
अध्यायः ३९ ऋषीणां प्रश्नानुसारं शिवरात्रिव्रतस्य उद्यापनविधिं निरूपयति, येन शङ्करः प्रत्यक्षं तुष्यति। सूतः चतुर्दशाब्दपर्यन्तं व्रतपालनं निर्दिशति—त्रयोदश्यां एकभक्तं, चतुर्दश्यां उपवासः। ततः शिवालयगमनं, विधिपूर्वकं पूजनं, ‘गौरीतिलक’नामकं मण्डलं कृत्वा मण्डपे भद्रमण्डलं/सर्वतोभद्रं लिखनं च। मण्डलस्य पार्श्वेषु प्रजापतिसंज्ञकान् बहून् कुम्भान् वस्त्रफलयुक्तान् दक्षिणासहितान् स्थापयेत्, मध्ये सुवर्णकुम्भोऽपि विकल्प्यते। अन्ते उमासहितस्य शम्भोः लघुसुवर्णप्रतिमां (पलार्धपलप्रमाणां) प्रतिष्ठाप्य, शिवां वामभागे स्थापयित्वा रात्रौ जागरणपूर्वकं पूजनं कर्तव्यम्; केन्द्रपरिधिविन्यासः, शुभज्यामितिः, शिवशक्तियुगलत्वं च व्रतस्य पूर्णतां सूचयति।
Verse 1
ऋषय उचुः । उद्यापनविधिं ब्रूहि शिवरात्रिव्रतस्य च । यत्कृत्वा शंकरस्साक्षात्प्रसन्नो भवति धुवम्
ऋषय ऊचुः—शिवरात्रिव्रतस्य चोद्यापनविधिं ब्रूहि; यत्कृत्वा शंकरः साक्षात् ध्रुवं प्रसन्नो भवति।
Verse 2
सूत उवाच । श्रूयतामृषयो भक्त्या तदुद्यापनमादरात् । यस्यानुष्ठानतः पूर्णं व्रतं भवति तद्ध्रुवम्
सूत उवाच—ऋषयो भक्त्या आदरेण च श्रूयताम् तस्य व्रतोद्यापनम्; यस्यानुष्ठानतः व्रतं ध्रुवं पूर्णं भवति।
Verse 3
चतुर्दशाब्दं कर्तव्यं शिवरात्रिव्रतं शुभम् । एकभक्तं त्रयोदश्यां चतुर्दश्यामुपोषणम्
चतुर्दशाब्दं कर्तव्यं शिवरात्रिव्रतं शुभम्। त्रयोदश्याम् एकभक्तं चतुर्दश्याम् उपोषणम्॥
Verse 4
शिवरात्रिदिने प्राप्ते नित्यं संपाद्य वै विधिम् । शिवालयं ततो गत्वा पूजां कृत्वा यथाविधि
शिवरात्रिदिने प्राप्ते नित्यं विधिं समाप्य च । ततः शिवालयं गत्वा यथाविधि पूजनं कुर्यात् ॥
Verse 5
ततश्च कारयेद्दिव्यं मण्डलं तत्र यत्नतः । गौरीतिलकनाम्ना वै प्रसिद्धं भुवनत्रये
ततः प्रयत्नतः तत्र दिव्यं मण्डलं कारयेत् । गौरीतिलकनाम्ना वै त्रिषु लोकेषु विश्रुतम् ॥
Verse 6
तन्मध्ये लेखयेद्दिव्यं लिंगतो भद्रमण्डलम् । अथवा सर्वतोभद्रं मण्डपान्तः प्रकल्पयेत्
तन्मध्ये लिङ्गसम्बन्धे दिव्यं भद्रमण्डलम् लिखेत् । अथवा सर्वतोभद्रं मण्डपान्तः प्रकल्पयेत् ॥
Verse 7
कुंभास्तत्र प्रकर्तव्याः प्राजापत्यविसंज्ञया । सवस्त्रास्सफलास्तत्र दक्षिणासहिताः शुभाः
तत्र प्राजापत्यसंज्ञाः कुम्भाः शुभाः प्रकल्पयेत् । सवस्त्राः सफलाः सन्तु दक्षिणासहिताः शुभाः ॥
Verse 8
मण्डलस्य च पार्श्वे वै स्थापनीयाः प्रयत्नतः । मध्ये चैकश्च संस्थाप्यः सौवर्णो वापरो घटः
मण्डलस्य च पार्श्वे वै स्थापनीयाः प्रयत्नतः। मध्ये चैकश्च संस्थाप्यः सौवर्णो वापरो घटः॥
Verse 9
तत्रोमासहितां शंभुमूर्तिन्निर्माय हाटकीम् । पलेन वा तदर्द्धेन यथाशक्त्याथवा व्रती
तत्र व्रती उमासहितां शम्भोर्मूर्तिं हाटकीं निर्माय, पलेन वा तदर्धेन वा यथाशक्ति कारयेत्।
Verse 10
निधाय वामभागे तु शिवामूर्त्तिमतन्द्रितः । मदीयां दक्षिणे भागे कृत्वा रात्रौ प्रपूजयेत्
वामभागे शिवामूर्तिं अतन्द्रितो निधाय, दक्षिणे भागे मदीयां मूर्तिं कृत्वा रात्रौ प्रपूजयेत्।
Verse 11
आचार्यं वरयेत्तत्र चर्त्विग्भिस्सहितं शुचिम् । अनुज्ञातश्च तैर्भक्त्या शिवपूजां समाचरेत्
तत्र शुचिमाचार्यं ऋत्विग्भिः सहितं वरयेत्; तैः भक्त्या अनुज्ञातः सन् शिवपूजां समाचरेत्।
Verse 12
रात्रौ जागरणं कुर्यात्पूजां यामोद्भवां चरन् । रात्रिमाक्रमयेत्सर्वां गीतनृत्यादिना व्रती
रात्रौ जागरणं कुर्यात् यामोद्भवां पूजां चरन्; व्रती गीतनृत्यादिना सर्वां रात्रिमाक्रमयेत्।
Verse 13
एवं सम्पूज्य विधिवत्संतोष्य प्रातरेव च । पुनः पूजां ततः कृत्वा होमं कुर्याद्यथाविधि
