्तमिदं महत् ॥

Verse 35

अरुणाद्रिमयं लिंगमाविर्भूतं यथा पुरा । न शक्यते पुनर्वक्तुमशेषं वक्त्रकोटिभिः

अरुणाद्रिमयं लिङ्गमाविर्भूतं यथा पुरा । न शक्यते पुनर्वक्तुमशेषं वक्त्रकोटिभिः ॥

Verse 36

अरुणाचलमाहात्म्यं ब्रह्मणामपि कोटिभिः । ब्रह्मणा विष्णुना पूर्वं सोमभास्करवह्निभिः

अरुणाचलस्य माहात्म्यं ब्रह्मकोटिभिरपि न परिपूर्यते; पूर्वं तु ब्रह्मणा विष्णुना च, सोमेन भास्करेण वह्निना च प्रकीर्तितम्।

Verse 37

इन्द्रादिभिश्च दिक्पालैः पूजितश्चाष्टसिद्धये । सिद्धचारणगंधर्व यक्षविद्याधरोरगैः

इन्द्रादिभिर्दिक्पालैश्च अष्टसिद्ध्यर्थं पूजितः; सिद्धैश्चारणगन्धर्वैः यक्षैर्विद्याधरैरुरगैश्च सदा समर्चितः।

Verse 38

खगैश्च मुनिभिर्दिव्यैः सिद्धयोगिभिरर्चितः । तत्तत्पापनिवृत्त्यर्थं तत्तदीप्सितसिद्धये

खगैश्च दिव्यमुनिभिः सिद्धयोगिभिरपि स समर्चितः; तत्तत्पापनिवृत्त्यर्थं तत्तदीप्सितसिद्धये च।

Verse 39

आराधितोऽयं भगवानरुणाद्रिपतिः शिवः । दृष्टो हरति पापानि सेवितो वांछितप्रदः

अयं भगवान् अरुणाद्रिपतिः शिवः आराधितो दृष्टिमात्रेण पापानि हरति; सेवितश्च वाञ्छितं फलम् प्रददाति।

Verse 40

कीर्तितोपि जनैर्दूरैः शोणाद्रिरिति मुक्तिदः । तेजःस्तंभमयं रूपमरुणाद्रिरिति श्रुतम्

दूरस्थैरपि जनैः ‘शोणाद्रिः’ इति कीर्तितोऽपि स मुक्तिदः; अरुणाद्रेः तेजःस्तम्भमयं रूपमिति श्रूयते।

Verse 41

ध्यायन्तो योगिनश्चित्ते शिवसायुज्यमाप्नुयुः । दत्तं हुतं च यत्किंचिज्जप्तं चान्यत्तपः कृतम्

हृदि तं ध्यायमानाः योगिनः शिवसायुज्यमवाप्नुयुः। दत्तं हुतं यत्किञ्चिज्जप्तं चान्यत्तपः कृतं च॥

Verse 42

अक्षय्यं भवति प्राप्तमरुणाचलसंनिधौ । पुरा ब्रह्मा च विष्णुश्च शिवतेजोंशसंभवौ

अरुणाचलसन्निधौ प्राप्तं तदक्षय्यं भवति। पुरा ब्रह्मा च विष्णुश्च शिवतेजोंशसम्भवौ॥

Verse 43

साहंकारौ युयुधतुः परस्परजिगीषया । तथा तयोर्गर्वशांत्यै योगिध्येयः सदाशिवः

साहंकारौ तौ परस्परजिगीषया युयुधतुः। तयोर्गर्वशान्त्यै योगिध्येयः सदाशिवः प्रादुरभवत्॥

Verse 44

अग्नितेजोमयं रूपमादिमध्यांतवर्जितम् । संप्राप्य तस्थौ तन्मध्ये दिशो दश विभासयन्

अग्नितेजोमयं रूपमादिमध्यान्तवर्जितम्। संप्राप्य तस्थौ तन्मध्ये दिशो दश विभासयन्॥

Verse 45

तेजःस्तंभस्य तस्याथ द्रष्टुमाद्यंतभागयोः । हंसक्रोडतनू कृत्वा जग्मतुर्द्यां रसातलम्

तस्य तेजःस्तम्भस्याद्यन्तभागयोर्दर्शनाय। हंसक्रोडतनू कृत्वा जग्मतुर्द्यां रसातलम्॥

Verse 46

तौ विषण्णमुखौ दृष्ट्वा भगवान्करुणानिधिः । आविर्बभूव च तयोर्वरं प्रादादभीप्सितम्

तौ विषण्णवदनौ दृष्ट्वा भगवान् करुणानिधिः स्वयमाविर्भूय तयोः अभिलषितं वरं प्रददौ।

Verse 47

तत्प्रार्थितश्च देवेशो यातः स्थावरलिंगताम् । अरुणाद्रिरिति ख्यातः प्रशांतः संप्रकाशते

एवं प्रार्थितो देवेशः स्थावरलिङ्गतां गतः; अरुणाद्रिरिति ख्यातः प्रशान्तः संप्रकाशते।

