घनागमवर्णनम् / Description of the Monsoon’s Onset (Satī’s Address to Śiva)

Verse 1

ब्रह्मोवाच । कदाचिदथ दक्षस्य तनया जलदागमे । कैलासक्ष्माभृतः प्राह प्रस्थस्थं वृषभध्वजम्

ब्रह्मोवाच। कदाचिदथ दक्षस्य तनया जलदागमे। कैलासक्ष्माभृतः प्राह प्रस्थस्थं वृषभध्वजम्॥

Verse 2

सत्युवाच । देव देव महादेव शंभो मत्प्राणवल्लभ । शृणु मे वचनं नाथ श्रुत्वा तत्कुरु मानद

सत्युवाच। देव देव महादेव शम्भो मत्प्राणवल्लभ। शृणु मे वचनं नाथ श्रुत्वा तत्कुरु मानद॥

Verse 3

घनागमोयं संप्राप्तः कालः परमदुस्सहः । अनेकवर्णमेघौघास्संगीतांबरदिक्चयाः

घनागमोऽयं संप्राप्तः कालः परमदुस्सहः। अनेकवर्णमेघौघाः सङ्गीताम्बरदिक्चयाः॥

Verse 4

विवांति वाता हृदयं हारयंतीत वेगिनः । कदंबरजसा धौताः पाथोबिन्दुविकर्षणाः

विवान्ति वाताः हृदयं हारयन्तीत वेगिनः। कदम्बरजसा धौताः पाथोबिन्दुविकर्षणाः॥

Verse 5

मेघानां गर्जितैरुच्चैर्धारासारं विमुंचताम् । विद्युत्पताकिनां तीव्रः क्षुब्धं स्यात्कस्य नो मनः

मेघानां गर्जितैरुच्चैर्धारासारं विमुञ्चताम् । विद्युत्पताकिनां तीव्रः क्षुब्धं स्यात्कस्य नो मनः ॥

Verse 6

न सूर्यो दृश्यते नापि मेघच्छन्नो निशापतिः । दिवापि रात्रिवद्भाति विरहि व्यसनाकरः

न सूर्यो दृश्यते नापि मेघच्छन्नो निशापतिः । दिवापि रात्रिवद्भाति विरहि व्यसनाकरः ॥

Verse 7

मेघानैकत्र तिष्ठंतो ध्वनन्त पवनेरिताः । पतंत इव लोकानां दृश्यंते मूर्ध्नि शंकर

मेघा एकत्र तिष्ठन्तो पवनेरिता ध्वनन्तः; शंकरस्य मूर्ध्नि दृश्यन्ते, लोकानां पतन्त इव।

Verse 8

वाताहता महावृक्षा नर्तंत इव चांबरे । दृश्यंते हर भीरूणां त्रासदाः कामुकेप्सिता

वाताहता महावृक्षा अम्बरे नर्तन्त इव दृश्यन्ते; भीरूणां हरेः सन्निधौ त्रासदाः दृश्याः, कामुकेप्सिता इव।

Verse 9

स्निग्धनीलांजनस्याशु सदिवौघस्य पृष्ठतः । बलाकराजी वात्युच्चैर्यमुनापृष्ठफेनवत्

स्निग्धनीलाञ्जनसदृशस्य शीघ्रसञ्चरतो मेघौघस्य पृष्ठतः; वात्युच्चैर्बलाकराजी दृश्यते, यमुनापृष्ठफेनवत्।

Verse 10

क्षपाक्षयेषवलयं दृश्यते कालिकागता । अंबुधाविव संदीप्तपावको वडवामुखः

क्षपाक्षये कालिकागता दृश्यते, निशापतेः (शिवस्य) गणैः परिवृता। सा चाम्बुधौ वडवामुखाग्निरिव संदीप्तपावकः, अन्तर्जलेषु गूढोऽपि प्रज्वलितः।

