Adhyaya 15

Verse 1

। सूत उवाच । ऋषभस्यानुभावोयं वर्णितः शिवयोगिनः । अथान्यस्यापि वक्ष्यामि प्रभावं शिवयोगिनः

सूत उवाच—ऋषभस्य शिवयोगिनोऽयं प्रभावो वर्णितः। अथान्यस्यापि शिवयोगिनः प्रभावं वक्ष्यामि॥

Verse 2

भस्मनश्चापि माहात्म्यं वर्णयामि समासतः । कृतकृत्या भविष्यंति यच्छुत्वा पापिनो जनाः

भस्मनश्चापि माहात्म्यं वर्णयामि समासतः। यच्छ्रुत्वा पापिनो जनाः कृतकृत्या भविष्यन्ति॥

Verse 3

अस्त्येको वामदेवाख्यः शिवयोगी महा तपाः । निर्द्वंद्वो निर्गुणः शांतो निःसंगः समदर्शनः

अस्त्येको वामदेवाख्यः शिवयोगी महातपाः। निर्द्वन्द्वो निर्गुणः शान्तो निःसङ्गः समदर्शनः॥

Verse 4

आत्मारामो जितक्रोधो गृहदारविवर्जितः । अतर्कितगतिर्मौनी संतुष्टो निष्प रिग्रहः

आत्मारामो जितक्रोधो गृहदारविवर्जितः। अतर्कितगतिर्मौनी सन्तुष्टो निष्परिग्रहः॥

Verse 5

भस्मोद्धूलितसर्वांगो जटामंडलमंडितः । वल्कलाजिनसंवीतो भिक्षामात्रपरिग्रहः

भस्मोद्धूलितसर्वाङ्गो जटामण्डलमण्डितः। वल्कलाजिनसंवीतो भिक्षामात्रपरिग्रहः॥

Verse 6

स एकदा चरंल्लोके सर्वानुग्रहतत्परः । क्रौंचारण्यं महाघोरं प्रविवेश यदृच्छया

स एकदा चरँल्लोके सर्वानुग्रहतत्परः। क्रौञ्चारण्यं महाघोरं प्रविवेश यदृच्छया॥

Verse 7

तस्मिन्निर्मनुजेऽरण्ये तिष्ठत्येकोऽतिभीषणः । क्षुत्तृषाकुलितो नित्यं यः कश्चिद्ब्रह्मराक्षसः

तस्मिन्निर्मनुजेऽरण्ये तिष्ठत्येकोऽतिभीषणः। क्षुत्तृषाकुलितो नित्यं यः कश्चिद्ब्रह्मराक्षसः॥

Verse 8

तं प्रविष्टं शिवात्मानं स दृष्ट्वा ब्रह्मराक्षसः । अभिदुद्राव वेगेन जग्धंु क्षुत्परिपीडितः

तं शिवात्मभावं प्रविष्टं दृष्ट्वा स क्रूरो ब्रह्मराक्षसः । क्षुत्परिपीडितो वेगेनाभिदुद्राव जग्धुमिच्छन् ॥

Verse 9

व्यात्ताननं महाकायं भीमदंष्ट्रं भयानकम् । तमायांतमभिप्रेक्ष्य योगीशो न चचाल सः

व्यात्ताननं महाकायं भीमदंष्ट्रं भयावहम् । तमायान्तमभिप्रेक्ष्य योगीशो न चचाल सः ॥

Verse 10

अथाभिद्रुत्य तरसा स घोरो वनगोचरः । दोर्भ्यां निष्पीड्य जग्राह निष्कंपं शिवयोगिनम्

अथाभिद्रुत्य तरसा स घोरो वनगोचरः । दोर्भ्यां निष्पीड्य जग्राह निष्कम्पं शिवयोगिनम् ॥

Verse 11

तदंगस्पर्शनादेव सद्यो विध्वस्तकिल्बिषः । स ब्रह्मराक्षसो घोरो विषण्णः स्मृतिमाययौ

तदङ्गस्पर्शनादेव सद्यो विध्वस्तकिल्बिषः । स ब्रह्मराक्षसो घोरो विषण्णः स्मृतिमाययौ ॥

Verse 12

यथा चिंतामणिं स्पृष्ट्वा लोहं कांचनतां व्रजेत् । यथा जंबूनदीं प्राप्य मृत्तिका स्वर्णतां व्रजेत्