Verse 48

दिव्यदुन्दुभिनिर्घोषैरप्सरोगीतनर्त्तनैः । पूज्यते तैजसं लिंगं पुष्पवृष्टिशतैः सदा

दिव्यदुन्दुभिनिर्घोषैः अप्सरोगीतनर्तनैः। तैजसं लिङ्गं सदा पूज्यते पुष्पवृष्टिशतैः सह॥

Verse 49

ब्रह्मणामप्यतीतानां पुरा षण्णवतेः प्रभुः । विष्णुनाभिसमुद्भूतो ब्रह्मा लोकान्ससर्ज हि

पुरा ब्रह्मणामप्यतीतानां षण्णवतेः परे, विष्णुनाभिसमुद्भूतो ब्रह्मा प्रभुः लोकान् ससर्ज हि।

Verse 50

स कदाचित्तपोविघ्नं कर्तुकामेन योगिनाम् । इंद्रेण प्रार्थितो ब्रह्मा ससर्ज ललितां स्त्रियम्

कदाचित् योगिनां तपोविघ्नं कर्तुकामेन इन्द्रेण प्रार्थितः ब्रह्मा, ललितां नाम रम्यां स्त्रियम् अससर्ज।

Verse 51

लावण्यगुणसंपूर्णामालोक्य कमलेक्षणाम् । मुमोह कंदर्पशरैः स विद्धहृदयो विधिः

लावण्यगुणसमृद्धां कमलेक्षणां तां विलोक्य । कन्दर्पशरविद्धहृदयः स विधिर्मूढतामगमत् ॥

Verse 52

स्प्रष्टुकामं तमालोक्य ब्रह्माणं कमलासनम् । नत्वा प्रदक्षिणव्याजाद्गंतुमैच्छद्वराप्सराः

स्प्रष्टुकामं कमलासनं ब्रह्माणं तं विलोक्य । वराप्सरा नत्वा प्रदक्षिणव्याजाद्गन्तुमैच्छत् ॥

Verse 53

अस्यां प्रदक्षिणां भक्त्या कुर्वाणायां प्रजापतेः । चतसृभ्योऽपि दिग्भ्योऽस्य मुखान्युदभवन्क्षणात्

अस्यां भक्त्या प्रदक्षिणां कुर्वाणायां प्रजापतेः । चतसृभ्यो दिग्भ्योऽस्य मुखान्युदभवन्क्षणात् ॥

Verse 54

सा बाला पक्षिणी भूत्वा गगनं समगाहत । पुनश्च खगरूपेण समायांतं समीक्ष्य सा

सा बाला पक्षिणी भूत्वा गगनं समगाहत । पुनश्च खगरूपेण समायान्तं निरीक्ष्य सा ॥

Verse 55

शरणं याचमाना सा शोणाद्रिमिममाश्रयत् । ब्रह्मणा विष्णुना च त्वमदृष्टपदशेखरः

शरणं याचमाना सा शोणाद्रिमिममाश्रयत् । हे प्रभो, ब्रह्मणा विष्णुना च त्वदग्रपदं नादृष्टम् ॥

Verse 56

रक्ष मामरुणाद्रीश शरण्य शरणागताम् । इति तस्यां भयार्त्तायां क्रोशंत्यामरुणाचलात्

रक्ष मां अरुणाद्रीश, शरण्य, शरणागताम्—इति सा भयार्ता क्रोशन्ती; अरुणाचलात् तदा सहायः समुत्थितः।

Verse 57

उदभूत्स्थावराल्लिंगाद्व्याधः कश्चिद्धनुर्द्धरः । संधाय सायकं चापे समेघगगनद्युतिः

स्थावराल्लिङ्गादुदभूत् कश्चिद्व्याधो धनुर्धरः। चापे सायकं संधाय स मेघगगनद्युतिरिव बभौ॥

Verse 58

निषादे पुरतो दृष्टे मोहस्तस्य ननाश हि । ततः प्रसन्नहृदयोतिनम्रः कमलोद्भवः

पुरतः निषादे दृष्टे तस्य मोहः ननाश हि। ततः प्रसन्नहृदयोऽतिनम्रः कमलोद्भवः॥

Verse 59

नमश्चक्रे शरण्याय शोणाद्रिपतये तदा । सर्वपापक्षयकृते नमस्तुभ्यं पिनाकिने

तदा स शरण्याय शोणाद्रिपतये नमश्चक्रे। सर्वपापक्षयकृते तुभ्यं नमः पिनाकिने॥

Verse 60

अरुणाचलरूपाय भक्ववश्याय शंभवे । अजानतां स्वभक्तानामकर्मविनिवर्त्तने

अरुणाचलरूपाय भक्तवश्याय शम्भवे। अजानतां स्वभक्तानामकर्मविनिवर्तने नमः॥

Verse 61

त्वदन्यः कः प्रभुः कर्तुमशक्यं चापि देहिनाम् । उपसंहर मे देहं तेजसा पापनिश्चयम्

त्वदन्यः कः प्रभुः देहिनामपि अशक्यं कर्तुं समर्थः? स्वतेजसा मम देहं पापनिश्चयरूपं भारं उपसंहर।