Verse 11

प्रारोहंतीह सस्यानि मंदिरं प्राङ्गणेष्वपि । किमन्यत्र विरूपाक्ष सस्यौद्भूतिं वदाम्यहम्

इह सस्यानि प्ररोहन्ति, मन्दिरप्राङ्गणेष्वपि। किमन्यत्र विरूपाक्ष? सस्योद्भूतिं वदाम्यहम्॥

Verse 12

श्यामलै राजतैरक्तैर्विशदोयं हिमाचलः । मंदराश्रयमेघौघः पत्रैर्दुग्धांबुधिर्यथा

श्यामलैः राजतै रागैश्च विचित्रवर्णैः शोभितोऽयं हिमाचलः। मन्दाराश्रयमेघौघः फेनिलदुग्धाम्बुधिरिव दृश्यते॥

Verse 13

असमश्रीश्च कुटिलं भेजे यस्याथ किंशुकान् । उच्चावचान् कलौ लक्ष्मीर्गन्ता संत्यज्य सज्जनान्

कलौ लक्ष्मीश्चपला नूनं कुटिलेष्वेव धावति। सज्जनान् संत्यज्य सा नीचोच्चेषु विविधान् जनान् गच्छति॥

Verse 14

मंदारस्तन पीलूनां शब्देन हृषिता मुहुः । केकायंते प्रतिवने सततं पृष्ठसूचकम्

मन्दारस्तनपीलूनां नादैः पुनः पुनर्हृषिताः। प्रतिवने मयूराः सततं केकायन्ते पृष्ठसूचकवत्॥

Verse 15

मेघोत्सुकानां मधुरश्चातकानां मनोहरः । धारासारशरैस्तापं पेतुः प्रतिपथोद्गतम्

मेघोत्सुकानां मधुरचातकानां मनोहरः। धारासारशरैस्तापं प्रतिपथोद्गतं पपौ॥

Verse 16

मेघानां पश्य मद्देहे दुर्नयं करकोत्करैः । ये छादयंत्यनुगते मयूरांश्चातकांस्तथा

पश्य मद्देहे मेघानां दुर्नयं करकोत्करैः। येऽनुगतान् मयूरांश्चातकांश्चापि छादयन्ति॥

Verse 17

शिखसारंगयोर्दृष्ट्वा मित्रादपि पराभवम् । हर्षं गच्छंति गिरिशं विदूरमपि मानसम्

शिखसारङ्गयोर्दृष्ट्वा मित्रादपि पराभवम् । हर्षं जग्मुस्तदा सर्वे; गिरिशोऽपि विदूरस्थो मनसा मुदितोऽभवत् ॥

Verse 18

एतस्मिन्विषमे काले नीलं काकाश्चकोरकाः । कुर्वंति त्वां विना गेहान् कथं शांतिमवाप्स्यसि

एतस्मिन्विषमे काले नीलाः काकाश्चकोरकाः । त्वां विना गृहवासं कुर्वन्ति; कथं शान्तिमवाप्स्यसि ॥

Verse 19

महतीवाद्य नो भीतिर्मा मेघोत्था पिनाकधृक् । यतस्व यस्माद्वासाय माचिरं वचनान्मम

महतीवाद्ये मा भीतिर्मा मेघोत्था पिनाकधृक् । यतस्व वासाय तस्मान्मा चिरं वचनान्मम ॥

Verse 20

कैलासे वा हिमाद्रौ वा महाकाश्यामथ क्षितौ । तत्रोपयोग्यं संवासं कुरु त्वं वृषभध्वज

कैलासे वा हिमाद्रौ वा महाकाश्यामथ क्षितौ । तत्रोपयोग्यं संवासं कुरु त्वं वृषभध्वज ॥

Verse 21

ब्रह्मोवाच । एवमुक्तस्तया शंभुर्दाक्षायण्या तथाऽसकृत । संजहास च शीर्षस्थचन्द्ररश्मिस्मितालयम्