यथा चिन्तामणिं स्पृष्ट्वा लोहं काञ्चनतां व्रजेत् । यथा जम्बूनदीं प्राप्य मृत्तिका स्वर्णतां व्रजेत् ॥

Verse 13

यथा मानसमभ्येत्य वायसा यांति हंसताम् । यथामृतं सकृत्पीत्वा नरो देवत्वमाप्नुयात्

यथा मानसरः प्राप्य वायसाः हंसतां यान्ति, तथा अमृतं सकृदेव पीत्वा नरो देवत्वमवाप्नुयात्।

Verse 14

तथैव हि महात्मानो दर्शनस्पर्शनादिभिः । सद्यः पुनंत्यघोपेतान्सत्संगो दुर्लभो ह्यतः

तथैव महात्मानः दर्शनस्पर्शनादिभिः क्षणादेव पापोपेतान् पुनन्ति; अतः सत्सङ्गो दुर्लभो हि।

Verse 15

यः पूर्वं क्षुत्पिपासार्तो घोरात्मा विपिने चरः । स सद्यस्तृप्तिमायातः पूर्णानंदो बभूव ह

यः पूर्वं क्षुत्पिपासार्तो घोरात्मा विपिने चरन्, स सद्यस्तृप्तिमायातः पूर्णानन्दोऽभवत्।

Verse 16

तद्गात्रलग्नसितभस्मकणानुविद्धः सद्यो विधूतघनपापतमःस्वभावः । संप्राप्तपूर्वभव संस्मृतिरुग्रकार्यस्तत्पादपद्मयुगले प्रणतो बभाषे

तद्योगिगात्रलग्नसितभस्मकणैः सिक्तः स घनपापतमःस्वभावो विधूतः; पूर्वभवसंस्मृतिं प्राप्य उग्रकर्माणि स्मरन् तत्पादपद्मयुगले प्रणम्य बभाषे।

Verse 17

राक्षस उवाच । प्रसीद मे महायोगिन्प्रसीद करुणानिधे । प्रसीद भवतप्तानामानंदामृवारिधे

राक्षस उवाच—प्रसीद मे महायोगिन्, प्रसीद करुणानिधे; प्रसीद भवतप्तानाम् आनन्दामृतवारिधे।

Verse 18

क्वाहं पापमतिर्घोरः सर्वप्राणिभयंकरः । क्व ते महानुभावस्य दर्शनं करुणात्मनः

क्वाहं पापमतिर्घोरः सर्वप्राणिभयंकरः? क्व च ते करुणात्मनो महानुभावस्य दर्शनम्—कथं मादृशोऽहं त्वां द्रष्टुमर्हामि?

Verse 19

उद्धरोद्धर मां घोरे पतितं दुःखसागरे । तव सन्निधिमात्रेण महानंदोऽभिवर्धते

उद्धरोद्धर मां घोरे पतितं दुःखसागरे; तव सन्निधिमात्रेण महानन्दोऽभिवर्धते॥

Verse 20

वामदेव उवाच । कस्त्वं वनेचरो घोरो राक्षसोऽत्र किमास्थितः । कथमेतां महाघोरां कष्टां गतिमवाप्तवान्

वामदेव उवाच—कस्त्वं वनेचरो घोरो, राक्षसोऽत्र किमास्थितः? कथमेतां महाघोरां कष्टां गतिमवाप्तवान्?

Verse 21

राक्षस उवाच । राक्षसोऽहमितः पूर्वं पंचविंशतिमे भवे । गोप्ता यवनराष्ट्रस्य दुर्जयो नाम वीर्यवान्

राक्षस उवाच—राक्षसोऽहमितः पूर्वं पञ्चविंशतिमे भवे; गोप्ता यवनराष्ट्रस्य दुर्जयो नाम वीर्यवान्॥

Verse 22

सोऽहं दुरात्मा पापीयान्स्वैरचारी मदोत्कटः । दंडधारी दुराचारः प्रचंडो निर्घृणः खलः

सोऽहं दुरात्मा पापीयान् स्वैरचारी मदोत्कटः; दण्डधारी दुराचारः प्रचण्डो निर्घृणः खलः॥

Verse 23

युवा बहुकलत्रोऽपि कामासक्तोऽजितेंद्रियः । इमां पापीयसीं चेष्टां पुनरेकां गतोऽस्म्यहम्

युवा बहुकलत्रोऽपि कामासक्तोऽजितेंद्रियः । इमां पापीयसीं चेष्टां पुनरेकां गतोऽस्म्यहम्

