Adhyaya 44
Svarga KhandaAdhyaya 4423 Verses

Adhyaya 44

The Greatness of Prayāga (Merits of Māgha Rites and Northern River Fords)

अध्यायेऽस्मिन् प्रयागमाहात्म्यस्य प्रवाहः प्रवर्तते। गङ्गायमुनासङ्गमे उत्तरगङ्गातटे स्थितं ‘मानसा’ नाम तीर्थं निर्दिश्य तत्र त्रिरात्रोपवासस्य महत्फलं, स्मरणमात्रेणापि पावनत्वं च प्रशंस्यते। गङ्गायां मृतानां परलोकगतिः कथ्यते—दिव्यभोगाः, विमानारोहणं, नियतकालं स्वर्गवासः; पुण्यक्षये च पुनर्जन्म समृद्धकुलेषु, कदाचित् राजत्वप्राप्तिश्च। माघमासे संगमयात्रा महादानतुल्या, गोदानबहुत्वसमाना चोच्यते; माघव्रतेषु पञ्चाग्नितपः बहुदिनस्नानपुण्यसमं निरूप्यते। अथ प्रयागस्य दक्षिणे, यमुनाया उत्तरतटे ‘ऋणप्रमोचन’तीर्थं नामोच्यते; तत्रैकनिशावासेन ऋणक्षयः, सूर्यलोकप्राप्तिश्च फलमिति प्रतिपाद्यते।

Shlokas

Verse 1

मार्कंडेय उवाच । शृणु राजन्प्रयागस्य माहात्म्यं पुनरेव तु । यच्छ्रुत्वा सर्वपापेभ्यो मुच्यते नात्र संशयः

मार्कण्डेय उवाच—राजन्, प्रयागस्य माहात्म्यं पुनरेव शृणु; यच्छ्रुत्वा सर्वपापेभ्यो मुच्यते, नात्र संशयः।

Verse 2

मानसं नाम तत्तीर्थं गंगायामुत्तरे तटे । त्रिरात्रोपोषितो भूत्वा सर्वान्कामानवाप्नुयात्

गङ्गायामुत्तरे तटे मानसं नाम तत्तीर्थं; त्रिरात्रोपोषितो भूत्वा सर्वान् कामान् अवाप्नुयात्।

Verse 3

गोभूहिरण्यदानेन यत्फलं प्राप्नुयान्नरः । एतत्फलमवाप्नोति तत्तीर्थं स्मरते पुनः

गोभू-हिरण्यदानेन यत्फलं नरः प्राप्नुयात्; तदेव फलमवाप्नोति तत्तीर्थं स्मरते पुनः।

Verse 4

अकामो वा सकामो वा गंगायां यो विपद्यते । मृतस्तु भवति स्वर्गे नरकं न च पश्यति

अकामो वा सकामो वा गङ्गायां यो विपद्यते; मृतस्तु भवति स्वर्गे, नरकं न च पश्यति।

Verse 5

अप्सरोगणसंगीतैः सुप्तोऽसौ प्रतिबुध्यते । हंससारसयुक्तेन विमानेन स गच्छति

अप्सरोगणसङ्गीतैः सुप्तोऽसौ प्रतिबुध्यते; हंससारसयुक्तेन विमानेन स गच्छति।

Verse 6

बहुवर्षाणि राजेन्द्र षट्सहस्राणि भुंजते । ततः स्वर्गात्परिभ्रष्टः क्षीणकर्मा दिवश्च्युतः

बहुवर्षाणि राजेन्द्र षट्सहस्राणि भुञ्जते । ततः स्वर्गात्परिभ्रष्टः क्षीणकर्मा दिवश्च्युतः ॥

Verse 7

सुवर्णमणिमुक्ताढ्ये जायते स महाकुले । षष्टितीर्थसहस्राणि षष्टितीर्थशतानि च

सुवर्णमणिमुक्ताढ्ये जायते स महाकुले । षष्टितीर्थसहस्राणि षष्टितीर्थशतानि च ॥

Verse 8

माघेमासि गमिष्यंति गंगायमुनसंगमे । गवां शतसहस्रस्य सम्यग्दत्तस्य यत्फलम्

माघेमासि गमिष्यन्ति गङ्गायमुनसङ्गमे । गवां शतसहस्रस्य सम्यग्दत्तस्य यत्फलम् ॥

Verse 9

प्रयागे माघमासे तु त्र्यहंस्नानस्य तत्फलम् । गंगायमुनयोर्मध्ये पंचाग्निं यस्तु साधयेत्

प्रयागे माघमासे तु त्र्यहस्नानस्य तत्फलम् । गङ्गायमुनयोर्मध्ये पञ्चाग्निं यस्तु साधयेत् ॥

Verse 10

अहीनांगो ह्यरोगश्च पंचेन्द्रियसमन्वितः । यावंति रोमकूपाणि तस्य गात्रस्य देहिनः

अहीनाङ्गो ह्यरोगश्च पञ्चेन्द्रियसमन्वितः । यावन्ति रोमकूपाणि तस्य गात्रस्य देहिनः ॥