ब्रह्मोवाच । एवमुक्तस्तया शम्भुर्दाक्षायण्या तथाऽसकृत् । संजहास च शीर्षस्थचन्द्ररश्मिस्मितालयम् ॥

Verse 22

इति श्रीशिवमहापुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां द्वितीये सतीखंडे शिवाशिवविहारवर्णनं नाम द्वाविंशोऽध्यायः

इति श्रीशिवमहापुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां द्वितीये सतीखण्डे ‘शिवासतीविहारवर्णनम्’ नाम द्वाविंशोऽध्यायः समाप्तः ॥

Verse 23

ईश्वरः उवाच । यत्र प्रीत्यै मया कार्यो वासस्तव मनोहरे । मेघास्तत्र न गंतारः कदाचिदपि मत्प्रिये

ईश्वर उवाच । यत्र प्रीत्यै मया कार्यो वासस्तव मनोहरि । मेघास्तत्र न गन्तारः कदाचिदपि मत्प्रिये ॥

Verse 24

मेघा नितंबपर्यंतं संचरंति महीभृतः । सदा प्रालेयसानोस्तु वर्षास्वपि मनोहरे

मेघा नितम्बपर्यन्तं सञ्चरन्ति महीभृतः । सदा प्रालेयसानोस्तु वर्षास्वपि मनोहरम् ॥

Verse 25

कैलासस्य तथा देवि पादगाः प्रायशो घनाः । संचरंति न गच्छंति तत ऊर्द्ध्वं कदाचन

देवि, कैलासस्य समीपे पादगाः प्रायशो घनाः सन्ति; ते संचरन्ति प्रवहन्ति च, किन्तु तत ऊर्ध्वं कदाचन न गच्छन्ति।

Verse 26

सुमेरोर्वा गिरेरूर्द्ध्वं न गच्छंति बलाहकाः । जम्बूमूलं समासाद्य पुष्करावर्तकादयः

सुमेरोर्गिरेरूर्ध्वं बलाहका न गच्छन्ति। जम्बूमूलं समासाद्य पुष्करावर्तकादयः सञ्चरन्ति तत्रैव॥

Verse 27

इत्युक्तेषु गिरीन्द्रेषु यस्योपरि भवेद्धि ते । मनोरुचिर्निवासाय तमाचक्ष्व द्रुतं हि मे

इत्युक्तेषु गिरीन्द्रेषु, तेषां मध्ये यस्योपरि ते निवासाय मनोरुचिः स्यात्। तं मे द्रुतं ब्रूहि॥

Verse 28

स्वेच्छाविहारैस्तव कौतुकानि सुवर्णपक्षानिलवृन्दवृन्दैः । शब्दोत्तरंगैर्मधुरस्वनैस्तैर्मुदोपगेयानि गिरौ हिमोत्थे

स्वेच्छाविहारैस्तव कौतुकानि हिमोत्थे गिरौ सुवर्णपक्षानिलवृन्दवृन्दैः। शब्दोत्तरङ्गैर्मधुरस्वनैस्तैर्मुदोपगेयानि॥

Verse 29

सिद्धाङ्गनास्ते रचितासना भुवमिच्छंति चैवोपहृतं सकौतुकम् । स्वेच्छाविहारे मणिकुट्टिमे गिरौ कुर्वन्ति चेष्यंति फलादिदानकैः

सिद्धाङ्गनास्ते रचितासना भुवमिच्छन्त्युपहृतां सकौतुकम्। मणिकुट्टिमे गिरौ स्वेच्छाविहारे चेष्टन्ति, फलादिदानकैः प्रीयन्ते च॥

Verse 30

फणीन्द्रकन्या गिरिकन्यकाश्च या नागकन्याश्च तुरंगमुख्याः । सर्वास्तु तास्ते सततं सहायतां समाचरिष्यंत्यनुमोदविभ्रमैः

फणीन्द्रकन्याः गिरिकन्यकाः नागकन्याश्च तुरङ्गमुख्याश्च—सर्वास्ता नित्यं तव सहाय्यं समाचरिष्यन्ति, तवाज्ञामनुमोद्य हर्षविभ्रमैः सञ्चरन्त्यः।