Verse 62

अन्यं वा सृज विश्वात्मन्ब्रह्माणं लोकसृष्टये । अथ तस्य वचः श्रुत्वा शिवो दीनस्य वेधसः

हे विश्वात्मन्, लोकसृष्टये अन्यं ब्रह्माणं वा सृज। अथ दीनस्य वेधसः एतद्वचः श्रुत्वा शिवः…

Verse 63

उवाच करुणामूर्तिर्भूत्वा चंद्रार्द्धशेखरः । दत्तः कालस्तव मया पुरैव न निवर्त्यते

करुणामूर्तिः चन्द्रार्द्धशेखरो भूत्वा उवाच—मया पुरैव तव दत्तः कालः न निवर्त्यते।

Verse 64

कं वा रागादयो दोषा न बाधेरन्प्रभुस्थितम् । तस्माद्दूरस्थितोऽप्येतदरुणाचलसंज्ञितम्

कं वा रागादयो दोषाः बाधेरन्, यत्र प्रभुः स्वयमेव स्थितः? तस्मात् दूरस्थितोऽपि एतद् अरुणाचलसंज्ञितम्।

Verse 65

भजस्व तैजसं लिंगं सर्वदोषनिवृत्तये । वाचिकं मानसं पापं कायिकं वा च यद्भवेत्

सर्वदोषनिवृत्तये तैजसं लिङ्गं भजस्व; वाचिकं मानसं पापं कायिकं वा यद्भवेत्।

Verse 66

विनश्यति क्षणात्सर्वमरुणाचलदर्शनात् । प्रदक्षिणा नमस्कारैः स्मरणैरर्चनैः स्तवैः

अरुणाचलदर्शनमात्रेण क्षणादेव सर्वं कल्मषं विनश्यति; प्रदक्षिणया नमस्कारैः स्मरणैः अर्चनैः स्तवैश्चापि।

Verse 67

अरुणाद्रिरयं नृणां सर्वकल्मषनाशनः । कैलासे मेरुशृंगे वा स्वस्थानेषु कलाद्रिषु

अयं अरुणाद्रिः नृणां सर्वकल्मषनाशनः; कैलासे मेरुशृङ्गे वा स्वस्थानेषु वा कलाद्रिषु।

Verse 68

संदृश्यः कश्चिदेवाहमरुणाद्रिरयं स्वयम् । यच्छृंगदर्शनान्नॄणां चक्षुर्लाभेन केवलम्

अहमेवायं अरुणाद्रिः स्वयम्, नूनं संदृश्यः; यच्छृङ्गदर्शनात् नॄणां केवलं चक्षुर्लाभेन फलप्राप्तिर्भवति।

Verse 69

भवेत्सर्वाघनाशश्च लाभश्च ज्ञानचक्षुषः । मदंशसंभवो ब्रह्मा स्वनाम्ना ब्रह्मपुष्करे

ततः सर्वाघनाशो भवति, ज्ञानचक्षुषश्च लाभः; मदंशसम्भवो ब्रह्मा स्वनाम्ना ब्रह्मपुष्करे (वसति)।

Verse 70

अत्र स्नातः पुरा ब्रह्मन्मोहोऽगाज्जगतीपतेः । स्नात्वा त्वं ब्रह्मतीर्थे मां समभ्यर्च्य कृतांजलिः

अत्र पुरा ब्रह्मन् स्नातः जगतीपतेर्मोहोऽगात्; त्वमपि ब्रह्मतीर्थे स्नात्वा मां समभ्यर्च्य कृताञ्जलिः।

Verse 71

मौनी प्रदक्षिणं कृत्वा विश्वात्मन्भव विज्वरः

मौनं समास्थाय प्रदक्षिणां कुरु; हे विश्वात्मन्, भव ज्वरविहीनो दुःखवर्जितश्च।

Verse 72

इति वचनमुदीर्य विश्वनाथं स्थितमरुणाचलरूपतो महेशम् । अथ सरसि निमज्य पद्मजन्मा दुरितहरं समपूजयत्क्रमेण

इति वचनमुदीर्य विश्वनाथं अरुणाचलरूपतो स्थितं महेशम्। अथ सरसि निमज्य पद्मजन्मा दुरितहरं समपूजयत्क्रमेण॥

Verse 73

इममरुणगिरीशमेष वेधा यमनियमादिविशुद्धचित्तयोगः । स्फुटतरमभिपूज्य सोपचारं गतदुरितोऽथ जगाम चाधिपत्यम्

यमनियमादिविशुद्धचित्तयोगः स वेधा इममरुणगिरीशं स्फुटतरं सोपचारमभिपूज्य। गतदुरितोऽथ जगाम चाधिपत्यम्॥