एवं विधिवत् सम्पूज्य सन्तोष्य च प्रातरेव । पुनः पूजां ततः कृत्वा होमं कुर्याद् यथाविधि ॥
Verse 14
यथाशक्ति विधानं च प्राजापत्यं समाचरेत् । ब्राह्मणान्भोजयेत्प्रीत्या दद्याद्दानानि भक्तितः
यथाशक्ति विधानं च प्राजापत्यं समाचरेत् । ब्राह्मणान् भोजयेत् प्रीत्या दद्याद् दानानि भक्तितः ॥
Verse 15
ऋत्विजश्च सपत्नीकान्वस्त्रालङ्कारभूषणैः । अलङ्कृत्य विधानेन दद्याद्दानं पृथक्पृथक्
ऋत्विजश्च सपत्नीकान् वस्त्रालङ्कारभूषणैः । अलङ्कृत्य विधानेन दद्याद् दानं पृथक् पृथक् ॥
Verse 16
गां सवत्सां विधानेन यथोपस्करसंयुताम् । उक्त्वाचार्याय वै दद्याच्छिवो मे प्रीयतामिति
गां सवत्सां विधानेन यथोपस्करसंयुताम् । उक्त्वाचार्याय वै दद्याच् छिवो मे प्रीयतामिति ॥
Verse 17
तत्तस्सकुम्भां तन्मूर्तिं सवस्त्रां वृषभे स्थिताम् । सर्वालंकारसहितामाचार्याय निवेदयेत्
ततः ससकुम्भां तन्मूर्तिं सवस्त्रां वृषभे स्थिताम् । सर्वालङ्कारसहिताम् आचार्याय निवेदयेत् ॥
Verse 18
ततः संप्रार्थयेद्देवं महेशानं महाप्रभुम् । कृतांजलिर्नतस्कन्धस्सुप्रीत्या गद्गदाक्षरः
ततः कृताञ्जलिर्नतस्कन्धः सुप्रीत्या गद्गदाक्षरः। महाप्रभुं महेशानं देवं संप्रार्थयेत्॥
Verse 19
देवदेव महादेव शरणागतवत्सल । व्रतेनानेन देवेश कृपां कुरु ममोपरि
देवदेव महादेव शरणागतवत्सल । व्रतेनानेन देवेश कृपां कुरु ममोपरि ॥
Verse 20
मया भक्त्यनुसारेण व्रतमेतत्कृतं शिवा । न्यूनं सम्पूर्णतां यातु प्रसादात्तव शङ्कर
मया भक्त्यनुसारेण व्रतमेतत्कृतं शिव । न्यूनं सम्पूर्णतां यातु प्रसादात्तव शङ्कर ॥
Verse 21
अज्ञानाद्यदि वा ज्ञानाज्जपपूजादिकं मया । कृतं तदस्तु कृपया सफलं तव शङ्कर
अज्ञानाद्यदि वा ज्ञानाज्जपपूजादिकं मया । कृतं तदस्तु कृपया सफलं तव शङ्कर ॥
Verse 22
एवं पुष्पांजलिं दत्त्वा शिवाय परमात्मने । नमस्कारं ततः कुर्यात्प्रार्थनां पुनरेव च
एवं पुष्पाञ्जलिं दत्त्वा शिवाय परमात्मने । नमस्कारं ततः कुर्यात्प्रार्थनां पुनरेव च ॥
Verse 23
एवं व्रतं कृतं येन न्यूनं तस्य न विद्यते । मनोभीष्टां ततः सिद्धिं लभते नात्र संशयः
एवं येन व्रतं कृतं तस्य न्यूनता न विद्यते; ततः स मनोभीष्टां सिद्धिं लभते, नात्र संशयः।
Verse 39
इति श्रीशिवमहापुराणे चतुर्थ्यां कोटित्त्वसंहितायां शिवरात्रिव्रतोद्यापनं नामैकोनचत्वारिंशोऽध्यायः
इति श्रीशिवमहापुराणे चतुर्थ्यां कोटिरुद्रसंहितायां “शिवरात्रिव्रतोद्यापनम्” नामैकोनचत्वारिंशोऽध्यायः समाप्तः।
It teaches the udyāpana-vidhi (completion rite) for the Śivarātri-vrata: a fourteen-year observance framework, the trayodaśī/caturdaśī food-fast rules, temple worship on Śivarātri, maṇḍala preparation (Gaurī-tilaka), installation of kuṃbhas with dakṣiṇā, and nocturnal worship of Umā-sahita Śambhu.
The rite encodes completeness through ordered space: the maṇḍala’s auspicious geometry (bhadra/sarvatobhadra) sacralizes the field, side-placed kuṃbhas stabilize the periphery (supporting powers/guardianship logic), and the central ghaṭa marks the axis of presence. Together they ritualize ‘pūrṇatā’—the vow becomes complete when the cosmos is symbolically re-centered on Śiva-Śakti.
The chapter highlights Umā-sahita Śambhu—Śiva installed and worshipped together with Umā/Śivā (placed on the left). This paired iconography emphasizes Śiva-Śakti inseparability as the proper theological form for concluding (udyāpana) a major vrata.