
The Greatness of Prayāga (Merits of Māgha Rites and Northern River Fords)
अध्यायेऽस्मिन् प्रयागमाहात्म्यस्य प्रवाहः प्रवर्तते। गङ्गायमुनासङ्गमे उत्तरगङ्गातटे स्थितं ‘मानसा’ नाम तीर्थं निर्दिश्य तत्र त्रिरात्रोपवासस्य महत्फलं, स्मरणमात्रेणापि पावनत्वं च प्रशंस्यते। गङ्गायां मृतानां परलोकगतिः कथ्यते—दिव्यभोगाः, विमानारोहणं, नियतकालं स्वर्गवासः; पुण्यक्षये च पुनर्जन्म समृद्धकुलेषु, कदाचित् राजत्वप्राप्तिश्च। माघमासे संगमयात्रा महादानतुल्या, गोदानबहुत्वसमाना चोच्यते; माघव्रतेषु पञ्चाग्नितपः बहुदिनस्नानपुण्यसमं निरूप्यते। अथ प्रयागस्य दक्षिणे, यमुनाया उत्तरतटे ‘ऋणप्रमोचन’तीर्थं नामोच्यते; तत्रैकनिशावासेन ऋणक्षयः, सूर्यलोकप्राप्तिश्च फलमिति प्रतिपाद्यते।
Verse 1
मार्कंडेय उवाच । शृणु राजन्प्रयागस्य माहात्म्यं पुनरेव तु । यच्छ्रुत्वा सर्वपापेभ्यो मुच्यते नात्र संशयः
मार्कण्डेय उवाच—राजन्, प्रयागस्य माहात्म्यं पुनरेव शृणु; यच्छ्रुत्वा सर्वपापेभ्यो मुच्यते, नात्र संशयः।
Verse 2
मानसं नाम तत्तीर्थं गंगायामुत्तरे तटे । त्रिरात्रोपोषितो भूत्वा सर्वान्कामानवाप्नुयात्
गङ्गायामुत्तरे तटे मानसं नाम तत्तीर्थं; त्रिरात्रोपोषितो भूत्वा सर्वान् कामान् अवाप्नुयात्।
Verse 3
गोभूहिरण्यदानेन यत्फलं प्राप्नुयान्नरः । एतत्फलमवाप्नोति तत्तीर्थं स्मरते पुनः
गोभू-हिरण्यदानेन यत्फलं नरः प्राप्नुयात्; तदेव फलमवाप्नोति तत्तीर्थं स्मरते पुनः।
Verse 4
अकामो वा सकामो वा गंगायां यो विपद्यते । मृतस्तु भवति स्वर्गे नरकं न च पश्यति
अकामो वा सकामो वा गङ्गायां यो विपद्यते; मृतस्तु भवति स्वर्गे, नरकं न च पश्यति।
Verse 5
अप्सरोगणसंगीतैः सुप्तोऽसौ प्रतिबुध्यते । हंससारसयुक्तेन विमानेन स गच्छति
अप्सरोगणसङ्गीतैः सुप्तोऽसौ प्रतिबुध्यते; हंससारसयुक्तेन विमानेन स गच्छति।
Verse 6
बहुवर्षाणि राजेन्द्र षट्सहस्राणि भुंजते । ततः स्वर्गात्परिभ्रष्टः क्षीणकर्मा दिवश्च्युतः
बहुवर्षाणि राजेन्द्र षट्सहस्राणि भुञ्जते । ततः स्वर्गात्परिभ्रष्टः क्षीणकर्मा दिवश्च्युतः ॥
Verse 7
सुवर्णमणिमुक्ताढ्ये जायते स महाकुले । षष्टितीर्थसहस्राणि षष्टितीर्थशतानि च
सुवर्णमणिमुक्ताढ्ये जायते स महाकुले । षष्टितीर्थसहस्राणि षष्टितीर्थशतानि च ॥
Verse 8
माघेमासि गमिष्यंति गंगायमुनसंगमे । गवां शतसहस्रस्य सम्यग्दत्तस्य यत्फलम्
माघेमासि गमिष्यन्ति गङ्गायमुनसङ्गमे । गवां शतसहस्रस्य सम्यग्दत्तस्य यत्फलम् ॥
Verse 9
प्रयागे माघमासे तु त्र्यहंस्नानस्य तत्फलम् । गंगायमुनयोर्मध्ये पंचाग्निं यस्तु साधयेत्
प्रयागे माघमासे तु त्र्यहस्नानस्य तत्फलम् । गङ्गायमुनयोर्मध्ये पञ्चाग्निं यस्तु साधयेत् ॥
Verse 10
अहीनांगो ह्यरोगश्च पंचेन्द्रियसमन्वितः । यावंति रोमकूपाणि तस्य गात्रस्य देहिनः