Verse 11

तावद्वर्षसहस्राणि स्वर्गलोके महीयते । ततः स्वर्गात्परिभ्रष्टो जंबूद्वीपपतिर्भवेत्

तावद्वर्षसहस्राणि स्वर्गलोके स पूज्यते । ततः पुण्यक्षये स्वर्गात्पतित्वा जम्बूद्वीपस्य नृपतिः भवेत् ॥

Verse 12

स भुक्त्वा विपुलान्भोगांस्तत्तीर्थं भजते नरः । जलप्रवेशं यः कुर्यात्संगमे लोकविश्रुते

स नरः विपुलान् भोगान् भुक्त्वा तत् तीर्थं समाश्रयेत् । यः संगमे लोकविश्रुते जलप्रवेशं करोति स तस्य फलं लभेत् ॥

Verse 13

राहुग्रस्तो यथा सोमो विमुक्तः सर्वपातकैः । सोमलोकमवाप्नोति सोमेन सह मोदते

राहुग्रस्तो यथा सोमो विमुक्तः स्यात् पापबन्धनात् । तथा सर्वपातकैर्मुक्तः सोमलोकमवाप्य स सोमेन सह मोदते ॥

Verse 14

षष्टिवर्षसहस्राणि षष्टिवर्षशतानि च । स्वर्गलोकमवाप्नोति ऋषिगंधर्वसेवितः

षष्टिवर्षसहस्राणि षष्टिवर्षशतानि च । ऋषिगन्धर्वसेवितः स्वर्गलोकमवाप्नोति पूज्यताम् ॥

Verse 15

परिभ्रष्टस्तु राजेंद्र समृद्धे जायते कुले । अधःशिरास्तु यो ज्वालामूर्ध्वपादः पिबेन्नरः

परिभ्रष्टस्तु राजेन्द्र समृद्धे जायते कुले । अधःशिराः ऊर्ध्वपादो यो ज्वालामूर्धा पिबेन्नरः स घोरं दुःखमाप्नुयात् ॥

Verse 16

शतं वर्षसहस्राणि स्वर्गलोके महीयते । परिभ्रष्टस्तु राजेंद्र अग्निहोत्री भवेन्नरः

शतं वर्षसहस्राणि स्वर्गलोके महीयते । परिभ्रष्टस्तु राजेन्द्र धर्ममार्गात् स नरः अग्निहोत्री भवेत् ॥

Verse 17

भुक्त्वा तु विपुलान्भोगांस्तत्तीर्थं भजते नरः । यस्तु देहं विकर्तित्वा शकुनिभ्यः प्रयच्छति

भुक्त्वा तु विपुलान् भोगान् तत्तीर्थं भजते नरः । यस्तु देहं विकर्तित्वा शकुनिभ्यः प्रयच्छति ॥

Verse 18

विहंगैरुपभुक्तस्य शृणु तस्यापि यत्फलम् । शतं वर्षसहस्राणां सोमलोके महीयते

विहंगैरुपभुक्तस्य शृणु तस्यापि यत्फलम् । शतं वर्षसहस्राणां सोमलोके महीयते ॥

Verse 19

ततः स्वर्गात्परिभ्रष्टो राजा भवति धार्मिकः । गुणवान्रूपसंपन्नो विद्वान्सुप्रियदेहवान्

ततः स्वर्गात् परिभ्रष्टो राजा भवति धार्मिकः । गुणवान् रूपसंपन्नो विद्वान् सुप्रियदेहवान् ॥

Verse 20

भुक्त्वा तु विपुलान्भोगांस्तत्तीर्थं भजते पुनः । यामुने चोत्तरे कूले प्रयागस्य तु दक्षिणे

भुक्त्वा तु विपुलान् भोगान् तत्तीर्थं भजते पुनः । यामुने चोत्तरे कूले प्रयागस्य तु दक्षिणे ॥

Verse 21

ऋणप्रमोचनं नाम तीर्थं तत्परमं स्मृतम् । एकरात्रोषितो भूत्वा ऋणैः सर्वैः प्रमुच्यते

ऋणप्रमोचनं नाम तीर्थं परमं स्मृतम्। तत्रैक-रात्र्युषितो भूत्वा सर्वैः ऋणैः प्रमुच्यते॥

Verse 22

सूर्यलोकमवाप्नोति अनृणी च सदा भवेत्

सूर्यलोकमवाप्नोति, अनृणी च सदा भवेत्॥

Verse 44

इति श्रीपाद्मे महापुराणे स्वर्गखंडे प्रयागमाहात्म्ये चतुश्चत्वारिंशोऽध्यायः

इति श्रीपाद्ममहापुराणे स्वर्गखण्डे प्रयागमाहात्म्ये चतुश्चत्वारिंशोऽध्यायः समाप्तः॥