Verse 24

प्रत्यहं नूतनामन्या नारीं भोक्तुमनाः सदा । आहृताः सर्वदेशेभ्यो नार्यो भृत्यैर्मदाज्ञया

प्रत्यहं नूतनामन्या नारीं भोक्तुमनाः सदा । आहृताः सर्वदेशेभ्यो नार्यो भृत्यैर्मदाज्ञया

Verse 25

भुक्त्वाभुक्त्वा परित्यक्तामेकामेकां दिनेदिने । अन्तर्गृहेषु संस्थाप्य पुनरन्याः स्त्रियो धृताः

भुक्त्वाभुक्त्वा परित्यक्तामेकामेकां दिनेदिने । अन्तर्गृहेषु संस्थाप्य पुनरन्याः स्त्रियो धृताः

Verse 26

एवं स्वराष्ट्रात्परराष्ट्रतश्च देशाकरग्रामपुरव्रजेभ्यः । आहृत्य नार्यो रमिता दिनेदिने भुक्वा पुनः कापि न भुज्यते मया

एवं स्वराष्ट्रात्परराष्ट्रतश्च देशाकरग्रामपुरव्रजेभ्यः । आहृत्य नार्यो रमिता दिनेदिने भुक्वा पुनः कापि न भुज्यते मया

Verse 27

अथान्यैश्च न भुज्यंते मया भुक्तास्तथा स्त्रियः । अन्तर्गृहेषु निहिताः शोचंते च दिवानिशम्

अथान्यैश्च न भुज्यंते मया भुक्तास्तथा स्त्रियः । अन्तर्गृहेषु निहिताः शोचंते च दिवानिशम्

Verse 28

ब्रह्मविट्क्षत्रशूद्राणां यदा नार्यो मया हृताः । मम राज्ये स्थिता विप्राः सह दारैः प्रदुद्रुवुः

ब्रह्मविट्क्षत्रशूद्राणां यदा नार्यो मया हृताः । मम राज्ये स्थिता विप्राः सह दारैः प्रदुद्रुवुः ॥

Verse 29

सभर्तृकाश्च कन्याश्च विधवाश्च रजस्वलाः । आहृत्य नार्यो रमिता मया कामहतात्मना

सभर्तृकाश्च कन्याश्च विधवाश्च रजस्वलाः । आहृत्य नार्यो रमिता मया कामहतात्मना ॥

Verse 30

त्रिशतं द्विजनारीणां राजस्त्रीणां चतुःशतम् । षट्शतं वैश्यनारीणां सहस्रं शूद्रयोषिताम्

त्रिशतं द्विजनारीणां राजस्त्रीणां चतुःशतम् । षट्शतं वैश्यनारीणां सहस्रं शूद्रयोषिताम् ॥

Verse 31

शतं चांडालनद्गीर्णा पुलिंदीनां सहस्रकम् । शैलूषीणां पंचशतं रजकीनां चतुःशतम्

शतं चांडालनद्गीर्णा पुलिंदीनां सहस्रकम् । शैलूषीणां पंचशतं रजकीनां चतुःशतम् ॥

Verse 32

असंख्या वारमुख्याश्च मया भुक्ता दुरात्मना । तथापि मयि कामस्य न तृप्तिः समजायत

असंख्या वारमुख्याश्च मया भुक्ता दुरात्मना । तथापि मयि कामस्य न तृप्तिः समजायत ॥

Verse 33

एवं दुर्विषयासक्तं मत्तं पानरतं सदा । यौवनेपि महारोगा विविशुर्यक्ष्मकादयः

एवं दुर्विषयासक्तो मत्तः पानपरायणः सदा । यौवनेऽपि महद्रोगा ममाविशन् यक्ष्ममुख्याः ॥

Verse 34

रोगार्दितोऽनपत्यश्च शत्रुभिश्चापि पीडितः । त्यक्तोमात्यैश्च भृत्यैश्च मृतोऽहं स्वेन कर्मणा

रોગार्दितोऽनपत्यश्च शत्रुपीडित एव च । अमात्यभृत्यैस्त्यक्तोऽहं स्वकर्मफलतो मृतः ॥

Verse 35

आयुर्विनश्यत्ययशो विवर्धते भाग्यं क्षयं यात्यतिदुर्गतिं व्रजेत् । स्वर्गाच्च्यवंते पितरः पुरातना धर्मव्यपेतस्य नरस्य निश्चितम्