अहीनाङ्गो ह्यरोगश्च पञ्चेन्द्रियसमन्वितः । यावन्ति रोमकूपाणि तस्य गात्रस्य देहिनः ॥
Verse 11
तावद्वर्षसहस्राणि स्वर्गलोके महीयते । ततः स्वर्गात्परिभ्रष्टो जंबूद्वीपपतिर्भवेत्
तावद्वर्षसहस्राणि स्वर्गलोके स पूज्यते । ततः पुण्यक्षये स्वर्गात्पतित्वा जम्बूद्वीपस्य नृपतिः भवेत् ॥
Verse 12
स भुक्त्वा विपुलान्भोगांस्तत्तीर्थं भजते नरः । जलप्रवेशं यः कुर्यात्संगमे लोकविश्रुते
स नरः विपुलान् भोगान् भुक्त्वा तत् तीर्थं समाश्रयेत् । यः संगमे लोकविश्रुते जलप्रवेशं करोति स तस्य फलं लभेत् ॥
Verse 13
राहुग्रस्तो यथा सोमो विमुक्तः सर्वपातकैः । सोमलोकमवाप्नोति सोमेन सह मोदते
राहुग्रस्तो यथा सोमो विमुक्तः स्यात् पापबन्धनात् । तथा सर्वपातकैर्मुक्तः सोमलोकमवाप्य स सोमेन सह मोदते ॥
Verse 14
षष्टिवर्षसहस्राणि षष्टिवर्षशतानि च । स्वर्गलोकमवाप्नोति ऋषिगंधर्वसेवितः
षष्टिवर्षसहस्राणि षष्टिवर्षशतानि च । ऋषिगन्धर्वसेवितः स्वर्गलोकमवाप्नोति पूज्यताम् ॥
Verse 15
परिभ्रष्टस्तु राजेंद्र समृद्धे जायते कुले । अधःशिरास्तु यो ज्वालामूर्ध्वपादः पिबेन्नरः
परिभ्रष्टस्तु राजेन्द्र समृद्धे जायते कुले । अधःशिराः ऊर्ध्वपादो यो ज्वालामूर्धा पिबेन्नरः स घोरं दुःखमाप्नुयात् ॥
Verse 16
शतं वर्षसहस्राणि स्वर्गलोके महीयते । परिभ्रष्टस्तु राजेंद्र अग्निहोत्री भवेन्नरः
शतं वर्षसहस्राणि स्वर्गलोके महीयते । परिभ्रष्टस्तु राजेन्द्र धर्ममार्गात् स नरः अग्निहोत्री भवेत् ॥
Verse 17
भुक्त्वा तु विपुलान्भोगांस्तत्तीर्थं भजते नरः । यस्तु देहं विकर्तित्वा शकुनिभ्यः प्रयच्छति
भुक्त्वा तु विपुलान् भोगान् तत्तीर्थं भजते नरः । यस्तु देहं विकर्तित्वा शकुनिभ्यः प्रयच्छति ॥
Verse 18
विहंगैरुपभुक्तस्य शृणु तस्यापि यत्फलम् । शतं वर्षसहस्राणां सोमलोके महीयते
विहंगैरुपभुक्तस्य शृणु तस्यापि यत्फलम् । शतं वर्षसहस्राणां सोमलोके महीयते ॥
Verse 19
ततः स्वर्गात्परिभ्रष्टो राजा भवति धार्मिकः । गुणवान्रूपसंपन्नो विद्वान्सुप्रियदेहवान्
ततः स्वर्गात् परिभ्रष्टो राजा भवति धार्मिकः । गुणवान् रूपसंपन्नो विद्वान् सुप्रियदेहवान् ॥
Verse 20
भुक्त्वा तु विपुलान्भोगांस्तत्तीर्थं भजते पुनः । यामुने चोत्तरे कूले प्रयागस्य तु दक्षिणे
भुक्त्वा तु विपुलान् भोगान् तत्तीर्थं भजते पुनः । यामुने चोत्तरे कूले प्रयागस्य तु दक्षिणे ॥
Verse 21
ऋणप्रमोचनं नाम तीर्थं तत्परमं स्मृतम् । एकरात्रोषितो भूत्वा ऋणैः सर्वैः प्रमुच्यते
ऋणप्रमोचनं नाम तीर्थं परमं स्मृतम्। तत्रैक-रात्र्युषितो भूत्वा सर्वैः ऋणैः प्रमुच्यते॥
Verse 22
सूर्यलोकमवाप्नोति अनृणी च सदा भवेत्
सूर्यलोकमवाप्नोति, अनृणी च सदा भवेत्॥
Verse 44
इति श्रीपाद्मे महापुराणे स्वर्गखंडे प्रयागमाहात्म्ये चतुश्चत्वारिंशोऽध्यायः
इति श्रीपाद्ममहापुराणे स्वर्गखण्डे प्रयागमाहात्म्ये चतुश्चत्वारिंशोऽध्यायः समाप्तः॥