Verse 31

रूपं तदेवमतुलं वदनं सुचारु दृष्ट्वांगना निजवपुर्निजकांतिसह्यम् । हेला निजे वपुषि रूपगणेषु नित्यं कर्तार इत्यनिमिषेक्षणचारुरूपाः

तदतुलं रूपं सुचारु वदनं च दृष्ट्वा, सा अङ्गना निजवपुर्निजकान्तिं च तेन असह्यं मन्यते स्म। निजे वपुषि रूपगणेषु च हेलां कृत्वा, अनिमिषेक्षणा तस्मिन् परमचारुरूपे नित्यं दृष्टिं न्यधात्, तमेव कर्तारं मत्वा।

Verse 32

या मेनका पर्वतराज जाया रूपैर्गुणैः ख्यातवती त्रिलोके । सा चापि ते तत्र मनोनुमोदं नित्यं करिष्यत्यनुनाथनाद्यैः

या मेनका पर्वतराजजाया रूपगुणैः त्रिलोके ख्यातवती। सा अपि तत्र ते मनोनुमोदं सौख्यं च नित्यं करिष्यति, अनुनाथनाद्यैः सेवोपचारैः।

Verse 33

पुरं हि वर्गैर्गिंरिराजवंद्यैः प्रीतिं विचिन्वद्भिरुदाररूपा । शिक्षा सदा ते खलु शोचितापि कार्याऽन्वहं प्रीतियुता गुणाद्यैः

पुरे हि गिरिराजवन्द्यैः वर्गैः सह उदाररूपा प्रीतिं विचिन्व। शोचितापि सदा त्वं कार्यं प्रतिदिनं प्रीतियुता गुणाचारसमन्विता कुरु।

Verse 34

विचित्रैः कोकिलालापमोदैः कुंजगणावृतम् । सदा वसंतप्रभवं गंतुमिच्छसि किं प्रिये

हे प्रिये, विचित्रैः कोकिलालापमोदैः प्रमुदितं कुंजगणावृतं सदा वसन्तप्रभवं तद्वनं गन्तुमिच्छसि किम्?

Verse 35

नानाबहुजलापूर्णसरश्शीत समावृतम् । पद्मिनीशतशोयुक्तमचलेन्द्रं हिमालयम्

नानाबहुजलापूर्णैः शीतैः सरोभिरावृतः । पद्मिनीशतशोयुक्तोऽचलेन्द्रः हिमालयः

Verse 36

सर्वकामप्रदैर्वृक्षैश्शाद्वलैः कल्पसंज्ञकैः । सक्षणं पश्य कुसुमान्यथाश्वकरि गोव्रजे

सक्षणं पश्य—अत्र गोव्रजे कुसुमानि दृश्यन्ते, यथाश्वकरिभिः समानीतानि; सर्वकामप्रदैः कल्पवृक्षैः शाद्वलैश्च कल्पसंज्ञकैः स्थानं परिपूर्णम्।

Verse 37

प्रशांतश्वापदगणं मुनिभिर्यतिभिर्वृतम् । देवालयं महामाये नानामृगगणैर्युतम्

महामाये, प्रशान्तश्वापदगणं मुनियतिभिर्वृतं देवालयं तदासीत्; नानामृगगणैर्युतं पवित्रं धाम।

Verse 38

स्फटिक स्वर्णवप्राद्यै राजतैश्च विराजितम् । मानसादिसरोरंगैरभितः परिशोभितम्

स्फटिकस्वर्णवप्राद्यैः राजतैश्च विराजितं, मानसादिसरोरङ्गैरभितः परिशोभितं तद्धाम बभासे।

Verse 39

हिरण्मयै रत्ननालैः पंकजैर्मुकुलैर्वृतम् । शिशुमारैस्तथासंख्यैः कच्छपैर्मकरैः करैः