धर्मव्यपेतस्य नरस्य नूनम् आयुर्विनश्यत्ययशो विवर्धते । भाग्यं क्षयं यात्यतिदुर्गतिं व्रजेत् स्वर्गाच्च्यवन्ते पितरः पुरातनाः ॥

Verse 36

अथाहं किंकरैर्याम्यैर्नीतो वैवस्वतालयम् । ततोऽहं नरके घोरे तत्कुण्डे विनिपातितः

अथाहं याम्यकिंकरैर्नीतो वैवस्वतालयम् । ततः पातितोऽहं घोरे नरके तस्मिन् कुण्ड एव ॥

Verse 37

तत्राहं नरके घोरे वर्षाणामयुतत्रयम् । रेतः पिबन्पीड्यमानो न्यवसं यमकिंकरैः

तत्राहं घोरनरके वर्षाणामयुतत्रयम् । रेतः पिबन् पीड्यमानो यमकिंकरैर्न्यवसम् ॥

Verse 38

ततः पापावशेषेण पिशाचो निर्जने वने । सहस्रशिश्नः संजातो नित्यं क्षुत्तृषयाकुलः

ततः पापावशेषप्रभावात् निर्जने वने पिशाचत्वं मया प्राप्तम्। सहस्रशिश्नरूपेण संजातोऽहं नित्यं क्षुत्तृषाभ्यां पीडितः॥

Verse 39

पैशाचीं गतिमाश्रित्य नीतं दिव्यं शरच्छतम् । द्वितीयेहं भवे जातो व्याघ्रः प्राणिभयंकरः

पैशाचीं गतिमाश्रित्य दिव्यं शरच्छतं मया नीतम्। अथ द्वितीयेऽत्र भवे व्याघ्रोऽहं जातः प्राणिभयंकरः॥

Verse 40

तृतीयेऽजगरो घोरश्चतुर्थेऽहं भवे वृकः । पंचमे विड्वराहश्च षष्ठेऽहं कृकलासकः

तृतीये भवेऽहं घोरः अजगरोऽभवम्, चतुर्थे भवे वृकः। पञ्चमे विड्वराहोऽभवं, षष्ठे भवे कृकलासकः॥

Verse 41

सप्तमेऽहं सारमेयः सृगालश्चाष्टमे भवे । नवमे गवयो भीमो मृगोऽहं दशमे भवे

सप्तमे भवेऽहं सारमेयोऽभवम्, अष्टमे भवे सृगालः। नवमे भीमः गवयोऽभवम्, दशमे भवे मृगोऽहम्॥

Verse 42

एकादशे मर्कटश्च गृध्रोऽहं द्वादशे भवे । त्रयोदशेऽहं नकुलो वायसश्च चतु र्दशे

एकादशे भवेऽहं मर्कटोऽभवम्, द्वादशे भवे गृध्रः। त्रयोदशेऽहं नकुलोऽभवम्, चतुर्दशे भवे वायसः॥

Verse 43

अच्छभल्लः पंचदशे षोडशे वनकुक्कुटः । गर्दभोऽहं सप्तदशे मार्जारोष्टादशे भवे

पञ्चदशे जन्मनि अहम् अच्छभल्लोऽभवम्; षोडशे वनकुक्कुटः। सप्तदशे गर्दभोऽहं जातः, अष्टादशे तु मार्जारोऽभवम्॥

Verse 44

एकोनविंशे मण्डूकः कूर्मो विंशतिमे भवे । एकविंशे भवे मत्स्यो द्वाविंशे मूषकोऽभवम्

एकोनविंशे भवे मण्डूकोऽभवम्; विंशतिमे कूर्मः। एकविंशे भवे मत्स्यो जातः; द्वाविंशे मूषकोऽहमभवम्॥

Verse 45

उलूकोहं त्रयोविंशे चतुर्विशे वनद्विपः । पंचविंशे भवे चास्मिञ्जातोहं ब्रह्मराक्षसः

त्रयोविंशे भवे अहम् उलूकः; चतुर्विंशे वनद्विपः। पञ्चविंशे भवे चास्मिन् अहं ब्रह्मराक्षसत्वेन जातः॥

Verse 46

क्षुत्परीतो निराहारो वसाम्यत्र महावने । इदानीमागतं दृष्ट्वा भवंतं जग्धुमुत्सुकः । त्वद्देहस्पर्शमात्रेण जाता पूर्वभवस्मृतिः