हिरण्मयै रत्ननालैः मुकुलैर्वृतैः पङ्कजैः परिवृतं, शिशुमारकच्छपमकरकरैश्चासंख्यैः जलचरैः परिपूर्णम्।

Verse 40

निषेवितं मंजुलैश्च तथा नीलोत्पलादिभिः । देवेशि तस्मान्मुक्तैश्च सर्वगंधैश्च कुंकुमैः

देवेशि, तन्मञ्जुलैर्नीलोत्पलादिभिः पुष्पैर्निषेवितं, मुक्तैः सर्वगन्धैः कुंकुमैश्च श्रद्धया समर्पितैः समलंकृतं च।

Verse 41

लसद्गंधजलैः शुभ्रैरापूर्णैः स्वच्छकांतिभिः । शाद्वलैस्तरुणैस्तुंगैस्तीरस्थैरुपशोभितम्

लसद्गन्धजलैः शुभ्रैरापूर्णैः स्वच्छकान्तिभिः । शाद्वलैस्तरुणैस्तुङ्गैस्तीरस्थैरुपशोभितम् ॥

Verse 42

नृत्यद्भिरिव शाखोटैर्वर्जयंतं स्वसंभवम् । कामदेवैस्सारसैश्च मत्तचक्रांगशोभितैः

नृत्यद्भिरिव शाखोटैर्वर्जयन्तं स्वसम्भवम् । कामदेवैः सारसैश्च मत्तचक्राङ्गशोभितैः ॥

Verse 43

मधुराराविभिर्मोदकारिभिर्भ्रमरादिभिः । शब्दायमानं च मुदा कामोद्दीपनकारकम्

मधुराराविभिर्मोदकारिभिर्भ्रमरादिभिः । शब्दायमानं च मुदा कामोद्दीपनकारकम् ॥

Verse 44

वासवस्य कुबेरस्य यमस्य वरुणस्य च । अग्नेः कोणपराजस्य मारुतस्य परस्य च

वासवस्य कुबेरस्य यमस्य वरुणस्य च; अग्नेः कोणपराजस्य मारुतस्य परस्य च—एतेषां देवतानां विषयः।

Verse 45

पुरीभिश्शोभिशिखरं मेरोरुच्चैस्सुरालयम् । रंभाशचीमेनकादिरंभोरुगणसेवितम्

मेरोः शिखरेऽत्युच्चैः सुरालयं पुरीभिः शोभितशिखरं विराजते; रम्भाशचीमेनकाद्यैः दिव्ययोषिद्भिः सेवितं, रम्योरुगणैश्च परिचरितम्।

Verse 46

किं त्वमिच्छसि सर्वेषां पर्वतानां हि भूभृताम् । सारभूते महारम्ये संविहर्तुं महागिरौ

किं त्वं सर्वेषां भूभृतां पर्वतानां मध्ये सारभूते महारम्ये महागिरौ संविहर्तुं विचरितुं वा इच्छसि?

Verse 47

तत्र देवी सखियुता साप्सरोगणमंडिता । नित्यं करिष्यति शची तव योग्यां सहायताम्

तत्र शची देवी सखियुता आप्सरोगणमण्डिता नित्यं तव योग्यां सहायतां करिष्यति।

Verse 48

अथवा मम कैलासे पर्वतेंद्रे सदाश्रये । स्थानमिच्छसि वित्तेशपुरीपरिविराजिते

अथवा मम कैलासे पर्वतेन्द्रे सदाश्रये वित्तेशपुरीपरिविराजिते स्थानम् इच्छसि चेत्।

Verse 49

गंगाजलौघप्रयते पूर्णचन्द्रसमप्रभे । दरीषु सानुषु सदा ब्रह्मकन्याभ्युदीरिते

गङ्गाजलौघप्रयते पूर्णचन्द्रसमप्रभे । दरीषु सानुषु सदा ब्रह्मकन्याभ्युदीरिते ॥

Verse 50

नानामृगगणैर्युक्ते पद्माकरशतावृते । सर्वैर्गुणैश्च सद्वस्तुसुमेरोरपि सुंदरि

नानामृगगणैर्युक्ते पद्माकरशतावृते । सर्वैर्गुणैश्च सद्वस्तु सुमेरोरपि सुन्दरि ॥

Verse 51

स्थानेष्वेतेषु यत्रापि तवांतःकरणे स्पृहा । तं द्रुतं मे समाचक्ष्व वासकर्तास्मि तत्र ते

एतेषु पुण्यस्थानेषु यत्रापि तव अन्तःकरणे स्पृहा जायते, तत् शीघ्रं मे समाचक्ष्व; तत्रैव तव हेतोः अहं वासं करिष्यामि।

Verse 52

ब्रह्मोवाच । इतीरिते शंकरेण तदा दाक्षायणी शनैः । इदमाह महादेवं लक्षणं स्वप्रकाशनम्

ब्रह्मोवाच—एवं शङ्करेणोक्ते तदा दाक्षायणी शनैः शनैः; इदं वाक्यं महादेवं प्रत्युवाच, स्वप्रकाशं लक्षणं प्रकाशयन्ती।

Verse 53

सत्युवाच । हिमाद्रावेव वसितुमहमिच्छे त्वया सह । न चिरात्कुरु संवासं तस्मिन्नेव महागिरौ

सत्युवाच—हिमाद्रावेव त्वया सह वसितुमहं इच्छे; न चिरात् तस्मिन्नेव महागिरौ संवासं कुरु।

Verse 54

ब्रह्मोवाच । अथ तद्वाक्यमाकर्ण्य हरः परममोहितः । हिमाद्रिशिखरं तुंगं दाक्षायण्या समं ययौ

ब्रह्मोवाच—तद्वाक्यमाकर्ण्य हरः परमं मोहितः; दाक्षायण्या समं तुङ्गं हिमाद्रिशिखरं ययौ।

Verse 55

सिद्धांगनागणयुतमगम्यं चैव पक्षिभिः । अगमच्छिखरं रम्यं सरसीवनराजितम्

सिद्धाङ्गनागणयुतं पक्षिभिरपि दुरगमं; सरसीवनराजितं रम्यं शिखरं सा जगाम।

Verse 56

विचित्ररूपैः कमलैः शिखरं रत्नकर्बुरम् । बालार्कसदृशं शंभुराससाद सतीसखः

विचित्ररूपैः कमलैः शिखरं रत्नकर्बुरम् । बालार्कसदृशं शंभुराससाद सतीसखः ॥

Verse 57

स्फटिकाभ्रमये तस्मिन् शादवलद्रुमराजिते । विचित्रपुष्पावलिभिस्सरसोभिश्च संयुते

स्फटिकाभ्रमये तस्मिन् शादवलद्रुमराजिते । विचित्रपुष्पावलिभिः सरसोभिश्च संयुते ॥

Verse 58

प्रफुल्लतरुशाखाग्रं गुंजद्भ्रमरसेवितम् । पंकेरुहैः प्रफुल्लैश्च नीलोत्पलचयैस्तथा

प्रफुल्लतरुशाखाग्रं गुंजद्भ्रमरसेवितम् । पंकेरुहैः प्रफुल्लैश्च नीलोत्पलचयैस्तथा ॥

Verse 59

शोभितं चक्रवाकाद्यैः कादंबैर्हंसशंकुभिः । प्रमत्तसारसैः क्रौंचैर्नीलस्कंधैश्च शब्दितैः

तत्स्थानं चक्रवाकाद्यैः पक्षिसंघैः समलंकृतम् । कादम्बैर्हंसपङ्क्तिभिश्च शोभितं, प्रमत्तसारसक्रौञ्चनीलस्कन्धादिशब्दैश्च निनादितम् ॥