क्षुत्परीतः निराहारः अहम् अत्र महावने वसामि। इदानीम् आगतं भवन्तं दृष्ट्वा जग्धुमुत्सुकोऽभवम्; किन्तु त्वद्देहस्पर्शमात्रेण मम पूर्वभवस्मृतिरुदिता॥

Verse 47

गतजन्म सहस्राणि स्मराम्यद्य त्वदंतिके । निर्वेदश्च परो जातः प्रसन्नं हृदयं च मे

त्वदन्तिकेऽद्य अहं गतजन्मसहस्राणि स्मरामि। मम परो निर्वेदो जातः, हृदयं च प्रसन्नं निर्मलं चाभवत्॥

Verse 48

ईदृशोऽयं प्रभावस्ते कथं लब्धो महामते । तपसा वापि तीव्रेण किमु तीर्थनिषेवणात्

ईदृशोऽयं तव प्रभावः कथं प्राप्तो महामते? तीव्रतपसा वा, अथवा तीर्थनिषेवणेन किम्?

Verse 49

योगेन देवशक्त्या वा मंत्रैर्वानंतशक्तिभिः । तत्त्वतो ब्रूहि भगवंस्त्वामहं शरणं गतः

योगेन देवशक्त्या वा, मन्त्रैर्वा अनन्तशक्तिभिः? तत्त्वतो ब्रूहि भगवन्; त्वामहं शरणं गतः।

Verse 50

वामदेव उवाच । एष मद्गात्रलग्नस्य प्रभावो भस्मनो महान् । यत्संपर्कात्तमोवृत्तेस्तवेयं मतिरुत्तमा

वामदेव उवाच—एष मद्गात्रलग्नस्य भस्मनो महान् प्रभावः। यत्संपर्कात् तमोवृत्तेः तवेयं मतिरुत्तमा जाता।

Verse 51

को वेद भस्मसामर्थ्यं महादेवा दृते परः । दुर्विभाव्यं यथा शंभोर्माहात्म्यं भस्मनस्तथा

महादेवं विना परः कः भस्मसामर्थ्यं वेद? यथा शम्भोर्माहात्म्यं दुर्विभाव्यं, तथा भस्मनोऽपि।

Verse 52

पुरा भवादृशः कश्चिद्ब्राह्मणो धर्मवर्जितः । द्राविडेषु स्थितो मूढः कर्मणा शूद्रतां गतः

पुरा भवादृशो ब्राह्मणः कश्चिद् धर्मवर्जितः। द्राविडेषु स्थितो मूढः कर्मणा शूद्रतां गतः।

Verse 53

चौर्यवृत्तिर्नैष्कृतिको वृषलीरतिलालसः । कदाचिज्जारतां प्राप्तः शूद्रेण निहतो निशि

स चौर्यवृत्तिर्नैष्कृतिको वृषलीरतिलालसः। कदाचिज्जारतां प्राप्तः शूद्रेण निहतो निशि॥

Verse 54

तच्छवस्य बहिर्ग्रामा त्क्षिप्तस्य प्रेतकर्मणः । चचार सारमेयोंऽगे भस्मपादो यदृच्छया

तच्छवस्य बहिर्ग्रामात्क्षिप्तस्य प्रेतकर्मणः। चचार सारमेयोऽङ्गे भस्मपादो यदृच्छया॥

Verse 55

अथ तं नरके घोरे पतितं शिवकिंकराः । निन्युर्विमानमारोप्य प्रसह्य यमकिंकरान्

अथ तं नरके घोरे पतितं शिवकिंकराः। निन्युर्विमानमारोप्य प्रसह्य यमकिंकरान्॥

Verse 56

शिवदूतान्समभ्येत्य यमोपि परिपृष्टवान् । महापातककर्त्तारं कथमेनं निनीषथ

शिवदूतान्समभ्येत्य यमोऽपि परिपृष्टवान्। महापातककर्त्तारं कथमेनं निनीषथ॥

Verse 57

अथोचुः शिवदूतास्ते पश्यास्य शवविग्रहम् । वक्षोललाटदोर्मूलान्यंकितानि सुभस्मना

अथोचुः शिवदूतास्ते पश्यास्य शवविग्रहम्। वक्षोललाटदोर्मूलान्यङ्कितानि सुभस्मना॥

Verse 58

अत एनं समानेतुमागताः शिवशासनात् । नास्मान्निषेद्धुं शक्तोसि मास्त्वत्र तव संशयः

अतः शिवशासनात् तमेनं समानेतुं वयमागताः। अस्मान् न निषेद्धुं शक्तोऽसि—अत्र तव संशयो मा भूत्त्॥