Verse 60

पुंस्कोकिलानां निनदैर्मधुरैर्गणसेवितैः । तुरंगवदनैस्सिद्धैरप्सरोभिश्च गुह्यकैः

पुंस्कोकिलानां मधुरैर्निनदैर्गणसेवितम् । तुरङ्गवदनैः सिद्धैरप्सरोभिर्गुह्यकैश्च समन्वितं, तत्र सर्वं निनादितम् ॥

Verse 61

विद्याधरीभिर्देवीभिः किन्नरीभिर्विहारितम् । पुरंध्रीभिः पार्वतीभिः कन्याभिरभिसंगतम्

विद्याधरीभिर्देवीभिः किन्नरीभिर्विहारितम्। पुरंध्रीभिः पार्वतीभिः कन्याभिरभिसंगतम्॥

Verse 62

विपंचीतांत्रिकामत्तमृदंगपटहस्वनैः । नृत्यद्भिरप्सरोभिश्च कौतुकोत्थैश्च शोभितम्

विपञ्चीतांत्रिकामत्तमृदङ्गपटहस्वनैः। नृत्यद्भिरप्सरोभिश्च कौतुकोत्थैश्च शोभितम्॥

Verse 63

देविकाभिर्दीर्घिकाभिर्गंधिभिस्सुसमावृतम् । प्रफुल्लकुसुमैर्नित्यं सकुंजैरुपशोभितम्

देविकाभिर्दीर्घिकाभिर्गन्धिभिः सुसमावृतं, प्रफुल्लकुसुमैर्नित्यं सकुञ्जैरुपशोभितम्।

Verse 64

शैलराजपुराभ्यर्णे शिखरे वृषभध्वजः । सह सत्या चिरं रेमे एवंभूतेषु शोभनम्

शैलराजपुराभ्यर्णे शिखरे वृषभध्वजः। सह सत्या चिरं रेमे, एवंभूतेषु शोभनम्॥

Verse 65

तस्मिन्स्वर्गसमे स्थाने दिव्यमानेन शंकरः । दशवर्षसहस्राणि रेमे सत्या समं मुदा

तस्मिन् स्वर्गसमे स्थाने दिव्यमानेन शंकरः। दशवर्षसहस्राणि रेमे सत्या समं मुदा॥

Verse 66

स कदाचित्ततस्स्थानादन्यद्याति स्थलं हरः । कदाचिन्मेरुशिखरं देवी देववृतं सदा

स कदाचित् तस्मात् स्थानाद् अन्यत् स्थलं याति हरः। कदाचिन् मेरुशिखरं देवी देववृतः सदा गच्छति॥

Verse 67

द्वीपान्नाना तथोद्यानवनानि वसुधातलम् । गत्वागत्वा पुनस्तत्राभ्येत्य रेमे सतीसुखम्

द्वीपान् नानान् तथोद्यानवनानि वसुधातलम्। गत्वागत्वा पुनस् तत्राभ्येत्य रेमे सतीसुखम्॥

Verse 68

न जज्ञे स दिवा रात्रौ न ब्रह्मणि तपस्समम् । सत्यां हि मनसा शंभुः प्रीतिमेव चकार ह

न जज्ञे स दिवा रात्रौ न ब्रह्मणि तपस्समम्। सत्यां हि मनसा शम्भुः प्रीतिमेव चकार ह॥

Verse 69

एवं महादेवमुखं सत्यपश्यत्स्म सर्वदा । महादेवोऽपि सर्वत्र सदाद्राक्षीत्सतीमुखम्

एवं महादेवमुखं सती पश्यत्स्म सर्वदा। महादेवोऽपि सर्वत्र सदाद्राक्षीत् सतीमुखम्॥

Verse 70

एवमन्योन्यसंसर्गादनुरागमहीरुहम् । वर्द्धयामासतुः कालीशिवौ भावांबुसेचनैः

एवमन्योन्यसंसर्गादनुरागमहीरुहम्। वर्द्धयामासतुः कालीशिवौ भावाम्बुसेचनैः॥