Verse 59

इत्याभाष्य यमं शंभोर्दूतास्तं ब्राह्मणं ततः । पश्यतां सर्वलोकानां निन्युर्लोकमनामयम्

इत्युक्त्वा यमं शम्भोर्दूताः तं ब्राह्मणं ततः। सर्वलोकानां पश्यतां निन्युर्लोकमनामयम्॥

Verse 60

तस्मादशेषपापानां सद्यः संशोधनं परम् । शंभोर्विभूषणं भस्म सततं ध्रियते मया

तस्मादशेषपापानां सद्यः संशोधनं परम्। शम्भोर्विभूषणं भस्म सततं ध्रियते मया॥

Verse 61

इत्थं निशम्य माहात्म्यं भस्मनो ब्रह्मराक्षसः । विस्तरेण पुनः श्रोतु मौत्कंठ्यादित्यभाषत

इत्थं निशम्य भस्मनो माहात्म्यं ब्रह्मराक्षसः। विस्तरेण पुनः श्रोतुमौत्कण्ठ्यादित्यभाषत॥

Verse 62

साधुसाधु महायोगिन्धन्योस्मि तव दर्शनात् । मां विमोचय धर्मात्मन्घोरादस्मात्कुजन्मनः

साधु साधु महायोगिन् धन्योऽस्मि तव दर्शनात्। मां विमोचय धर्मात्मन् घोरादस्मात्कुजन्मनः॥

Verse 63

किंचिदस्तीह मे भाति मया पुण्यं पुराकृतम् । अतोहं त्वत्प्रसादेन मुक्तोस्म्यद्य द्विजोत्तम

किञ्चिदिह मे प्रतिभाति—मया पुरा कृतं पुण्यं किमपि अस्ति। अतस्त्वत्प्रसादेन, हे द्विजोत्तम, अद्याहं मुक्तोऽस्मि॥

Verse 65

यमेनापि तदैवोक्तं पंचविंशतिमे भवे । कस्यचिद्योगिनः संगान्मोक्ष्यसे संसृतेरिति

यमेनापि तदैव मम प्रोक्तं—पञ्चविंशतिमे भवे कस्यचिद्योगिनः सङ्गात् संसृतेर्मोक्ष्यसे इति॥

Verse 66

तदद्य फलितं पुण्यं यत्किंचित्प्राग्भवार्जितम् । अतो निर्मनुजारण्ये संप्राप्तस्तव संगमः

तदद्य फलितं पुण्यं यत्किञ्चित् प्राग्भवार्जितम्। अतः निर्मनुजारण्ये तव सङ्गमः समुपागतः॥

Verse 67

अतो मां घोरपाप्मानं संसरंतं कुजन्मनि । समुद्धर कृपासिन्धो दत्त्वा भस्म समंत्रकम्

अतो मां घोरपाप्मानं संसारन्तं कुजन्मनि। समुद्धर कृपासिन्धो दत्त्वा भस्म समन्त्रकम्॥

Verse 68

कथं धार्यमिदं भस्म को मंत्रः को विधिः शुभः । कः कालः कश्च वा देशः सर्वं कथय मे गुरो

कथं धार्यमिदं भस्म? को मन्त्रः? को विधिः शुभः? कः कालः? कश्च वा देशः? सर्वं कथय मे गुरो॥

Verse 69

भवादृशा महात्मानः सदा लोकहिते रताः । नात्मनो हितमिच्छंति कल्पवृक्षसधर्मिणः

भवादृशा महात्मानः सदा लोकहिते रताः। कल्पवृक्षसधर्मिणो नात्मनः केवलं हितमिच्छन्ति॥

Verse 70

सूत उवाच । इत्युक्तस्तेन योगीशो घोरेण वनचारिणा । भूयोपि भस्ममाहात्म्यं वर्णयामास तत्त्ववित्

सूत उवाच। इत्युक्तस्तेन घोरेण वनचारिणा योगिना। योगीशस्तत्त्ववित् भूयोऽपि भस्ममाहात्म्यं वर्णयामास॥

Verse 99

एकस्मै शिवभक्ताय तस्मिन्पार्थिवजन्मनि । भूमिर्वृत्तिकरी दत्ता सस्यारामान्विता मया

तस्मिन् पार्थिवजन्मनि शिवभक्ताय एकस्मै। सस्यारामान्विता भूमिर्वृत्तिकरी मया दत्ता॥